பம்சைவ ஆத்மநா ஸார்த்தம் ப்ரபவம்தி ப்ரயாம்தி ச । ஆத்மாதயோ ஹ்யமீ பத்ரே நித்யரூபா ந ஸம்ஶயஃ
இந்த ஐந்தும் ஆத்மாவுடன் சேர்ந்து தோன்றி மறைகின்றன; ஆத்மாவிலிருந்து தொடங்கும் இவை என்றும் நிலைத்தவை, சந்தேகமில்லை, அழகியவளே.
பிம்ட ஏவ ப்ரணஶ்யேத தேஷாம் ஸம்ஜாத ஏவ ச । விஷயாணாம் ஸுதோஷைஃ ஸ ராகத்வேஷாதிபிர்ஹதஃ
உடலே அழிகிறது, அதுவே பிறக்கிறது; உணர்ச்சிகளின் குறைகளால், ஆசை, வெறுப்பு முதலானவற்றால் பாதிக்கப்படுகிறது.
ப்ராணாஃ ப்ரயாம்தி வை பிம்டாத்பம்சபம்சாத்மகா த்விஜ । பிம்டாம்தே வஸதே ஆத்மா ப்ரதிரூபஸ்து தஸ்ய ச
ஐந்து வகை உயிர்கள் உடலை விட்டு வெளியேறுகின்றன, இருமுறை பிறந்தவரே; உடல் முடிவில் ஆத்மா தங்கி, அதன் பிரதிபலனும் அங்கேயே இருக்கும்.
அம்தராத்மா யதா சாக்நேஃ ஸ்புலிம்கஸ்து ப்ரகாஶதே । ததா ப்ரகாஶமாயாதி த்ரு'ஶ்யாத்ரு'ஶ்யஃ ப்ரஜாயதே
எப்படி தீயிலிருந்து ஒரு சிறு சிறுகணல் தோன்றுகிறதோ, அதுபோல் உள்ளார்ந்த ஆன்மா வெளிப்பட்டு, காணக்கூடியதும் காணாததும் ஆகிறது.
ஶுத்தாத்மா ச பரம் ப்ரஹ்ம ஸதா ஜாகர்தி நித்யஶஃ । அம்தராத்மா ப்ரபத்தஸ்து ப்ரக்ரு'தேஶ்ச மஹாகுணைஃ
சுத்தமான ஆத்மா, அதுவே பரம்பொருள், எப்போதும் விழிப்புடன் உள்ளது; ஆனால் உள்ளார்ந்த ஆன்மா, இயற்கையின் பெரிய குணங்களில் கட்டுப்பட்டுள்ளது.
அந்நாஹாரேண ஸம்புஷ்டைரம்தராத்மா ஸுகம் வ்ரஜேத் । ஸுஸுகாஜ்ஜாயதே மோஹஸ்தஸ்மாந்மநஃ ப்ரமுஹ்யதி
உணவால் வளர்ந்தால் உள்ளார்ந்த ஆன்மா மகிழ்ச்சி அடைகிறது; மிகுந்த இன்பத்தால் மயக்கம் பிறக்கிறது, அதனால் மனம் குழப்பமடைகிறது.
பஶ்சாத்ஸம்ஜாயதே நித்ரா தாமஸீ லயவர்த்திநீ । நாடீமார்கேண யஃ ஸூர்யோ மேருமுல்லம்க்ய கச்சதி
பின்னர் தூக்கம் தோன்றுகிறது, அது தாமசம் நிறைந்ததும் அழிவை அதிகரிப்பதும்; நாடி வழியாக சூரியன் மேருவை கடந்துச் செல்கிறது.
ததா ராத்ரிஃ ப்ரஜாயேத யாவந்நோதயதே ரவிஃ । விஷயாம்தகாரைர்முக்தஸ்து அம்தராத்மா ப்ரகாஶதே
அப்போது இரவு உருவாகிறது, சூரியன் உதிக்கும் வரை; உணர்ச்சிகளின் இருளிலிருந்து விடுபட்டால் உள்ளார்ந்த ஆன்மா பிரகாசிக்கிறது.
பாவைஸ்தத்த்வாத்மகாநாம் து பம்சதத்த்வைஃ ப்ரபோஷிதைஃ । பூர்வஜந்மஸ்திதைஃ பிம்டைரம்தராத்மா ப்ரக்ரு'ஹ்யதே
ஐந்து தத்துவங்களால் வளர்க்கப்பட்ட இயல்புகளாலும், முந்தைய பிறவியில் பெற்ற உடல்களாலும், உள்ளார்ந்த ஆன்மா அறியப்படுகிறது.
ஸ யாஸ்யதி ச வை ஸ்தாநமுச்சாவசம் மஹாமதே । ஸம்ஸார அம்தராத்மா வை தோஷைர்பத்தஃ ப்ரணீயதே
அது உயர்ந்த இடத்திற்கோ தாழ்ந்த இடத்திற்கோ செல்கிறது, பெரிய ஞானியாவீரே; குறைகளால் கட்டுப்பட்ட உள்ளார்ந்த ஆன்மா, பிறவி சுழற்சியில் இழுக்கப்படுகிறது.
காயம் ரக்ஷதி ஜீவாத்மா பஶ்சாத்திஷ்டதி மத்யகஃ । உதாநஃ ஸ்புரதே தீவ்ரஸ்தஸ்மாச்சப்தஃ ப்ரஜாயதே
உயிர் உடலை காத்து நடுவில் தங்கி இருக்கிறது; அதிலிருந்து, உடானன் எனும் உயிர்வாயு வலிமையாக எழும்பி, அதன் காரணமாக ஓசை உண்டாகிறது.
ஶுஷ்கா பஸ்த்ரா யதா ஶ்வாஸம் குருதே வாயுபூரிதா । தத்வச்சப்தவஶாச்ச்வாஸமுதாநஃ குருதே பலாத்
உலர்ந்த காற்றுப்பை காற்றால் நிரம்பினால் எப்படி மூச்சை உண்டாக்குமோ, அதுபோல் ஓசையின் வலிமையால் உடானன் கட்டாயமாக மூச்சை உருவாக்குகிறது.
ஆத்மநஸ்து ப்ரபாவேண உதாநோ பலவாந்பவேத் । ஏவம் காயஃ ப்ரமுக்தஸ்து ம்ரு'தகல்பஃ ப்ரஜாயதே
ஆன்மாவின் சக்தியால் உடானன் வலிமை பெறுகிறது; அப்போது உடல் மிகுந்த குழப்பத்தில் இறந்தவரைப் போல ஆகிறது.
ததோ நித்ரா மஹாமாயா தஸ்யாம்கேஷு ப்ரயாதி ஸா । ஹ்ரு'தி கம்டே ததா சாஸ்யே நாஸிகாக்ரே ப்ரதிஷ்டதி
பின்னர், அந்த மாபெரும் மாயையான தூக்கம் அவன் உடலில் புகுகிறது; அது இதயம், கழுத்து, வாயில், மற்றும் மூக்கின் முனையில் தங்கி விடுகிறது.
பாஹூ ஸம்குச்ய ஸம்திஷ்டேத்த்ரு'த்கதோ நாபிமம்டலே । ஆத்மநஸ்து ப்ரபாவாச்ச உதாநோ நாம மாருதஃ
கைகள் சுருங்கி, அது நாபி பகுதியில் உள்ள இதயத்தில் தங்கி இருக்கிறது; ஆன்மாவின் சக்தியால் உடானன் எனும் காற்று எழுகிறது.
ப்ரஜாயதே மஹாதீவ்ரா பலரோதம் கரோதி ஸஃ । யதா ரஜ்ஜ்வா ப்ரபத்தஸ்து தாரு கீலதரஃ ஸ்திதஃ
அது மிகுந்த வலிமையுடன் எழுந்து, உடல் சக்தியை அடக்குகிறது; கயிற்றால் கட்டப்பட்ட மரம் கீல் வைத்திருப்பது போல நிலைத்திருக்கிறது.
ததா சாத்மாஸு ஸம்லக்நஃ ப்ராணவாயுர்ந ஸம்ஶயஃ । அம்தராத்மப்ரஸக்தஸ்து ப்ராணவாயுஃ ஶுபாநநே
அதேபோல் உயிர்வாயு ஆன்மாவுடன் இணைந்திருக்கிறது என்பது சந்தேகமில்லை; அந்த உயிர்வாயு உள்ளான்மாவுடன் பற்றிக்கொண்டுள்ளது, அழகியவளே.
புத்திவத்ரோஹிதோ பத்ரே அம்தராத்மா ப்ரதாவதி । பூர்வஜந்மார்ஜிதாந்வாஸாந்ஸ்ம்ரு'த்வா தத்ர ப்ரதாவதி
அறிவு கலங்கும்போது, நல்லவளே, உள்ளான்மா விரைந்து செல்கிறது; முன்பு பிறப்புகளில் பெற்ற பழக்கங்களை நினைத்து அங்கு ஓடிச் செல்கிறது.
தத்ர ஸம்ஸ்தோ மஹாப்ராஜ்ஞஃ ஸ்வேச்சயா ரமதே புநஃ । ஏவம் நாநாவிதாந்ஸ்வப்நாநம்தராத்மா ப்ரபஶ்யதி
அங்கு அந்த பெரிய ஞானி விருப்பப்படி மகிழ்கிறான்; இப்படியே உள்ளான்மா பலவகை கனவுகளை காண்கிறது.
உத்தமாம்ஶ்ச விருத்தாம்ஶ்ச கர்மயுக்தாந்ப்ரபஶ்யதி । கிரீம்ஸ்ததா ஸுதுர்காம்ஶ்ச உச்சாவசாந்ப்ரபஶ்யதி
அவன் சிறந்ததும் எதிர்மறையானதும், கர்மையுடன் இணைந்த செயல்களையும் காண்கிறான்; மலைகளையும், கடினமான இடங்களையும், உயர்ந்ததும் தாழ்ந்ததும் காண்கிறான்.
ததேவ வாதிகம் வித்தி கபவத்தத்வதாம்யஹம் । ஜலம் நதீம் தடாகம் ச பயஃ ஸ்தாநாநி பஶ்யதி
இதை வாதத்துடன் தொடர்புடையது என்று அறிந்துகொள்; இது கபத்துடன் ஒத்தது என்று நான் சொல்கிறேன்; அவன் நீர், நதி, ஏரி, மற்றும் நீர் இருக்கும் இடங்களை காண்கிறான்.
அக்நிம் ச பஶ்யதே தேவி பஹுகாம்சநமுத்தமம் । ததேவ பைத்திகம் வித்தி பாவ்யம் சைவ வதாம்யஹம்
அவன் நெருப்பையும், தேவியே, அதிகமான சிறந்த தங்கத்தையும் காண்கிறான்; இதை பித்தத்துடன் தொடர்புடையது என்று அறிந்துகொள்; இது நினைக்கப்பட வேண்டியது என்றும் நான் சொல்கிறேன்.
ப்ரபாதே த்ரு'ஶ்யதே ஸ்வப்நோ பவ்யோ வாபவ்ய ஏவ ச । கர்மயுக்தோ வராரோஹே லாபாலாபப்ரகாஶகஃ
விடியற்காலையில் காணும் கனவு நல்லதோ கெட்டதோ ஆகலாம்; அது கர்மையுடன் இணைந்தது, அழகியவளே, லாபம் அல்லது இழப்பை காட்டுகிறது.
ஸ்வப்நஸ்யாபி அவஸ்தா மே கதிதா வரவர்ணிநி । தத்பாவ்யம்சவராரோஹேவிஷ்ணோஶ்சைவபவிஷ்யதி
கனவுகளின் நிலைகள் உனக்கு கூறப்பட்டன, அழகியவளே; மேலும் நினைக்க வேண்டியது விஷ்ணுவுடன் தொடர்புடையதாகும்.
தந்நிமித்தம் த்வயா த்ரு'ஷ்டோ துஃஸ்வப்நஃ ஸ து ப்ரேக்ஷிதஃ
அதற்காக நீ கண்ட கெட்ட கனவு உண்மையில் நீயே பார்த்தது.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே குருதீர்தமாஹாத்ம்யே ச்யவநசரித்ரே காமோதாக்யாநே விம்ஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீ பத்மபுராணத்தில் பூமி காண்டத்தில் வேனன் கதையில், குரு தீர்த்தத்தின் மகிமை, சயவனன் மற்றும் காமதன் வரலாற்றில் இருநூற்று இருபதாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
காமோதோவாச- ந விதுர்தேவதாஃ ஸர்வா யஸ்யாம்தம் ரூபமேவ ச । யஸ்மில்லீँநஸ்து ஸர்வோயம் ஸ சைகாத்மா ப்ரகத்யதே
காமதன் சொன்னான்: அதன் எல்லையையோ, உருவத்தையோ தேவதைகள் யாரும் அறியவில்லை; அதில் எல்லாம் லயமாகி, அது ஒரே ஆன்மா என்று கூறப்படுகிறது.
யஸ்யா மாயாப்ரபம்சஸ்து ஸம்ஸாரஃ ஶ்ரு'ணு நாரத । கஸ்மாத்ப்ரயாதி ஸம்ஸாரம் மம ஸ்வாமீ ஜகத்பதிஃ
அவன் மாயையால் இந்த உலகம் தோன்றுகிறது, நாரதா, கேள்; என் ஆண்டவரும் உலகத்தின் இறைவனும் ஏன் இந்தச் சுழற்சியில் புகுகிறான்?
பாபைஶ்சாபி ஸுபுண்யைஶ்ச நரோபத்தஸ்து கர்மபிஃ । ஸம்ஸாரம் ஸரதே விப்ர ஹரிஃ கஸ்மாத்வ்ரஜேத்வத
நல்லதும் கெட்டதும் ஆகிய செயல்களால் மனிதன் கட்டுப்பட்டு, கர்மத்தால் இந்தச் சுழற்சியில் அலைந்து திரிகிறான், பிராமணரே. அப்படி இருக்க, ஹரி ஏன் இதிலிருந்து விலக வேண்டும் என்று கூறுங்கள்.
நாரத உவாச- ஶ்ரு'ணு தேவி ப்ரவக்ஷ்யாமி யத்க்ரு'தம் தேந சக்ரிணா । ப்ரு'கோரக்ரே ப்ரதிஜ்ஞாதம் யஜ்ஞரக்ஷாம் கரோம்யஹம்
நாரதர் கூறினார்: தேவி, கேள். சக்ராயுதம் கொண்டவர் என்ன செய்தார் என்பதையும், ப்ருகுவின் முன்பாக யாகத்தை காப்பாற்றுவேன் என்று உறுதி செய்ததைப் பற்றியும் நான் சொல்கிறேன்.