தம் கர்மயோகம் வத நஃ ஸூத மூர்திமயஸ்து யஃ । இதி ஶுஶ்ரூஷவோ விப்ரா பவதக்ரே வ்யவஸ்திதாஃ
ஸூதா, உருவமாகும் அந்த கர்மயோகத்தை எங்களுக்கு விளக்குங்கள்; கேட்க ஆவலுடன் இந்த பிராமணர்கள் உங்கள் முன்னிலையில் நிற்கின்றனர்.
ஸூத உவாச- ஏவமேவ புரா ப்ரு'ஷ்டோ வ்யாஸஃ ஸத்யவதீஸுதஃ । ரு'ஷிபிரக்நிஸம்காஶைர்வ்யாஸஸ்தாநாஹ தச்ச்ரு'ணு
ஸூதர் கூறினார்: இதேபோல், முன்னர் ஸத்யவதியின் மகன் வியாசரிடம், தீபம் போல ஒளிரும் முனிவர்கள் கேட்டனர்; வியாசர் அவர்களுக்கு சொன்னதை இப்போது கேளுங்கள்.
வ்யாஸ உவாச- ஶ்ரு'ணுத்வம்ம்ரு'ஷயஃ ஸர்வே வக்ஷ்யமாணம் ஸநாதநம் । கர்மயோகம் ப்ராஹ்மணாநாமாத்யம்திகபலப்ரதம்
வியாசர் கூறினார்: முனிவர்களே, நான் கூறவிருக்கும் இந்த சாச்வதமான கர்மயோகத்தை எல்லோரும் கவனமாக கேளுங்கள்; இது பிராமணர்களுக்கு உயர் பலன் தரும் வழி.
ஆம்நாயஸித்தமகிலம் ப்ராஹ்மணார்தம் ப்ரதர்ஶிதம் । ரு'ஷீணாம் ஶ்ரு'ண்வதாம் பூர்வம் மநுராஹ ப்ரஜாபதிஃ
அனைத்து சாஸ்திரங்களிலும் நிறுவப்பட்டு, பிராமணர்களுக்காக காட்டப்பட்டவற்றை, முனிவர்கள் கேட்கும்போது, ப்ரஜாபதி மனு முன்பே கூறினார்.
ஸர்வவ்யாதிஹரம் புண்யம்ரு'ஷிஸம்கைர்நிஷேவிதம் । ஸமாஹிததியோ யூயம் ஶ்ரு'ணுத்வம் கததோ மம
அது எல்லா நோய்களையும் நீக்கும், புண்ணியமானது, முனிவர்கள் குழுவால் அனுசரிக்கப்படும் ஒன்று; மனதை ஒருமைப்படுத்திய நீங்கள் நான் பேசுவதைக் கவனமாக கேளுங்கள்.
க்ரு'தோபநயநோ வேதாநதீயீத த்விஜோத்தமஃ । கர்பாஷ்டமேऽஷ்டமேவாப்தே ஸ்வஸூத்ரோக்தவிதாநதஃ
உபநயனம் செய்யப்பட்ட பிறகு, சிறந்த த்விஜன், தன் சாஸ்திர விதிப்படி, கருவில் எட்டாவது மாதம் அல்லது எட்டாவது ஆண்டில் வேதங்களை படிக்க வேண்டும்.
தம்டீ ச மேகலீ ஸூத்ரீ க்ரு'ஷ்ணாஜிநதரோ முநிஃ । பிக்ஷாஹாரோ குருஹிதோ வீக்ஷ்யமாணோ குரோர்முகம்
தண்டும், மேகலையும், பூணூலும், கருஞ்சாம்பல் தோலையும் அணிந்து, முனிவன் பிச்சை உணவு உண்டு, ஆசானுக்கு உபசாரமாக இருந்து, ஆசானின் முகத்தை நோக்கி நிற்க வேண்டும்.
கார்பாஸமுபவீதார்தம் நிர்மிதம் ப்ரஹ்மணா புரா । ப்ராஹ்மணாநாம் த்ரிவ்ரு'த்ஸூத்ரம் கௌஶம் வா வஸ்த்ரமேவ வா
பிராமணர்களுக்கான பூணூலுக்காக, முன்பு பிரம்மா உருவாக்கிய மூன்று நூல்களும், பருத்தி அல்லது துணியால் ஆனவையாக இருக்க வேண்டும்.
ஸதோபவீதீ சைவ ஸ்யாத்ஸதாபத்த ஶிகோ த்விஜஃ । அந்யதா யத்க்ரு'தம் கர்ம்ம தத்பவத்யயதாக்ரு'தம்
த்விஜன் எப்போதும் பூணூலை அணிந்து, சிகையை கட்டி வைத்திருக்க வேண்டும்; இல்லையெனில், அவன் செய்த எந்த காரியமும் பலனளிக்காது.
வஸேதவிக்ரு'தம் வாஸஃ கார்பாஸம் வா கஷாயகம் । ததேவ பரிதாநீயம் ஶுக்லம் தாம்தவமுத்தமம்
அவன் மாற்றமில்லாத உடை, அல்லது பருத்தி வண்ண உடை அணிய வேண்டும்; அந்த வெள்ளை, நன்கு நெய்யப்பட்ட துணி மட்டுமே அணியத் தக்கது.
உத்தரம் து ஸமாம்நாதம் வாஸஃ க்ரு'ஷ்ணாஜிநம் ஶுபம் । அபாவே காவயமபி ரௌரவம் வா விதீயதே
மேல் உடையாக தூய கருமான் தோலை அணிய வேண்டும்; அது இல்லையெனில் பசு தோல் அல்லது ருரு மான் தோலை அணியலாம்.
உத்த்ரு'த்ய தக்ஷிணம் பாஹும் ஸவ்யபாஹௌ ஸமர்பிதம் । உபவீதம் பவேந்நித்யம் நிவீதம் கம்டஸஜ்ஜநே
வலது கை உயர்த்தி, இடது தோளில் பூணூல் இடப்பட்டால் அது 'உபவீதம்' எனப்படும்; கழுத்தில் சுற்றி இருந்தால் அது 'நிவீதம்' என அழைக்கப்படுகிறது.
ஸவ்யபாஹும் ஸமுத்த்ரு'த்ய தக்ஷிணே து த்ரு'தம் த்விஜாஃ । ப்ராசீநாவீதமித்யுக்தம் பித்ர்யேகர்மணி யோஜயேத்
இடது கை உயர்த்தி, பூணூலை வலது தோளில் வைத்தால், அது 'பிராசீனவீதம்' எனப்படும்; இது பித்ரு கர்மங்களில் பயன்படுத்த வேண்டும்.
அக்ந்யாகாரே கவாம் கோஷ்டே ஹோமே தப்யே ததைவ ச । ஸ்வாத்யாயே போஜநே நித்யம் ப்ராஹ்மணாநாம் ச ஸந்நிதௌ
அக்கினி அறையில், பசு களத்தில், ஹோமத்தில், தவம் செய்யும் போது, வேதம் படிக்கும் போது, உணவு உண்டபோது, பிராமணர்கள் அருகில் இருக்கும்போது—
உபாஸநே குரூணாம் ச ஸம்த்யயோஃ ஸாதுஸம்கமே । உபவீதீ பவேந்நித்யம் விதிரேஷ ஸநாதநஃ
ஆசானை சேவிப்பதில், இரு சந்த்யைகளிலும், நல்லவர்களுடன் கூடும் போது என்றும் 'உபவீதம்' போல் பூணூலை அணிய வேண்டும்; இது நிலையான விதி.
மௌம்ஜீ த்ரிவ்ரு'த்ஸமாம் ஶ்லிஷ்டாம் குர்யாத்விப்ரஸ்ய மேகலாம் । மும்ஜாபாவே குஶேநாஹுர்க்ரம்திநைகேந வா த்ரிபிஃ
மூன்று மடங்கு முஞ்சுலால் நன்கு சுற்றி, பிராமணன் மேகலையை செய்ய வேண்டும்; முஞ்சு இல்லையெனில் குச்சிலோ அல்லது ஒரு முடிச்சோ மூன்று முடிச்சோ போட்டு செய்யலாம்.
தாரயேத்வைணவபாலாஶௌ தம்டௌ கேஶாம்திகௌ த்விஜஃ । யஜ்ஞார்ஹவ்ரு'க்ஷஜம் வாத ஸௌம்யமவ்ரணமேவ ச
இரண்டு தண்டங்களை, ஒன்று வேணு மரத்திலும், ஒன்று பலாச மரத்திலும், முடி நீளத்திற்கு வெட்டி அணிய வேண்டும்; இல்லையெனில் யஜ்ஞத்திற்கு ஏற்ற மரத்தில் இருந்து மென்மையான, குறைபாடில்லாத தண்டம் எடுத்துக் கொள்ளலாம்.
ஸாயம்ப்ராதர்த்விஜஃ ஸம்த்யாமுபாஸீத ஸமாஹிதஃ । காமால்லோபாத்பயாந்மோஹாத்த்யக்த்வைநாம் பதிதோ பவேத்
துவிச்சன் காலை, மாலை சந்த்யாவந்தனத்தை மனதை ஒருமைப்படுத்தி செய்ய வேண்டும்; ஆசை, பேராசை, பயம், மயக்கம் காரணமாக அதை தவிர்த்தால், அவன் தவறுபட்டவனாகி விடுவான்.
அக்நிகார்யம் ததஃ குர்யாத்ஸாயம்ப்ராதஃ ப்ரஸந்நதீஃ । ஸ்நாத்வா ஸம்தர்பயேத்தேவாந்ரு'ஷீந்பித்ரு'கணாம்ஸ்ததா
அதற்குப் பிறகு, காலை, மாலை அக்கினி கர்மங்களை தெளிவான மனதுடன் செய்ய வேண்டும்; குளித்து, தேவர்கள், முனிவர்கள், பித்ருக்களை திருப்திப்படுத்த வேண்டும்.
தேவதாப்யர்சநம் குர்யாத்புஷ்பைஃ பத்ரைர்யவாம்புபிஃ । அபிவாதநஶீலஃ ஸ்யாந்நித்யம் வ்ரு'த்தேஷு தர்மதஃ
பூ, இலை, யவம், நீர் கொண்டு தேவதைகளை வழிபட வேண்டும்; பெரியவர்களுக்கு எப்போதும் மரியாதையுடன் வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.
அஸாவஹம் போ நாமேதி ஸம்யக்ப்ரணதிபூர்வகம் । ஆயுராரோக்யஸித்த்யர்தம் தம்த்ராதிபரிவர்ஜிதஃ
'நான் இவன், ஐயா' என்று சரியான வணக்கத்துடன், தூக்கமும் சோம்பலும் இல்லாமல், ஆயுள், ஆரோக்கியம் பெறும் நோக்கில் சொல்ல வேண்டும்.
ஆயுஷ்மாந்பவ ஸௌம்யேதி வசோ விப்ரோऽபிவாதநே । ஆகாரஶ்சாஸ்ய நாம்நோம்ऽதே வாச்யஃ பூர்வாக்ஷரப்லுதஃ
பிராமணர் பதிலளிக்கும்போது, 'நீண்ட ஆயுள் வாழ்க, சௌம்யா' என்று சொல்ல வேண்டும்; பின்னர் அவனுடைய பெயரை, கடைசி எழுத்தை நீட்டி, முன் எழுத்துடன் சேர்த்து உச்சரிக்க வேண்டும்.
யோ ந வேத்த்யபிவாதஸ்ய விப்ரஃ ப்ரத்யபிவாதநம் । நாபிவாத்யஃ ஸ விதுஷா யதா ஶூத்ரஸ்ததைவ ஸஃ
வணக்கத்திற்கு பதில் சொல்லத் தெரியாத பிராமணருக்கு, அறிஞர்கள் வணக்கம் செலுத்தக் கூடாது; அவன் சுத்ரனுடன் ஒப்பானவன்.
வ்யத்யஸ்தபாணிநா கார்யம் பாதஸம்க்ரஹணம் குரோஃ । ஸவ்யேந ஸவ்யஃ ஸ்ப்ரஷ்டவ்யோ தக்ஷிணேந து தக்ஷிணஃ
ஆசானின் கால்களை தொடும் போது, எதிர் கை கொண்டு தொட வேண்டும்; இடது காலை இடது கையால், வலது காலை வலது கையால் தொட வேண்டும்.
லௌகிகம் வைதிகம் வாபி ததாத்யாத்மிகமேவ வா । அவாப்ய ப்ரயதோ ஜ்ஞாநம் தம் பூர்வமபிவாதயேத்
உலகியலானதும், வேதத்திலானதும், ஆன்மீகமானதும் எந்த அறிவாக இருந்தாலும், அதை மரியாதையுடன் பெற்றவுடன் முதலில் ஆசானுக்கு வணக்கம் செலுத்த வேண்டும்.
நோதகம் தாரயேத்பைக்ஷ்யம் புஷ்பாணி ஸமிதஸ்ததா । ஏவம்விதாநி சாந்யாநி ந தேவார்தேஷு கர்ம்மஸு
தண்ணீர், பிச்சை, பூ, சமிது போன்றவற்றை அல்லது இதுபோன்ற பிற பொருட்களை தேவதைகளுக்கான கர்மங்களில் எடுத்துச் செல்லக் கூடாது.
ப்ராஹ்மணம் குஶலம் ப்ரு'ச்சேத்க்ஷத்ரபம்துமநாமயம் । வைஶ்யம் க்ஷேமம் ஸமாகம்ய ஶூத்ரமாரோக்யமேவ ச
பிராமணரிடம் நலம் விசாரிக்க வேண்டும்; க்ஷத்திரியரிடம் உடல் நலம் கேட்க வேண்டும்; வைசியரிடம் சுகம் விசாரிக்க வேண்டும்; சுத்ரரிடம் ஆரோக்கியம் மட்டும் கேட்க வேண்டும்.
உபாத்யாயஃ பிதா ஜ்யேஷ்டோ ப்ராதா த்ராதா ச பீதிதஃ । மாதுலஃ ஶ்வஶுரஶ்சைவ மாதாமஹ பிதாமஹௌ
உபாத்யாயர், தந்தை, மூத்த சகோதரர், ஆபத்தில் காப்பாற்றுபவர், மாமா, மாமனார், தாய்மாமா, தாத்தா—
வர்ணஶ்ரேஷ்டஃ பித்ரு'வ்யஶ்ச பும்ஸோऽத்ர குரவஃ ஸ்ம்ரு'தாஃ । மாதா மாதாமஹீ குர்வீ பிதுர்மாதுஶ்ச ஸோதராஃ
மக்களுக்குள், உயர்ந்த வகுப்பைச் சேர்ந்தவர், தந்தையின் சகோதரர், தாய், தாய்மாமி, தந்தை மற்றும் தாயின் சகோதரிகள் ஆகியோர் ஆசான்கள் எனக் கருதப்படுகிறார்கள்.
ஶ்வஶ்ரூஃ பிதாமஹீ ஜ்யேஷ்டா தாத்ரீ ச குரவஃ ஸ்த்ரியஃ । ஜ்ஞேயஸ்து குருவர்கோऽயம் மாத்ரு'தஃ பித்ரு'தோ த்விஜாஃ
பெண்களில், மாமியார், தாத்தி, பெரிய அக்கா, மற்றும் பாலாட்டி ஆகியோரும் ஆசான்கள் என மதிக்கப்படுகிறார்கள்; இவர்கள் தாய்வழி, தந்தைவழி ஆசான்கள் என்று அறிந்து கொள், இருமுறை பிறந்தவரே.