தஸ்மிந்வநே ஸரித்தீரே நிஷீதம்தம் ஶிலாதலே । மித்ரவம்தம் ததர்ஶாத ஸாநம்தஸ்திமிதேக்ஷணம்
அந்த காட்டில், நதிக்கரையில், ஒரு கல்லின் மேல் அமர்ந்திருந்த ஆனந்தம் நிறைந்த, திருப்தி பார்வையுடன் இருந்த மித்ரவந்தை அவன் கண்டான்.
அபி ஸ்வாபாவிகம் வைரம் ஹித்வாந்யோந்யம் விரோதிபிஃ । ஸத்வைராவ்ரு'தமுத்யாநே மம்தஸ்யம்தநபாஸ்வதி
அங்கே, இயற்கையான பகைமையையும் விட்டு, எதிரிகள் கூட அமைதியுடன் இருந்தனர்; மிதமான வெயிலில், மென்மையான விலங்குகள் சூழ்ந்த தோட்டம் இருந்தது.
ஶாம்தேஷு ம்ரு'கயூதேஷு தஶாநம்தமநோஜ்ஞயா । க்ரு'பாநுவித்தயா பூமிம் நிஷிம்சம்தமிவாம்ரு'தம்
அமைதியான மான் கூட்டங்களில், ஆனந்தமும் அழகும் நிறைந்த நிலையில், கருணை அமிர்தம் போல் பூமியில் பாய்ந்தது போல இருந்தது.
உபேத்ய விநயேநாமுமுந்மநாஃ ப்ரீதமாநஸஃ । கிம்சிதாநம்ரஶிரஸா தேநாபி ஸ து ஸத்க்ரு'தஃ
அவன் பணிவுடன் அருகில் சென்று, மனம் மகிழ்ந்து, சிறிது தாழ்ந்து தலை வணங்க, அவனும் அவனை மரியாதை செய்தான்.
உபதஸ்தே ததோ வித்வாந்மித்ரவம்தமநந்யதீஃ । ஸமாப்தத்யாநகாலம் ஸ பர்யப்ரு'ச்சத்ஸமாஹிதஃ
பிறகு அந்த அறிவாளி, மனதை ஒருமைப்படுத்தி, மித்ரவந்தை அணைந்து, அவன் தியானம் முடிந்ததும் கவனமாகக் கேட்டான்.
தேவஶர்மோவாச। ஆத்மாநம் வேத்துமிச்சாமி ததமுஷ்மிந்மநோரதே । லப்தஸித்திமுபாயம் மாமுபதேஷ்டும் த்வமர்ஹஸி
தேவசர்மன் சொன்னான்: "நான் என் ஆன்மாவை அறிய விரும்புகிறேன்; இந்த ஆசையில், அதற்கான முறையை எனக்கு நீ சொல்ல வேண்டும்."
ஶ்ரீபகவாநுவாச। பராம்ரு'ஶ்ய க்ஷணம் ஸோऽபி மித்ரவாநிதமப்ரவீத் । மித்ரவாநுவாச। வித்வந்வித்தி புராவ்ரு'த்தமுச்யமாநமிதம் மயா
பெரியோன் சொன்னான்: சிறிது யோசித்த பிறகு, மித்ரவந்த் இவ்வாறு பேசினான்: "அறிவாளனே, பழைய காலத்தில் நடந்ததை நான் இப்போது சொல்கிறேன், கவனமாக கேள்."
அஸ்தி கோதாவரீதீரே ப்ரதிஷ்டாநாபிதம் புரம் । தத்ர துர்தமநாமாஸீதந்வயே ச மநீஷிணாம்
கோதாவரி நதிக்கரையில், பிரதிஷ்டானம் என்ற ஒரு நகரம் உள்ளது; அங்கு ஞானிகளுள், துர்தமன் என்ற ஒருவர் இருந்தார்.
தத்ராஸ்தி விக்ரமோ நாம ஸேவ்யமாநோ மஹீபதிஃ । தாநாநி ப்ரத்யஹம் க்ரு'ஹ்ணந்வர்த்ததே உதரம்பரஃ
அங்கே விக்கிரமன் என்ற ஒரு அரசன் இருக்கிறார்; அவன் அரசராக இருந்தும், தினமும் பிறர் கொடைகளை ஏற்று, வயிற்றை மட்டும் பூரிப்பதற்காக வாழ்கிறான்.
காலேந காலபாஶேந பத்தாநீதோ யமாலயம் । நிரயேஷு ஸமக்ரேஷு யாதநா அநுபூய ச
காலத்தின் கட்டில் கட்டப்பட்டு, அவன் எமனுடைய இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டான்; அங்கு எல்லா நரக வேதனைகளையும் அனுபவித்தான்.
கஸ்மிம்ஶ்சித்ஸ குலே ஜாதோ துர்வ்ரு'த்தாநாம் த்விஜந்மநாம் । பவாம்தராநுவர்திந்யா வித்யயா ஸ புரஸ்க்ரு'தஃ
பின்னர், ஒரு கெட்ட நடத்தை கொண்ட இருமுறை பிறந்தவர்களின் குடும்பத்தில் அவன் பிறந்தான்; பிறவியிலிருந்து தொடர்ந்த அறிவால் அவன் மதிக்கப்பட்டான்.
உபயேமே துராதர்ஷாம் கந்யகாமதமே குலே । காலேந ஸா வயோ ஹித்வா ஶைஶவம் யௌவநம் யயௌ
அவன் அடைய முடியாத ஒரு பெண்ணை, கீழான குடும்பத்தில் இருந்து மணந்தான்; காலப்போக்கில், அந்த பெண் பிள்ளைத்தனத்தை விட்டுவிட்டு, இளமையை அடைந்தாள்.
பீநஸ்தநீ ச ஸுஶ்ரோணீ மதவிஹ்வலலோசநா । பதிம் ந ஸேஹே துர்வ்ரு'த்தம் சகமே ஸ்வபதீந்பராந்
அவளுக்கு பூரணமான மார்பும் அழகான இடுப்பும், காமத்தில் மயங்கிய கண்களும் இருந்தன; தன் கெட்ட கணவரை சகிக்க முடியாமல், பிற ஆண்களை விரும்பினாள்.
வ்ரு'த்திமாஹர்துகாமஸ்மிந்நிர்கதா ஸா புராத்பஹிஃ । ஸம்கதா காமுகேநாஸௌ சிரம் சாம்டாலஜந்மநா
தன் வாழ்வை நடத்த விரும்பி, அவள் வீட்டை விட்டு வெளியேறினாள்; நீண்ட நாட்கள், கீழ் பிறப்பைச் சேர்ந்த காதலனுடன் வாழ்ந்தாள்.
ததே கர்பமஸௌ தஸ்மாத்ஸா ச கந்யோபபத்யதே । ஸைவ பார்யாபி தஸ்யாஸீத்பூர்வபாபப்ரஸம்கதஃ
அவனிடமிருந்து கர்ப்பம் தரித்தாள்; ஒரு பெண் குழந்தை பிறந்தாள்; அந்த பெண் குழந்தையே, முன் செய்த பாவத்தின் விளைவால், அவனுடைய மனைவியாக ஆனாள்.
ஸைவ வ்ரு'த்தா ததஃ காலே டாகிநீ ஸமஜாயத । குஸம்காத்குமதிர்ஜாதா துஷ்டநாரீப்ரஸம்கதஃ
காலப்போக்கில், அந்த பெண் முதுமையில் டாகினியாக ஆனாள்; கெட்ட பெண்கள் சேர்க்கையால், அவளுக்கு தீய மனம் உருவானது.
சகாத வ்யாதிதம் வ்யாதமஸ்ரு'காஸ்வாதலாலஸா । ப்ரமம்தீ விபிநே கோரே ஜநைர்த்ரு'ஷ்ட்வா பஹிஷ்க்ரு'தா
அவள் இரத்தத்தின் சுவையை விரும்பி, நோயுற்றவர்களையும் வேட்டையாளர்களையும் உண்டாள்; பயங்கரமான காட்டில் அலைந்தவள், மக்கள் பார்த்தவுடன் அவளை வெளியேற்றினார்கள்.
பரேதலோகமாஸாத்ய வ்யாதௌ வ்யாக்ரோऽப்யவர்த்தத । நரகாந்தாருணாந்புக்த்வா ஜீவஹிம்ஸா ப்ரபாவதஃ
பிறகு, இறந்தவர்களின் உலகத்தை அடைந்து, வேட்டையாடிகளுக்குள் ஒரு புலியாக பிறந்தாள்; உயிரினங்களை கொன்றதன் விளைவாக, கொடிய நரகங்களை அனுபவித்தாள்.
ஸாபி காலேந துஷ்டாத்மா ம்ரு'த்யுவேகமுபாகதா । நிரயாநேத்ய துர்த்தர்ஷாநஜாஜாயத மத்க்ரு'ஹே
அந்த தீய ஆவி, காலத்தின் அழைப்பால் இறந்துவிட்டு, நரகத்திலிருந்து என் வீட்டில் அடங்க முடியாதவளாக பிறந்தாள்.
தாமந்யா அப்யஹம் வித்வந்பாலயந்காநநாம்தரே । அபஶ்யந்த்வீபிநம் கோரம் ஜிகாம்ஸம்தமிவாகிலம்
அவளை நான் காட்டில் பார்த்துக் கொண்டிருந்தபோது, அறிவாளியே, எல்லாவற்றையும் கொல்ல விரும்பும் ஒரு பயங்கரப் புலியைக் கண்டேன்.
ஸமாலோக்ய தமாயாம்தம் பயேந ப்ரபலாயிதம் । அஜாயூதம் பரித்யஜ்ய மயா மரணபீருணா
அந்த புலி வருவதை பார்த்தவுடன், மரணத்தைப் பயந்து, ஆடுகளைக் கைவிட்டு ஓடினேன்.
உபதுத்ராவ ஸ த்வீபீ பூர்வவைரமநுஸ்மரந் । அஜா து தத்ஸமீபேऽகாத்ஸத்வரம் ஸரிதம்திகே
அந்த புலி பழைய பகையை நினைத்து விரட்டியது; ஆனால் அந்த ஆடு விரைவாக நதிக்கரைக்கு ஓடிச் சென்றது.
தத்ர ஸா பயமுத்ஸ்ரு'ஜ்ய ஹித்வா வைரமநர்கலா । அவதஸ்தே ஸ ச த்வீபீ தூஷ்ணீமாஸீதமத்ஸரஃ
அங்கே, அவள் பயத்தை விட்டுவிட்டு, பகையையும் முழுமையாக கைவிட்டாள்; அவள் உறுதியாக நின்றாள், புலி பொறாமையின்றி அமைதியாக உட்கார்ந்தது.
தம் ததாவிதமாலோக்ய ஸா வக்துமுபசக்ரமே । த்வீபிந்நபீப்ஸிதம் பும்க்ஷ்வ மாம்ஸமுத்த்ரு'த்ய ஸாதரஃ
அந்த நிலையைப் பார்த்து, அவள் பேசத் தொடங்கினாள்: 'புலியே, உனக்கு விருப்பமானபடி, மரியாதையுடன் என் இறைச்சியை எடுத்துச் சாப்பிடு' என்றாள்.
நேயம் பவதி தே புத்திஃ கதம் வைரமதிம் த்யஜஃ । இத்யாகர்ண்ய ததா வாக்யம் ப்ராஹ த்வீபீ விமத்ஸரஃ
'இது உன் இயல்பு அல்ல, ஏன் நீ பகை மனதை விடவில்லை?' என்ற அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட புலி, பொறாமையின்றி பதிலளித்தது:
ஸ்தாநேऽஸ்மிந்மே கதோ த்வேஷஃ க்ஷுத்பிபாஸா ச நிர்யயௌ । ந ப்ரார்தயாமி தேந த்வாம் ஸமீபே ஸமுபஸ்திதாம்
'இந்த இடத்தில் எனக்கு பகை உணர்வு போய்விட்டது; பசியும் தாகமும் நீங்கிவிட்டன; அதனால், நீ அருகில் இருந்தாலும், உன்னை விரும்பவில்லை.'
ஸைவமுக்தா புநஃ ப்ராஹ ஜாதாஹம் நிர்பயா கதம் । கிமத்ர காரணம் வேத்ஸி யதி மே வக்துமர்ஹஸி
அவ்வாறு விடுதலை பெற்றவள் மீண்டும் கேட்டாள்: "நான் எப்படித் தைரியமடைந்தேன்? இதற்குக் காரணம் உங்களுக்குத் தெரிந்தால், தயவுசெய்து எனக்குச் சொல்லுங்கள்."
ஏவமுக்தஃ புநர்த்வீபீ தாமாஹாஜாம் ந வேத்ம்யஹம் । புரோகதமிமம் ப்ரஷ்டும் மஹாம்தமிதி நிர்கதௌ
அப்படிக் கேட்டபோது, அந்தத் தீவிலிருப்பவன் அவளிடம் சொன்னான்: "அம்மா, எனக்குத் தெரியவில்லை. முன்னால் போகும் அந்த மகானிடம் நாம் கேட்கலாம்," என்று இருவரும் சென்றார்கள்.
தாப்யாமுபாப்யாமாகத்ய ப்ரு'ஷ்டோऽஹம் பஹுவிஸ்மயஃ । அஹம் ச ஸஹிதஸ்தாப்யாமப்ரு'ச்சம் வாநரேஶ்வரம்
அவர்கள் இருவரும் வந்து என்னை வியப்புடன் கேட்டார்கள்; அவர்களுடன் சேர்ந்து நானும் வானரர்களின் தலைவரிடம் கேட்டேன்.
மயா ப்ரு'ஷ்டஃ ஸ விப்ரேதமப்ரவீத்ஸாதரம் கபிஃ । ஶ்ரு'ணு வக்ஷ்யாம்யஜாபால வ்ரு'த்தமத்ர புராதநம்
நான் கேட்டபோது, அந்த learned வானரர் மரியாதையுடன் சொன்னார்: "கேள், ஆடு மேய்ப்பவரே, இங்கு நடந்த பழைய கதையை நான் சொல்கிறேன்."