பரம் குஹ்யதமம் க்ஷேத்ரம் மம வாராணஸீ புரீ । ஸர்வேஷாமேவ பூதாநாம் ஸம்ஸாரார்ணவதாரிணீ
என் வாரணாசி நகரம் எல்லா இடங்களிலும் சிறந்தது, மிக ரகசியமானது; அது எல்லா உயிர்களையும் இந்த உலகம் எனும் கடலைக் கடக்க உதவுகிறது.
தத்ர பக்த்யா மஹாதேவி மதீயம் வ்ரதமாஸ்திதாஃ । நிவஸம்தி மஹாத்மாநஃ பரம் நியமமாஸ்திதாஃ
அங்கே, பரமதேவி, என் விரதத்தை அனுசரித்து, உயர்ந்த ஒழுக்கத்துடன், பெரிய ஆன்மாக்கள் வாழ்ந்துகொண்டு இருக்கிறார்கள்.
உத்தமம் ஸர்வதீர்தாநாம் ஸ்தாநாநாமுத்தமம் ச யத் । ஜ்ஞாநாநாமுத்தமம் ஜ்ஞாநமவிமுக்தம் பரம் மம
அது எல்லா தீர்த்தங்களில் சிறந்தது, எல்லா இடங்களிலும் மிக உயர்ந்தது; எல்லா ஞானங்களிலும், அவிமுக்தம் எனது பரமமான, சிறந்த ஞானமாகும்.
ஸ்தாநாம்தர பவித்ராணி தீர்தாந்யாயதநாநி ச । ஶ்மஶாநஸம்ஸ்திதாந்யேவ திவ்யபூமிகதாநி ச
மற்ற புனிதமான இடங்கள், தீர்த்தங்கள், ஆலயங்கள், சுடுகாட்டில் உள்ளவை, தெய்வீக நிலங்களில் உள்ளவை எல்லாம்—
பூர்லோகே நைவ ஸம்லக்நமம்தரிக்ஷே மமாலயம் । அமுக்தாஸ்தத்ர பஶ்யம்தி முக்தாஃ பஶ்யம்தி சேதஸா
பூமியில் என் இல்லம் நிலவதில்லை; ஆகாயத்திலும் இல்லை; விடுபடாதவர்கள் அதை அங்கே காண்கிறார்கள்; விடுபட்டவர்கள் மனத்தால் அதை உணர்கிறார்கள்.
ஶ்மஶாநமேதத்விக்யாதமவிமுக்தமிதி ஶ்ருதம் । காலோ பூத்வா ஜகதிதம் ஸம்ஹராம்யத்ர ஸும்தரி
இந்த சுடுகாடு 'அவிமுக்தம்' என்று புகழ்பெற்றது; அழகியவளே, இங்கே நான் காலமாகி, இந்த உலகத்தை அழிக்கிறேன்.
தேவீதம் ஸர்வகுஹ்யாநாம் ஸ்தாநம் ப்ரியதரம் மம । மத்பக்தாஸ்தத்ர கச்சம்தி மாமேவ ப்ரவிஶம்தி ச
தேவி, எல்லா ரகசிய இடங்களிலும் இது எனக்கு மிகவும் प्रियமானது; என் பக்தர்கள் அங்கே சென்று, என்னுள் இணைய்கிறார்கள்.
தத்தம் ஜப்தம் ஹுதம் சேஷ்டம் தபஸ்தப்தம் க்ரு'தம் ச யத் । த்யாநமத்யயநம் ஜ்ஞாநம் ஸர்வம் தத்ராக்ஷயம் பவேத்
அங்கே கொடுக்கப்பட்ட தானம், ஜபம், யாகம், செய்யும் தவம், தியானம், படிப்பு, ஞானம்—எல்லாம் அழியாததாகும்.
ஜந்மாம்தரஸஹஸ்ரேஷு யத்பாபம் பூர்வஸம்சிதம் । அவிமுக்தம் ப்ரவிஷ்டஸ்ய தத்ஸர்வம் வ்ரஜதி க்ஷயம்
ஆயிரக்கணக்கான பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் எல்லாம், அவிமுக்தத்தில் புகுந்தவனுக்கு முற்றிலும் அழிகின்றன.
ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஃ ஶூத்ராஶ்ச வர்ணஸம்கராஃ । ஸ்த்ரியோ ம்லேச்சாஶ்ச யே சாந்யே ஸம்கீர்ணாஃ பாபயோநயஃ
பிராமணர், க்ஷத்திரியர், வைசியர், சூத்திரர், கலப்பினம் உடையவர்கள், பெண்கள், வெளிநாட்டவர்கள், பிற பிறவியிலிருந்து வந்தவர்கள், பாவமுள்ளவர்கள்—
கீடாஃ பிபீலிகாஶ்சைவ யே சாந்யே ம்ரு'கபக்ஷிணஃ । காலேந நிதநம் ப்ராப்தா அவிமுக்தே வராநநே
பூச்சிகள், எறும்புகள், மற்ற மிருகங்கள், பறவைகள் ஆகியவை அவிமுக்தத்தில் இறந்தால்—அழகியவளே—
சம்த்ரார்த்தமௌலயஸ்த்ர்யக்ஷா மஹாவ்ரு'ஷபவாஹநாஃ । ஶிவே மம புரே தேவி ஜாயம்தே தத்ர மாநவாஃ
சந்திரன் அரைபாகம் மௌலியில் சூடியவர், மூன்று கண்கள் உடையவர், பெரிய காளையை ஏறும் இறைவன் வாழும் என் நகரில், அந்த உயிர்கள் மனிதராக பிறக்கின்றனர், தேவியே.
நாவிமுக்தே ம்ரு'தஃ கஶ்சிந்நரகம் யாதி கில்பிஷீ । ஈஶ்வராநுக்ரு'ஹீதா ஹி ஸர்வே யாம்தி பராம் கதிம்
அவிமுக்தத்தில் இறந்த எந்த பாவியும் நரகத்திற்கு போகமாட்டான்; எல்லோரும் இறைவனின் அருளால் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.
மோக்ஷம் ஸுதுர்ல்லபம் மத்வா ஸம்ஸாரம் சாதிபீஷணம் । அஶ்மநா சரணௌ பம்க்த்வா வாராணஸ்யாம் வஸேந்நரஃ
மோட்சம் மிகவும் அரிது என்றும், பிறவிப்பிணி மிகப் பயங்கரம் என்றும் எண்ணி, ஒருவர் கல்லால் தன் கால்களை உடைத்தாலும், வாராணாசியில் வாழ வேண்டும்.
துர்ல்லபா தபஸா சாபி ம்ரு'தஸ்ய பரமேஶ்வரி । யத்ர தத்ர விபந்நஸ்ய கதிஃ ஸம்ஸாரமோக்ஷணீ
பரமேஸ்வரியே, வேறு எங்கும் இறந்தவருக்கு தவம் செய்தாலும் அதனை அடைவது அரிது; ஆனால் அவிமுக்தத்தில் பிறவிப்பிணியிலிருந்து விடுதலை உறுதி.
ப்ரஸாதாஜ்ஜாயதே ஸம்யக்மம ஶைலேம்த்ரநம்திநி । அப்ரவ்ரு'த்தா ந பஶ்யம்தி மம மாயாவிமோஹிதாஃ
மலைமகளே, என் அருளால் மட்டுமே ஒருவர் அங்கு உண்மையில் பிறக்க முடியும்; முற்றியவரல்லாதவர்கள் என் மாயையால் மயங்கிப் பார்க்க முடியாது.
விண்மூத்ரரேதஸாம் மத்யே தே வஸம்தி புநஃ புநஃ । ஹந்யமாநோऽபி யோ வித்வாந்வஸேத்விக்நஶதைரபி
மலம், சிறுநீர், விந்து ஆகியவற்றுக்குள் மீண்டும் மீண்டும் வாழ்ந்தாலும், நூறு இடையூறுகள் வந்தாலும், அறிவுள்ளவன் அங்கேயே தங்கி இருக்க வேண்டும்.
ஸ யாதி பரமம் ஸ்தாநம் யத்ர கத்வா ந ஶோசதி । ஜந்மம்ரு'த்யுஜராமுக்தம் பரம் யாம்தி ஶிவாலயம்
அவன் உயர்ந்த நிலையை அடைகிறான்; அங்கு சென்றவுடன் துக்கம் இல்லாமல், பிறப்பு, மரணம், முதுமை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபட்டு, சிவனின் இல்லத்திற்கு செல்கிறான்.
அபுநர்மரணாநாம் ஹி ஸா கதிர்மோக்ஷகாம்க்ஷிணாம் । யாம் ப்ராப்ய க்ரு'தக்ரு'த்யஃ ஸ்யாதிதி மந்யம்தி பம்டிதாஃ
இன்னும் பிறப்பதில்லை என்ற நிலையே, விடுதலை விரும்புவோரின் குறிக்கோள்; அதை அடைந்தவனே பூரணன் என்று பண்டிதர்கள் கருதுகின்றனர்.
ந தாநைர்ந தபோபிஶ்ச ந யஜ்ஞைர்நாபி வித்யயா । ப்ராப்யதே கதிருத்க்ரு'ஷ்டா யாவிமுக்தே து லப்யதே
தானம், தவம், யாகம், கல்வி ஆகியவற்றால் அந்த உயர்ந்த நிலை கிடைக்காது; ஆனால் அவிமுக்தத்தில் அது எளிதில் கிடைக்கும்.
நாநாவர்ணா விவர்ணாஶ்ச சாம்டாலாத்யா ஜுகுப்ஸிதாஃ । கில்பிஷைஃ பூர்ணதேஹாஶ்ச விஶிஷ்டைஃ பாதகைஸ்ததா
பல வகை ஜாதியினர், சாதியிலக்கணமில்லாதவர்கள், அசுத்தமானவர்கள், பெரிய பாவங்களால் உடல் நிரம்பியவர்கள்—
பேஷஜம் பரமம் தேஷாமவிமுக்தம் விதுர்புதாஃ । அவிமுக்தம் பரம் ஜ்ஞாநமவிமுக்தம் பரம் பதம்
அவர்களுக்கு அவிமுக்தம் மிகச் சிறந்த மருந்து என்று அறிவாளிகள் கூறுவர்; அவிமுக்தமே உயர்ந்த அறிவு, அவிமுக்தமே உயர்ந்த நிலை.
அவிமுக்தம் பரம் தத்த்வமவிமுக்தம் பரம் ஶிவம் । க்ரு'த்வா வை நைஷ்டிகீம் தீக்ஷாமவிமுக்தே வஸம்தி யே
அவிமுக்தமே உயர்ந்த உண்மை, அவிமுக்தமே பரம சிவம்; துறவு விரதம் மேற்கொண்டு அவிமுக்தத்தில் வாழ்வோர்—
தேஷாம் தத்பரமம் ஜ்ஞாநம் ததாம்யம்தே பரம் பதம் । ப்ரயாகம் நைமிஷாரண்யம் ஶ்ரீஶைலோऽத மஹாபலம்
அவர்களுக்கு நான் அந்த உயர்ந்த அறிவையும், இறுதியில் உயர்ந்த நிலையையும் தருகிறேன்; பிரயாகம், நைமிசாரணியம், ஸ்ரீசைலம், மகாபலம்—
கேதாரம் பத்ரகர்ணம் து கயா புஷ்கரமேவ ச । குருக்ஷேத்ரம் பத்ரகோடிர்நர்மதாம்ராதகேஶ்வரீ
கேதாரம், பத்ரகர்ணம், கயா, புஷ்கரம், குருக்ஷேத்திரம், பத்ரகோடி, நர்மதை, அம்ருதகேசுவரி—
ஶாலக்ராமம் ச குப்ஜாம்ரம் கோகாமுகமநுத்தமம் । ப்ரபாஸம் விஜயேஶாநம் கோகர்ணம் பத்ரகர்ணகம்
சாலக்ராமம், குப்ஜாம்ரம், சிறந்த கோகாமுகம், பிரபாசம், விஜயேசானம், கோகர்ணம், பத்ரகர்ணகம்—
ஏதாநி புண்யஸ்தாநாநி த்ரைலோக்யே விஶ்ருதாநி ஹ । ந யாஸ்யம்தி பரம் தத்த்வம் வாராணஸ்யாம் யதா ம்ரு'தாஃ
மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற புண்ணியமான இடங்கள் இருந்தாலும், வாரணாசியில் உயிர் நீங்குபவர்களுக்கு கிடைக்கும் பரமத்துவம் வேறு எங்கும் கிடைக்காது.
வாராணஸ்யாம் விஶேஷேண கம்கா த்ரிபதகாமிநீ । ப்ரவிஷ்டா நாஶயேத்பாபம் ஜந்மாம்தரஶதைஃ க்ரு'தம்
வாரணாசியில், மூன்று வழிகளாக ஓடும் கங்கை நதியில் நுழையும் போது, நூற்றுக்கணக்கான பிறவிகளில் செய்த பாவங்கள் எல்லாம் அழிந்துவிடும்.
அந்யத்ர ஸுலபா கம்கா ஶ்ராத்தம் தாநம் தபோ ஜபஃ । வ்ரதாநி ஸர்வமேவைதத்வாராணஸ்யாம் ஸுதுர்ல்லபம்
வேறு இடங்களில் கங்கை, பித்ரு வழிபாடு, தானம், தவம், ஜபம், விரதங்கள் எல்லாம் எளிதாக கிடைக்கும்; ஆனால் வாரணாசியில் இவை அனைத்தும் மிகவும் அரிதாகும்.
ஜபேச்ச ஜுஹுயாந்நித்யம் ததாத்யர்சயதேऽமராந் । வாயுபக்ஷஶ்ச ஸததம் வாராணஸ்யாம் ஸ்திதோ நரஃ
வாரணாசியில் தங்கி, எப்போதும் ஜபம் செய்து, ஹோமம் செய்து, தானம் செய்து, தேவர்களை வழிபட்டு, எப்போதும் காற்றை மட்டுமே உணவாக கொண்டிருப்பவர்—