ஸுமத உவாச। கச்சிதாஸ்தே ஸுகம் ராமஃ ஸர்வலோகஶிரோமணிஃ । பக்தரக்ஷாவதாரோऽயம் மமாநுக்ரஹகாரகஃ
சுமதா சொன்னான்: எல்லா உலகங்களுக்கும் முத்தான ராமன் நலமாக இருக்கிறாரா? அவர் பக்தர்களை காப்பாற்றும் அவதாரமும், எனக்கு அருள் செய்தவரும்தான்.
தந்யா லோகா இமே புர்யாம் ரகுநாதமுகாம்புஜம் । யே பிபம்த்யநிஶம் சாக்ஷிபுடகைஃ பரிமோதிதாஃ
இந்த நகரில், ரகுநாதரின் முகம் என்ற தாமரை முகத்தை, கண்களால் எப்போதும் பார்த்து மகிழும் மக்கள் எவ்வளவு பாக்கியசாலிகள்!
அர்தஜாதம் மதீயம் ச நிதராம் புருஷர்ஷப । க்ரு'தார்தம் குலபூம்யாதி வஸ்துஜாதம் மஹாமதே
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, என் செல்வமும், என் குலத்தின் நிலமும், எல்லா சொத்துக்களும், அறிவுள்ளவரே, இப்போது முழுமையாக பயனடைந்துவிட்டன.
காமாக்ஷயா ப்ரஸாதோ மே க்ரு'தஃ பூர்வம் தயார்த்ரயா । ரகுநாதமுகாம்போஜம் த்ரக்ஷ்யேத்ய ஸகுடும்பகஃ
வாசனைக்கோராமல், கருணையுடன் முன்பே நான் அருள் செய்தேன்; இன்று அவன் குடும்பத்துடன் ரகுநாதரின் முகம் மலர்ந்ததை காணும் பாக்கியம் கிடைத்தது.
இத்யுக்தவதி வீரே து ஸுமதே பார்திவோத்தமே । ஸர்வம் தத்கதயாமாஸ ரகுநாதகுணோதயம்
அவ்வாறு வீரனும் சிறந்த அரசனுமான சுமதா கூறியபின், அவர் ரகுநாதரின் மகிமைகளை எல்லாம் விவரித்தார்.
த்ரிராத்ரம் தத்ர ஸம்ஸ்தித்ய ரகுநாதாநுஜஃ பரம் । கம்தும் சகார திஷணாம் ராஜ்ஞா ஸஹ மஹாமதிஃ
அங்கு மூன்று இரவுகள் தங்கி, ரகுநாதரின் தம்பி, அந்த அறிவாளி, அரசருடன் சேர்ந்து புறப்பட தீர்மானித்தான்.
தஜ்ஜ்ஞாத்வா ஸுமதஃ ஶீக்ரம் புத்ரம் ராஜ்யேऽப்யஷேசயத் । ஶத்ருக்நேந மஹாராஜ்ஞா புஷ்கலேநாநுமோதிதஃ
இதை அறிந்த சுமதா, விரைவில் தன் மகனை அரசராக பட்டம் சூட்டினார்; அந்தச் செயலை மகாராஜா சத்ருக்னனும் புஷ்கலனும் ஒப்புக்கொண்டனர்.
வாஸாம்ஸி பஹுரத்நாநி தநாநி விவிதாநி ச । ஶத்ருக்நஸேவகேப்யோऽஸௌ ப்ராதாத்தத்ர மஹாமதிஃ
அந்த அறிவாளி, சத்ருக்னனின் சேவகர்களுக்கு பலவிதமான ஆடைகள், அரிய ரத்தினங்கள், பலவகைச் செல்வங்களை வழங்கினார்.
ததோ கமநமாரேபே மம்த்ரிபிர்பஹுவித்தமைஃ । பத்திபிர்வாஜிபிர்நாகைஃ ஸதஶ்வைரத கோடிபிஃ
பின்னர், பெரும் செல்வம் கொண்ட அமைச்சர்களும், காலாட் படை, குதிரைகள், யானைகள், எண்ணிக்கையற்ற சிறந்த ரதங்களும் உடன் கொண்டு பயணம் தொடங்கினார்.
ஶத்ருக்நஃ ஸஹிதஸ்தேந ஸுமதேந தநுர்ப்ரு'தா । ஜகாம மார்கே விஹஸந்ரகுநாதப்ரதாபப்ரு'த்
அந்த வில்லாளி சுமதாவுடன் சத்ருக்னன், ரகுநாதரின் புகழை நிலைநிறுத்தி, சந்தோஷமாகப் பயணத்தை மேற்கொண்டார்.
பயோஷ்ணீதீரமாஸாத்ய ஜகாம ஸ ஹயோத்தமஃ । ப்ரு'ஷ்டதோऽநுயயுஃ ஸர்வே யோதா வை ஹயரக்ஷிணஃ
பயோஷ்ணி நதிக்கரையை அடைந்து, அந்தச் சிறந்த குதிரை முன்னே சென்றது; எல்லா வீரர்களும் குதிரைப் பாதுகாவலர்களும் பின்னால் பின்தொடர்ந்தனர்.
ஆஶ்ரமாந்விவிதாந்பஶ்யந்ந்ரு'ஷீணாம் ஸுதபோப்ரு'தாம் । தத்ரதத்ர விஶ்ரு'ண்வாநோ ரகுநாதகுணோதயம்
பெரும் தவம் செய்த முனிவர்களின் பல்வேறு ஆசிரமங்களைப் பார்த்து, எங்கும் ரகுநாதரின் புகழ் பாடல்கள் கேட்டார்.
ஏஷ தீமாந்ஹரிர்யாதி ஹரிணா பரிரக்ஷிதஃ । ஹரிபிர்ஹரிபக்தைஶ்ச ஹரிவர்யாநுகைர்முஹுஃ
இந்த அறிவாளி ஹரி, ஹரியின் பாதுகாப்பில், எப்போதும் குரங்குகள், ஹரியின் பக்தர்கள், ஹரியில் சிறந்தவர்கள் ஆகியோருடன் பயணிக்கிறார்.
இதி ஶ்ரு'ண்வஞ்சுபா வாசோ முநீநாம் பரிதஃ ப்ரபுஃ । துதோஷ பக்த்யுத்கலிதசித்தவ்ரு'த்திப்ரு'தாம் மஹாந்
இவ்வாறு, எங்கும் முனிவர்களின் மங்களமான வார்த்தைகளை கேட்ட அந்தப் பெரியவர், பக்தியில் ஆழ்ந்தவர்களின் மனநிலையால் மகிழ்ந்தார்.
ததர்ஶ சாஶ்ரமம் ஶுத்தம் ஜநஜம்துஸமாகுலம் । வேதத்வநிஹதாஶேஷா மம்கலம் ஶ்ரு'ண்வதாம் ந்ரு'ணாம்
அவர் தூய ஆசிரமத்தை, மக்கள் மற்றும் உயிரினங்களால் நிரம்பியதை, வேத ஒலியால் கேடுகள் நீங்கும் இடமாகக் கண்டார்.
அக்நிஹோத்ரஹவிர்தூம பவித்ரிதநபோகிலம் । முநிவர்யக்ரு'தாநேக யாகயூபஸுஶோபிதம்
அங்குள்ள வேள்வி புகையால் வானம் முழுவதும் தூய்மையடைந்தது; முனிவர்களால் அமைக்கப்பட்ட பல வேள்விக் கம்பங்களால் அந்த இடம் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தது.
யத்ர காவஸ்து ஹரிணா பால்யம்தே பாலநோசிதாஃ । மூஷகா ந கநம்த்யஸ்மிந்பிடாலஸ்ய பயாத்பிலம்
அங்கு, பசுக்கள் குரங்கால் பாதுகாக்கப்படுகின்றன; எலிகள் பூனையின் பயத்தில் தங்கள் துளைகளை இங்கு தோண்டுவதில்லை.
மயூரைர்நகுலைஃ ஸார்த்தம் க்ரீடம்தி பணிநோநிஶம் । கஜைஃ ஸிம்ஹைர்நித்யமத்ர ஸ்தீயதே மித்ரதாம் கதைஃ
அங்கு மயில்கள் நாகங்களுடன் நொய்நொயாக விளையாடுகின்றன; யானைகள் மற்றும் சிங்கங்கள் எப்போதும் நட்புடன் வாழ்கின்றன.
ஏணாஸ்தத்ரத்ய நீவாரபக்ஷணேஷு க்ரு'தாதராஃ । ந பயம் குர்வதே காலாத்ரக்ஷிதா முநிவ்ரு'ம்தகைஃ
அங்குள்ள மான் கூட்டங்கள் காட்டு அரிசி உண்ணும் வேலையில் கவனம் செலுத்தி, முனிவர் கூட்டங்கள் பாதுகாப்பதால் காலத்தின் பயம் எதுவும் இல்லாமல் இருக்கின்றன.
காவஃ கும்பஸமோதஸ்கா நம்திநீ ஸமவிக்ரஹாஃ । குர்வம்தி சரணோத்தேந ரஜஸேலாம் பவித்ரிதாம்
பானையில் நிறைந்த பண்ணையுடன், நந்தினி போன்ற உடலமைப்புடன், பசுக்கள் தங்கள் காலால் எழும் தூசியில் பூமியைத் தூய்மைப்படுத்துகின்றன.
முநிவர்யாஃ ஸமித்பாணி பத்மைர்தர்மக்ரியோசிதாம் । த்ரு'ஷ்ட்வா பப்ரச்சஸுமதிம் ஸர்வஜ்ஞம் ராம மம்த்ரிணம்
முனிவர்களும், கையில் சமிது மற்றும் தாமரைப்பூ கொண்டு, தர்மத்திற்கான கிரியைகளைச் செய்து கொண்டிருந்தார்கள். இதைக் கண்ட சுமதி என்ற ராமனின் அறிவாளி அமைச்சரை அவர்கள் கேட்டனர்.
ஶத்ருக்ந உவாச। ஸுமதே கஸ்ய ஸம்ஸ்தாநம் முநேர்பாதி புரோகதம் । நிர்வைரிஜம்து ஸம்ஸேவ்யம் முநிவ்ரு'ம்தஸமாகுலம்
சத்ருக்னன் சொன்னான்: சுமதி, முனிவர்கள் நிறைந்த, எல்லா உயிர்களும் அமைதியுடன் வாழும், எதிரிகள் இல்லாத அந்த முனிவரின் ஆசிரமம் யாருடையது என்று தெரியுமா?
ஶ்ரோஷ்யாமி முநிவார்தாம் ச விததாமி பவித்ரதாம் । நிஜம் வபுஸ்ததீயாபிர்வார்தாபிர்வர்ணநாதிபிஃ
நான் அந்த முனிவரின் கதையை கேட்க விரும்புகிறேன்; புனிதம் செய்யும் செயல்களையும் செய்ய விரும்புகிறேன். அவர்களின் கதைகள், விளக்கங்கள் மூலம் என் வாழ்க்கையையும் பகிர விரும்புகிறேன்.
இதி ஶ்ருத்வா மஹத்வாக்யம் ஶத்ருக்நஸ்ய மஹாத்மநஃ । கதயாமாஸ ஸசிவோ ரகுநாதஸ்ய தீமதஃ
சத்ருக்னனின் உயர்ந்த வார்த்தைகளை கேட்ட பிறகு, ரகுநாதனின் புத்திசாலி அமைச்சர் பேச ஆரம்பித்தான்.
ஸுமதிருவாச। ச்யவநஸ்யாஶ்ரமம் வித்தி மஹாதாபஸஶோபிதம் । நிர்வைரிஜம்துஸம்கீர்ணம் முநிபத்நீபிராவ்ரு'தம்
சுமதி சொன்னான்: இது ச்யவன முனிவரின் ஆசிரமம் என்று அறிந்துகொள். பெரிய தவசக்தி கொண்டவர் இங்கு வாழ்கிறார்; அமைதியான உயிர்கள் நிறைந்தது, முனிவர்களின் மனைவியர் சூழ்ந்திருக்கின்றனர்.
யோऽஸௌ மஹாமுநிஃ ஸ்வர்கவைத்யயோர்பாகமாததாத் । ஸ்வாயம்புவமஹாயஜ்ஞே ஶக்ரமாநவிபேதநஃ
அவர் தான் அந்த மகா முனிவர்; ஸ்வாயம்புவன் என்ற பெரிய யாகத்தில், இந்திரனும் தேவர்களும் பெருமை கெட்டபடி, ஸ்வர்க்கத்திற்கும், வைத்தியத்திற்கும் பாகம் கொடுத்தவர்.
மஹாமுநேஃ ப்ரபாவோऽயம் ந கேநாபி ஸமாப்யதே । தபோபலஸம்ரு'த்தஸ்ய வேதமூர்திதரஸ்ய ஹ
அந்த மகா முனிவரின் சக்தியை யாராலும் சமமாக்க முடியாது; அவர் தவசக்தியில் நிரம்பியவர், வேதத்தின் உருவம் கொண்டவர்.
ஶ்ருத்வா ராமாநுஜோ வார்தாம் ச்யவநஸ்ய மஹாமுநேஃ । ஸர்வம் பப்ரச்ச ஸுமதிம் ஶக்ரமாநாதிபம்ஜநம்
ச்யவன மகா முனிவரின் கதையை கேட்ட சத்ருக்னன், இந்திரனும் தேவர்களும் பெருமை இழந்ததைப் பற்றி எல்லாவற்றையும் சுமதியிடம் கேட்டான்.
ஶத்ருக்ந உவாச। கதாஸௌ தஸ்ரயோர்பாகம் சகார ஸுரபம்க்திஷு । கிம் க்ரு'தம் தேவராஜேந ஸ்வாயம்புவ மஹாமகே
சத்ருக்னன் சொன்னான்: அவர் எப்போது அஸ்வினிகளுக்கு தேவர்களில் பாகம் கொடுத்தார்? ஸ்வாயம்புவன் பெரிய யாகத்தில் தேவர்களின் அரசன் என்ன செய்தான்?
ஸுமதிருவாச। ப்ரஹ்மவம்ஶேऽதிவிக்யாதோ முநிர்ப்ரு'குரிதி ஶ்ருதஃ । கதாசித்கதவாந்ஸாயம் ஸமிதாஹரணம் ப்ரதி
சுமதி சொன்னான்: பிரம்மாவின் வம்சத்தில் புகழ்பெற்ற முனிவர் ப்ருகு என்று அறியப்பட்டவர். ஒருநாள் மாலை சமிது எடுக்க அவர் சென்றார்.