பாராஶர்யம் பரமபுருஷம் விஶ்வவேத்யைகயோநிம் வித்யாதாரம் விபுலமதிதம் வேதவேதாம்தவேத்யம் । ஶஶ்வச்சாம்தம் ஸ்வமதிவிஷயம் ஶுத்ததேஜோவிஶாலம் வேதவ்யாஸம் விததயஶஸம் ஸர்வதாஹம் நமாமி
பராசரரின் மகன், எல்லாம் அறிந்த பரமபுருஷன், உலகம் அறியும் ஒரே ஆதாரம், அறிவின் ஆதாரம், விரிவான ஆழ்ந்த புத்திசாலி, வேதங்களாலும் உபநிடதங்களாலும் அறியப்படுபவர், எப்போதும் அமைதியாக இருப்பவர், தன்னைத் தானே அனுபவிப்பவர், அறிவுக்கு அப்பாற்பட்டவர், தூய ஒளியில் பரந்தவர், புகழ் எல்லா இடங்களிலும் பரவி நிறைந்தவர், அந்த வேதவ்யாஸருக்கு நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.
நமோ பகவதே தஸ்மை வ்யாஸாயாமிததேஜஸே । யஸ்ய ப்ரஸாதாத்வக்ஷ்யாமி நாராயணகதாமிமாம்
அளவிட முடியாத ஒளியுடன் கூடிய அந்த பாக்யவான் வியாசருக்கு வணக்கம்; அவருடைய அருளால் நான் இந்த நாராயண கதையை உரைக்கப் போகிறேன்.
ப்ரவக்ஷ்யாமி மஹாபுண்யம் புராணம் பத்மஸம்ஜ்ஞிதம் । ஸஹஸ்ரம் பம்சபம்சாஶத்ஷட்பிஃ கம்டைஃ ஸமந்விதம்
இப்போது நான் பெரும் புண்ணியமுள்ள, பத்மம் என்று அழைக்கப்படும் புராணத்தைச் சொல்கிறேன்; இது ஆயிரம் பகுதிகளும், ஐம்பத்து ஆறு பிரிவுகளும் கொண்டது.
தத்ராதாவாதிகம்டம் ஸ்யாத்பூமிகம்டம் ததஃ பரம் । ப்ரஹ்மகம்டம் ச தத்பஶ்சாத்ததஃ பாதாலகம்டகம்
அதில் முதலில் ஆதிகண்டம், அதன் பின் பூமிகண்டம், பிறகு பிரம்மகண்டம், அதன் பின் பாதாளகண்டம் என்று வருகிறது.
க்ரியாகம்டம் ததஃ க்யாதமுத்தரம் கம்டமம்திமம் । ஏததேவ மஹாபத்மமத்புதம் யந்மயம் ஜகத்
அடுத்து புகழ்பெற்ற கிரியைகண்டமும், கடைசியில் உத்தரகண்டமும் உள்ளது; இதுவே உலகம் முழுவதும் பரவியுள்ள அதிசயமான மகாபத்மம்.
தத்வ்ரு'த்தாம்தாஶ்ரயம் தஸ்மாத்பாத்மமித்யுச்யதே புதைஃ । ஏதத்புராணமமலம் விஷ்ணுமாஹாத்ம்யமுத்தமம்
அந்த நிகழ்வுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு, அறிவாளிகள் இதை பத்மம் என்று அழைக்கிறார்கள்; இந்த நிர்மலமான புராணம், விஷ்ணுவின் சிறப்பை உயர்த்திக் காட்டுகிறது.
தேவதேவோஹரிர்யத்வை ப்ரஹ்மணே ப்ரோக்தவாந்புரா । ப்ரஹ்மா தந்நாரதாயாஹ நாரதோऽஸ்மத்குரோஃ புரஃ
தேவர்கள் எல்லாருக்கும் தேவனான ஹரி, முன்பு பிரம்மாவுக்கு சொன்னதை, பிரம்மா நாரதருக்கு கூறினார்; நாரதர் என் ஆசானின் முன்னிலையில் சொன்னார்.
வ்யாஸஃ ஸர்வபுராணாநி ஸேதிஹாஸாநி ஸம்ஹிதாஃ । அத்யாபயாமாஸ முஹுர்மாமதிப்ரியமாத்மநஃ
வேதவ்யாஸர், தன் மனதில் மிகவும் நேசித்த அனைத்து புராணங்களையும், இதிகாசங்களையும், சங்கீதங்களையும் என்னிடம் மீண்டும் மீண்டும் கற்பித்தார்.
தத்தேऽஹம் ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி புராணமதிதுர்லபம் । யச்ச்ருத்வா ப்ரஹ்மஹத்யாதி பாபேப்யோ முச்யதே நரஃ
அந்த மிகவும் அரிய புராணத்தை இப்போது நான் முழுமையாக உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; அதை கேட்டால், பிராமணனை கொன்ற பாவம் போன்ற பாவங்களிலிருந்து மனிதன் விடுபடுவான்.
ஸர்வதீர்தாபிஷேகம் ச லபதே ஶ்ரு'ணுதே ஹி யஃ । ஶ்ரத்தயா பரயா பக்த்யா ஶ்ருதமாத்ரேண முக்திதஃ
யார் மிகுந்த நம்பிக்கையோடு பக்தியுடன் கேட்கிறார்களோ, அவர்கள் எல்லா தீர்த்தங்களிலும் ஸ்நானம் செய்த புண்ணியத்தைப் பெறுவார்கள்; கேட்பதாலேயே முக்தி கிடைக்கும்.
அஶ்ரத்தயாபி ஶ்ரு'ணுதே லபதே புண்யஸம்சயம் । தஸ்மாத்ஸர்வப்ரயத்நேந பத்மம் ஶ்ரோத்ராதிதீ குரு
நம்பிக்கை இல்லாமல் கேட்டாலும் புண்ணியம் சேரும்; எனவே எல்லா முயற்சியோடும் பத்மத்தை கேட்பதன் மூலம் அதனை அன்பான விருந்தினராக ஏற்க வேண்டும்.
தத்ராதிகம்டம் வக்ஷ்யாமி புண்யம் பாபவிநாஶநம் । ஶ்ரு'ண்வம்து முநயஃ ஸர்வே ஸஶிஷ்யாஸ்த்வத்ர யே ஸ்திதாஃ
இப்போது புண்ணியமும் பாவங்களை அழிப்பதும் ஆன ஆதிகண்டத்தை நான் சொல்கிறேன்; இங்கு கூடியுள்ள முனிவர்களும், அவர்களுடைய சீடர்களும் அனைவரும் கேட்கட்டும்.
ஸூத உவாச-। ஆதிஸர்கமஹம் தாவத்கதயாமி த்விஜோத்தமாஃ । ஜ்ஞாயதே யேந பகவாந்பரமாத்மா ஸநாதநஃ
சூதர் சொன்னார்: உயர்ந்த பிராமணர்களே, இப்போது நான் ஆதிசிருஷ்டியை விவரிக்கிறேன்; அதனால் பரமாத்மா என்ற நித்தியமான இறைவன் அறியப்படுகிறார்.
ஸ்ரு'ஷ்டேஷு ப்ரலயாதூர்த்வம் நாஸீத்கிம்சித்த்விஜோத்தமாஃ । ப்ரஹ்மஸம்ஜ்ஞமபூதேகம் ஜ்யோதிர்வை ஸர்வகாரகம்
உலகம் அழிந்த பிறகு, உயர்ந்த பிராமணர்களே, எதுவும் இல்லை; ஒரே ஒளி மட்டும் இருந்தது, அது பிரம்மம் என்று அழைக்கப்பட்டது, எல்லாவற்றுக்கும் காரணம் அதுவே.
நித்யம் நிரம்ஜநம் ஶாம்தம் நிர்மலம் நித்யநிர்மலம் । ஆநம்தஸாகரம்ஸ்வச்சம் யத்காம்க்ஷம்தி முமுக்ஷவஃ
அது நித்தியமும், களங்கமற்றதும், அமைதியானதும், தூயதும், எப்போதும் புனிதமானதும், ஆனந்தக் கடலும், வெளிப்படையானதும், விடுதலை விரும்புவோர் விரும்பும் பொருளும் ஆகும்.
ஸர்வஜ்ஞம் ஜ்ஞாநரூபத்வாதநம்தமஜமவ்யயம் । அவிநாஶி ஸதாஸ்வச்சமச்யுதம் வ்யாபகம் மஹத்
அது எல்லாம் அறிந்ததும், அறிவாகவே இருக்கும் தன்மை கொண்டதும், முடிவில்லாததும், பிறவியில்லாததும், அழியாததும், எப்போதும் தூயதும், நிலையானதும், எல்லா இடங்களிலும் பரவியதும், பெருமை வாய்ந்ததும் ஆகும்.
ஸர்ககாலே து ஸம்ப்ராப்தே ஜ்ஞாத்வா தம் ஜ்ஞாநரூபகம் । ஆத்மலீநம் விகாரம் ச தத்ஸ்ரஷ்டுமுபசக்ரமே
சிருஷ்டிக்கான காலம் வந்தபோது, அந்த அறிவாகிய பரமத்தை, தன்னைத் தானே அனுபவித்து, அதன் மாற்றங்களை அறிந்து, அது படைப்பை ஆரம்பித்தது.
தஸ்மாத்ப்ரதாநமுத்பூதம் ததஶ்சாபி மஹாநபூத் । ஸாத்விகோ ராஜஸஶ்சைவ தாமஸஶ்ச த்ரிதா மஹாந்
அதிலிருந்து முதன்மை பொருள் உருவானது; அதிலிருந்து மகான் எனும் பெரும் தத்துவம் பிறந்தது; அந்த மகான் சத்துவம், ரஜஸ், தமஸ் என்று மூன்று வகைப்படும்.
ப்ரதாநேநாவ்ரு'தோ ஹ்யேவ த்வசா பீஜமிவாவ்ரு'தம் । வைகாரிகஸ்தைஜஸஶ்ச பூதாதிஶ்சைவ தாமஸஃ
விதையை அதன் தோல் மூடியிருப்பது போல, முதன்மை tattvam-ஐயும் தோல் மூடியிருக்கிறது. வைகாரிகம், தைஜசம், பூதாதி என்ற மூன்று வகை தாமஸம் உள்ளன.
த்ரிவிதோயமஹம்காரோ மஹத்தத்வாதஜாயத । யதா ப்ரதாநேந மஹாந்மஹதா ஸ ததா வ்ரு'தஃ
மகத்துவத்திலிருந்து மூன்று வகை அஹங்காரம் தோன்றியது; மகத்துவம் முதன்மை tattvam-இல் இருந்து தோன்றும் போல, அது அதேபோல் மூடியிருக்கிறது.
பூதாதிஸ்து விகுர்வாணஃ ஶப்ததந்மாத்ரகம் ததஃ । ஸஸர்ஜ ஶப்ததந்மாத்ராதாகாஶம் ஶப்தலக்ஷணம்
பூதாதி மாற்றம் அடைந்து, ஒலி என்ற சூட்சுமத்தை உருவாக்கியது; அந்த ஒலி சூட்சுமத்திலிருந்து, ஒலியால் அடையாளம் காணப்படும் ஆகாயம் தோன்றியது.
ஶப்தமாத்ரம் ததாகாஶம் பூதாதிஃ ஸமமாவ்ரு'ணோத் । ஶப்தமாத்ரம் ததாகாஶம் ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ
பூதாதி, ஒலி சூட்சுமமும் ஆகாயத்தையும் ஒன்றாக மூடியது; அந்த ஒலி சூட்சுமமும் ஆகாயத்திலிருந்து, தொடு என்ற சூட்சுமத்தை உருவாக்கியது.
பலவாநபவத்வாயுஸ்தஸ்ய ஸ்பர்ஶோ குணோ மதஃ । ஆகாஶம் ஶப்தமாத்ரம் து ஸ்பர்ஶமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்
வாயு வலிமை பெற்றது; அதற்கான தன்மை தொடுதான் என்று கருதப்படுகிறது. ஆகாயம், ஒலி சூட்சுமத்துடன், தொடு சூட்சுமத்தை மூடியது.
ததோ வாயுவிகுர்வாணோ ரூபமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ । ஜ்யோதிருத்பத்யதே வாயோஸ்தத்ரூபகுணமுச்யதே
பின்னர், வாயு மாற்றம் அடைந்து, உருவின் சூட்சுமத்தை உருவாக்கியது; வாயுவிலிருந்து ஒளி தோன்றுகிறது, அதற்கு உருவின் தன்மை உள்ளது என்று கூறப்படுகிறது.
ஸ்பர்ஶமாத்ரஸ்து வை வாயூ ரூபமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத் । ஜ்யோதிஶ்சாபி விகுர்வாணம் ரஸமாத்ரம் ஸஸர்ஜ ஹ
வாயுவின் தொடு சூட்சுமம் உருவின் சூட்சுமத்தை மூடியது; ஒளி மாற்றம் அடைந்து, ருசியின் சூட்சுமத்தை உருவாக்கியது.
ஸம்பவம்தி ததோம்பாம்ஸி ரஸமாத்ராணி தாநி து । ரஸமாத்ராணிசாம்பாம்ஸி ரூபமாத்ரம் ஸமாவ்ரு'ணோத்
அதிலிருந்து நீர் தோன்றியது, அதனுடன் ருசியின் சூட்சுமங்களும் வந்தன; ருசி சூட்சுமமும் நீரும், உருவின் சூட்சுமத்தை மூடின.
விகுர்வாணாநிசாம்பாம்ஸிகம்தமாத்ரம்ஸஸர்ஜிரே । தஸ்மாஜ்ஜாதா மஹீ சேயம் ஸர்வபூதகுணாதிகா
நீரும் மாற்றம் அடைந்து, மணம் என்ற சூட்சுமத்தை உருவாக்கின; அதிலிருந்து இந்த பூமி பிறந்தது, எல்லா tattva-வின் தன்மைகளும் கொண்டதாக.
ஸஸம்காதோ யதஸ்தஸ்மாத்தஸ்ய கம்தோ குணோ மதஃ । தஸ்மிம்ஸ்தஸ்மிம்ஸ்து தந்மாத்ராத்தேந தந்மாத்ரதா ஸ்ம்ரு'தா
அது சேர்க்கை ஆனதால், அதன் தன்மை மணம் என்று கருதப்படுகிறது; ஒவ்வொரு சூட்சுமத்திலிருந்தும் அதற்கான tattvam தோன்றுகிறது, அதனால் அவை சூட்சுமங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.
தந்மாத்ராண்யவிஶேஷாணி விஶேஷாஃ க்ரமஶோ பராஃ । பூததந்மாத்ரஸர்கோயமஹம்காராத்து தாமஸாத்
சூட்சுமங்கள் வேறுபாடில்லாதவை; வேறுபட்ட tattva-ங்கள் ஒவ்வொன்றாக தோன்றுகின்றன; இந்த tattva-ங்களின் உருவாக்கம் தாமஸ அஹங்காரத்திலிருந்து வருகிறது.
கீர்திதஸ்து ஸமாஸேந முநிவர்யாஸ்தபோதநாஃ । தைஜஸாநீம்த்ரியாண்யாஹுர்தேவா வைகாரிகா தஶ
இவை சிறப்பாக தவமுள்ள முனிவர்களால் சுருக்கமாக விளக்கப்பட்டுள்ளன; பத்து தைஜச இந்திரியங்கள் தெய்வீகமானவை என்றும் வைகாரிகம் என்றும் கூறப்படுகிறது.