பூயோ நிர்வேதமாபந்நஶ்சரேத்பிக்ஷுரதம்த்ரிதஃ । அகஸ்மாதேவ ஹிம்ஸாம் து யதி பிக்ஷுஃ ஸமாசரேத்
மீண்டும் மனம் வருந்தி, பிக்கு சோர்வில்லாமல் வாழ வேண்டும்; ஆனால் பிக்குவானவன் திடீரென வன்முறை செய்தால்—
குர்யாத்க்ரு'ச்ச்ராதிக்ரு'ச்ச்ரம் து சாம்த்ராயணமதாபி வா । ஸ்கம்தேதேம்த்ரியதௌர்பல்யாத்ஸ்த்ரியம் த்ரு'ஷ்ட்வா யதிர்யதி
அவன் மிகக் கடினமான விரதம் அல்லது சந்திராயண விரதம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; உணர்வுகள் பலவீனமடைந்து, பிக்குவானவன் பெண்ணை பார்த்து மனம் குலைந்தால்—
தேந தாரயிதவ்யா வை ப்ராணாயாமாஸ்து ஷோடஶ । திவாஸ்கம்தே த்ரிராத்ரம் ஸ்யாத்ப்ராணாயாமஶதம் புதாஃ
அவன் பதினாறு முறையும் மூச்சை அடக்க வேண்டும்; அது பகலில் நடந்தால், மூன்று இரவுகள் உண்ணாமல் இருந்து, நூறு முறையும் மூச்சை அடக்க வேண்டும் என்று அறிவாளிகள் கூறுகிறார்கள்.
ஏகாந்நே மதுமாம்ஸே ச நவஶ்ராத்தே ததைவ ச । ப்ரத்யக்ஷலவணே சோக்தம் ப்ராஜாபத்யம் விஶோதநம்
ஒரே இடத்தில் சாப்பிடுதல், தேன், இறைச்சி, புதிய ஸ்ராத்தத்தில் உணவு, நேரடியாக உப்பு சாப்பிடுதல் ஆகியவற்றுக்கு, பரிசுத்திக்காக ப்ராஜாபத்திய பரிகாரம் செய்ய வேண்டும்.
த்யாநநிஷ்டஸ்ய ஸததம் நஶ்யதே ஸர்வபாதகம் । தஸ்மாந்நாராயணம் த்யாத்வா தஸ்ய த்யாநபரோ பவேத்
எப்போதும் தியானத்தில் நிலைத்திருப்பவருக்கு எல்லா பாவங்களும் அழிகின்றன; ஆகையால் நாராயணனை தியானித்து, தியானத்தில் மனதை செலுத்த வேண்டும்.
யத்ப்ரஹ்மணஃ பரம் ஜ்யோதிஃ ப்ரவிஷ்டாக்ஷரமவ்யயம் । யோம்தராத்மா பரம் ப்ரஹ்ம ஸ விஜ்ஞேயோ மஹேஶ்வரஃ
பிரம்மனின் அந்த உயர்ந்த ஒளி, அழியாத, மாறாத, உள்ளார்ந்த ஆன்மாவுக்குள் புகுந்த supreme brahman, அவனே மகேஸ்வரன் என்று அறியப்பட வேண்டும்.
ஏஷ தேவோ மஹாதேவஃ கேவலஃ பரமம் ஶிவஃ । ததேவாக்ஷரமத்வைதம் ததா நித்யம் பரம் பதம்
இவனே தேவன், மகாதேவன், ஒரே பரம சிவன்; அவனே அழியாத, இரண்டில்லாத, என்றும் நிலைத்த பரம்பதம்.
தஸ்மாந்மஹீயதே தேவே ஸ்வதாம்நி ஜ்ஞாநஸம்ஜ்ஞிதே । ஆத்மயோகாத்பரே தத்வே மஹாதேவஸ்ததஃ ஸ்ம்ரு'தஃ
அதனால், அந்த தேவன் தன் சொந்த இடத்தில், அறிவாக அழைக்கப்படும் தலத்தில் வணங்கப்படுகிறார்; ஆன்மாவுடன் ஒன்றாகி, அந்த உயர்ந்த உண்மையில், அவர் மகாதேவன் என்று நினைவுகூரப்படுகிறார்.
நாந்யம் தேவம் மஹாதேவாத்வ்யதிரிக்தம் ப்ரபஶ்யதி । தமேவாத்மாநமந்வேதி யஃ ஸ யாதி பரம் பதம்
மகாதேவன் தவிர வேறு எந்தத் தெய்வத்தையும் காணாதவன், அவனைத் தானே ஆத்மாவாகக் கொண்டு பின்பற்றுகிறவன், உயர்ந்த நிலையை அடைவான்.
மந்யம்தே யே ஸ்வமாத்மாநம் விபிந்நம் பரமேஶ்வராத் । ந தே பஶ்யம்தி தம் தேவம் வ்ரு'தா தேஷாம் பரிஶ்ரமஃ
தம் ஆத்மாவை பரமேஸ்வரனிடமிருந்து தனித்ததாக நினைப்பவர்கள், அந்தத் தெய்வத்தை உணர முடியாது; அவர்களின் முயற்சி வீணாகும்.
ஏகமேவ பரம் ப்ரஹ்ம விஜ்ஞேயம் தத்த்வமவ்யயம் । ஸ தேவஸ்து மஹாதேவோ நைதத்விஜ்ஞாய பத்யதே
ஒரே பரம்பொருள், அழியாத பிரம்மமே உண்மை என்று அறிய வேண்டும்; அந்தத் தெய்வம் மகாதேவன். இதை உணர்ந்தவருக்கு பந்தம் இல்லை.
தஸ்மாத்யதேத நியதம் யதிஃ ஸம்யதமாநஸஃ । ஜ்ஞாநயோகரதஃ ஶாம்தோ மஹாதேவபராயணஃ
ஆகையால், மனதை அடக்கி, ஞானயோகத்தில் மனம் செலுத்தி, அமைதியுடன் மகாதேவனைப் பக்தியுடன் நினைக்கும் தவசிகள் எப்போதும் முயற்சி செய்ய வேண்டும்.
ஏஷ வஃ கதிதோ விப்ரா யதீநாமாஶ்ரமஃ ஶுபஃ । பிதாமஹேந முநிநா விபுநா பூர்வமீரிதஃ
பிராமணர்களே, இந்த நன்னிலை தவசிகளின் மார்க்கத்தை, முன்பு பிதாமக முனிவர் கூறியது போல, உங்களுக்காக விளக்கியேன்.
நாபுத்ரஶிஷ்யயோகிப்யோ தத்யாதேவமநுத்தமம் । ஜ்ஞாநம் ஸ்வயம்புவா ப்ரோக்தம் யதிதர்ம்மாஶ்ரயம் ஶிவம்
தவசிகளின் தர்மத்தைப் பற்றிய இந்த உயர்ந்த ஞானத்தை, சுயம்புவானால் கூறப்பட்டது, அதை மகன்களுக்கு, சீடர்களுக்கு, யோகிகளுக்கு கூட சொல்லக் கூடாது.
இதி யதிநியமாநாமேததுக்தம் விதாநம் ஸுரவரபரிதோஷே யத்பவேதேகஹேதுஃ । ந பவதி புநரேஷாமுத்பவோ வா விநாஶஃ ப்ரதிஹிதமநஸோ யே நித்யமேவாசரம்தி
இவ்வாறு தவசிகளுக்கான விதிகள் கூறப்பட்டன; இது தேவர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் ஒரே காரணம். மனதை அடக்கி எப்போதும் இதைச் செய்வோருக்கு பிறப்பு அல்லது அழிவு கிடையாது.
இதி ஶ்ரீபாத்மே மஹாபுராணே ஸ்வர்ககம்டே ஷஷ்டிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புனிதமான பத்ம மகாபுராணத்தில், சுவர்க்க காண்டத்தில் அறுபதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸூத உவாச- ஏவமுக்தா புரா விப்ரா வ்யாஸேநாமிததேஜஸா । ஏதாவதுக்த்வா பகவாந்வ்யாஸஃ ஸத்யவதீஸுதஃ
சூதர் கூறினார்: இவ்வாறு, காலத்திலொரு நாள், அளவற்ற ஒளியுடைய வியாசர் பிராமணர்களிடம் இவை கூறினார்; இப்படிச் சொல்லிவிட்டு, பாக்கியசாலியான சத்யவதியின் மகன் வியாசர்—
ஸமாஶ்வாஸ்ய முநீந்ஸர்வாந்ஜகாம ச யதாகதம் । பவத்ப்யஸ்து மயா ப்ரோக்தம் வர்ணாஶ்ரமவிதாநகம்
அனைத்து முனிவர்களையும் உற்சாகப்படுத்தி, வந்தபடியே திரும்பினார்; உங்களுக்காக நான் வர்ணாசிரம விதிகளை விளக்கியுள்ளேன்.
ஏவம் க்ரு'த்வா ப்ரியோ விஷ்ணோர்பவத்யேவ ந சாந்யதா । ரஹஸ்யம் தத்ர வக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுத த்விஜஸத்தமாஃ
இவ்வாறு நடந்தால், நிச்சயம் விஷ்ணுவுக்கு பிரியமானவராகலாம்; வேறு வழி இல்லை. இதைப் பற்றிய ஒரு ரகசியத்தை நான் சொல்கிறேன்—சிறந்த பிராமணர்களே, கேளுங்கள்.
யே சாத்ர கதிதா தர்மா வர்ணாஶ்ரமநிபம்தநாஃ । ஹரிபக்திகலாம்ஶாம்ஶ ஸமாநா ந ஹி தே த்விஜாஃ
இங்கு கூறப்பட்ட தர்மங்கள், வர்ணாசிரமத்துடன் கட்டுப்பட்டவை, அவை ஹரியின் பக்திக்குப் பங்காக கூட சமம் அல்ல, பிராமணர்களே.
பும்ஸாமேகேஹ வை ஸாத்யா ஹரிபக்திஃ கலௌ யுகே । யுகாம்தரேண தர்மா ஹி ஸேவிதவ்யா நரேண ஹி
கலியுகத்தில் மனிதர்களுக்குப் பெறக்கூடியது ஹரிபக்தியே ஒரே வழி; மற்ற யுகங்களில் தர்மங்களை மனிதர்கள் கடைபிடிக்க வேண்டும்.
கலௌ நாராயணம் தேவம் யஜதே யஃ ஸ தர்ம்மபாக் । தாமோதரம் ஹ்ரு'ஷீகேஶம் புருஹூதம் ஸநாதநம்
கலியுகத்தில் யார் நாராயணனை வழிபடுகிறாரோ, அவர் தான் தர்மத்தில் நிலைபெற்றவர்; தாமோதரன், ஹ்ருஷீகேசன், புருகூதன், என்றும் நிலைத்தவன்.
ஹ்ரு'தி க்ரு'த்வா பரம் ஶாம்தம் ஜிதமேவ ஜகத்த்ரயம் । கலிகாலோரகாதம்ஶாத்கில்பிஷாத்காலகூடதஃ
உயர்ந்த அமைதியான ஆண்டவரை மனதில் வைத்து, மூன்று உலகையும் வென்று, கலியின் நஞ்சிலிருந்து, பாவத்திலிருந்து, கொடிய நஞ்சிலிருந்து விடுபடலாம்.
ஹரிபக்திஸுதாம் பீத்வா உல்லம்க்யோ பவதி த்விஜஃ । கிம் ஜபைஃ ஶ்ரீஹரேர்நாம க்ரு'ஹீதம் யதி மாநுஷைஃ
ஹரியின் பக்தி அமிர்தத்தை அருந்தும் பிராமணன், எல்லாவற்றையும் தாண்டி செல்ல வல்லவனாகிறார்; மனிதர்கள் ஸ்ரீஹரியின் நாமத்தை எடுத்தால், ஜபங்கள் என்ன பயன்?
கிம் ஸ்நாநைர்விஷ்ணுபாதாம்பு மஸ்தகே யேந தார்யதே । கிம் யஜ்ஞேந ஹரேஃ பாதபத்மம் யேந த்ரு'தம் ஹ்ரு'தி
விஷ்ணுவின் பாதாமிர்தத்தைத் தலைக்கேற்றவன், அவனுக்கு ஸ்நானம் என்ன பயன்? ஹரியின் தாமரை பாதங்களை மனதில் வைத்தவன், அவனுக்கு யாகம் என்ன பயன்?
கிம் தாநேந ஹரேஃ கர்ம ஸபாயாம் வை ப்ரகாஶிதம் । ஹரேர்குணகணாந்ஶ்ருத்வா யஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்யேத்புநஃ புநஃ
ஹரியின் செய்கைகள் சபையில் கூறப்படும்போது, தானம் செய்யும் பயன் என்ன? ஹரியின் பல குணங்களை கேட்டவுடன், மீண்டும் மீண்டும் மகிழும் ஒருவர்—
ஸமாதிநா ப்ரஹ்ரு'ஷ்டஸ்ய ஸா கதிஃ க்ரு'ஷ்ணசேதஸஃ । தத்ர விக்நகராஃ ப்ரோக்தாஃ பாகம்டாலாபபேஶலாஃ
தியானத்தில் மனம் மகிழ்ச்சியுடன் நிலைத்திருப்பவருக்கே அந்த வழி கிடைக்கும்; அங்கு தடையாக இருப்பவை, மறுபார்வை கொண்டவர்களின் கூர்மையான வார்த்தைகளே என்று கூறப்படுகிறது.
நார்யஸ்தத்ஸம்கிநஶ்சாபி ஹரிபக்திவிகாதகாஃ । நாரீணாம் நயநாதேஶஃ ஸுராணாமபி துர்ஜயஃ
பெண்கள் மற்றும் அவர்களுடன் சேர்ந்து நடப்பவர்களும் ஹரிக்கு பக்தியில் இடையூறாக இருக்கிறார்கள்; பெண்களின் பார்வையை தேவதைகளுக்குக் கூட வெல்ல இயலாது.
ஸ யேந விஜிதோ லோகே ஹரிபக்தஃ ஸ உச்யதே । மாத்யம்தி முநயோப்யத்ர நாரீசரிதலோலுபாஃ
இவ்வாறு பெண்களின் ஆசையை உலகில் வெல்லும் ஒருவரே ஹரியின் உண்மையான பக்தர் எனப்படுகிறார்; முனிவர்களும் இங்கு பெண்களின் நடத்தையை விரும்பி மயங்கி விடுகிறார்கள்.
ஹரிபக்திஃ குதஃ பும்ஸாம் நாரீபக்திஜுஷாம் த்விஜாஃ । ராக்ஷஸ்யஃ காமிநீவேஷாஶ்சரம்தி ஜகதி த்விஜாஃ । நராணாம் புத்திகவலம் குர்வம்தி ஸததம் ஹிதாஃ
பெண்களை விரும்பி அவர்களிடம் பற்றுடன் இருப்பவர்களுக்கு ஹரிக்கு பக்தி எப்படி பிறக்கும், இருமுறை பிறந்தவர்களே? ஆசை உடைய ராட்சசியர்கள் காதலிகள் போல் அலங்கரித்து உலகில் சுற்றி, எப்போதும் ஆண்களின் மனதை ஈர்த்து, நல்லது என நடிக்கிறார்கள்.