மணிபாத்ரேஷு ஸம்வேஷ்ட்ய பூககம்டாந்ஸுதூபிதாந் । அகோணவர்துலாந்ஸ்தூலாநஸூக்ஷ்மாநக்ரு'ஶாநபி
அவர் நறுமணமூட்டிய பாக்குத் துண்டுகளை மணிப்பாத்திரங்களில் வைத்து, சில மூலைகளாகவும், வட்டமாகவும், பெரியதாகவும், சிறியதாகவும், மெல்லியதாகவும் சுற்றினார்.
ஶ்வேதபத்ராணி ஸம்ஶோத்ய க்ஷிப்த்வா கர்பூரகம்டகம் । சூர்ணம் ச ஶம்கராயாத நிவேதயதி கௌதமே
வெள்ளை இலைகளை நன்கு சுத்தம் செய்து, கற்பூரத் துண்டுகளும் பொடியும் வைத்து, கௌதமர் அவற்றை சங்கரருக்கு அர்ப்பணித்தார்.
க்ரு'ஹாண தேவ தாம்பூலமித்யுக்தவசநே முநௌ । கபே க்ரு'ஹாண தாம்பூலம் ப்ரயச்ச மம கம்டகாந்
முனிவர், 'அய்யா, தாம்பூலம் எடுத்துக்கொள்ளுங்கள்' என்று சொன்னார். குரங்கு, 'தாம்பூலத்தையும், எனக்கு பாக்குத் துண்டுகளையும் தாருங்கள்' என்றான்.
உவாச வாநரோ நாஸ்தி மம ஶுத்திர்மஹேஶ்வர । அநேகபலபுக்தத்வாத்வாநரஸ்து ஶுசிஃ கதம்
அந்தக் குரங்கு, 'மகேஷ்வரா, நான் தூயவன் அல்ல; பல பழங்கள் உண்டதால், ஒரு குரங்கு எப்படி தூயவன் ஆக முடியும்?' என்று சொன்னான்.
ஸதாஶிவ உவாச-। மத்வாக்யாதகிலம் ஶுத்த்யேந்மத்வாக்யாதம்ரு'தம் விஷம் । மத்வாக்யாதகிலா வேதா மத்வாக்யாத்தேவதாதயஃ
சதாசிவர் சொன்னார்: 'என் வார்த்தையால் எல்லாம் தூய்மை அடையும்; என் வார்த்தையால் விஷம் அமிர்தமாகும்; என் வார்த்தையால் வேதங்களும் தேவதைகளும் தோன்றுகின்றன.'
மத்வாக்யாத்தர்மவிஜ்ஞாநம் மத்வாக்யாந்மோக்ஷ உச்யதே । புராணாந்யாகமாஶ்சைவ ஸ்ம்ரு'தயோ மம வாக்யதஃ
'என் வார்த்தையால் தர்ம அறிவும், என் வார்த்தையால் விடுதலும் கிடைக்கும்; புராணங்கள், ஆகமங்கள், மற்றும் ஸ்மிருதிகள் எல்லாம் என் வார்த்தையிலிருந்து வந்தவை.'
அதோ க்ரு'ஹாண தாம்பூலம் மம தத்யாஃ ஸுகம்டகாந் । ஹரிர்வாமகரேணாதாத்தாம்பூலம் பூககம்டகம்
'ஆகையால், தாம்பூலத்தை எடு; எனக்கு பாக்குத் துண்டுகளை தா.' ஹரி தன் இடது கையால் தாம்பூலத்தையும் பாக்கையும் எடுத்தார்.
ததஃ பத்ராணி ஸம்க்ரு'ஹ்ய ததஃ கம்டாந்ஸமர்பயத் । கர்பூரமக்ரதோ தத்தம் க்ரு'ஹீத்வாऽபக்ஷயச்சிவஃ
பிறகு, இலைகளை எடுத்துக் கொண்டு, பாக்குத் துண்டுகளை அர்ப்பணித்தார்; முன்னால் கற்பூரம் வைக்கப்பட்டது; சிவன் அதை எடுத்துத் தின்றார்.
தேவே து க்ரு'ததாம்பூலே பார்வதீ மம்தராசலாத் । ஜயா விஜயயோர்ஹஸ்தம் க்ரு'ஹீத்வாऽऽயாந்முநேர்க்ரு'ஹம்
தேவர்கள் தாம்பூலம் முடித்தபின், மந்தரமலையிலிருந்து பார்வதி, ஜயா, விஜயா ஆகியோரின் கைகளைப் பிடித்து முனிவரின் வீட்டிற்குள் சென்றார்.
தேவபாதௌ ததோ நத்வா விநம்ரவதநாऽऽபவத் । உந்நமய்ய முகம் தஸ்யா இதமாஹ த்ரிலோசநஃ
பிறகு, தேவியின் பாதங்களில் வணங்கி, பணிவுடன் முகம் குனிந்து நின்றார்; அவளது முகத்தை உயர்த்தி, மூன்று கண்கள் உடையவர் அவளிடம் பேசினார்.
த்வதர்தம் தேவதேவேஶி அபராதஃ க்ரு'தோ மயா । யத்த்வாம் விஹாய புக்தம் ஹி ததாந்யச்ச்ரு'ணு ஸும்தரி
'தேவதைகளின் அரசியே, உன்னைக் கவனிக்காமல் உணவு உண்டேன்; இது உனக்காக நான் செய்த தவறு; இனி மற்றதையும் கேள், அழகியே.'
அத ஸ்வமம்திரே ஸ்தாப்ய தேவதேவவிவர்ஜிதே । ஸர்வபம்தவிமுக்தே ச மஹதேநோ மயா க்ரு'தம்
பிறகு, அவளை தன் இல்லத்தில் வைத்து, தேவதேவரைத் தவிர்த்து, உறவினர்கள் யாரும் இல்லாதபோது, பெரிய அர்ப்பணை செய்தார்.
க்ஷம்துமர்ஹஸி தேவேஶி த்யக்தகோபா விலோகய । ந பபாஷைவமுக்த்வா ஸா அரும்தத்யா ஹி நிர்யயௌ
'தேவர்களின் அரசியே, கோபம் இல்லாமல் என்னை மன்னித்துப் பார்.' என்று கூறி, அவள் பதில் சொல்லாமல் அருந்ததியுடன் வெளியே சென்றாள்.
நிர்கச்சம்தீம் முநிர்ஜ்ஞாத்வா தம்டவத்ப்ரணநாம ச । ததாரப்ய மஹேஶாய தம்டப்ரணதி ஸம்ஸ்துதிம்
அவள் வெளியேறுவதை முனிவர் அறிந்து, தரையில் விழுந்து வணங்கினார்; அப்போது முதல் மகேஷ்வரரை வணங்கிப் புகழ்ந்தார்.
குர்யாதுவாச ச ஶிவா கௌதம த்வம் கிமிச்சஸி । கௌதம உவாச- க்ரு'தக்ரு'த்யோஸ்மி தேவேஶி யதி தேயோ வரோ மம
அப்போது சிவை கேட்டாள்: 'கௌதமா, நீ என்ன விரும்புகிறாய்?' கௌதமர் பதிலளித்தார்: 'தேவர்கள் அனைவருக்கும் தாயானவளே, நான் என் வாழ்க்கையில் நிறைவு பெற்றவன்; எனினும், எனக்கு ஒரு வரம் தர விரும்பினால்—'
மந்மம்திரே மஹாபாகே போக்துமர்ஹஸி ஸாம்ப்ரதம் । தேவ்யுவாச- போக்ஷ்யாமி தவ கேஹேஹம் ஶம்கராநுமதா முநே
'மிகுந்த பாக்கியசாலி, இப்போது என் வீட்டில் நீ உணவு உண்ண வேண்டும்,' என்றார் கௌதமர். தேவியார் பதிலளித்தாள்: 'ஓ முனிவரே, சங்கரர் அனுமதி தந்தால், உன் இல்லத்தில் நான் உணவு உண்ணுவேன்.'
கத்வேஶம் கௌதமோ விப்ரோ லப்தாநுஜ்ஞஃ புநர்கதஃ । போஜயாமாஸ கிரிஜாம் தேவீம் சாரும்ததீம் ததா
சங்கரரிடம் சென்று அனுமதி பெற்ற கௌதம முனிவர் திரும்பி வந்து, கிரிஜா தேவியையும் அருந்ததியையும் அழைத்து உணவு பரிமாறினார்.
புக்த்வாத பார்வதீ ஸர்வம் கம்தபுஷ்பஸபூஷணா । ஸஹாநுசரகந்யாபிஃ ஸஹஸ்ராபிர்ஹரம் யயௌ
பார்வதி தேவியார் எல்லாவற்றையும் உண்டு, மணம் வீசும் மலர்களாலும் அலங்காரங்களாலும் அழகுபடுத்தப்பட்டு, ஆயிரம் தோழிகளுடன் ஹரனைச் சேர்ந்தார்.
அதாஹ ஶம்கரோ தேவீம் கச்ச கௌதமமம்திரம் । ஸம்த்யோபாஸ்திமஹம் க்ரு'த்வா ஆகச்சாமி புநர்க்ரு'ஹம்
அப்போது சங்கரர் தேவியிடம், 'கௌதமரின் வீட்டிற்குச் செல்; நான் சந்த்யாவந்தனம் செய்து முடித்தவுடன் வீடு திரும்புவேன்,' என்றார்.
இத்யுக்தா ப்ரயயௌ தேவீ கௌதமஸ்யைவ மம்திரம் । ஸம்த்யாவம்தநகாமாஶ்ச ஸர்வஏவ விநிர்கதாஃ
இவ்வாறு சொன்னதும், தேவியார் கௌதமரின் இல்லத்திற்கு சென்றார். சந்த்யாவந்தனம் செய்ய விரும்பிய அனைவரும் அங்கிருந்து புறப்பட்டனர்.
க்ரு'தஸம்த்யாஸ்தடாகே து மஹேஶாத்யாஸ்து க்ரு'த்ஸ்நஶஃ । அதோத்தரமுகஃ ஶம்புர்ந்யாஸம் க்ரு'த்வா ஜஜாப ஹ
அந்தக் குளத்தில் சந்த்யாவந்தனம் செய்து, மகேசர் மற்றும் மற்றவர்கள் அனைத்தையும் முடித்தனர். பின்னர் சாம்பன் வடக்கே முகம் திருப்பி நியாசம் செய்து ஜபம் செய்ய ஆரம்பித்தார்.
அதவிஷ்ணுர்மஹாதேஜா மஹேஶமிதமப்ரவீத் । ஸர்வைர்நமஸ்யதே யஸ்து ஸர்வைரேவ ஸமர்ச்யதே
அப்போது பெரும் ஒளியுடன் விஷ்ணு மகேசரிடம் கூறினார்: 'எல்லோரும் வணங்கும், எல்லோரும் பூஜிக்கும் அந்த ஒருவரை—'
ஹூயதே ஸர்வயஜ்ஞேஷு ஸ பவாந்கிம் ஜபிஷ்யதி । ரசிதாம்ஜலயஃ ஸர்வே த்வாமேவைகமுபாஸதே
'எல்லா யாகங்களிலும் அழைக்கப்படுபவர் நீர்; நீர் என்ன ஜபம் செய்யப்போகிறீர்? அனைவரும் கைகூப்பி உம்மையே வழிபடுகின்றனர்.'
ஸ பவாந்தேவதேவேஶ கஸ்மை வா ரசிதாம்ஜலி । நமஸ்காராதி புண்யாநாம் பலதஸ்த்வம் மஹேஶ்வர
'தேவர்கள் அனைவருக்கும் தலைவனே, உம்மை விட உயர்ந்தவரும், உம்மால் பெறும் புண்ணியங்களுக்குப் பலன் அளிப்பவரும் யார்? உம்மால் யாருக்கு வணக்கம் செலுத்தப்படும்?'
தவ கஃ பலதோ வம்த்யஃ கோ வா த்வத்தோதிகோ வத । ஶம்கர உவாச- த்யாயே ந கிம்சித்கோவிம்த ந நமஸ்யேஹ கிம்சந
'உம்மை விட உயர்ந்தவர் யார்? உம்மால் வணங்கப்படவேண்டியவர் யார்? சொல்லுங்கள்.' சங்கரர் பதிலளித்தார்: 'கோவிந்தா, நான் எதையும் தியானிப்பதில்லை; இங்கு எதற்கும் வணங்குவதில்லை.'
நோபாஸ்யே கம்சந ஹரே ந ஜபிஷ்யேஹ கிம்சந । கிம்து நாஸ்திகஜம்தூநாம் ப்ரவ்ரு'த்த்யர்தமிதம் மயா
'ஹரியே, நான் யாரையும் வழிபடுவதில்லை; இங்கு எதையும் ஜபிக்கவில்லை. ஆனால் நம்பிக்கையில்லாதவர்களுக்கு ஒரு எடுத்துக்காட்டு காட்டவே இதைச் செய்கிறேன்.'
தர்ஶநீயம் ஹரே தே ஸ்யுரந்யதா பாபகாரிணஃ । தஸ்மால்லோகோபகாரார்தமிதம் ஸர்வம் க்ரு'தம் மயா
'ஹரியே, இல்லையெனில் பாவம் செய்பவர்கள் உம்மை காண விரும்பமாட்டார்கள். அதனால் உலக நன்மைக்காக இதையெல்லாம் செய்தேன்.'
ஓமித்யுக்த்வா ஹரிரத தம் நத்வா ஸமதிஷ்டத । அத தே கௌதமக்ரு'ஹம் ப்ராப்தா தேவகணர்ஷயஃ
பின்னர் ஹரி 'ஓம்' என்று கூறி, அவரை வணங்கி பக்கத்தில் நின்றார். அதன் பிறகு தேவகணங்களும் முனிவர்களும் கௌதமரின் இல்லத்திற்குச் சென்றனர்.
ஸர்வே பூஜாமதோ சக்ருர்தேவதேவே பிநாகிநே । தேவோ ஹநூமதா ஸார்த்தம் காயந்நாஸ்தே ரகூத்தம
அங்குள்ள அனைவரும் தேவதேவரான பிணாகி சிவனைப் பூஜித்தனர். அந்த இறைவன், அனுமனுடன் சேர்ந்து பாடிக்கொண்டே அமர்ந்தார், ரகு வம்சத்தில் சிறந்தவரே.
பஞ்சாக்ஷரீம் மஹாவித்யாம் ஸர்வ ஏவ ததா ஜபந் । ஹநூமத்கரமாலம்ப்ய தேவ்யப்யாஶம் கதோ ஹரஃ
அப்போது அனைவரும் ஐந்து எழுத்து மந்திரத்தை ஜபித்துக் கொண்டிருந்தனர். ஹரன், அனுமனின் கையைப் பிடித்து, தேவியின் அருகில் சென்றார்.