ந குர்யாந்மாநஸம் விப்ரோ குரோஸ்த்யாகே கதம்சந । மோஹாத்வா யதி வா லோபாத்த்யக்த்வா து பதிதோ பவேத்
ஒரு பிராமணர் எந்தச் சூழ்நிலையிலும் ஆசானை விட்டு விலக வேண்டும் என்று மனத்தில்கூட எண்ணக்கூடாது; அறியாமையாலோ, ஆசையாலோ விட்டு விட்டால், வீழ்ச்சி நேரிடும்.
லௌகிகம் வைதிகம் வாபி ததாத்யாத்மிகமேவ வா । ஆததீத யதோ ஜ்ஞாநம் தம் ந த்ருஹ்யேத்கதாசந
உலகியலானவையோ, வேத சம்பந்தமானவையோ, ஆன்மிகமானவையோ, எந்த அறிவும் கிடைக்கும் இடத்திலிருந்து ஒருபோதும் தீங்கு செய்யக் கூடாது.
குரோரப்யவலிப்தஸ்ய கார்யாகார்யமஜாநதஃ । உத்பதப்ரதிபந்நஸ்ய ந மநுஸ்த்யாகமப்ரவீத்
ஆசான் பெருமை கொண்டவராக இருந்தாலும், நல்லது கெட்டது அறியாதவராக இருந்தாலும், தவறான வழியில் சென்றாலும், அவரை விட்டு விலக வேண்டும் என்று மனு கூறவில்லை.
குரோர்குரௌ ஸந்நிஹிதே குருவத்வ்ரு'த்திமாசரேத் । நத்வாபிஸ்ரு'ஷ்டோ குருணா ஸ்வாந்குரூநபிவாதயேத்
ஆசானின் ஆசான் முன்னிலையில், தன் ஆசானை எப்படி மதிக்கிறோமோ அதுபோல் நடத்த வேண்டும்; ஆசானிடம் வணங்கி அனுமதி பெற்ற பின், அவருடைய ஆசான்களையும் வணங்க வேண்டும்.
வித்யாகுருஷ்வேததேவம் நித்யாவ்ரு'த்திஷு யோகிஷு । ப்ரதிஷேதத்ஸு சாதர்மாத்திதம் சோபதிஶத்ஸு ச
அறிவுத் தந்த ஆசான்கள், எப்போதும் தவத்தில் ஈடுபடும் யோகிகள், அநியாயத்தைத் தடுக்கின்றவர்கள், நன்மை கூறும் ஆசான்கள் ஆகியோரிடம் இவ்வாறே நடக்க வேண்டும்.
ஶ்ரேயஃ ஸ்வகுருவத்வ்ரு'த்திம் நித்யமேவ ஸமாசரேத் । குருபுத்ரேஷு தாரேஷு குரோஶ்சைவ ஸ்வபம்துஷு
ஆசானின் மகன்கள், மனைவிகள் மற்றும் உறவினர்களிடம் எப்போதும் தன் ஆசானை மதிப்பது போலவே நடந்து கொள்ள வேண்டும்.
பாலஃ ஸம்மாநயேந்மாந்யாஞ்சிஷ்டோ வா யதி கர்ம்மணி । அத்யாபயந்குரோஃ ஸூநும் குருவந்மாநமர்ஹதி
ஒரு பிள்ளை, மதிப்புக்குரியவர்களை எப்போதும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்; வேலை நடுவில் இருந்தாலும் கூட. குருவின் மகனைப் படிக்கவைக்கும் போது, குருவை மதிப்பது போலவே அவனை மதிக்க வேண்டும்.
உத்ஸாதநம் ச காத்ராணாம் ஸ்நாபநோச்சிஷ்டபோஜநஃ । ந குர்யாத்குருபுத்ரஸ்ய பாதயோஃ ஶௌசமேவ ச
குருவின் மகனுக்காக உடலைத் துடைப்பது, குளிப்பது, அவன் மீதமுள்ள உணவை உண்ணுவது, அவன் கால்களை கழுவுவது ஆகியவற்றைச் செய்யக்கூடாது.
குருவத்ப்ரதிபூஜ்யாஶ்ச ஸவர்ணா குருயோஷிதஃ । அஸவர்ணாஶ்ச ஸம்பூஜ்யாஃ ப்ரத்யுத்தாநாபிவாதநைஃ
குருவின் சமமான சாதியிலுள்ள பெண்களை, குருவைப் போலவே மரியாதை செய்ய வேண்டும்; வேறு சாதியிலுள்ள பெண்களுக்கு எழுந்து வணக்கம் செய்து மரியாதை காட்ட வேண்டும்.
அப்யம்ஜநம் ஸ்நாபநம் ச காத்ரோத்ஸாதநமேவ ச । குருபத்ந்யா ந கார்யாணி கேஶாநாம் ச ப்ரஸாதநம்
குருவின் மனைவிக்கு எண்ணெய் தடுப்பது, குளிப்பது, உடலைத் துடைப்பது, முடியை ஒழுங்குபடுத்துவது ஆகியவற்றைச் செய்யக்கூடாது.
குருபத்நீ து யுவதீ நாபிவாத்யா து பாதயோஃ । குர்வீத வம்தநம் பூம்யாமஸாவஹமிதி ப்ருவந்
குருவின் மனைவி இளம் வயதானவராக இருந்தால், அவளது கால்களுக்கு வணங்கக்கூடாது; பதிலுக்கு, தரையில் கையை வைத்து 'நான் உங்களுக்குச் சொந்தமானவன்' என்று மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
விப்ரோஷ்ய பாதக்ரஹணபூர்வகம் சாபிவாதநம் । குருதாரேஷு குர்வீத ஸதாம் தர்ம்மமநுஸ்மரந்
பயணத்திலிருந்து திரும்பியபோது, குருவின் மனைவிகளுக்கு முதலில் கால்களைத் தொட்டு வணங்க வேண்டும்; நல்லோர் கடமையை நினைவில் கொண்டு மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
மாத்ரு'ஷ்வஸா மாதுலாநீ ஶ்வஶ்ரூஶ்சாத பித்ரு'ஷ்வஸா । ஸம்பூஜ்யா குருபத்நீவத்ஸமாஸ்தா குருபார்யயா
அம்மாவின் சகோதரி, மாமாவின் மனைவி, மாமியார், அப்பாவின் சகோதரி ஆகிய அனைவரும் குருவின் மனைவியைப் போலவே மரியாதை செய்யப்பட வேண்டும்.
ப்ராத்ரு'பார்யாஶ்ச ஸம்க்ராஹ்யா ஸவர்ணா ஹந்யஹந்யபி । விப்ரோஷ்ய தூபஸம்க்ராஹ்யா ஜ்ஞாதிஸம்பம்தியோஷிதஃ
அதே சாதியிலுள்ள சகோதரர்களின் மனைவிகளுக்கு தினமும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்; பயணத்திலிருந்து வந்தபின், உறவினர் பெண்களுக்கும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
பிதுர்பகிந்யா மாதுஶ்ச ஜாயஸ்யாம் ச ஸ்வஸர்யபி । மாத்ரு'வத்வ்ரு'த்திமாதிஷ்டேந்மாதா தாப்யோ கரீயஸீ
தந்தையின் சகோதரி, தாயின் சகோதரி, மனைவியின் சகோதரி ஆகியோரிடம் தாயைப் போல நடந்து கொள்ள வேண்டும்; ஆனால் தாய் அவர்களைவிட உயர்ந்தவர்.
ஏவமாசாரஸம்பந்நமாத்மவம்தமதாம்பிகம் । வேதமத்யாபயேத்தர்ம்மம் புராணாம்காநி நித்யஶஃ
நல்ல நடத்தை, தன்னடக்கம், நேர்மை கொண்டவருக்கு வேதம், தருமம், புராணங்களின் பகுதிகள் ஆகியவை தினமும் கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.
ஸம்வத்ஸரோஷிதே ஶிஷ்யே குருர்ஜ்ஞாநமநிர்திஶந் । ஹரதே துஷ்க்ரு'தம் தஸ்ய ஶிஷ்யஸ்ய வஸதோ குருஃ
ஒரு மாணவன் ஒரு வருடம் குருவிடம் தங்கி இருந்தால், குரு அறிவை வழங்கி, அந்த மாணவனின் பாவங்களை நீக்குவார்.
ஆசார்யபுத்ரஃ ஶுஶ்ரூஷுர்ஜ்ஞாநதோ தார்மிகஃ ஶுசிஃ । ஶக்தோந்நதோம்புதஃ ஸாதுரத்யாப்யாதஶ தர்மதஃ
ஆசிரியரின் மகன், செவிசாய்ப்பவன், அறிவு வழங்குபவன், தருமம் காக்கும் தூயவன், திறமைசாலி, உதவிசெய்யும் நல்லவன் — இவனை தருமப்படி கற்பிக்க வேண்டும்.
க்ரு'தகம்டஸ்ததாऽத்ரோஹஃ மேதாவீ குருக்ரு'ந்நரஃ । ஆப்தஃ ப்ரியோऽத விதிவத்ஷடத்யாப்யா த்விஜாதயஃ
புனித நூல் அணிந்தவன், வஞ்சனை இல்லாதவன், புத்திசாலி, குருவின் கட்டளையைப் பின்பற்றுபவன், நம்பகமானவன், அன்புக்குரியவன், முறையைப் பின்பற்றுபவன் — இத்தகைய ஆறு வகை இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு கற்பிக்க வேண்டும்.
ஏதேஷு ப்ராஹ்மணே தாநமந்யத்ர து யதோசிதம் । ஆசம்ய ஸம்யதோ நித்யமதீயீத உதங்முகஃ
இவர்களிடம் பண்டங்கள் வழங்க வேண்டும்; வேறு இடங்களில் பொருத்தமானபடி செய்ய வேண்டும். எப்போதும் தூய்மையுடன், வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து, வேதம் படிக்க வேண்டும்.
உபஸம்க்ரு'ஹ்ய தத்பாதௌ வீக்ஷ்யமாணோ குரோர்முகம் । அதீஷ்வ போ இதி ப்ரூயாத்விராமோऽஸ்த்விதி சாऽரமேத்
குருவின் கால்களைத் தொட்டு வணங்கி, முகத்தைப் பார்த்து, 'தயவு செய்து கற்பியுங்கள்' என்று சொல்ல வேண்டும்; முடிந்தபின், 'இங்கு நிறுத்தலாம்' என்று சொல்ல வேண்டும்.
ப்ராக்கூலாந்பர்யுபாஸீத பவித்ரைஶ்சைவ பாவகஃ । ப்ராணாயாமைஸ்த்ரிபிஃ பூதஸ்ததோம்காரமர்ஹதி
கிழக்கு நோக்கி, தூய பொருட்கள் மற்றும் அக்னியருகில் அமர வேண்டும்; மூன்று முறை மூச்சை ஒழுங்குபடுத்தி தூய்மை அடைந்தபின், புனித ஒலி உச்சரிக்கத் தகுதி பெறுவான்.
ப்ராஹ்மணஃ ப்ரணவம் குர்யாதம்தேऽபி விதிவத்த்விஜாஃ । குர்யாதத்யாபநம் நித்யம் ஸப்ரஹ்மாம்ஜலிபூர்வதஃ
பிராமணன் ப்ரணவத்தை முடிவிலும் உரைக்க வேண்டும்; இருமுறை பிறந்தவர்கள் முறையைப் பின்பற்றி செய்ய வேண்டும்; எப்போதும் கைகளை கூப்பி மரியாதையுடன் கற்பிக்க வேண்டும்.
ஸர்வேஷாமேவ பூதாநாம் வேதஶ்சக்ஷுஃ ஸநாதநஃ । அதீயீதாப்யயம் நித்யம் ப்ராஹ்மண்யாத்தீயதேऽந்யதா
வேதம் எல்லா உயிர்களுக்கும் என்றென்றும் கண்கள் போன்றது; அதை எப்போதும் படிக்க வேண்டும்; அது பிராமணரிடமிருந்து மட்டுமே கற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது, வேறு வழியில்லை.
அதீயீத ரு'சோ நித்யம் க்ஷீராஹுத்யா ஸதேவதாஃ । ப்ரீணாதி தர்பயந்காலம் காமைர்ஹூதாஃ ஸதைவதாஃ
ஒவ்வொரு நாளும், புனிதமான பால் அர்ப்பணித்து, தேவதைகளை நினைத்து, வேத மந்திரங்களை உரையாட வேண்டும். விருப்பமான நிவேதனங்களால் தேவதைகளை திருப்திப்படுத்தி, சரியான நேரத்தில் அவர்களை மகிழ்விப்பவன், எப்போதும் அவர்களின் அருளைப் பெறுவான்.
யஜூம்ஷ்யதீதே நியதம் தத்நா ப்ரீணாதி தேவதாஃ । ஸாமாந்யதீதே ப்ரீணாதி க்ரு'தாஹுதிபிரந்வஹம்
யஜூர் வேதத்தை ஒழுங்காக உரைப்பவன் தயிர் அர்ப்பணித்து தேவதைகளை மகிழ்விப்பான். சாம வேதத்தை உரைப்பவன், தினமும் நெய் அர்ப்பணிப்பதன் மூலம் அவர்களை மகிழ்விப்பான்.
அதர்வாம்கிரஸோ நித்யம் மத்வா ப்ரீணாதி தேவதாஃ । தர்மாம்காநி புராணாநி மாம்ஸைஸ்தர்பயதேஸுராந்
அதர்வண வேதத்தை எப்போதும் உரைப்பவன் தேனால் தேவதைகளை மகிழ்விப்பான். தர்மத்தின் உறுப்புகளும் புராணங்களும் கூறும் விதமாக, இறைச்சி நிவேதனங்களால் தேவர்களை திருப்திப்படுத்துவான்.
ப்ராதஶ்ச ஸாயம் ப்ரயதோ நைத்யகம் விதிமாஶ்ரிதஃ । காயத்ரீம் ஸமதீயீத கத்வாரண்யம் ஸமாஹிதஃ
காலை மற்றும் மாலை, ஒழுங்கும் பக்தியும் கொண்டு, தினசரி விதியை பின்பற்றி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, காடுக்குள் சென்று, காயத்ரி மந்திரத்தை உரைக்க வேண்டும்.
ஸஹஸ்ரபரமாம் தேவீம் ஶதமத்யாம் தஶாவராம் । காயத்ரீம் வை ஜபேந்நித்யம் ஜபயஜ்ஞஃ ப்ரகீர்திதஃ
ஆயிரம் பாடல்களைக் கொண்ட உயர்ந்த தேவியான காயத்ரியை, நடுவில் நூறு, இறுதியில் பத்து என்று, தினமும் ஜபிக்க வேண்டும். இதுவே ஜபயாகம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.
காயத்ரீம் சைவ வேதாம்ஶ்ச துலயா தோலயத்ப்ரபுஃ । ஏகதஶ்சதுரோவேதா காயத்ரீம் ச ததைகதஃ
இறைவன் காயத்ரி மற்றும் வேதங்களை ஒரு தராசில் எடைத்தான். ஒரு பக்கத்தில் நான்கு வேதங்கள், மற்றொரு பக்கத்தில் காயத்ரி மட்டும் இருந்தது.