யதா ஸா ஹஸதே சைவ ப்ரஸம்கேந ப்ரஹர்ஷிதா । தத்தாஸாஜ்ஜஜ்ஞிரே தைத்ய ஸுகம்தீநி வராண்யபி
அவள் உரையாடலில் மகிழ்ச்சி கொண்டு சிரிக்கும்போது, அந்த சிரிப்பிலிருந்து மிக அருமையான மணமுள்ள மலர்கள் தோன்றின, அய்யா.
ஸுமாந்யேதாநி திவ்யாநி காமோதாயா ந ஸம்ஶயஃ । ஹ்ரு'த்யாநி பீதபுஷ்பாணி ஸௌரபேண யுதாநி ச
இந்தத் தெய்வீக மலர்கள் சந்தேகமில்லாமல் ஆசிகளை வழங்கும்; இவை மனம் கவரும், பொன்னிறம் கொண்டவை, மணம் பரப்பும் மலர்களாகும்.
தேநாப்யேகேந புஷ்பேண யஃ ஸமர்சதி ஶம்கரம் । தஸ்யேப்ஸிதம் மஹாகாமம் ஸம்பூரயதி ஶம்கரஃ
இந்த மலர்களில் ஒன்றை மட்டும் கொண்டு யார் சிவனை வழிபட்டாலும், அவருடைய பெரிய விருப்பத்தை சிவன் நிறைவேற்றுவான்.
அஸ்யாஶ்ச ரோதநாத்தைத்ய ப்ரபவம்தி ந ஸம்ஶயஃ । தாத்ரு'ஶாந்யேவ புஷ்பாணி லோஹிதாநி மஹாம்தி ச
அவள் அழுதபோது கூட, அய்யா, சந்தேகமில்லாமல் அதுபோன்ற பெரிய சிவப்புக் கலந்த மலர்களும் தோன்றின.
ஸௌரபேண விநா தைத்ய தேஷாம் ஸ்பர்ஶம் ந காரயேத் । ஏவமாகர்ணிதம் தேந வாக்யம் ஶுக்ரஸ்ய பாஷிதம்
மணம் இல்லாத மலர்களைத் தொடக்கூடாது, அய்யா; இப்படியே ஶுக்ரன் கூறியதை அவர் கேட்டார்.
உவாச ஸா து குத்ராஸ்தி காமோதா ப்ரு'குநம்தந । ஶுக்ர உவாச- கம்காத்வாரே மஹாபுண்யே மஹாபாதகநாஶநே
அவள், 'காமோதா எங்கு இருக்கிறாள், ப்ருகுவின் வம்சத்தார்?' என்று கேட்டாள். ஶுக்ரன் பதிலளித்தான்: 'பெரும் புண்ணியமான, பெரிய பாவங்களை நீக்கும் கங்கை வாயிலில் இருக்கிறது.'
காமோதாக்யம் புரம் தத்ர நிர்மிதம் விஶ்வகர்மணா । காமோதபத்தநே நாரீ திவ்யபோகைரலம்க்ரு'தா
அங்கே, விஸ்வகர்மா கட்டிய காமோதா எனும் நகரம் உள்ளது; அந்த நகரத்தில் தெய்வீக இன்பங்களில் திளைக்கும் ஒரு பெண் வாழ்கிறாள்.
ததா சாபரணைர்பாதி ஸர்வதேவைஃ ஸுபூஜிதா । த்வயா தத்ரைவ கம்தவ்யம் பூஜிதவ்யா வராப்ஸராஃ
அவள் அழகான ஆபரணங்கள் அணிந்து, எல்லா தேவர்களாலும் போற்றப்படுகிறாள்; நீ அங்கே சென்று அந்தச் சிறந்த அப்சரைகளை வணங்க வேண்டும்.
உபாயேநாபி புண்யேந தாம் ப்ரஹாஸய தாநவ । ஏவமுக்த்வா து யோகீம்த்ர ஸஃ ஶுக்ரோ தாநவம் ப்ரதி
நல்ல வழியில், அவளைச் சிரிக்க வைக்க வேண்டும், அசுரா; இப்படிச் சொல்லி, ஶுக்ரன் பேசுவதை நிறுத்தினான்.
விரராம மஹாதேஜாஃ ஸ்வகார்யாயோத்யதோऽபவத்
அந்த மகத்தான ஒளியுடையவர் அமைதியாகி, தன் காரியத்தில் ஈடுபட்டார்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே குருதீர்தமாஹாத்ம்யே ச்யவநசரித்ரே காமோதாக்யாநேऽஷ்டாதஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீ பத்ம புராணத்தின் பூமி காண்டத்தில், வேனன் கதையிலும், குரு தீர்த்தத்தின் மகிமையிலும், சயவனன் வரலாற்றிலும், காமோதா என்ற தலைப்பில் நூற்றின்பதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ஏகோநவிம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ । கபிம்ஜல உவாச- யஸ்யாஃ ப்ரஹஸநாத்தாத ஸுஹ்ரு'த்யாநி பவம்தி வை । புஷ்பாணி திவ்யகம்தீநி துர்லபாநி ஸுராஸுரைஃ
நூற்றொன்பதாவது அதிகாரம். கபிஞ்சலன் சொன்னான்: 'யாருடைய சிரிப்பிலிருந்து, அப்பா, தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் அரிதாகத் திகழும், இனிமைமிக்க, தெய்வீக மணமுள்ள மலர்கள் தோன்றுகின்றன?
கஸ்மாத்து தேவதாஃ ஸர்வாஃ ப்ரவாம்சம்தி மஹாமதே । ஶம்கரஃ ஸுகமாயாதி ஹாஸ்யபுஷ்பைஃ ஸுபூஜிதஃ
அனைத்து தேவர்களும் ஏன் அவற்றை விரும்புகிறார்கள், அறிவாளி? இந்தச் சிரிப்பு மலர்களால் சிவனை வழிபட்டால் அவர் எளிதில் மகிழ்வார்.
கோ குணஸ்தஸ்ய புஷ்பஸ்ய தந்மே கதய விஸ்தராத் । காமோதா ஸா பவேத்கா து கஸ்ய புத்ரீ வராம்கநா
அந்த மலரின் சிறப்பேது? அதை விரிவாகச் சொல். காமோதா யார், யாருடைய மகள் அந்தச் சிறந்த பெண்?
ஹாஸ்யாத்தஸ்யா மஹாபாக ஸுபுஷ்பாணி பவம்தி ச । கோ குணஸ்தத்கதாம் ப்ரூஹி ஸகலாம் விஸ்தரேண ச
அவளுடைய சிரிப்பிலிருந்து, பெரும் பாக்கியவளே, அருமையான மலர்கள் தோன்றுகின்றன; அவற்றின் தன்மை அனைத்தையும் முழுமையாகச் சொல்.
கும்ஜல உவாச- புரா தேவைர்மஹாதைத்யைஃ க்ரு'த்வா ஸௌஹார்தமுத்தமம் । மமம்துஃ ஸாகரம் க்ஷீரமம்ரு'தார்தம் ஸமுத்யதாஃ
குஞ்சலன் சொன்னான்: 'முன்னொரு காலத்தில், தேவர்களும் பெரிய அசுரர்களும் நல்ல நட்புடன் சேர்ந்து, அமுதம் பெறும் நோக்கில் பாற்கடலைக் கடைந்தார்கள்.'
மதநாத்தேவதைத்யாநாம் கந்யாரத்நசதுஷ்டயம் । வருணேந தர்ஶிதம் பூர்வம் ஸோமேநைவ ததா புநஃ
அந்தக் கடைச்சலில், தேவர்களும் அசுரர்களும் சேர்ந்து நான்கு அழகிய பெண்கள் தோன்றினர்; முதலில் வருணன் காட்டினார், பின்னர் சோமனும் காட்டினார்.
பஶ்சாத்ஸம்தர்ஶிதம் புண்யமம்ரு'தம் கலஶே ஸ்திதம் । கந்யா சதுஷ்டயம் பூர்வம் தேவாநாம் ஹிதமிச்சதி
பின்னர், புனிதமான அமுதம் கலசத்தில் இருந்தது என்று காட்டப்பட்டது; அந்த நான்கு பெண்கள் முதலில் தேவர்களின் நன்மையை விரும்பினார்கள்.
ஸுலக்ஷ்மீர்நாம ஸா சைகா த்விதீயா வாருணீ ததா । ஜ்யேஷ்டா நாம ததா க்யாதா காமோதாந்யா ப்ரசக்ஷதே
அந்த பெண்களில் ஒருவர் சுலக்ஷ்மி என்று அழைக்கப்பட்டார்; இன்னொருவர் வாருணி; மற்றொருவர் ஜ்யேஷ்டா என்று புகழ்பெற்றவள்; மேலும் ஒருத்தி காமோதா என்று அறியப்பட்டாள்.
தாஸாம் மத்யே வரா ஶ்ரேஷ்டா பூர்வம் ஜாதா மஹாமதே । தஸ்மாஜ்ஜ்யேஷ்டேதி விக்யாதா லோகே பூஜ்யா ஸதைவ ஹி
அவர்களில் சிறந்தவளும் முதலில் பிறந்தவளும் ஜ்யேஷ்டா; அதனால், உலகில் எப்போதும் மதிக்கப்படுவாளாக ஜ்யேஷ்டா எனப் பெயர் பெற்றாள்.
வாருணீபாநரூபா ச பயஃபேநஸமுத்பவா । அம்ரு'தஸ்ய தரம்காச்ச காமோதாக்யா பபூவ ஹ
வாருணி, பாலைப் பொங்கிய நுரைபோல் தோன்றி, பானமாக உருவெடுத்தாள்; அமுதத்தின் அலைகளிலிருந்து காமோதா பிறந்தாள்.
ஸோமோ ராஜா ததா லக்ஷ்மீர்ஜஜ்ஞாதே அம்ரு'தாதபி । த்ரைலோக்யபூஷணஃ ஸோமஃ ஸம்ஜாதஃ ஶம்கரப்ரியஃ
அமுதத்திலிருந்து சோமன் என்ற மன்னரும், லக்ஷ்மியும் தோன்றினர்; மூவுலகுக்கும் அலங்காரமான சோமன், சங்கரனுக்கு மிகவும் பிரியமானவனாகப் பிறந்தான்.
ம்ரு'த்யுரோகஹரா ஜாதா ஸுராணாம் வாருணீ ததா । ஜ்யேஷ்டாஸு புண்யதா ஜாதா லோகாநாம் ஹிதமிச்சதாம்
தேவர்களுக்கு மரணத்தையும் நோயையும் போக்கும் வாருணி பிறந்தாள்; உலக நலனுக்காக விரும்புவோருக்கு புண்ணியம் தரும் ஜ்யேஷ்டா தோன்றினாள்.
அம்ரு'தாதுத்திதா தேவீ காமோதா நாம புண்யதா । விஷ்ணோஃ ப்ரீத்யை பவிஷ்யே து வ்ரு'க்ஷரூபம் ப்ரயாஸ்யதி
அமுதத்திலிருந்து காமோதா என்ற தேவியும், புண்ணியம் அளிப்பவளாக உருவானாள்; விஷ்ணுவுக்கு இன்பம் தரும் பொருட்டு, அவள் பின்னர் ஒரு செடியாய் மாறுவாள்.
விஷ்ணுப்ரீதிகரீ ஸா து பவிஷ்யதி ஸதைவ ஹி । துலஸீ நாம ஸா புண்யா பவிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ
அவள் எப்போதும் விஷ்ணுவுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவளாக இருப்பாள்; அந்த புண்ணியவதி சந்தேகமின்றி துளசி எனப்படும்.
தயா ஸஹ ஜகந்நாதோ ரமிஷ்யதி ந ஸம்ஶயஃ । துலஸ்யாஃ பத்ரமேகம் யோ நீத்வா க்ரு'ஷ்ணாய தாஸ்யதி
அவளுடன் உலகநாதன் சந்தோஷமாக இருப்பான் என்பதில் ஐயம் இல்லை; யார் ஒருவன் துளசியின் ஒரு இலையையேனும் கிருஷ்ணனுக்கு அர்ப்பணிக்கிறாரோ,
மேநே தஸ்யோபகாராணாம் கிமஸ்மை ச ததாம்யஹம் । இத்யேவம் சிம்தயேந்நித்யம் தஸ்ய ப்ரீதிகரோ பவேத்
அவன், 'இவ்வளவு உதவிக்கு நான் என்ன கொடுப்பேன்?' என்று தினமும் சிந்திப்பான்; அவ்வாறு எண்ணுபவருக்கு கிருஷ்ணன் மிகவும் விருப்பமாயிருப்பான்.
ஏவம் காமோத நாமாஸௌ பூர்வம் ஜாதா ஸமுத்ரஜா । யதா ஸா ஹஸதே தேவீ ஹர்ஷகத்கதபாஷிணீ
இவ்வாறு, சமுத்திரத்தில் முதலில் பிறந்த காமோதா என்ற தேவியை, சந்தோஷத்துடன் உரையாடி, மகிழ்ச்சியில் சிரிக்கும்போது,
ஸௌஹ்ரு'த்யாநி ஸுகம்தீநி முகாத்தஸ்யாஃ பதம்தி வை । அம்லாநாநி ஸுபுஷ்பாணி யோ க்ரு'ஹ்ணாதி ஸமுத்யதஃ
அவளது வாயிலிருந்து இனிய வாசனைமிக்க, நட்பான, வாடாத அழகிய மலர்கள் விழும்; அவற்றை ஆர்வமுடன் எடுத்து கொள்பவர்,
பூஜயேச்சம்கரம் தேவம் ப்ரஹ்மாணம் மாதவம் ததா । தஸ்ய தேவாஃ ப்ரதுஷ்யம்தி யதிச்சதி ததம்தி தத்
அந்த மலர்களால் சங்கரனை, பிரமனை, அல்லது மாதவனை வழிபடுவாராயின், தேவர்கள் மகிழ்ந்து அவர் விரும்பியதை வழங்குவார்கள்.