ஸ தேந கர்மணா பாபீ தஹத்யாஸப்தமம் குலம் । யதி ஸ்யாததிகோ விப்ரஃ ஶீலவித்யாதிபிஃ ஸ்வயம்
அந்த செய்கையால், அவன் பாவம் எடுத்து, ஏழாம் தலைமுறை வரைக்கும் தன் குடும்பத்தை அழிக்கிறான். ஆனால், நல்ல நடத்தை, அறிவு முதலியவற்றில் சிறந்த பிராமணன் இருந்தால்—
தஸ்மை யத்நேந தாதவ்யமதிக்ரம்ய ச ஸந்நிதிம் । யோர்சிதம் ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீயாத்தத்யாதர்சிதமேவ ச
அவனை நோக்கி முயற்சியுடன் தானம் செய்ய வேண்டும், அருகிலிருப்பவரைத் தாண்டி இருந்தாலும் கூட. மரியாதையுடன் வழங்கப்பட்டதை ஏற்கவும், மரியாதை உள்ளவர்களுக்கு தானம் செய்யவும் வேண்டும்.
தாவுபௌ கச்சதஃ ஸ்வர்கம் நரகம் து விபர்யயே । ந வார்யபி ப்ரயச்சேத நாஸ்திகே ஹைதுகேபி ச
இவ்வாறு தானம் கொடுப்பவரும் பெறுபவரும் இருவரும் சொர்க்கத்தை அடைவார்கள்; இதற்கு மாறாக நடந்தால், நரகத்திற்கு போவார்கள். வேதத்தைக் கேள்விப்படுத்தும் நம்பிக்கையில்லாதவர்களுக்கும், வேதத்துக்கு எதிராக வாதிடுவோருக்கும், நீர்கூட வழங்கக் கூடாது.
ந பாகம்டேஷு ஸர்வேஷு நாவேதவிதிதர்மவித் । ரூப்யம் சைவ ஹிரண்யம் ச காமஶ்வம் ப்ரு'திவீம் திலாந்
அனைத்து மதமற்றவர்களுக்கும், வேதம் அறியாதவர்களுக்கும், தர்மம் அறியாதவர்களுக்கும் தானம் செய்யக் கூடாது. வெள்ளி, தங்கம், பசு, குதிரை, நிலம், எள் ஆகியவற்றை—
அவித்வாந்ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீயாத்பஸ்மீ பவதி காஷ்டவத் । த்விஜாதிப்யோ தநம் லிப்ஸேத்ப்ரஶஸ்தேப்யோ த்விஜோதமஃ
அறிவில்லாதவர் பெற்றால், அது மரம்போல் சாம்பலாகி விடும். இருமுறை பிறந்தவர்களில் சிறந்தவர்களிடம், நல்லவர்களிடம் மட்டும் செல்வம் நாட வேண்டும்.
அபி ராஜந்யவைஶ்யாப்யாம் ந து ஶூத்ராத்கதம்சந । வ்ரு'த்திஸம்கோசமந்விச்சேந்நேஹேத தநவிஸ்தரம்
அரசர், வணிகர் ஆகியோரிடமிருந்தும் பெறலாம்; ஆனால், சூத்திரரிடமிருந்து எந்த விதத்திலும் பெறக் கூடாது. வாழ்விற்கு தேவையான அளவிலேயே நாட வேண்டும்; அதிகமான செல்வம் நாட வேண்டாம்.
தநலோபே ப்ரஸக்தஸ்து ப்ராஹ்மண்யாதேவ ஹீயதே । வேதாநதீத்ய ஸகலாந்யஜ்ஞாம்ஶ்சாவாப்ய ஸர்வஶஃ
செல்வ ஆசையில் மூழ்கினால், பிராமணத் தன்மையை இழக்கிறான். எல்லா வேதங்களையும் படித்தும், யாகங்கள் செய்தும்—even so—
ந தாம் கதிமவாப்நோதி ஸம்தோஷாத்யாமவாப்நுயாத் । ப்ரதிக்ரஹருசிர்ந ஸ்யாச்சூத்ராந்ந து ஸமாஹரேத்
அவன் திருப்தியால் கிடைக்கும் அந்த நிலையை அடைய முடியாது. சூத்திரரிடமிருந்து தானம் பெற ஆசைப்படக் கூடாது; அவர்களிடமிருந்து எதையும் சேர்க்கக் கூடாது.
ஸ்தித்யர்தாததிகம் க்ரு'ஹ்ணந்ப்ராஹ்மணோ யாத்யதோகதிம் । யஸ்து யாதி ந ஸம்தோஷம் ந ஸ ஸ்வர்கஸ்ய பாஜநம்
வாழ்விற்கு தேவையானதைவிட அதிகமாக ஏற்கும் பிராமணன் கீழ்நிலைக்கு செல்வான். எப்போதும் திருப்தி இல்லாதவன் சொர்க்கத்திற்கு உரியவன் அல்ல.
உத்வேஜயதி பூதாநி யதா சௌரஸ்ததைவ ஸஃ । குரும் ப்ரு'த்யாம்ஶ்சோஜ்ஜிஹீர்ஷுஸ்தர்பயந்தேவதாதிதீந்
அவன் திருடனைப் போல உயிரினங்களை அச்சுறுத்துகிறான். ஆசானையும் பணியாளர்களையும் வஞ்சிக்க நினைத்து, தேவர்களுக்கும் விருந்தினர்களுக்கும் உணவு அளிப்பவன்—
ஸர்வதஃ ப்ரதிக்ரு'ஹ்ணீயாந்ந து த்ரு'ப்யேத்ஸ்வயம் ததஃ । ஏவம் க்ரு'ஹஸ்தோ யுக்தாத்மா தேவதாதிதிபூஜகஃ
எல்லா திசைகளிலும் இருந்து அன்னம் ஏற்க வேண்டும்; ஆனால், அதனால் தானே திருப்தி அடையக்கூடாது. இப்படிப்பட்ட வீட்டுக்காரர், மனதை கட்டுப்படுத்தி, தெய்வங்களையும், விருந்தினர்களையும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
வர்தமாநஃ ஸம்யதாத்மா யாதி தத்பரமம் பதம் । புத்ரேஷு பார்யாம் நிக்ஷிப்ய கத்வாரண்யம் து தத்த்வவித்
இப்படிக் கட்டுப்பாட்டுடன் வாழும் அவர், அந்த உயர்ந்த நிலையை அடைவார். தன் மனைவியை மகன்களிடம் ஒப்படைத்து, உண்மையை அறிந்தவர் காட்டிற்குச் செல்கிறார்.
ஏகாகீ விசரேந்நித்யமுதாஸீநஃ ஸமாஹிதஃ । ஏஷ வஃ கதிதோ தர்ம்மோ க்ரு'ஹஸ்தாநாம் த்விஜோத்தமாஃ । ஜ்ஞாத்வா து திஷ்டேந்நியதம் ததாநுஷ்டாபயேத்த்விஜாந்
தனியாக, எப்போதும் பற்றில்லாமல், மனதை ஒருமைப்படுத்தி அலைவார். இது தான், சிறந்த இருமுறை பிறந்தவர்களே, வீட்டுக்காரர்களுக்கான தர்மம். இதை அறிந்து, ஒழுங்காக இருந்து, அதன்படி நடக்க வேண்டும்.
இதி தேவமநாதிமேகமீஶம் க்ரு'ஹதர்மேண ஸமர்சயேதஜஸ்ரம் । ஸமதீத்ய ஸ ஸர்வபூதயோநிம் ப்ரக்ரு'திம் யாதி பரம் ந யாதி ஜந்ம
இந்த வீட்டுக்கார தர்மத்தினால், ஆதியில்லாத ஒரே இறைவனை இடையறாது வழிபட வேண்டும். எல்லா உயிர்களின் ஆதாரத்தையும் இயற்கையையும் கடந்து, அவர் பரமானந்த நிலையை அடைந்து, பிறவி எடுக்கமாட்டார்.
வ்யாஸ உவாச- ஏவம் க்ரு'ஹாஶ்ரமே ஸ்தித்வா த்விதீயம் பாகமாயுஷஃ । வாநப்ரஸ்தாஶ்ரமம் கச்சேத்ஸதாரஃ ஸாக்நிரேவ ச
வியாசர் சொன்னார்: இப்படிப் வீட்டுக்கார வாழ்க்கையில் இரண்டாம் பகுதியை கழித்தபின், மனைவியையும், அக்னியையும் எடுத்துக்கொண்டு வனவாசம் மேற்கொள்ள வேண்டும்.
நிக்ஷிப்ய பார்யாம் புத்ரேஷு கச்சேத்வநமதாபி வா । த்ரு'ஷ்ட்வாபத்யஸ்ய வாபத்யம் ஜர்ஜரீக்ரு'தவிக்ரஹஃ
மனைவியை மகன்களிடம் ஒப்படைத்து, அல்லது பிள்ளைகளின் பிள்ளைகளை பார்த்த பிறகு, வயது முதிர்ந்து உடல் சோர்ந்ததும் காட்டிற்குச் செல்ல வேண்டும்.
ஶுக்லபக்ஷஸ்ய பூர்வாஹ்ணே ப்ரஶஸ்தே சோத்தராயணே । கத்வாரண்யம் நியமவாம்ஸ்தபஃ குர்யாத்ஸமாஹிதஃ
வளர்பிறை காலத்தில், காலை நேரத்தில், நல்ல உத்தராயண காலத்தில், கட்டுப்பாட்டுடன் காட்டிற்குச் சென்று, மனதை ஒருமைப்படுத்தி தவம் செய்ய வேண்டும்.
பலமூலாநி பூதாநி நித்யமாஹாரமாஹரேத் । யதாஹாரோ பவேத்தேந பூஜயேத்பித்ரு'தேவதாஃ
தினமும் தூய பழங்களும், கிழங்குகளும் சேகரித்து உணவாக எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும். கிடைக்கும் உணவால் முன்னோர்களையும், தெய்வங்களையும் வழிபட வேண்டும்.
பூஜயேததிதிம் நித்யம் ஸ்நாத்வா சாப்யர்சயேத்ஸுராந் । க்ரு'ஹாதாதாய சாஶ்நீயாதஷ்டௌ க்ராஸாந்ஸமாஹிதஃ
விருந்தினரை எப்போதும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்; குளித்து, தெய்வங்களை வழிபட வேண்டும். வீட்டிலிருந்து எடுத்த உணவை, மனதை ஒருமைப்படுத்தி எட்டு ஊட்டாக மட்டும் உண்ண வேண்டும்.
ஜடாஶ்ச பிப்ரு'யாந்நித்யம் நகரோமாணி நோத்ஸ்ரு'ஜேத் । ஸ்வாத்யாயம் ஸர்வதா குர்யாந்நியச்சேத்வாசமந்யதஃ
எப்போதும் ஜடையை வைத்திருக்க வேண்டும்; நகங்களையும் முடியையும் வெட்டக்கூடாது. எப்போதும் சுயபாடம் செய்ய வேண்டும்; மற்றபடி பேசுவதை கட்டுப்படுத்த வேண்டும்.
அக்நிஹோத்ரம் ச ஜுஹுயாத்பம்சயஜ்ஞாந்ஸமாசரேத் । உத்பந்நைர்விவிதைர்மேத்யைஃ ஶாகமூலபலேந வா
அக்னிஹோத்ரம் செய்ய வேண்டும்; ஐந்து யாகங்களையும் நடத்த வேண்டும். கிடைக்கும் தூய காய்கறி, கிழங்கு, பழம் ஆகியவற்றால் அவற்றை செய்ய வேண்டும்.
சீரவாஸா பவேந்நித்யம் ஸ்நாயாத்த்ரிஷவணம் ஶுசிஃ । ஸர்வபூதாநுகம்பஶ்ச ப்ரதிக்ரஹவிவர்ஜிதஃ
எப்போதும் திரை உடை அணிய வேண்டும்; ஒரு நாளில் மூன்று முறை குளித்து தூய்மையாக இருக்க வேண்டும்; எல்லா உயிர்களுக்கும் இரக்கம் காட்ட வேண்டும்; பரிசு ஏற்காமல் இருக்க வேண்டும்.
தர்ஶேந பௌர்ணமாஸேந யஜேத நியதம் த்விஜஃ । ரு'த்விஷ்ட்யாக்ரயணே சைவ சாதுர்மாஸ்யாநி காரயேத்
துவித்வம் பெற்றவர், தர்ஷயாகம், பௌர்ணமாசி யாகம் ஆகியவற்றை ஒழுங்காக செய்ய வேண்டும்; கால யாகங்களையும், நான்கு மாத யாகங்களையும் முறையாக நடத்த வேண்டும்.
உத்தராயணம் ச க்ரமஶோ தக்ஷிணாயநமேவ ச । வாஸம்தஶாரதைர்மேத்த்யைருத்பந்நைஃ ஸ்வயமாஹ்ரு'தைஃ
உத்தராயணமும், தக்ஷிணாயணமும் ஒழுங்காக கடைபிடிக்க வேண்டும்; வசந்தம், சரத்காலம் ஆகிய பருவங்களில் தானே சேகரித்த தூய விளைபொருட்களை பயன்படுத்த வேண்டும்.
புரோடாஶாம்ஶ்சரூம்ஶ்சைவ விதிவந்நிர்வபேத்ப்ரு'தக் । தேவதாப்யஃ பித்ரு'ப்யஶ்ச தத்த்வா மேத்யதரம் ஹவிஃ
புரொடாசம், சாரு ஆகிய ஹவிஸ் பொருட்களை முறையாக தனித்தனியாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; தெய்வங்களுக்கும், முன்னோர்களுக்கும் மிகத் தூய பகுதியை அளிக்க வேண்டும்.
ஶேஷம் ஸமுபபும்ஜீத லவணம் ச ஸ்வயம்க்ரு'தம் । வர்ஜ்ஜயேந்மத்யமாம்ஸாநி பௌமாநி கவகாநி ச
மீதமுள்ளதைத் தான் உண்ண வேண்டும்; உப்பு என்றால் தானே தயாரித்ததை மட்டும் பயன்படுத்த வேண்டும்; மதுபானம், இறைச்சி, நிலத்தடியில் வளரும் கிழங்குகள், பூஞ்சைகள் ஆகியவற்றை தவிர்க்க வேண்டும்.
பூஸ்த்ரு'ணம் ஶஷ்பகம் சைவ ஶ்லேஷ்மாதக பலாநி ச । ந பாலக்ரு'ஷ்டமஶ்நீயாதுத்ஸ்ரு'ஷ்டமபி கேநசித்
மண் புல், சிறு செடிகள், ஶ்லேஷ்மாதக மரத்தின் பழங்கள் ஆகியவற்றை உண்ணலாம்; ஏதும் உழவால் விளைந்ததை, பிறர் விட்டுவிட்டாலும், உண்ணக்கூடாது.
ந க்ராமஜாதாந்யார்தோபி புஷ்பாணி ச பலாநி ச । ஶ்ராவணேநைவ விதிநா வஹ்நிம் பரிசரேத்ஸதா
ஊரில் வளர்ந்த பூக்கள், பழங்கள் ஆகியவற்றை—even துன்புற்றாலும்—உண்ணக்கூடாது; ஸ்ராவண மாதத்தில் விதிப்படி அக்னியை எப்போதும் பராமரிக்க வேண்டும்.
ந த்ருஹ்யேத்ஸர்வபூதாநி நிர்த்வம்த்வோ நிர்பயோ பவேத் । ந நக்தம் கிம்சிதஶ்நீயாத்ராத்ரௌ த்யாநபரோ பவேத்
அவன் எல்லா உயிர்களுக்கும் தீங்கு செய்யக்கூடாது; இரட்டைக் கருத்தும் பயமும் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும். இரவில் எதையும் சாப்பிடக் கூடாது; அந்த நேரத்தில் தியானத்தில் முழுமையாக ஈடுபட வேண்டும்.
ஜிதேம்த்ரியோ ஜிதக்ரோதஸ்தத்த்வஜ்ஞாநவிசிம்தகஃ । ப்ரஹ்மசாரீ பவேந்நித்யம் ந பத்நீமபி ஸம்ஶ்ரயேத்
அவன் உணர்ச்சிகளையும் கோபத்தையும் அடக்கி, உண்மை அறிவை சிந்தித்து, எப்போதும் தவம் மேற்கொள்ள வேண்டும்; தன் மனைவியுடன் கூட சேரக் கூடாது.