தத்ர தௌவிதிவத்ஸ்நாத்வா ஸுமநோ தூபதீபகைஃ । ஆநர்சதுர்பக்தியுக்தௌ சம்டிகாம் புத்ரகாம்யயா
அங்கு அவர்கள் விதிப்படி நீராடி, மலர்கள், தூபம், விளக்குகள் கொண்டு, மகன் பெறும் ஆசையுடன் முழு பக்தியோடு சண்டிகையை வழிபட்டார்கள்.
ஶ்ரத்தயா பூஜிதா தாப்யாம் திநைஃ ஸப்தபிரம்பிகா । உவாச வாசா ப்ரத்யக்ஷம் பூத்வா விஶதமாநஸா
அவர்கள் ஏழு நாட்கள் நம்பிக்கையோடு அம்பிகையை வழிபட்டபோது, அம்பிகை நேரில் வந்து தெளிவான மனதுடன் அவர்களிடம் பேசினாள்.
பார்வத்யுவாச- போ போ வைஶ்ய ப்ரஸந்நாஸ்மி பக்த்யா ஸுத்ரு'டயா தவ । ததாமி புத்ரம் தே ஸாதோ யதர்தே யத்நவாநஸி
பார்வதி சொன்னாள்: 'ஓ வணிகனே, உன் உறுதியான பக்தியால் நான் மகிழ்ந்துள்ளேன். நீ முயற்சி செய்த அந்த மகன் வரம் உனக்கு தருகிறேன்.'
கச்ச த்வம் மா விலம்பஸ்வ வநமைத்ரம் ச காம்டவம் । தத்ர தீர்தம் மஹாபுண்யமிம்த்ரப்ரஸ்தாக்யமுத்தமம்
நீ காலம் வீணாக்காமல் இந்திரனின் காடு மற்றும் காண்டவ வனத்திற்குச் செல்; அங்கு இந்திரபிரஸ்தம் எனப்படும் மிகப் புனிதமான தலம் உள்ளது.
நிகமோத்போதகம் தத்ர தீர்தம் நிகிலகாமதம் । ப்ரு'ஹஸ்பதிக்ரு'தம் தத்ர ஸ்நாஹி த்வம் ஸுதவாம்சயா
அங்கு வேதங்களை விழிப்பிக்கும், எல்லா ஆசைகளையும் தரும் புனிதத் தலம் உள்ளது; ப்ருஹஸ்பதி உருவாக்கிய அந்தத் தளத்தில் மகன் ஆசையுடன் நீ நீராடு.
பவிஷ்யதி ஸுதஸ்தாத தவ ஸ்நாநேந தத்ர ஹி । தத்ர ஸ்நாத்வா மயாப்யம்க லப்தஃ ஸ்கம்தஃ ஸுராரிஹா
அங்கே நீ நீராடினால், நிச்சயம் உனக்கு மகன் பிறக்கும்; அங்கே நீராடியபின், நானும் தேவர்களின் பகைவரை அழித்த ஸ்கந்தனை பெற்றேன்.
ஶிவஶர்மோவாச- இத்யாகர்ண்ய வசோ தேவ்யாஃ பிதா மம ஸஹஸ்த்ரியா । அத்ராஜகாம ஸத்தீர்தே ஸஸ்நௌ ச ஸுதவாம்சயா
சிவசர்மா சொன்னான்: தேவியின் வார்த்தைகளை கேட்ட என் தந்தை, தன் மனைவியுடன் அந்தப் புனிதத் தலத்திற்கு வந்து, மகன் பெறும் ஆசையுடன் அங்கு நீராடினார்.
உபஸ்கரவதீர்தேநூர்த்விஜேப்யஃ ப்ரததௌ ஶதம் । தேவாந்பித்ரூ'ம்ஶ்ச ஸம்தர்ப்ய யதாவித்யத்ர புத்திமாந்
அவர் பாத்திரங்களுடன் கூடிய நூறு பசுக்களை பிராமணர்களுக்கு தந்தார்; மேலும், அறிவுடன், தேவர்களையும் முன்னோர்களையும் முறையோடு திருப்திப்படுத்தினார்.
ஸப்தராத்ரமுஷித்வா து தம்பதீ யதமாநஸௌ । ஜக்மதுஃ ஸ்வக்ரு'ஹாநிஷ்டலாபோத்புல்லமுகாம்புஜௌ
ஏழு இரவுகள் தங்கிய பிறகு, அந்த தம்பதிகள் தங்கள் விருப்பம் நிறைவேறி முகம் மலர்ந்து, தங்கள் வீட்டிற்கு திரும்பினார்கள்.
தஸ்மிந்நேவாபவத்கர்போ மாஸி மாதுர்மமாந்வஹம் । வ்யதீதே நவமே மாஸி ஜாதோऽஹம் தஶமே ஶுபே
அந்த ஆண்டிலேயே என் தாய்க்கு கர்ப்பம் ஏற்பட்டது; ஒன்பதாம் மாதம் கடந்ததும், புனிதமான பத்தாம் மாதத்தில் நான் பிறந்தேன்.
விஷ்ணுஶர்மந்யதுக்தம் தே புராவ்ரு'த்தமிதம் மயா । தஶாப்தத்வயமேவைதச்ச்ருதம் ஸர்வம் பிதுர்முகாத்
விஷ்ணுசர்மா உனக்கு சொன்னதை, பழைய நிகழ்வாக நான் கூறினேன்; இது எல்லாம் இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு என் தந்தையின் வாயிலாக நான் கேட்டேன்.
ஏகதா க்ஷமமாலோக்ய க்ரு'ஹகர்மணி மாம் பிதா । க்ரு'ஹம் மாமர்பயாமாஸ விஶ்வாத்வைராக்யமாப்நுவந்
ஒரு நாள், வீட்டுப் பணிகளில் என்னைத் திறமையுடன் பார்த்த என் தந்தை, உலகத்தில் விருப்பம் குறைந்து, வீட்டை எனக்குப் பொறுப்பாக அளித்தார்.
மாம் சோவாச ஸ தர்மாத்மா கோவிம்தாஸக்தமாநஸஃ । விநிம்தந்விஷயாஸக்திம் விஷ்ணுபக்திம் ஸ்துவந்முஹுஃ
அவர், தர்மத்தை விரும்பி, கோவிந்தனிடம் மனம் நிறைந்தவர், புலன்களின் ஆசையைத் திட்டி, விஷ்ணுவின் பக்தியை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து எனக்குச் சொன்னார்.
பிதோவாச- ஸுமதே வார்த்தகம் ப்ராப்தம் பலிதாஶ்சிகுரா மம । கோவிம்தசரணாம்போஜம் ஸேவிஷ்யே ஸாதுஸேவிதம்
தந்தை சொன்னார்: 'அறிவுள்ளவனே, எனக்கு முதுமை வந்துவிட்டது; என் முடி வெள்ளையாகியுள்ளது. நல்லவர்கள் சேவிக்கும் கோவிந்தனின் திருவடிகளை நான் சேவிப்பேன்.'
தத்ஸைவயா பவேத்ஸ்வச்சம் மநோ யஸ்ய ச ஸுஸ்திரம் । ஸ புமாநாத்மஸம்துஷ்டோ ந கிம்சிதபிவாம்சதி
அந்த சேவையால் மனம் தூய்மையும் நிலைத்திருப்பும் பெறும்; அவ்வாறு ஆனவன் தன் உள்ளத்தில் திருப்தியுடன் எதையும் விரும்பாமல் இருப்பான்.
நிஷ்காமஃ ஸுகதுஃகாப்யாம் பும்ஜந்ஸுக்ரு'ததுஷ்க்ரு'தே । ப்ராக்ரு'தே தத்ஸமாப்தௌ ச த்யஜந்தேஹம் பவத்யஜஃ
விருப்பமின்றி, இன்பமும் துன்பமும் அனுபவித்து, நல்லதும் கெட்டதும் அனுபவித்து, அவை முடிந்ததும் உடலைவிட்டு, பிறவியில்லாதவனாகிறான்.
தாம் வத்த்ரவ்யம் குணஸுகம் யாவத்ப்ராப்தம் ந சித்ஸுகம் । தத்ப்ராப்தௌ தத்பவேத்துச்சம் ஸுதாயா இவ தக்ரகம்
பொருள், குணம், இன்பம் ஆகியவை கிடைக்கும் வரை, அறிவின் ஆனந்தம் கிடைக்கவில்லை; அது கிடைத்தவுடன், மற்றவை எல்லாம் பசையுடன் ஒப்பிடும் போது அமுதுபோல் அர்த்தமற்றதாகிவிடும்.
ஹரேர்மாயாபலவதீயம் மோஹயதி தேஹிநம் । ஹிதாநி தம் ந ஜாநாதி ஸ யதா மதிராமதஃ
ஹரியின் மாயை மிக வலிமையானது; அது உடலுடன் இருப்பவரை மயக்குகிறது. அவன் நல்லதை அறியமாட்டான்; அது போல் மதுவில் மயங்கியவன் அறியாதது போல்.
ப்ரவ்ரு'த்திம் ச நிவ்ரு'த்திம் ச வித்யயாவித்யயா ச ஸஃ । கரோதி ஸ்வேச்சயா காலே பாலலீலோ ஹி ஸ ப்ரபுஃ
அவன் விருப்பப்படி, சரியான நேரத்தில், செயலில் ஈடுபடுதலும், விலகுதலும், அறிவும், அறியாமையும் உருவாக்குகிறான்; அந்த ஆண்டவன், ஒரு குழந்தை விளையாடும் போல் விளையாடுகிறான்.
வேதோதிதம் யதா கர்ம க்ரியதே பலமிச்சதா । ப்ரவ்ரு'த்திம் ஸா பரா தாத தேஷாமர்பணமீஶ்வரே
வேதம் சொன்ன கர்மங்களை, அதன் பலனை விரும்பி ஒருவர் செய்யும்போது, அது உயர்ந்த செயலாகும், அன்பானவரே; அந்த செயல் ஆண்டவனுக்கே அர்ப்பணிக்கப்படுகிறது.
யதா நிர்தக்தாபீஜாநி ந ப்ரரோஹம்தி யத்நதஃ । யதா கர்மாணி விஶ்வேஶே நிஃகாமேநார்பிதாநி து
எப்படி எரிந்த விதைகள் எவ்வளவு முயற்சித்தாலும் முளைக்காது, அதுபோல் உலகத்தின் ஆண்டவனுக்கு ஆசை இல்லாமல் அர்ப்பணிக்கப்பட்ட செயல்களுக்கு பலன் கிடையாது.
கர்மணாம் ச லயோ மோக்ஷஃ ஸுகதுஃகப்ரதாயிநாம் । ததுத்பத்திஸ்து பம்தஃ ஸ்யாதித்யஸௌ ஶாஸ்த்ரநிர்ணயஃ
இன்பம், துன்பம் தரும் செயல்கள் ஒழியும் போது விடுதலை கிடைக்கும்; அவை தோன்றும் போது பந்தம் உண்டாகும் — இதுவே சாஸ்திரத்தின் தீர்ப்பு.
அதோऽஹம் கர்மவேதோக்தம் குர்வந்நாபிலஷந்பலம் । பர்யடிஷ்யாமி தீர்தேஷு ஹ்ரு'தி பக்தி ததத்தரேஃ
அதனால், வேதம் கூறிய செயல்களை பலன் விரும்பாமல் செய்து, என் மனதில் ஹரிக்கு பக்தி வைத்து, தீர்த்தங்களில் சுற்றிப்பார்ப்பேன்.
ஏவம் ப்ராரப்தகர்மாணி பும்ஜந்நாந்யாந்யதர்ஜயந்। ஹநிஷ்யாமி ஜகத்ரோகம் பீத்வா ஸத்ஸம்கமௌஷதம்
இப்படியே, முன்பே தொடங்கிய செயல்களை அனுபவித்து, மற்றவற்றை தடுத்து, நல்லவருடன் சேரும் மருந்தை அருந்தி, உலகின் நோயை நீக்குவேன்.
ஶிவஶர்மோவாச- ஏவமாகர்ண்ய வசநம் தஸ்யாஹம் பிதுராத்மநஃ । அவதம் விஷ்ணுஶர்மஸ்த்வம் தந்நிஶாமய தத்வதஃ
சிவசர்மன் சொன்னான்: என் தந்தையின் இந்த வார்த்தைகளை கேட்டபின், நான் விஷ்ணுசர்மன், அவரிடம் பேசினேன் — அதை நீ உண்மையாகக் கேள்.
வைஶ்யபுத்ர உவாச- அயம் ஜநோ துராராத்யஃ கதயிஷ்யதி நோ யஶஃ । துஷ்டகுடும்பாதுத்விஜ்ய நிஃஸ்ரு'த்ய கத இத்யயம்
வணிகரின் மகன் சொன்னான்: இந்த மனிதர் எளிதில் திருப்தி அடைவதில்லை; அவர் என் புகழை சொல்லமாட்டார். கெட்ட குடும்பத்திலிருந்து பயந்து, வெளியேறி போய்விட்டார்.
இயம் விஷ்ணுபதீ தாத புவநத்ரயபாவநீ । ஸ்ம்ரு'தா ஹரத்யகம் தூராத்கஸ்மாதேநாம் விமும்சஸி
இது விஷ்ணுவின் ஆற்றாகும், அன்பானவரே, மூன்று உலகையும் தூய்மைப்படுத்தும்; பாவத்தை தூரத்திலிருந்தே நீக்கும் என்று கூறப்படுகிறது — நீ ஏன் அவளை விட்டு விலகுகிறாய்?
பாபகாரீ ஜநஸ்தாத ம்ரியதே மகதே து யஃ । ஸோப்யஸ்தபாபோ கம்காயாம் ஸ்வர்யாதி த்யஜமாஶுபம்
பாவம் செய்தாலும், அன்பானவரே, மகதத்தில் இறந்தவன் கூட, கங்கை ஆற்றில் உயிர் நீத்தால், தன் குற்றங்களை விட்டு வானுலகை அடைகிறான்.
புத்ராஃ ஷஷ்டிஸஹஸ்ராணி ஸகரஸ்ய மஹாத்மநஃ । கபிலக்ரோதநிர்தக்தா கதாயத்ஸ்பர்ஶநாத்திவம்
மகான் சகரனுக்கு அறுபது ஆயிரம் மகன்கள், கபிலரின் கோபத்தில் எரிந்தபோது, அவளது தொடுதலால் வானுலகை அடைந்தார்கள்.
தாமிமாம் த்ரிதிவஶ்ரேணீம் முக்தேரபி விதாயிநீம் । முமுக்ஷுஸேவிதாம் தாத முக்த்வா மாந்யத்ர கம்யதாம்
இந்த ஆறு, தேவலோகங்களில் முதன்மையானது, விடுதலையையும் தருகிறாள்; விடுதலை விரும்புவோர் அவளை சேவிக்கிறார்கள் — நீ அவளை விட்டு வேறு எங்கும் போகாதே, அன்பானவரே.