கம்தர்வோ ந மயா த்யாஜ்யா வீணா ப்ராணஸமா மம । மமாபி ப்ராணஸத்ரு'ஶீ வீணேத்யாஹ கபீஶ்வரஃ
அந்த கந்தர்வன், "நான் என் வீணையை விட முடியாது; அது எனக்கு உயிரைப் போல عزیزமானது" என்றான். குரங்குகளின் தலைவன், "இந்த வீணை எனக்கும் உயிரைப் போல عزیزமானது" என்றான்.
அத முஷ்டிநிபாதேந கம்தர்வே பதிதே கபிஃ । ஆதாய வீணாம் மஹதீம் ஸ்வரதம்துஸமந்விதாம்
பின்னர் குரங்கு, கையால் ஒரு முறை அடித்து, கந்தர்வனை கீழே வீழ்த்தி, இனிய இசை நூல்கள் கொண்ட அந்த பெரிய வீணையை எடுத்துக்கொண்டான்.
அலாபுஸம்யுதாம் க்ரு'த்வா ராஜவ்ரு'க்ஷபலாக்ரு'திம் । தஸ்யோரஸி விநிக்ஷிப்ய காயந்நாகாச்சிவாம்திகம்
அதை பம்பரிக்காய் வைத்து, அரச மரத்தின் பழம் போல வடிவமைத்து, தனது மார்பில் வைத்துக்கொண்டு பாடிக்கொண்டே சிவனிடம் சென்றான்.
ப்ரு'ஹதீகுஸுமைஃ ஶுத்தைர்தேவபாதாவபூஜயத் । தஸ்மை வரமத ப்ராதாதாகல்பம் ஜீவிதம் புநஃ
பெரிய ப்ரஹதீ மலர்களால், தூய்மையானவை கொண்டு, தேவனின் பாதங்களை பூஜை செய்தான். பின்னர் சிவன் அவனுக்கு மீண்டும் நீண்ட ஆயுள் என்ற வரம் அளித்தான்.
ஸமுத்ரலம்கநே ஶக்திம் வரம் ப்ராதாததாபரம்
மேலும், கடலை தாண்டும் சக்தி என்ற மற்றொரு வரத்தையும் அவனுக்கு அளித்தான்.
ஸமஸ்தபூஷாஸுவிபூஷிதாம்கஃ ஸ்வதீப்திமம்தீக்ரு'ததேவதீப்திஃ । ப்ரஸந்நமூர்திஸ்தருணஃ ஶிவாங்ககஃ ஸம்பாவயாமாஸ ஸமஸ்ததேவாந்
அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தன் ஒளி மற்ற தேவர்களை மங்கச் செய்து, இளமையுடன், சிவனின் அடையாளங்களுடன், அழகான உருவில், அனைத்து தேவர்களையும் மரியாதை செய்தான்.
பீதமுத்கமநீயம் ச ஸமாதாய மஹேஶ்வரஃ । பீதவஸ்த்ரமிதம் தேவ த்வம் க்ரு'ஹாண ஹரே ஶுபம்
அணிய ஏற்ற மஞ்சள் vasthiram ஒன்றை எடுத்துக் கொண்டு, மகேஸ்வரன், "ஓ ஹரியே, இந்த மஞ்சள் vasthiram நன்மை தரும்; எடுத்துக்கொள்" என்றான்.
ப்ரஹ்மணே ரக்தவஸநம் ஸர்வேஷாம் வஸுதஸ்ததா । தேவர்ஷிதாநவாதீநாம் தத்தவாந்வஸுயுக்மகம்
பிரம்மாவுக்கு சிவப்பு vasthiram, மற்ற எல்லா செல்வதாரர்களுக்கும் vasthiram, தேவர்கள், முனிவர்கள், மற்றும் தானவர்கள் ஆகியோருக்கும் இரட்டை vasthiram கொடுத்தான்.
ராமோபி சைததாகர்ண்ய ஶம்பவே யுக்மமர்பயத் । ஸுஸூக்ஷ்மம் பஹுமூல்யம் ச ஸ்வர்ணபூஷணமேவ ச
இதை ராமனும் கேட்டு, சாம்புவுக்கு ஒரு ஜோடி vasthiram, மிக நுண்ணியதும், விலைமதிப்பும், தங்கம் அலங்கரிக்கப்பட்டதும் அர்ப்பணித்தான்.
அத புக்த்வா ஸுகாஸீநஃ ஸாமாத்யஃ ஸபுரோஹிதஃ । நாநாமுநிகணைர்பூபைர்வாநரைர்கௌதமீ தடே
பின்னர், உணவு உண்டு, அமைச்சர்களும் புரோகிதரும் உடன், பல்வேறு முனிவர் குழுக்களும், அரசர்களும், வானரர்களும் சூழ, கவுதமி நதிக்கரையில் சுகமாக அமர்ந்திருந்தான்.
ஶம்பும் புராணதத்த்வஜ்ஞம் ராகவோ வாக்யமப்ரவீத் । த்வமேவ ஸர்வம் ஜாநீஷே ஸர்வதர்மகுஹாஶயம்
பழைய உண்மைகளை அறிந்த சாம்புவை நோக்கி ராகவன் சொன்னான்: "நீயே எல்லாவற்றையும் அறிந்தவன், எல்லா தர்மத்தின் இரகசியத்தையும் அறிந்தவன்."
கஸ்மிந்கஸ்மிந்யுகே ப்ரஹ்மந்கிம்விஶிஷ்டம் வதஸ்வ மே । ஶம்புருவாச- த்யாநமேவ க்ரு'தே ஶ்ரேஷ்டம் த்ரேதாயாம் யஜ்ஞ ஏவ ச
"எந்த யுகத்தில், எது சிறப்பு என்று கூறு, பிரம்மனே?" சாம்பு பதில் கூறினான்: "கிருதயுகத்தில் தியானமே சிறந்தது; திரேதாயுகத்தில் யாகமே சிறந்தது."
த்வாபரே சார்சநம் திஷ்யே தாநம் ச ஹரிகீர்தநம் । ஸர்வம் ச ஶஸ்தம் ஸர்வத்ர த்யாநம் ந ச கலௌ யுகே
துவாபரயுகத்தில் அர்ச்சனை, கலியுகத்தில் தானமும் ஹரியின் புகழும் சிறந்தவை. எல்லா இடங்களிலும் இவை நல்லவை, ஆனால் கலியுகத்தில் தியானம் இல்லை.
நராணாம் முக்தசித்தத்வாத்க்ரு'ச்ச்ரஸ்தாநாம் விஶாம்பதே । ந தர்மே நியதாபுத்திர்ந வேதே நைவ ச ஸ்ம்ரு'தௌ
மனிதர்களின் மனம் குழந்தைபோல் மயங்கி, வாழ்க்கை கடினமாக இருப்பதால், அரசே, தர்மத்திலும், வேதத்திலும், ச்மிர்தியிலும் உறுதியான அறிவு இல்லை.
ந க்ரதௌ ந ஸ்வதாகாரே புராணாநாம் ச ந ஶ்ருதௌ । ந யஜ்ஞேந ச தீர்தேஷு ந ச ஶுஶ்ரூஷணே ஸதாம்
யாகத்தில், பித்ருக்களுக்கு செய்யும் ஹவனத்தில், புராணங்களை கேட்பதில், யாகம் செய்வதில், தீர்த்தங்களில், நல்லவர்களுக்கு சேவை செய்வதில் கூட இல்லை.
நேஜ்யாயாம் தேவதாநாம் ச ந ஸ்வஜாதீயகர்ம்மணி । ந தேவஸ்மரணேநாபி ந ச க்வாபி வ்ரு'ஷே ந்ரு'ப
தேவர்களை வழிபடுவதிலும், தன் சொந்த கடமைகளைச் செய்வதிலும், தேவர்களை நினைவுபடுத்துவதிலும், அரசே, எந்த நல்ல செயலில் கூட இல்லை.
அதஶ்ச தீர்ககாலாநாம் புண்யாநாமக்ஷமா நராஃ । தாநம் து ஸ்வல்பகாலத்வாத்கர்தும் ஶக்நோதி மாநவஃ
ஆகவே, நீண்ட நாட்கள் புண்ணியம் சேர்க்க மனிதர்கள் முடியவில்லை; ஆனால் ஒரு மனிதன் தானம் செய்ய முடியும், ஏனெனில் அது சிறிது நேரமே தேவைப்படுகிறது.
அதஶ்ச கலிதுஷ்டாநாம் ப்ராயஶ்சிதம் ந வித்யதே । கேஷாம்சித்பாபநாஶஃ ஸ்யாத்ப்ராயஶ்சித்தைஸ்து நாந்யதா
இதனால், கலியுகத்தில் கெட்டுப்போனவர்களுக்கு பிராயச்சித்தம் இல்லை; சிலருக்கு மட்டும் பாவம் பிராயச்சித்தத்தால் நீங்கும், வேறு வழி இல்லை.
ப்ரஹ்மஜ்ஞாநீ கயாஶ்ராத்தீ காஶீகம்தா ஶ்ருதௌ ரதஃ । புராணஜ்ஞாவமாஶ்சைதே ஶ்ரோதா தஸ்ய ச ராகவ
பிரம்மத்தை அறிந்தவன், கயாவில் பித்ரு வழிபாடு செய்தவன், காசிக்கு சென்றவன், வேதங்களில் மகிழ்ச்சி அடைவவன், புராணங்களை அறிந்தவன், அவற்றை கேட்டவன் — இவர்கள் எல்லாம், ராகவா,
யுகாநாமநுஸாரேண ததார்தஸ்ய விவேசநாத் । ஸ்வ பர ப்ரத்யயோத்பாதாத்பரப்ரஹ்மப்ரகாஶநாத்
யுகங்களின் ஒழுங்கை பின்பற்றி, பொருளை தெளிவாக அறிந்து, தன்னிலும் பிறரிலும் நம்பிக்கை ஏற்படுத்தி, பரபிரம்மத்தை வெளிப்படுத்தி,
புராணவக்தா ஸர்வஸ்மாத்ப்ராஹ்மணஸ்து விஶிஷ்யதே । தேநாபி ச க்ரு'தம் பாபம் ந ஸஜ்யேத்கிமுதாந்யதஃ
புராணங்களைப் போதிப்பவன் எல்லாவற்றிலும் சிறந்த பிராமணன்; அவனும் பாவம் செய்தாலும் அது அவனைப் பிடிக்காது — பிறருக்கு எப்படியோ சொல்லவே வேண்டாம்.
அந்யேஷாமபி கேஷாம்சித்புராணம் பாபநாஶநம் । யஃ புராணேஷு விஶ்வாஸீ வக்தாரம் மந்யதே குரும்
மற்ற சிலருக்கும் புராணம் பாவத்தை அழிப்பதாகும்; யார் புராணங்களில் நம்பிக்கை கொண்டு, போதிப்பவரை ஆசானாக மதிக்கிறாரோ,
ப்ரஹ்மவித்யாப்ரதாதாரம் விஶேஷம் ஜ்ஞாதிபம்துதஃ । தஸ்ய பாபாநி ஸர்வாணி விலயம் யாந்த்யஸம்ஶயம்
அவரை பிரம்ம அறிவை வழங்குபவராகவும், நெருங்கிய உறவினராகவும் நினைத்தால், அவருடைய எல்லா பாவங்களும் சந்தேகமில்லாமல் அழிந்துவிடும்.
அத ஶ்ரீஶைலகமநம் பூஜகஸ்ய மஹேஶிதுஃ । அதஃ கலௌ மநுஷ்யாணாம் புராணம் பாபநாஶநம்
பெருமாளை வழிபடுபவருக்காக ஸ்ரீசைலம் செல்லும் பயணம் — அதனால், கலியுகத்தில் மக்கள் பாவம் நீங்க புராணமே வழி.
புரா கலியுகே ராம வ்ரு'த்தம் ஸம்கீர்தயே ஶ்ரு'ணு । ஆஸீத்து கௌதமோ நாம ப்ராஹ்மணோ வேதவர்ஜிதஃ
கலியுகத்தில் நடந்த ஒரு நிகழ்வை நான் சொல்கிறேன், ராமா, கேள்: வேத அறிவில்லாத கவுதமன் என்றொரு பிராமணன் இருந்தான்.
தஸ்ய புஷ்டிஃ பஶுஶ்சாஸ்தாம் ப்ராதரௌ வேதவர்ஜிதௌ । தாப்யாம் ஸஹ க்ரு'ஷிம் சக்ரே தத்ர வ்ரு'த்திமவாப ச
அவனிடம் செல்வமும், மாடுகளும் இருந்தன; வேத அறிவில்லாத இரண்டு சகோதரர்களும் அவனுடன் இருந்தனர். அவர்கள் மூவரும் சேர்ந்து விவசாயம் செய்து செழித்தனர்.
தநதாந்யாதிகம் கிம்சித்ராஜாநம் தத்தவாநத । உவாச வசநம் கிம்சிததிகாரம் நிரூபய
அவன் சிறிது செல்வமும், தானியமும் அரசனுக்கு கொடுத்து, 'எனக்கு ஒரு பதவி கொடு' என்று சொன்னான்.
அர்தம் ந கமயிஷ்யாமி தௌ ஶக்தௌ ப்ராதரௌ மம । ராஜோவாச- ப்ராஹ்மணஸ்யாதிகாரோ ஹி வைதிகே தர்மகர்மணி
'நான் பொருளை நாடமாட்டேன்; என் இரு சகோதரர்கள் அதற்குத் தகுதியானவர்கள்' என்றான். அரசன் சொன்னான்: 'பிராமணனுக்கு அதிகாரம் வேதச் சடங்குகளிலும் தர்மத்திலும் தான்'.
ததந்யத்ர நியுக்தஸ்ய ப்ராஹ்மண்யம் விப்ரணஶ்யதி । கௌதம உவாச- யுகேஷ்வந்யேஷு தர்மோயம் கலிதர்மோ ந தாத்ரு'ஶஃ
'வேறு வேலையில் பிராமணன் இருந்தால் அவனது பிராமணத்துவம் போய்விடும்' என்றான். கவுதமன் சொன்னான்: 'மற்ற யுகங்களில் அது தர்மம்; கலியுகத்தில் அது இல்லை'.
பூபதி த்வம் ஹி பூபால ந்ரு'பாணாம் தர்ம உச்யதே । ப்ராஹ்மணஶ்ச பரிக்ஷீணஸ்தம் குர்வந்நைவ துஷ்யதி
'நீ நிலத்தின் அரசன்; அரசர்களுக்கான தர்மம் இப்படித்தான். பிராமணன் வறுமையில் இருந்தால் இப்படிச் செய்தாலும் பாவம் ஆகாது' என்றான்.