ஸர்ககாலே து ஸம்ப்ராப்தே ஜ்ஞாத்வா தம் ஜ்ஞாநரூபகம் । ஆத்மலீநம் விகாரம் ச தத்ஸ்ரஷ்டுமுபசக்ரமே
படைக்க காலம் வந்தபோது, அறிவாகிய அந்த ஆத்மாவை அறிந்து, அது தன்னுள் நிலை கொண்டும், மாற்றமில்லாதும் இருந்து, படைப்பை ஆரம்பித்தது.
தஸ்மாத்ப்ரதாநமுத்பூதம் ததஶ்சாபி மஹாநபூத் । ஸாத்விகோ ராஜஸஶ்சைவ தாமஸஶ்ச த்ரிதா மஹாந்
அதிலிருந்து பிரதானம் தோன்றியது; அதிலிருந்து மகத் பிறந்தது; அந்த மகத் மூன்று வகை — சாத்த்விகம், ராஜசம், தாமசம் என்று பிரிக்கப்படுகிறது.
ப்ரதாநேநாவ்ரு'தோ ஹ்யேவ த்வசா பீஜமிவாவ்ரு'தம் । வைகாரிகஸ்தைஜஸஶ்ச பூதாதிஶ்சைவ தாமஸஃ
மகத், பிரதானத்தால் மூடப்பட்டு, விதை தோலைப் போல இருந்தது; அது வைகரிகம், தைஜசம், பூதாதி என்ற மூன்று வகைகளாகும்.
த்ரிவிதோயமஹம்காரோ மஹத்தத்வாதஜாயத । யதா ப்ரதாநேந மஹாந்மஹதா ஸ ததா வ்ரு'தஃ
மகத்திலிருந்து மூன்று வகையான அஹங்காரம் தோன்றியது; பிரதானம் மகத்தை மூடுவது போல, மகத் அஹங்காரத்தையும் மூடுகிறது.
பூதாதிஸ்து விகுர்வாணஃ ஶப்ததந்மாத்ரகம் ததஃ । ஸஸர்ஜ ஶப்ததந்மாத்ராதாகாஶம் ஶப்தலக்ஷணம்
பூதாதி மாற்றம் அடைந்து, முதல் ஒலி தத்துவத்தை உருவாக்கியது; அந்த ஒலி தத்துவத்திலிருந்து, ஒலி தன்மை கொண்ட ஆகாயம் தோன்றியது.
ஶப்தமாத்ரம் ததாகாஶம் பூதாதிஃ ஸமமாவ்ரு'ணோத் । ஶப்தமாத்ரம் ததாகாஶம் ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ
பூதாதி, ஒலி தத்துவத்தையும் ஆகாயத்தையும் மூடியது; பின்னர், அந்த இரண்டிலிருந்தும், தொடு தத்துவத்தை உருவாக்கியது.
பலவாநபவத்வாயுஸ்தஸ்ய ஸ்பர்ஶோ குணோ மதஃ । ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரம் து ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்
பின்னர் வலிமைமிக்க வாயு தோன்றியது; அதற்கான தன்மை தொடுதான்; ஆகாயம், ஒலி மட்டும் கொண்டது, தொடு தத்துவத்தால் மூடப்பட்டது.
ததோ வாயுவிகுர்வாணோ ரூபமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ । ஜ்யோதிருத்பத்யதே வாயோஸ்தத்ரூபகுணமுச்யதே
அதற்குப் பிறகு, வாயு மாற்றம் அடைந்து, உருவ தத்துவத்தை உருவாக்கியது; வாயுவிலிருந்து ஒளி தோன்றியது, அதற்கு உருவம் என்பது தன்மை என்று கூறப்படுகிறது.
ஸ்பர்ஶமாத்ரஸ்து வை வாயூ ரூபமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத் । ஜ்யோதிஶ்சாபி விகுர்வாணம் ரஸமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ
தொட்டவுடன் காற்று உருவத்தை மட்டும் மூடியது; அக்கினி மாற்றம் அடைந்து, சுவையை மட்டும் உருவாக்கியது.
ஸம்பவம்தி ததோம்பாம்ஸி ரஸமாத்ராணி தாநி து । ரஸமாத்ராணிசாம்பாம்ஸி ரூபமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்
அந்தச் சுவைத் தன்மைகள் அப்போது தோன்றின; அவை மீண்டும் உருவத்தை மட்டும் மூடியன.
விகுர்வாணாநிசாம்பாம்ஸிகம்தமாத்ரம்ஸஸர்ஜிரே । தஸ்மாஜ்ஜாதா மஹீ சேயம் ஸர்வபூதகுணாதிகா
அந்த தன்மைகள் மாற்றம் அடைந்து மணத்தை மட்டும் உருவாக்கின; அதிலிருந்து எல்லா உயிர்களின் பண்புகளும் கொண்ட இந்தப் பூமி பிறந்தது.
ஸஸம்காதோ யதஸ்தஸ்மாத்தஸ்ய கம்தோ குணோ மதஃ । தஸ்மிம்ஸ்தஸ்மிம்ஸ்து தந்மாத்ராத்தேந தந்மாத்ரதா ஸ்ம்ரு'தா
அவை ஒன்றாக சேர்ந்ததால், அதன் முக்கிய பண்பு மணம் எனக் கருதப்படுகிறது; ஒவ்வொன்றிலும், அந்தத் தன்மையிலிருந்து அதன் தனித்துவம் நினைவில் வைக்கப்படுகிறது.
தந்மாத்ராண்யவிஶேஷாணி விஶேஷாஃ க்ரமஶோ பராஃ । பூததந்மாத்ரஸர்கோயமஹம்காராத்து தாமஸாத்
தன்மைகள் வேறுபாடில்லாதவை; வேறுபாடுகள் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக தோன்றுகின்றன; இந்தப் பொருள் தன்மைகளின் உருவாக்கம் தாமஸிக அஹங்காரத்திலிருந்து வருகிறது.
கீர்திதஸ்து ஸமாஸேந முநிவர்யாஸ்தபோதநாஃ । தைஜஸாநீம்த்ரியாண்யாஹுர்தேவா வைகாரிகா தஶ
சுருக்கமாகச் சொன்னால், சிறந்த முனிவர்களே, தவம் செய்தோர் பத்து இந்திரியங்கள் ஒளியுடன் வைக்காரிகத்திலிருந்து வந்தவை என்று கூறுகிறார்கள்.
ஏகாதஶம் மநஶ்சாத்ர கீர்திதம் தத்த்வசிம்தகைஃ । ஜ்ஞாநேம்த்ரியாணி பம்சாத்ர பம்சகர்மேம்த்ரியாணி ச
இங்கு, உண்மையை ஆராயும் அறிஞர்கள் மனதை பதினொன்றாவது என்று சொல்கிறார்கள்; இதில் ஐந்து ஞானேந்திரியங்களும் ஐந்து கர்மேந்திரியங்களும் உள்ளன.
தாநி வக்ஷ்யாமி தேஷாம் ச கர்மாணி குலபாவநாஃ । ஶ்ரவணம் த்வக்சக்ஷுர்ஜிஹ்வா நாஸிகா சைவ பம்சமீ
அவை மற்றும் அவற்றின் செயல்களை நான் விளக்குகிறேன், குலத்தைத் தூய்மைப்படுத்துபவரே: கேட்கும் திறன், தொடும் திறன், பார்வை, சுவை, ஐந்தாவது மணம்.
ஶப்தாதிஜ்ஞாநஸித்த்யர்தம் புத்தியுக்தாநி பம்ச வை । பாயூபஸ்தம் ஹஸ்தபாதௌ கீர்திதா வாக்சபம்சமீ
இவை ஐந்தும் புத்தியுடன் கூடியவை, ஒலி முதலியவற்றை அறிய உருவாக்கப்பட்டவை; பாயு, உபஸ்தம், கை, கால், ஐந்தாவது வாக்கு என்று கூறப்படுகிறது.
விஸர்காநம்தநாதாநகத்யுக்திகர்மதத்ஸ்ம்ரு'தம் । ஆகாஶவாயுதேஜாம்ஸி ஸலிலம் ப்ரு'திவீ ததா
அவற்றின் செயல்கள் வெளியேற்றம், இன்பம், எடுப்பு, நடப்பு, பேசுதல் என்று நினைவில் வைக்கப்படுகிறது; ஆகாயம், காற்று, தீ, நீர், பூமி ஆகியவை.
ஶப்தாதிபிர்குணைர்விப்ராஃ ஸம்யுக்தா உத்தரோத்தரைஃ । நாநாவீர்யாஃ ப்ரு'தக்பூதாஸ்ததஸ்தே ஸம்ஹதிம் விநா
முனிவர்களே, இவை ஒலி முதலிய பண்புகளுடன், ஒவ்வொன்றும் முன்னதைவிட அதிக பண்புகளுடன் கூடியவை; பலவகை வலிமை கொண்டவை, தனித்தனியாக உள்ளவை, ஒன்றாக கலக்கப்படாதவை.
நாஶக்நுவந்ப்ரஜாஃ ஸ்ரஷ்டுமஸமாகத்ய க்ரு'த்ஸ்நஶஃ । ஸமேத்யாந்யோந்யஸம்யோகம் பரஸ்பரமதாஶ்ரயாத்
முழுமையாக ஒன்றாகச் சேராமல் உயிர்களை உருவாக்க முடியாததால், அவை பின்னர் ஒன்றோடொன்று இணைந்து, ஒருவருக்கு ஒருவர் ஆதரவாக அமைந்தன.
ஏகஸம்காஸ்ஸலக்ஷ்யாஶ்ச ஸம்ப்ராப்யைக்யமஶேஷதஃ । புருஷாதிஷ்டிதத்வாச்ச ப்ரதாநாநுக்ரஹேண ச
ஒன்றாகச் சேர்ந்ததும், முழுமையான ஒற்றுமையை அடைந்ததும், புருஷன் மேற்பார்வையால் மற்றும் பிரதானத்தின் அருளால்,
மஹதாதயோ விஶேஷாம்தா அம்டமுத்பாதயம்தி தே । தத்க்ரமேண விவ்ரு'த்தம் து ஜலபுத்புதவத்ஸதா
மகத் முதலியவை முதல் விசேஷங்கள் வரை, அவை அந்த அண்டத்தை உருவாக்கின; அது, தண்ணீரில் குமிழிபோல், ஒழுங்காக வளர்ந்தது.
பூதேப்யோம்டம் மஹாப்ராஜ்ஞா வ்ரு'த்தம் ததுதகேஶயம் । ப்ராக்ரு'தம் ப்ரஹ்மரூபஸ்ய விஷ்ணோஃ ஸ்தாநமநுத்தமம்
பெரிய ஞானியேயாக, அந்த அண்டம் புவி, நீர் ஆகியவற்றிலிருந்து வளர்ந்து, நீரில் தங்கியது; அது பிரம்மா ரூபத்தில் விஷ்ணுவின் ஆதிமூலம், ஒப்பற்ற இடம்.
தத்ராவ்யக்தஸ்வரூபோஸௌ விஷ்ணுர்விஶ்வேஶ்வரஃ ப்ரபுஃ । ப்ரஹ்மரூபம் ஸமாஸ்தாய ஸ்வயமேவ வ்யவஸ்திதஃ
அங்கே, வெளிப்படாத வடிவில், உலகத்தையாண்டும் பெருமைமிக்க விஷ்ணு, பிரம்மா ரூபம் எடுத்து, தானாகவே நிலைத்திருக்கிறார்.
ஸ்வேதஜாம்டமபூத்தஸ்ய ஜராயுஶ்ச மஹீதராஃ । கர்போதகம் ஸமுத்ராஶ்ச தஸ்யாபூந்மஹதாத்மநஃ
அவரிடமிருந்து வியர்வைபிறப்பு, முட்டைபிறப்பு, கருவில் பிறப்பு ஆகியவை தோன்றின, மலைபோல; அந்த மகாத்மாவிலிருந்து கருவில் உள்ள நீரும், பெருங்கடல்களும் உருவானது.
ஸாத்ரித்வீபஸமுத்ராஶ்ச ஸஜ்யோதிர்லோகஸம்க்ரஹஃ । தஸ்மிந்நம்டேபவத்ஸர்வம் ஸதேவாஸுரமாநுஷம்
அந்த அண்டத்தில் மலைகள், தீவுகள், கடல்கள், ஒளி உலகங்கள் அனைத்தும் இருந்தன; அதில் தேவர்கள், அசுரர்கள், மனிதர்கள் என எல்லாம் இருந்தன.
அநாதிநிதநஸ்யைவ விஷ்ணோர்நாபேஃ ஸமுத்திதம் । யத்பத்மம் தத்தைமமம்டமபூச்ச்ரீகேஶவேச்சயா
ஆதி முடிவில்லாத விஷ்ணுவின் நாபியில் இருந்து ஒரு தங்கப்பத்மம் தோன்றியது; அது ஸ்ரீகேசவன் நினைத்தபடியே உருவானது.
ரஜோகுணதரோ தேவஃ ஸ்வயமேவ ஹரிஃ பரஃ । ப்ரஹ்மரூபம்ஸமாஸ்தாய ஜகத்ஸ்ரஷ்டும் ப்ரவர்ததே
உயர்ந்த ஹரி, ராஜோ குணத்துடன், தானாகவே பிரம்மாவாகி இந்த உலகை உருவாக்க ஆரம்பிக்கிறார்.
ஸ்ரு'ஷ்டம் ச பாத்யநுயுகம் யாவத்கல்பவிகல்பநா । நாரஸிம்ஹாதிரூபேண ருத்ரருபேண ஸம்ஹரேத்
உருவாக்கப்பட்டதை ஒவ்வொரு யுகத்திலும், ஒரு கல்பம் முடியும் வரை அவர் காப்பாற்றுகிறார்; பிறகு நரசிம்மர் அல்லது ருத்ரர் போன்ற உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, உலகை அழிக்கிறார்.
ஸப்ரஹ்மரூபம் விஸ்ரு'ஜந்மஹாத்மா ஜகத்ஸமஸ்தம் பரிபாதுமிச்சந் । ராமாதிரூபம் ஸ து க்ரு'ஹ்ய யாதி பபூவ ருத்ரோ ஜகதேததத்தும்
மகான் ஆனவர், பிரம்மா உருவம் எடுத்து உலகை உருவாக்கி, அதை பாதுகாக்க விரும்புகிறார்; பிறகு ராமர் போன்ற உருவங்களை எடுத்துக் கொண்டு, ருத்ரராகி இந்த உலகை அழிக்கிறார்.