முகம்த உவாச- ஏகஸ்து ப்ராஹ்மணஃ கஶ்சித்ஸாயம் மத்க்ரு'ஹமாகதஃ । தஸ்மை ஸ்தாநம் மயா தத்தம் போஜநம் ச யதாவிதி
முகுந்தன் சொன்னான்: ஒருநாள் ஒரு பிராமணன் மாலை நேரத்தில் என் வீட்டிற்கு வந்தான். அவனுக்கு இடம் கொடுத்து, முறையாக உணவும் அளித்தேன்.
ஸோऽபி புக்த்வா யதாகாமம் ஸுஷ்வாப ஶயநே ஶுபே । நிஶீதே தஸ்ய ஸர்வாம்கே ஜ்வரோऽபூததி தாருணஃ
அவன் விருப்பப்படி உண்டு, நல்ல படுக்கையில் தூங்கினான். நடு இரவில் அவனுடைய உடல் முழுவதும் கடும் காய்ச்சல் வந்தது.
தேந பீடிதஸர்வாம்கோ நித்ராம் லேபே ந ஸ த்விஜஃ । ப்ரபாத ஏவ தத்யாஜ ப்ராணாந்ம்ரு'த்யாவுபஸ்திதே
அந்த பிராமணன் உடல் முழுவதும் வலியால் தூங்க முடியவில்லை. காலை நேரத்தில் மரணம் நெருங்க, அவன் உயிரை விட்டுவிட்டான்.
தஸ்ய தாஹாதி கர்மாணி விஹிதாநி மயா குரோ । ததஸ்தீநி ச கம்காயாம் பாதிதாநி விதாநதஃ
அவனுடைய இறுதிக் கிரியைகளை நான் முறையாக செய்தேன், குருவே. அவன் எலும்புகளையும் முறைப்படி கங்கை நதியில் விட்டேன்.
தேந புண்யேந மேஸ்தீநி பதிதாநி ஶிவப்ரதே । தீர்தேऽஸ்மிந்கோஶலே நாம்நி ப்ரஹ்மதேவவிநிர்மிதே
அந்த புண்ணியத்தால், என் எலும்புகள் இந்த சிவம் தரும் கோசலா திருத்தலத்தில், பிரம்மதேவன் உருவாக்கிய இடத்தில் விழுந்தன.
நாரத உவாச- ஸ்வசரிதமிதிராஜந்ஸ த்விஜஃ ப்ரோச்ய ஸத்யஃ ஸுரஸுபகஶரீரோ த்யாம் யயௌ யாநகத்யா । இதமகதித மயா தம் தஸ்கராத்ப்ராப்ய ம்ரு'த்யும் வ்யலபத திவமேதத்தீர்தராஜப்ரஸாதாத்
நாரதர் சொன்னார்: இப்படிச் சொன்னவுடன் அந்த பிராமணன் தேவரைப் போல ஒளிவுடன் உடல் பெற்று, வானரதத்தில் சொர்க்கத்திற்கு சென்றான். அவன் திருடன் மூலம் உயிரிழந்தும், இந்தத் திருத்தலத்தின் அருளால் சொர்க்கம் அடைந்ததை நான் கூறினேன்.
இதி ஶ்ரீபாத்மே மஹாபுராணே பம்சபம்சாஶத்ஸாஹஸ்ர்யாம் ஸம்ஹிதாயாமுத்தரகம்டே காலிம்தீமாஹாத்ம்யே முகும்தோபாக்யாநே தஶாதிகத்விஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஐம்பத்தைந்து ஆயிரம் பாடல்கள் கொண்ட புனிதமான பத்ம மகாபுராணத்தின் உத்தரகாண்டத்தில், காலிந்தி மகிமை கூறும் முகுந்தன் கதையின் இருநூற்று பத்தாவது அதிகாரம் முடிந்தது.
நாரத உவாச- ஶிவே தவபுரஃ ஸர்வம் முகம்தாக்யாநமுத்தமம் । கதிதம் சம்டகஸ்யாபி நாபிதஸ்ய ஶ்ரு'ணுஷ்வ மே
நாரதர் சொன்னார்: சிவமே, உன்னிடம் முகுந்தனின் சிறந்த கதையை நான் கூறினேன்; இப்போது சண்டகன் என்ற நாப்பித்தனின் கதையையும் கேள்.
யஸ்மிந்திநே முகும்தஸ்து ப்ராஹ்மணஸ்தேந காதிதஃ । சம்டகேந ததா ராஜம்ஸ்தத்வ்ரு'த்தம் நாகரைஃ ஶ்ருதம்
அன்று முகுந்தன் என்ற பிராமணனை சண்டகன் கொன்றான், அரசே; அந்த நிகழ்ச்சி நகரமக்களுக்கு தெரிந்தது.
ஶ்ருத்வா தைஸ்தந்ந்ரு'பஸ்யாக்ரே நிவேதிதமிதி ஸ்புடம் । நாகரா ஊசுஃ । சம்டகேந ஹதோ ராஜந்முகும்தோ ப்ராஹ்மணோத்தமஃ
அதை கேட்ட நகரமக்கள், அரசரிடம் தெளிவாக தெரிவித்தனர். அவர்கள் சொன்னார்கள்: சண்டகன் முகுந்தன் என்ற சிறந்த பிராமணனை கொன்றுவிட்டான், அரசே.
நீதம் ச தத்தநம் பூரி யத்யுக்தம் தத்விதீயதாம் । த்வமஸ்மாகம் ப்ரஜாநாம் ஹி ரக்ஷகஃ ஶாஸகோऽஸதாம்
அவன் நிறைய செல்வம் எடுத்துச் சென்றான்; அது சரியானது என்றால் திருப்பிக் கொடுக்கட்டும். நீ எங்கள் மக்களைப் பாதுகாக்கும் அரசன்; தீயவர்களுக்கு நீ தண்டனை வழங்கும்.
நாரத உவாச- இத்யாகர்ண்ய ஸ பூபாலோ மம்த்ரிணம் பார்ஶ்வவர்திநம் । உவாச கோபரக்தாக்ஷஃ கிமேபிஃ கத்யதே ஶ்ரு'ணு
நாரதர் சொன்னார்: இதைக் கேட்ட அரசன், கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து, அருகில் இருந்த அமைச்சரிடம் சொன்னான்: இவர்கள் என்ன சொல்கிறார்கள் என்று கேள்.
ஶீக்ரமாநயதம் பாபம் நோசேத்த்வாம் காதயாம்யஹம் । உத்திஷ்டோத்திஷ்ட பாபிஷ்ட ஸாதூநாம் ஶம் விதீயதாம்
அந்த பாவியை விரைவாக கொண்டு வா; இல்லையெனில் உன்னையே நான் கொன்றுவிடுவேன். எழு, எழு, மிகப் பாவியனே; நல்லவர்களுக்கு நன்மை ஏற்படட்டும்.
பீட்யம்தே விஷயே யஸ்ய ப்ரஜா தஸ்யுபிருல்பணைஃ । ஸ ந்ரு'போ நரகம் யாதி தேப்யஸ்தாஶ்சேந்ந ரக்ஷதி
யாருடைய நாட்டில் மக்கள் கொடூரமான கொள்ளையர்களால் துன்பப்படுகிறார்களோ, அந்த அரசன் அவர்களைப் பாதுகாக்கவில்லை என்றால், அவன் நரகத்திற்கு போவான்.
நாரத உவாச- நிஶம்யேதி வசோ ராஜ்ஞஃ ஸசிவஃ ஸ ஶிவே ந்ரு'பஃ । வேகேந ஹயமாருஹ்ய பதாதிஶதஸம்யுதஃ
நாரதர் சொன்னார்: அரசனின் கட்டளையை கேட்டதும், அமைச்சரும் அரசனும் வேகமாக குதிரையில் ஏறி, நூற்றுக்கணக்கான காலாட் படைவீரர்களுடன் புறப்பட்டார்கள்.
யயௌ க்ரு'ஹே முகும்தஸ்ய தஸ்ய பம்தூநப்ரு'ச்சத । முகும்தஃ கேந நிஹதஃ ஸத்யம் ப்ரூத மமாக்ரதஃ
அவர்கள் முகுந்தனின் வீட்டிற்கு சென்று, அவனுடைய உறவினர்களிடம், 'முகுந்தனை யார் கொன்றான்? உண்மையை என் முன்னிலையில் சொல்லுங்கள்' என்று கேட்டார்.
தம் பாபம் நிஹநிஷ்யாமி ஶாஸநாத்பூபதேரஹம் । நாரத உவாச- ஶ்ருத்வேதி மம்த்ரிணோ வாக்யம் ப்ரத்யூசுர்விப்ரபாம்தவாஃ
'அந்த பாவியை அரசனின் ஆணைப்படி நான் தண்டிப்பேன்,' என்றார். நாரதர் சொன்னார்: அமைச்சரின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ப்ராமணரின் உறவினர்கள் பதிலளித்தார்கள்.
விப்ரபாம்தவா ஊசுஃ - சம்டகேந ஹதோ மம்த்ரிந்முகும்தோ நாபிதேந ஹி । இதம் பலாயமாநஸ்ய தஸ்யோஷ்ணீஷம் பபாத வை
ப்ராமணரின் உறவினர்கள் சொன்னார்கள்: அமைச்சரே, முகுந்தனை அந்த கொடூரமான நாப்பித்தர் கொன்றான். அவன் ஓடிக்கொண்டிருந்தபோது அவனுடைய தலைப்பாகை விழுந்தது.
த்ரு'ஷ்டஃ ஸ்வசக்ஷுஷா வத்வா முகும்தஸ்யைவ ஸோகக்ரு'த் । கிம் குர்மஸ்தேந பாபேந மஜ்ஜிதாஃ ஶோகஸாகரே
முகுந்தனின் மனைவி தன் கண்களால் அவன் குற்றம் செய்வதை பார்த்தாள். அந்த பாவியால் நாம் என்ன செய்ய முடியும்? நாம் 모두 துக்கக் கடலில் மூழ்கியுள்ளோம்.
நாரத உவாச - இத்யாகர்ண்ய வசஸ்தேஷாம் பம்தூநாம் ப்ராஹ்மணஸ்ய ஹி । ஸ மம்த்ரீ தஸ்ய பாபஸ்ய நாபிதஸ்ய க்ரு'ஹம் யயௌ
நாரதர் சொன்னார்: ப்ராமணரின் உறவினர்கள் சொன்னதை கேட்ட அமைச்சர், அந்த பாவியான நாப்பித்தரின் வீட்டிற்கு சென்றார்.
அஶ்வாதுத்தீர்ய தரஸா தத்க்ரு'ஹம் ஸ்வயமாவிஶத் । கதிபிஃ பத்திபிஃ ஸார்த்தம் ஶயாநம் ச ததர்ஶ ஹ
அமைச்சர் குதிரையிலிருந்து இறங்கி, சில படைவீரர்களுடன் அந்த வீட்டிற்குள் விரைவாக நுழைந்து, அங்கே படுத்திருந்த நாப்பித்தரை பார்த்தார்.
பத்தயஸ்து ததாஜ்ஞப்தாஃ கேஶேஷ்வாக்ரு'ஷ்ய தத்க்ஷணாத் । தல்பாதுத்தாபயாமாஸுஸ்தம் பாபம் நாபிதாதமம்
அந்த நேரத்தில் அமைச்சரின் கட்டளையின்படி, படைவீரர்கள் அவனை முடியில் பிடித்து இழுத்து, அந்த பாவியான கீழான நாப்பித்தரை படுக்கையிலிருந்து எழுப்பினார்கள்.
கிம் கிமித்யேவ ஸம்ஜல்பந்நேத்ரே உந்மீலயத்யஸௌ । யாவத்ஸ நாபிதஃ பாபஸ்தாவத்தம் தத்ரு'ஶே புரஃ
'என்ன, என்ன?' என்று முணுமுணுத்து, அவன் கண்களைத் திறந்தான். உடனே அவன் முன்னிலையில் அவர்களைப் பார்த்தான்.
ஸம்ஸ்மரம்தம் நிஜம் கர்ம ராத்ரௌ யத்க்ரு'தவாநகம் । அதோமுகஃ க்ஷணம் தஸ்தௌ பஶ்யந்மூர்த்நி ஸ்திதம் யமம்
தான் இரவில் செய்த பாவத்தை நினைத்து, அவன் ஒரு கணம் தலைகுனிந்து நின்றான்; அப்போது, தன் தலையில் யமனை நிற்கும் போல் கண்டான்.
க்ராஹயித்வா ச ஸசிவஸ்தம் பாபம் ச ஸ்வபத்திபிஃ । நிநாய ந்ரு'பதேஃ பார்ஶ்வமிதி சோவாச பூபதிம்
அமைச்சர், அந்த பாவியை படைவீரர்களுடன் பிடித்து, அரசரிடம் கொண்டு வந்து, அரசனை நோக்கி சொன்னார்.
ஆநீதோ ப்ரஹ்மஹா ராஜந்நயம் சம்டக நாபிதஃ । யதாஜ்ஞாபயஸி ஸ்வாமிம்ஸ்தரஸா தத்கரோம்யஹம்
'மன்னா, இந்த நாப்பித்தர் ப்ராமணனை கொன்றவன். நீர் என்ன கட்டளையிடுகிறீர்களோ, உடனே அதை நான் செய்வேன்' என்றார்.
ராஜோவாச- தர்மஜ்ஞ ஸசிவஶ்ரேஷ்ட ஶ்ரு'ணு த்வம் வசநம் மம । இயம் ஸரித்வரா யுஷ்மம்ஶ்சம்த்ரபாகாத்ர நிர்மலாஃ
அரசர் சொன்னார்: 'தர்மத்தை அறிந்த அமைச்சரே, என் வார்த்தையை கேள். இந்த சந்திரபாகா நதி மிகவும் தூய்மையானதும் சிறந்ததுமானது.'
த்யஜம்தி யேऽத்ர வை ப்ராணால்லँபம்தே தே ஸுராஸ்பதம் । அத ஏஷ ந ஹம்தவ்யஃ பாபாத்மா ஹ்யத்ர நாபிதஃ
'இங்கே உயிரை விட்டவர்கள் தேவர்களின் இடத்தை அடைவார்கள். அதனால், இந்த பாவியான நாப்பித்தரை இங்கே கொல்லக்கூடாது.'
பம்சகோஶாம்தரே ஹ்யஸ்யா மர்யாதாயா பஹிர்யதி । நரகாந்தாருணாந்ஹ்யேஷ ப்ரஹ்மஹா யாது மா சிரம்
'இந்த நதியின் எல்லையைத் தாண்டி, பஞ்சகோசம் பகுதியில் வெளியே சென்றால், இந்த ப்ராமணகொலையாளி கடுமையான நரகங்களை அடையட்டும்.'
நாரதோவாச- இத்யுக்தஸ்தேந வை ராஜ்ஞா ஸ ராஜந்மம்த்ரிஸத்தமஃ । ஶ்வபசாந்ப்ரேரயாமாஸ ஹம்தும் தம் பூபஶாஸநாத்
நாரதர் சொன்னார்: அரசன் இப்படிச் சொன்னபின், அந்த சிறந்த அமைச்சர், அரசனின் கட்டளையின்படி, அவனை கொல்லச் சுட்டுசாதிகளை அனுப்பினார்.