அத தே பத்யகச்சம்த விஶ்வாமித்ரமுநேஃ கில । ஆஶ்ரமம் ஶிஷ்யயுக்தம் ச ஸேவிதம் ம்ரு'கஶாவகைஃ
அவர்கள் வழியில் சென்றபோது, சீடர்களும், கன்றுக்குட்டிகளும் நிறைந்த விஸ்வாமித்திர முனிவரின் ஆசிரமத்தை அடைந்தார்கள்.
ஸ முநீ ராஜபுருஷாந்த்ரு'ஷ்ட்வா பப்ரச்ச ஸாதரம் । கே யூயம் ஹோ குத்ர கதா யதாகா வ்ரு'த்திருச்யதாம்
அங்கு அரசரின் ஆட்களைப் பார்த்த முனிவர் மரியாதையுடன், 'நீங்கள் யார்? எங்கிருந்து வந்தீர்கள்? உங்கள் நோக்கம் என்ன? உண்மையைச் சொல்லுங்கள்,' என்று கேட்டார்.
ராஜதூதா ஊசுஃ- ஶ்ரு'ணுஷ்வாவஹிதோ விப்ர ராஜ்ஞஃ புத்ரோ ந ஜாயதே । ததர்தம் நரமேதாக்யே யஜ்ஞே ராஜா ஸுதீக்ஷிதஃ
அரசரின் தூதர்கள் கூறினார்கள்: 'பிராமணரே, கவனமாகக் கேளுங்கள். அரசருக்கு மகன் இல்லை. அதனால், மனிதப் பலி எனப்படும் பெரிய யாகத்தை அவர் மேற்கொண்டுள்ளார்.'
நயாமஸ்தத்ர பல்யர்தமிமம் ப்ராஹ்மணபுத்ரகம் । இதி தேஷாம் வசஃ ஶ்ருத்வா ஸ விப்ரஃ ஸதயோऽபவத்
'இந்த பிராமணப் பையனை யாகத்திற்குப் பலியாக எடுத்து செல்கிறோம்,' என்று அவர்கள் சொன்னதை முனிவர் கேட்டு, இரக்கம் கொண்டார்.
ப்ராணா மமாபி கச்சம்து ஸுகீ பவது பாலகஃ । பாலகார்தே த்விஜார்தே ச ஸ்வாம்யர்தே யே ஜநா இஹ
'என் உயிரும் போகட்டும்; அந்தப் பையன் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கட்டும். ஒரு பையன், ஒரு பிராமணன், அல்லது தங்கள் தலைவருக்காக உயிர் துறப்பவர்கள்—'
த்யஜந்தி த்ரு'ணவத்ப்ராணாம்ஸ்தேஷாம் லோகாஃ ஸநாதநாஃ । விம்ரு'ஶ்யேதி முநிஃ ஸ்வாம்தே ஸ ப்ரோவாச த்விஜர்ஷபஃ
'அவர்கள் இந்த உலகில் எப்போதும் நிலைத்திருக்கும் உலகங்களை அடைவார்கள். இதை யோசித்து, முனிவர் தன் மனத்தில் அந்த சிறந்த பிராமணனிடம் பேசினார்.'
யஜ்ஞே பலிம் ஸமாதாதுமிமம் ப்ராஹ்மணபாலகம் । ஹித்வா மாம் நயதாதாஶு ஹ்யயம் பாலக உத்தமஃ
'யாகத்திற்குப் பலியாக பிராமணப் பையனை எடுத்துச் செல்லவேண்டுமென்றால், என்னை விட்டுவிட்டு, இந்தச் சிறந்த பையனை விரைவாக எடுத்துச் செல்லுங்கள்.'
ஸம்ஸாரே ஜந்மஸம்ப்ராப்ய ந லப்தம் ஸுகமத்ர ச । அநேந பாலகேநாபி மரிஷ்யதி கதம் த்வயம்
'இந்த உலகில் பிறந்த பிறகு யாருக்கும் இங்கு நிம்மதி கிடைக்கவில்லை. இந்தப் பையனும் இறப்பான்—அவன் எப்படி தப்பிக்க முடியும்?'
ஆகதேऽஸ்மிந்க்ரு'ஹாத்தூதாஃ பிதராவஸ்ய துஃகிதௌ । ஹதபாக்யௌ கதோ நூநம் யமஸ்யேவ க்ரு'ஹம் ப்ரதி
'தூதர்கள் இவ்வீட்டிற்கு வந்தபோது, அந்தப் பையனின் பெற்றோர்கள் துயரத்தில் மூழ்கி, அதிர்ஷ்டம் இழந்து, நிச்சயம் யமனின் வீட்டுக்கே போனவர்களைப் போல் ஆகிவிட்டார்கள்.'
ஏவம் தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா தூதாஃ ப்ரோசுரத த்விஜம் । பூபாலஸ்ய விநாஜ்ஞாம் வை தீநநாதஸ்ய பூஸுர
இவ்வாறு அவர் சொன்னதை கேட்ட தூதர்கள், 'துயரமுற்றவர்களின் ஆதரவனே, அரசரின் அனுமதி இல்லாமல், வயதான உங்களை எப்படிச் செல்லச் சொல்ல முடியும்?' என்று அந்தப் பிராமணரிடம் கூறினார்கள்.
நேதும் த்வாம் பலிதம் ப்ராஜ்ஞ நேஷ்யாமோ ஹி கதம் வயம் । ஏவமுக்த்வா ச தே தூதா ஜக்மூ ராஜ்ஞஃ புரீம் ததா
'வயதாகி அறிவுள்ள உங்களை எடுத்து செல்ல முடியாது,' என்று கூறி, அந்தத் தூதர்கள் அரசரின் நகரத்திற்குப் புறப்பட்டார்கள்.
ஸ முநிர்தூதஸம்கைஶ்ச கதவாந்யஜ்ஞமம்திரம் । ராஜாநம் கதயாமாஸுர்தூதா விப்ரஸ்ய சேஷ்டிதம்
முனிவரும் தூதர்களும் சேர்ந்து யாகசாலைக்கு சென்றார்கள். அங்கு தூதர்கள், அந்தப் பிராமணர் செய்ததை அரசரிடம் கூறினார்கள்.
தச்ச்ருத்வாஶம்கிதமநாஃ ப்ரோவாசேதம் வசஃ ஸ தம் । முநே யத்யபி மே யஜ்ஞே க்ரு'தே புத்ரோ பவிஷ்யதி
அதை கேட்ட அரசர், சந்தேகமடைந்து, 'முனிவரே, நான் இந்த யாகத்தை செய்தால் உண்மையில் எனக்கு மகன் பிறக்குமா?' என்று கேட்டார்.
பலிம் விநாபி போ ப்ரஹ்மந்ததா விப்ரஸுதம் நய
'பிராமணரே, பலி இல்லையென்றாலும், அந்தப் பிராமணப் பையனை இங்கே கொண்டு வாருங்கள்,' என்று அரசர் சொன்னார்.
முநிருவாச- யஜ்ஞே த்வயா க்ரு'தே ராஜந்மஹாபுத்ரோ பவிஷ்யதி । அத்ர தே ஸம்ஶயோ மா பூதமோகமபி தர்ஶநம்
முனிவர் கூறினார்: 'அரசே, நீங்கள் இந்த யாகத்தை செய்தால், நிச்சயம் உங்களுக்கு பெரிய மகன் பிறப்பான். இதில் உங்களுக்கு சந்தேகம் வேண்டாம்; இங்கு வந்ததாலுமே பயன் கிடைக்கும்.'
இதி தஸ்ய வசஃ ஶ்ருத்வா ராஜாத்யம்தஸஹர்ஷகஃ । சக்ரே பூர்ணாஹுதிம் யஜ்ஞே ஸமஸ்தைர்முநிபிஃ ஸஹ
இவ்வாறு அவர் சொன்னதை கேட்ட அரசர் மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அனைத்து முனிவர்களுடன் சேர்ந்து, யாகத்தில் இறுதி ஹோமத்தைச் செய்தார்.
அதாதஃ ஸ முநிஃ ஶ்ரேஷ்டோ ப்ராஹ்மணஸ்ய ஸுதம் ச தம் । க்ரு'ஹ்ய தஶபுரம் நாம நகரம் கதவாம்ஸ்ததா
அப்போது அந்த சிறந்த முனிவர், அந்தப் பிராமணரின் மகனை அழைத்து, தசபுரம் எனும் நகரத்திற்கு சென்றார்.
பவநம் தஸ்ய கத்வா ச உக்தவாந்வசநம் முநிஃ । க்ரு'ஹே த்வம் திஷ்டஸே விப்ர திஷ்டாமி ம்ரு'தவந்முநே
அவரது வீட்டிற்குள் சென்ற முனிவர், 'பிராமணரே, நீங்கள் உங்கள் வீட்டில் இறந்தவரைப் போலவே இருக்க வேண்டும்' என்று சொன்னார்.
ராஜா பலேந மே புத்ரம் நீதவாந்கிம் கரோம்யஹம் । புத்ரே கதே ச போ விப்ர தம்பத்யோராவயோஃ புநஃ
'அரசன் என் மகனை வலுக்கட்டாயமாக எடுத்துச் சென்றான்; நான் என்ன செய்ய முடியும்? பிராமணரே, என் மகன் போனபின், என் மனைவியும் நானும்—'
கதாநி சாம்தபாவம் வை க்ரம்தநைர்லோசநாந்யபி । அதாஸௌ முநிஶார்தூலஃ புத்ரம் பஶ்ய நயேதி ச
'—அழுததால் கண்கள் இரண்டும் பார்வை இழந்துவிட்டன. அப்போது அந்த முனிவர், 'உங்கள் மகனைப் பாருங்கள், வாருங்கள்' என்று சொன்னார்.
உக்தவாம்ஸ்தௌ யதா விப்ர ப்ராஹ்மணௌ ஜாதஹர்ஷகௌ । புத்ராயாகாரணம் க்ரு'த்வா கதாவேதௌ பஹிஃ க்ஷணாத்
முனிவர் இவ்வாறு சொன்னதும், அந்த இரு பிராமணர்களும் மகிழ்ச்சியில் உடனே வெளியே சென்று தங்கள் மகனைப் பார்த்தனர்.
முநேர்வசநஸித்தித்வாத்தத்க்ஷணம் லோசநம் தயோஃ । ஆலோகம் து கதம் தூர்ணம் புத்ரஸ்ய தர்ஶநாதபி
முனிவரின் வார்த்தையின் சக்தியால், அதே நேரத்தில், மகனைப் பார்க்கும் முன்பே, அவர்கள் பார்வை விரைவாக திரும்பியது.
புத்ரஸ்ய முகபத்மம் தௌ லோசநைரலிஸம்நிபைஃ । பீத்வா முநிம் சிரம்தம் ச நமஸ்க்ரு'த்ய புநஃ புநஃ
அவர்கள் கண்கள் தேனீகள் போல் மகனின் முகம் மலரை ரசித்தன; முனிவருக்கு மீண்டும் மீண்டும் ஆழ்ந்த வணக்கம் செய்தனர்.
ப்ரோசதுர்வசநம் விப்ரா ப்ராஹ்மணௌ ப்ரியவாதிநௌ । அஹோ முநே ஜீவதாநமாவயோஃ ஸுக்ரு'தம் கில
அந்த இரு பிராமணர்களும் இனிய வார்த்தைகளால், 'முனிவரே, நீங்கள் எங்களுக்கு உயிரை மீண்டும் அளித்தீர்கள்; இது எங்கள் பெரிய பாக்கியம்' என்று கூறினர்.
தயோரேவ வசஃ ஶ்ருத்வா ஸ முநிஃ கருணார்ணவஃ । தத்வாஶிஷம் ச தௌ விப்ர ஜகாம நிஜமாஶ்ரமம்
அவர்களின் வார்த்தைகளை கேட்ட அந்த கருணைமிகு முனிவர், ஆசீர்வாதம் அளித்து, தன் ஆசிரமத்திற்குத் திரும்பினார்.
முநிஃ கரகதம் சைவ க்ரு'த்வா விஷ்ணோஃ பரம் பதம் । தபஸ்தேபே மஹாபாகோ தைவதைரபி துர்ல்லபம்
முனிவர், தன் கையில் விஷ்ணுவின் பரம்பதத்தை வைத்துக்கொண்டு, தேவர்களுக்கே எட்டாத வகையில் கடும் தவம் செய்தார்.
கிம்சித்காலே கதே விப்ர தஸ்ய ராஜ்ஞோऽபவத்ஸுதஃ । ஸும்தரோ ராஜயோக்யஶ்ச இம்துஃக்ஷீரநிதாவிவ । புத்ரோத்ஸவே ஸோऽபி விப்ர ராஜா தத்வா தநாநி வை
சில காலத்திற்குப் பிறகு, அந்த அரசருக்கு ஒரு அழகான, அரசராக தகுதியான மகன் பிறந்தான்; பால் கடலில் நிலா போல. மகன் பிறந்த மகிழ்ச்சியில், அரசன் பெரும் செல்வம் தானமாக வழங்கினார்.
புபுஜே தேவவத்பூம்யாம் விஶோகோ ஜாதகௌதுகஃ । விப்ராந்பாலயதே யஸ்து ப்ராணாந்தத்வா தநாந்யபி
அவன் துயரம் இல்லாமல், தேவரைப் போல பூமியில் மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்ந்தான். பிராமணர்களை பாதுகாத்து, தன் உயிரையும் செல்வத்தையும் தானமாக அளித்தான்.
ஸ யாதி விஷ்ணுபவநம் புநராவ்ரு'த்திதுர்ல்லபம் । படம்தி யேऽத்ர பக்த்யா ச ஶ்ரு'ண்வம்தி விப்ரதஃ கதாம்
அவன் மீண்டும் வர முடியாத விஷ்ணுவின் இல்லத்திற்குச் செல்கிறான். இந்தக் கதையை பக்தியுடன் படிப்போரும், பிராமணரிடம் கேட்போரும்—
ஆக்யாநம் ஶ்லோகமேகம் வா கச்சம்தி விஷ்ணுமம்திரம்
—இந்தக் கதையின் ஒரு பாடல் கூட பக்தியுடன் சொன்னால், அவர்கள் விஷ்ணுவின் கோவிலுக்குச் செல்கிறார்கள்.