ஶௌநக உவாச- இதாநீம் ஶ்ரோதுமிச்சாமி கதயஸ்வ யதார்ததஃ । ஹரிஸ்வரூபிணா ஸாக்ஷாத்வேதவ்யாஸேந ஶாஸித
சௌனகன் கூறினார்: இப்போது நான் கேட்க விரும்புகிறேன்; ஹரியின் வடிவான வேதவியாசர் உண்மையாக என்னை என்னை போதித்ததைச் சொல்.
நிரஹம்கார ஹே ஸூத லோகாநுக்ரஹகாரக । கேந ஸ்யாத்ஸுபகா நாரீ பாபிநீ ச ஸுதுர்பகா
அஹங்காரம் இல்லாதவனே, உலகிற்கு நன்மை செய்யும் சூதா, ஒரு பெண் எவ்வாறு பாக்கியவளாகிறாள்? பாவம் செய்தவள் எவ்வாறு மிகத் துர்பாக்கியவளாகிறாள்?
பதிப்ரியாம்க கேந ஸ்யாத்ரூபிதா சக்ஷுஷோஃ ஸுதா । கேந வா ஜாயதே லக்ஷ்மீஸ்தந்மே ப்ரூஹி தபோதந
ஒரு பெண் கணவனுக்குப் பிரியமானவளாக, அவளது உடல் கண்களுக்கு இனிமையாக, எதனால் ஆகிறாள்? அழகு எதனால் கிடைக்கிறது? தவமுள்ளவரே, இதை எனக்கு கூறு.
ஸூத உவாச- யதி புண்யமிதம் விப்ர வ்ரு'த்தம் பரமதுர்லபம் । ஶ்ரு'ணுஷ்வ போஃ ஸமாஸேந கதயாமி விதாநதஃ
சூதர் கூறினார்: இந்த அரிய புண்ணிய கதையை நீங்கள் கேட்க விரும்பினால், பிராமணரே, கவனமாகக் கேளுங்கள்; நான் முறையாக சுருக்கமாகச் சொல்கிறேன்.
ஆஸீத்பத்ரஶ்ரவா ராஜா யுகே த்வாபரஸம்ஜ்ஞகே । ஸௌராஷ்ட்ரதேஶவாஸீ ச வேதவேதாம்கபாரகஃ
துவாபரயுகத்தில், சௌராட்டிர நாட்டில், வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்த, பத்ரஶ்ரவா என்ற ஒரு மன்னன் இருந்தார்.
பார்யா தஸ்ய ச ஸம்ஜாதா நாம்நா ஸுரதிசம்த்ரிகா । தஸ்யாம் பபூவுஃ ஶ்ரீராஜ்ஞஃ ஸப்தபுத்ரா மநோரமாஃ
அவருக்கு சுரதிசந்திரிகா என்ற மனைவி பிறந்தாள்; அவளுக்கு அந்த மன்னனுக்கு ஏழு அழகான மகன்கள் பிறந்தனர்.
ததோऽபிஜாதா துஹிதா ஸும்தரீ ஸத்யவாதிநீ । ஶ்யாமபாலா ச விப்ரேம்த்ர நாம்நா ப்ரீதிகரீ பிதுஃ
பின்னர் ஒரு மகள் பிறந்தாள்; அவள் அழகும் உண்மை பேசும் பண்பும் உடையவள், கருப்பாக இருந்தாள், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அவளது பெயர் ப்ரீதிகரி, தந்தைக்கு மிகவும் பிரியமானவள்.
அதைகதா ஶ்யாமபாலா ஸுவர்ணஸிகதாஸு ச । கூடைர்மநோஹரை ரத்நைஃ ஸகிபிஃ க்ரீடிதும் முதா
ஒரு நாள், ஷ்யாமபாலா தன் தோழிகளுடன் சந்தோஷமாக, பொன்னான மணலில் மறைந்திருக்கும் அழகான ரத்தினங்களுடன் விளையாடச் சென்றாள்.
ஜகாம நீபவ்ரு'க்ஷஸ்ய தலம் பரமதுர்லபம் । ஏதஸ்மிந்நம்தரே விப்ர லக்ஷ்மீஃ ஸம்ஸாரதாரிணீ
அவள் நீப மரத்தின் அடியில், மிகவும் அரிய இடத்திற்கு சென்றாள்; அந்த நேரத்தில், பிராமணரே, உலகை கடக்க உதவும் லட்சுமி அங்கு வந்தாள்.
லோகாநாம் நீதிதா ஸாத ஸமாயாதா ஸ்வயம் புரஃ । த்ரு'த்வா ச ப்ராஹ்மணீரூபம் பலிதாம்கீ ச பூஸுர
உலகிற்கு நன்னடத்தை வழங்கும் அந்த லட்சுமி, அப்போது தானாகவே அங்கு வந்து, முதுமை அடைந்த பிராமணிப் பெண் வடிவம் எடுத்தாள்.
அகிலாநாம் ச லோகாநாம் ஶாஸ்தூ ராஜ்ஞஃ க்ஷயம் விநா । கேஷாம் க்ஷுத்ரதராணாம் ஹி க்ரு'ஹே கச்சாமி ஸாம்ப்ரதம்
உலகங்களை ஆளும் அரசருக்கு அழிவு இல்லாமல், அதைவிட சிறியவர்களின் வீட்டுக்குப் போக என்ன காரணம்? இப்போது நான் அங்கே போக வேண்டியதில்லை.
இதி ஸம்சிம்த்ய மநஸா கதா ராஜநிகேதநம் । ஸுவர்ணபித்திபிர்யுக்தம் பதாகாபிரலம்க்ரு'தம்
இவ்வாறு மனதில் எண்ணி, அவள் பொன்னால் அலங்கரிக்கப்பட்ட சுவர்களும் கொடிகளும் கொண்ட அரசவீட்டுக்குச் சென்றாள்.
ஸிம்ஹத்வாரமதிக்ரம்ய ப்ராஹ தௌவாரிகீம் ததஃ । த்வாரம் ஜஹி ஹி போ த்வாரி நியுக்தே ஶுபலக்ஷணே
சிங்கவாசல் கடந்து, அவள் அங்கே இருந்த காவலரிடம், "அழகிய இலக்கணங்கள் கொண்ட காவலரே, கதவைத் திறக்கவும்!" என்று சொன்னாள்.
யாமி வேகேந பஶ்யாமி ராஜ்ஞீம் ஸுரதிசம்த்ரிகாம் । தச்ச்ருத்வா வசநம் தஸ்யா ரத்நதம்டகரா ச ஸா । கோகிலாவாக்யவந்முக்தம் பரமம் ஹர்ஷமாயயௌ
"நான் விரைவாகச் சென்று சுரதிசந்திரிகா என்ற அரசியைப் பார்க்கப் போகிறேன்," என்று அவள் சொன்னதை, ரத்தினக் கம்பு பிடித்த காவலர், குயிலின் குரலைக் கேட்டது போல் மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைந்தாள்.
த்வாரநியுக்தோவாச- கிம் நாம வஹஸே வ்ரு'த்தே கஃ பதிஸ்தாவகஃ புநஃ । ஆகதாஸி கதம் கிம் தே கார்ய்யம் ராஜ்ஞ்யாஶ்ச தர்ஶநே । கஸ்மாத்கிம் ப்ரூஹி விப்ரே த்வம் ஶ்ரோதும் கௌதுஹலம் ஹி மே
காவலர் கேட்டான்: "வயதானவளே, உன் பெயர் என்ன? உன் கணவர் யார்? இங்கு எப்படி வந்தாய்? அரசியைப் பார்க்க உனக்கு என்ன வேலை? ஏன் வந்தாய்? சொல், உன்னைப் பற்றி கேட்க எனக்கு ஆர்வம் உள்ளது."
வ்ரு'த்தோவாச- ஶ்ரு'ணு போஷ்யே மஹாராஜ பத்ந்யா தம்டகரே யதா । ஶ்ரோதும் கௌதூஹலம் தேऽஸ்தி மதாகமநகாரணம்
அந்த வயதானவள் சொன்னாள்: "ஓ பாதுகாப்பாளரே, என் மனைவி தண்டகரா செய்ததை நீ கேள். உனக்கு ஆர்வம் உள்ளதால், நான் இங்கு வந்த காரணத்தைச் சொல்கிறேன்."
ப்ரஸித்தா கமலா நாம்நா சாஹம் ப்ராணேஶ்வரோ மம । புவநேஶ இதி க்யாதோ நாம்நா த்வாரவதீபுரீ
"நான் கமலா என்று அனைவரும் அறிந்தவள். என் கணவர் புவனேசன் என அழைக்கப்படுகிறார். இந்த நகரம் துவாரகை என்று பெயர் பெற்றது."
தஸ்யாம் வை வர்த்ததே போஷ்யே மம ப்ராணேஶ்வரஸ்ததஃ । ஆகதாஹம் ரத்நவேத்ரகரே ஶ்ரு'ணு ஸகௌதுகம்
"அந்த நகரில்தான் என் கணவர் இருக்கிறார், பாதுகாப்பாளரே. அதனால், நான் ரத்தினக் கம்பு பிடித்து வந்துள்ளேன். ஆர்வத்துடன் கேள்."
மமாகமநகார்யம் ஹி வச்மீதாநீம் தவாக்ரதஃ । புராஸீத்வைஶ்யகுலஜா ராஜ்ஞீ தவ ச துஃகிநீ
"நான் இங்கு வந்த காரணத்தை இப்போது உன் முன்னிலையில் சொல்கிறேன். முன்பு, வணிக குடும்பத்தில் பிறந்த அரசி துக்கத்தில் இருந்தாள்."
ஏகஸ்மிந்திவஸே போஷ்யே பதிநா கலஹஃ க்ரு'தஃ । தயா நார்யா ச துஃகிந்யா ததோ வை பர்த்ரு'பீடிதா
"ஒரு நாள், போஷ்ய மாதத்தில், அவளும் அவள் கணவரும் சண்டையிட்டனர். அந்த பெண் துக்கத்தில், கணவரால் மிகவும் வருந்தினாள்."
பஹிர்பூய த்ருதம் கேஹாத்ருதம்தீ ச புநஃ புநஃ । தஸ்யாஶ்ச ரோதநம் ஶ்ருத்வா சாகதாஹம் ஸமீபதஃ
"அவள் மீண்டும் மீண்டும் அழுது, வீட்டை விட்டு வெளியே ஓடினாள். அவளது அழுகையை கேட்டபோது, நான் அருகில் சென்றேன்."
அப்ரு'ச்சம் ஸர்வவ்ரு'த்தாம்தம் கதிதோ வை யதார்ததஃ । தயா ததோ வ்ரதவரமுபதேஶம் ததாம்யஹம்
"நான் நடந்ததை முழுவதும் கேட்டேன்; அவள் உண்மையாக எல்லாவற்றையும் சொன்னாள். பிறகு, நான் அவளுக்கு ஒரு சிறந்த விரதம் சொல்லிக் கொடுத்தேன்."
மமோபதேஶதஃ ஸா வை சக்ரே வ்ரதவரம் முதா । தஸ்ய ப்ரஸாதாத்போ த்வாஃஸ்தே ஸம்ஜாதா ஸுகிதா ச ஸா
"என் அறிவுரையின்படி, அவள் மகிழ்ச்சியுடன் அந்த விரதத்தை மேற்கொண்டாள். காவலரே, அதன் அருளால் அவள் சந்தோஷமாக ஆனாள்."
கதாசித்வைஶ்யகுலஜா பத்யா ம்ரு'த்யோர்வஶம் கதா । ஸமாநேதும் ததஸ்தௌ து விஹிதாகிலகாதகௌ
"ஒரு சமயம், அந்த வணிக குடும்பத்தில் பிறந்தவள், கணவரால் மரணத்திற்கு உட்பட்டாள். அதன் பிறகு, இருவரும் அழிவுக்குத் தக்கவர்களாக ஆனார்கள்."
கிம்கராந்ப்ரேஷயாமாஸ சம்டாத்யாந்தர்மராட்ப்ரபுஃ । யமாஜ்ஞயா ஸமாயாதா யமதூதா பயம்கராஃ
"தர்மராஜா என்பவர், சண்டன் முதலிய கொடிய பணியாளர்களை அனுப்பினார். யமனின் கட்டளையின்படி, பயங்கரமான தூதர்கள் வந்தார்கள்."
பத்த்வா தௌ சர்மபாஶேந லோஹமுத்கரபாணயஃ । உத்யமம் சக்ரிரே கம்தும் யமஸ்ய ஶரணம் ப்ரதி
"அவர்கள் இருவரையும் தோல் கயிற்றால் கட்டி, இரும்புக் கோல்களைப் பிடித்து, யமனிடம் அழைத்துச் செல்லத் தயாரானார்கள்."
அத்ராம்தரே ச லக்ஷ்ம்யாஸ்தே தூதா விஷ்ணுபராயணாஃ । ஸமாநேதும் ஸமாயாதாஃ ஶம்கசக்ரகதாதராஃ
"அந்த நேரத்தில், மகாலட்சுமியின் தூதர்கள், விஷ்ணுவை வழிபடுவோர், சங்கு, சக்கரம், கேடயம் பிடித்து அவர்களை மீட்க வந்தார்கள்."
த்ரு'ஷ்ட்வா ததாவிதாம்ஸ்தாம்ஶ்ச யமதூதாஃ பலாயிதாஃ । லக்ஷ்மீதூதா மஹாத்மாநஃ ஸ்வப்ரகாஶாதயஸ்ததா
"அந்த வடிவில் வந்த தூதர்களைப் பார்த்து, யமனின் தூதர்கள் அஞ்சித் தப்பினர். லட்சுமியின் தூதர்கள், தங்களது ஒளியுடன் பிரகாசித்து, அங்கே நின்றனர்."
பாஶம் சித்த்வா ஸமாரோப்ய ராஜஹம்ஸயுதே ரதே । ஜக்முர்லக்ஷ்மீபுரம் ஸர்வே ஸஹஸாகாஶவர்த்மநா
அவர்கள் பாசத்தை துண்டித்து, ராஜஹம்சங்கள் இழுத்த ரதத்தில் ஏறி, எல்லோரும் ஆகாய பாதையில் சென்று, லக்ஷ்மி நகரை அடைந்தார்கள்.
யாவத்வாரம் வ்ரதவரம் க்ரு'த்வா வைஶ்யா ச ஸா ததா । தாவத்கல்பஸஹஸ்ராணி தஸ்ததுஃ கமலாபுரே
அந்த வணிகப் பெண் வாசலில் விரதம் செய்த காலம் முழுவதும், அவ்வளவு ஆயிரக்கணக்கான யுகங்கள் அவர்கள் கமலா நகரில் தங்கினார்கள்.