அப்யம்ஜநாம்ஜநோந்மர்த்தச்சத்ரதாரணமேவ ச । காமம் லோபம் பயம் நித்ராம் கீதவாதித்ரநர்தநம்
எண்ணெய் பூசுதல், கண் காஜல் இட்டல், உடல் பிசைவு, குடை பிடித்தல் ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்; ஆசை, பேராசை, பயம், தூக்கம், பாடல், இசைக்கருவி வாசித்தல், நடனம் ஆகியவற்றையும் விலக்க வேண்டும்.
ஆதர்ஜநம் பரீவாதம் ஸ்த்ரீப்ரேக்ஷாலம்பநம் ததா । பரோபகாதம் பைஶுந்யம் ப்ரயத்நேந விவர்ஜயேத்
பயமுறுத்துதல், பழித்தல், பெண்களை நோக்கிப் பார்வை இடுதல், தொடுதல், பிறருக்கு தீங்கு செய்தல், பழிச்சொல் பேசுதல் ஆகியவற்றை மிகுந்த கவனத்துடன் தவிர்க்க வேண்டும்.
உதகும்பம் ஸுமநஸோ கோஶக்ரு'ந்ம்ரு'த்திகா குஶாந் । ஆஹரேத்யாவதந்நாநி பைக்ஷ்யம் சாஹரஹஶ்சரேத்
தண்ணீர் குடம், பூ, பசுவின் எருமை, மண், தர்ப்பை ஆகியவற்றை உணவு கிடைக்கும் வரை கொண்டு வர வேண்டும்; அன்றாடம் பிச்சை எடுக்க வேண்டும்.
க்ரு'தம் ச லவணம் ஸர்வம் வர்ஜ்யம் பர்யுஷிதம் ச யத் । அந்ரு'த்யதர்ஶீ ஸததம் பவேத்கீதாதி நிஸ்ப்ரு'ஹஃ
நெய், உப்பு, பழைய உணவு ஆகியவற்றைத் தவிர்க்க வேண்டும்; எப்போதும் நடனம், பாடல் போன்றவற்றில் விருப்பம் இல்லாமல் இருக்க வேண்டும்.
நாதித்யம் வை ஸமீஹேத நாசரேத்தம்ததாவநம் । ஏகாம்தமஶுசிஸ்த்ரீபிஃ ஶூத்ராத்யைரபிபாஷணம்
சூரியனை நேராகப் பார்க்கக் கூடாது; பல் தேய்க்கவும் கூடாது; தூய்மை இல்லாத பெண்கள் அல்லது கீழ்த்தரமானவர்களுடன் தனியாகப் பேசவும் கூடாது.
குரூச்சிஷ்டம் பேஷஜாந்நம் ப்ரயும்ஜீத ந காமதஃ । மலாபகர்ஷணம் ஸ்நாநம் நாசரேத்தி கதாசந
ஆசாரியர் விட்ட மருந்தோ, உணவோ இருந்தால் விருப்பத்தால் அல்லாமல் பயன்படுத்த வேண்டும்; கழிவுகளை சுத்தம் செய்தல், குளியல் செய்தல் ஆகியவற்றை ஒருபோதும் செய்யக் கூடாது.
ந குர்யாந்மாநஸம் விப்ரோ குரோஸ்த்யாகே கதம்சந । மோஹாத்வா யதி வா லோபாத்த்யக்த்வா து பதிதோ பவேத்
ஒரு பிராமணன், தன் ஆசானை மனதில்கூட விட்டுவிடக் கூடாது. அறியாமையாலோ, பேராசையாலோ ஆசானை விட்டு விலகினால், அவன் தர்மத்திலிருந்து கீழே விழுவான்.
லௌகிகம் வைதிகம் வாபி ததாத்யாத்மிகமேவ வா । ஆததீத யதோ ஜ்ஞாநம் தம் ந த்ருஹ்யேத்கதாசந
யார் மூலம் அறிவு கிடைக்கிறதோ, அது உலகியலாக இருந்தாலும், வேதமாக இருந்தாலும், ஆன்மீகமாக இருந்தாலும், அந்த மூலத்துக்கு ஒருபோதும் தீங்கு செய்யக் கூடாது.
குரோரப்யவலிப்தஸ்ய கார்யாகார்யமஜாநதஃ । உத்பதப்ரதிபந்நஸ்ய ந மநுஸ்த்யாகமப்ரவீத்
ஆசான் பெருமை கொண்டவராக இருந்தாலும், நல்லது கெட்டது தெரியாதவராக இருந்தாலும், தவறான வழியில் சென்றவராக இருந்தாலும், அவரை விட்டுவிட வேண்டும் என்று சட்டம் சொல்லவில்லை.
குரோர்குரௌ ஸந்நிஹிதே குருவத்வ்ரு'த்திமாசரேத் । நத்வாபிஸ்ரு'ஷ்டோ குருணா ஸ்வாந்குரூநபிவாதயேத்
ஆசானின் ஆசான் முன்னிலையில், அவரைத் தன் ஆசானைப் போலவே மரியாதை செய்ய வேண்டும். தன் ஆசானிடம் வணங்கி அனுமதி பெற்ற பிறகு, மற்ற ஆசான்களையும் வணங்க வேண்டும்.
வித்யாகுருஷ்வேததேவம் நித்யாவ்ரு'த்திஷு யோகிஷு । ப்ரதிஷேதத்ஸு சாதர்மாத்திதம் சோபதிஶத்ஸு ச
அதே மரியாதை அறிவு கற்றுக்கொடுக்கிற ஆசான்களுக்கு, எப்போதும் ஆன்மீக சாதனையில் இருப்பவர்களுக்கு, தவறைத் தடுக்கிறவர்களுக்கு, நல்லது சொல்லிக் கொடுக்கிறவர்களுக்கு செய்ய வேண்டும்.
ஶ்ரேயஃ ஸ்வகுருவத்வ்ரு'த்திம் நித்யமேவ ஸமாசரேத் । குருபுத்ரேஷு தாரேஷு குரோஶ்சைவ ஸ்வபம்துஷு
ஆசானின் மகன்கள், மனைவிகள், உறவினர்கள் ஆகியோரிடம் எப்போதும் ஆசானை மரியாதை செய்வதைப்போல் நடத்த வேண்டும்.
பாலஃ ஸம்மாநயேந்மாந்யாஞ்சிஷ்டோ வா யதி கர்ம்மணி । அத்யாபயந்குரோஃ ஸூநும் குருவந்மாநமர்ஹதி
ஒருவர் குழந்தையாயிருந்தாலும், வேலைகளில் ஈடுபட்ட பெரியவராக இருந்தாலும், அல்லது ஆசானின் மகனை கற்றுத்தருபவராக இருந்தாலும், அவருக்கு ஆசானைப் போல் மரியாதை கொடுக்க வேண்டும்.
உத்ஸாதநம் ச காத்ராணாம் ஸ்நாபநோச்சிஷ்டபோஜநஃ । ந குர்யாத்குருபுத்ரஸ்ய பாதயோஃ ஶௌசமேவ ச
ஆசானின் மகனுக்கு உடல் புணர்ச்சி, குளியல், மீதமுள்ள உணவு உண்ணுதல், கால்களை கழுவுதல் போன்றவற்றைச் செய்யக் கூடாது.
குருவத்ப்ரதிபூஜ்யாஶ்ச ஸவர்ணா குருயோஷிதஃ । அஸவர்ணாஶ்ச ஸம்பூஜ்யாஃ ப்ரத்யுத்தாநாபிவாதநைஃ
அதே சாதியிலுள்ள ஆசான்களின் மனைவிகளை ஆசானைப் போலவே மரியாதை செய்ய வேண்டும்; வேறு சாதியிலுள்ள ஆசான்களின் மனைவிகளையும் எழுந்து வணக்கம் செய்து மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
அப்யம்ஜநம் ஸ்நாபநம் ச காத்ரோத்ஸாதநமேவ ச । குருபத்ந்யா ந கார்யாணி கேஶாநாம் ச ப்ரஸாதநம்
ஆசானின் மனைவிக்கு எண்ணெய் பூசுதல், குளியல், உடல் புணர்ச்சி, முடி ஒழுங்குபடுத்துதல் போன்றவற்றைச் செய்யக் கூடாது.
குருபத்நீ து யுவதீ நாபிவாத்யா து பாதயோஃ । குர்வீத வம்தநம் பூம்யாமஸாவஹமிதி ப்ருவந்
ஆசானின் மனைவி இளமையாக இருந்தால், அவளது கால்களுக்கு வணங்கக் கூடாது; பதிலாக, தரையில் தொடந்து, 'நான் மரியாதை செய்கிறேன்' என்று சொல்லி மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
விப்ரோஷ்ய பாதக்ரஹணபூர்வகம் சாபிவாதநம் । குருதாரேஷு குர்வீத ஸதாம் தர்ம்மமநுஸ்மரந்
பயணத்திலிருந்து திரும்பியபின், ஆசானின் மனைவிகளை நல்லோர் வழக்கத்தை நினைத்து, முதலில் அவர்களின் கால்களைத் தொடி வணங்க வேண்டும்.
மாத்ரு'ஷ்வஸா மாதுலாநீ ஶ்வஶ்ரூஶ்சாத பித்ரு'ஷ்வஸா । ஸம்பூஜ்யா குருபத்நீவத்ஸமாஸ்தா குருபார்யயா
தாயார் சகோதரி, தந்தை சகோதரி, மனைவியின் தாய், பாட்டி ஆகியோரும் ஆசானின் மனைவியைப்போல் மரியாதை பெற வேண்டும்.
ப்ராத்ரு'பார்யாஶ்ச ஸம்க்ராஹ்யா ஸவர்ணா ஹந்யஹந்யபி । விப்ரோஷ்ய தூபஸம்க்ராஹ்யா ஜ்ஞாதிஸம்பம்தியோஷிதஃ
அதே சாதியிலுள்ள சகோதரர்களின் மனைவிகளை தினமும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்; பயணத்திலிருந்து வந்தபின், உறவினர்களின் மனைவிகளையும் மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
பிதுர்பகிந்யா மாதுஶ்ச ஜாயஸ்யாம் ச ஸ்வஸர்யபி । மாத்ரு'வத்வ்ரு'த்திமாதிஷ்டேந்மாதா தாப்யோ கரீயஸீ
தந்தையின் சகோதரி, தாயின் சகோதரி, மனைவியின் சகோதரி, தன் சகோதரி ஆகியோரிடம் தாயை மரியாதை செய்வதைப்போல் நடத்த வேண்டும்; தாயாரே எல்லாரிலும் உயர்ந்தவர்.
ஏவமாசாரஸம்பந்நமாத்மவம்தமதாம்பிகம் । வேதமத்யாபயேத்தர்ம்மம் புராணாம்காநி நித்யஶஃ
இப்படி நல்ல நடத்தையுடன், மனக்கட்டுப்பாட்டுடன், போலி இல்லாமல் இருப்பவருக்கு வேதம், தர்மம், புராணங்களின் அங்கங்கள் தொடர்ந்து கற்பிக்கப்பட வேண்டும்.
ஸம்வத்ஸரோஷிதே ஶிஷ்யே குருர்ஜ்ஞாநமநிர்திஶந் । ஹரதே துஷ்க்ரு'தம் தஸ்ய ஶிஷ்யஸ்ய வஸதோ குருஃ
ஒரு மாணவன் ஒரு வருடம் ஆசானுடன் இருந்தால், ஆசான் அறிவை வழங்கினால், மாணவனின் பாவங்கள் ஆசானால் நீக்கப்படும்.
ஆசார்யபுத்ரஃ ஶுஶ்ரூஷுர்ஜ்ஞாநதோ தார்மிகஃ ஶுசிஃ । ஶக்தோந்நதோம்புதஃ ஸாதுரத்யாப்யாதஶ தர்மதஃ
ஆசானின் மகன், கவனமாக, அறிவு வழங்குபவராக, தர்மத்தில் நிலைத்தவராக, தூய்மையுடன், திறமையுடன், நல்லவராக இருந்தால், அவர் பத்து மாணவர்களுக்கு தர்மப்படி கற்பிக்கத் தகுதியானவர்.
க்ரு'தகம்டஸ்ததாऽத்ரோஹஃ மேதாவீ குருக்ரு'ந்நரஃ । ஆப்தஃ ப்ரியோऽத விதிவத்ஷடத்யாப்யா த்விஜாதயஃ
ஆசாரமுள்ளவன், பகை இல்லாதவன், புத்திசாலி, ஆசானின் கட்டளையை கேட்கும் பண்புடையவன், நம்பிக்கைக்குரியவன், அனைவருக்கும் பிரியமானவன், விதிப்படி ஆறு வகை கல்வியிலும் தேர்ந்தவன்—இவர்கள் தான் இருமுறை பிறந்தவர்களில் கற்றுக்கொடுக்கத் தகுதியானவர்கள்.
ஏதேஷு ப்ராஹ்மணே தாநமந்யத்ர து யதோசிதம் । ஆசம்ய ஸம்யதோ நித்யமதீயீத உதங்முகஃ
இத்தகைய பிராமணர்களுக்குத் தானம் வழங்க வேண்டும்; மற்றவர்களுக்கு அவசியமானபடி கொடுக்கலாம். தன்னைத் தூய்மைப்படுத்தி, எப்போதும் கட்டுப்பாட்டுடன், வடக்கு நோக்கி அமர்ந்து வேதம் படிக்க வேண்டும்.
உபஸம்க்ரு'ஹ்ய தத்பாதௌ வீக்ஷ்யமாணோ குரோர்முகம் । அதீஷ்வ போ இதி ப்ரூயாத்விராமோऽஸ்த்விதி சாऽரமேத்
ஆசானின் பாதங்களைத் தொட்ந்து, அவருடைய முகத்தைப் பார்த்து, 'அய்யா, எனக்குப் பாடம் சொல்லுங்கள்' என்று பணிவுடன் கூற வேண்டும்; 'போதும்' என்று ஆசான் சொன்னவுடன் உடனே நிறுத்த வேண்டும்.
ப்ராக்கூலாந்பர்யுபாஸீத பவித்ரைஶ்சைவ பாவகஃ । ப்ராணாயாமைஸ்த்ரிபிஃ பூதஸ்ததோம்காரமர்ஹதி
கிழக்கு நோக்கி அமர்ந்து, தூய்மையான கிரியைகளாலும், அக்னியாலும் தூய்மையடைந்து, மூன்று விதமான மூச்சுப் பயிற்சியால் மனம் சுத்தமாகி, பிறகு ஓம் என்ற மந்திரத்தை உச்சரிக்கத் தகுதியானவனாகிறான்.
ப்ராஹ்மணஃ ப்ரணவம் குர்யாதம்தேऽபி விதிவத்த்விஜாஃ । குர்யாதத்யாபநம் நித்யம் ஸப்ரஹ்மாம்ஜலிபூர்வதஃ
பிராமணன் ஓம் என்ற ப்ரணவத்தை முறையாக, இறுதியில் கூட உச்சரிக்க வேண்டும்; இருமுறை பிறந்தவர்கள் எப்போதும் பிரம்மனை வணங்கும் மனதுடன், கைகளை கூப்பி பாடம் சொல்ல வேண்டும்.
ஸர்வேஷாமேவ பூதாநாம் வேதஶ்சக்ஷுஃ ஸநாதநஃ । அதீயீதாப்யயம் நித்யம் ப்ராஹ்மண்யாத்தீயதேऽந்யதா
வேதம் எல்லா உயிர்களுக்கும் என்றும் நிலைக்கும் கண் போன்றது; அதைக் கண்டிப்பாக எப்போதும் படிக்க வேண்டும், ஏனெனில் பிராமணன் படிக்காவிட்டால் அது மறைந்து போய்விடும்.