ந ஶேகுர்தாநவாஃ ஸர்வே பாணவர்ஷம் மஹாத்மநஃ । ம்ரு'தாஃ கேசித்த்ருதாஃ கேசித்கேசிந்நஷ்டா மஹாஹவாத்
அந்த மகாத்மாவின் அம்புகளின் மழையை எந்த தானவரும் தடுக்க முடியவில்லை; சிலர் போரில் உயிரிழந்தார்கள், சிலர் விரைவாக ஓடினர், சிலர் பெரிய போரில் காணாமல் போனார்கள்.
ஸூத உவாச- மஹாதேஜம் மஹாப்ராஜ்ஞம் மஹாதாநவநாஶநம் । சுக்ரோத ஹும்டோ துஷ்டாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ந்ரு'பநம்தநம்
சூதன் சொன்னான்: அந்த இளவரசனைப் பார்த்து, துஷ்டமான மனம் கொண்ட ஹுண்டன், மிகுந்த சக்தியும் அறிவும் கொண்டவன், பெரிய தானவர்களை அழித்தவன் என்பதால், கடும் கோபமடைந்தான்.
ஸ்திதோ கத்வேதமாபாஷ்ய திஷ்டதிஷ்டேதி சாஹவே । த்வாமத்ய ச நயிஷ்யாமி ஆயுபுத்ர யமாம்திகம்
அவன் அருகில் வந்து, 'நில், நில்!' என்று போரில் கூறி, அயு மகனே, இன்று உன்னை யமனின் இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன் என்று சபதம் செய்து உறுதியாக நின்றான்.
நஹுஷ உவாச- ஸ்திதோஸ்மி ஸமரே பஶ்ய த்வாமஹம் ஹம்துமாகதஃ । அஹம் த்வாம் து ஹநிஷ்யாமி தாநவம் பாபசேதநம்
நஹுஷன் சொன்னான்: 'நான் இங்கு போர்க்களத்தில் நின்றிருக்கிறேன்; பார்த்து கொள், உன்னை அழிக்க வந்துள்ளேன். பாவமுள்ள தானவனே, நான் உன்னை இன்று கொல்வேன்.'
இத்யுக்த்வா தநுராதாய பாணாநக்நிஶிகோபமாந் । சத்ரேண த்ரியமாணேந ஶுஶுபே ஸோऽபி ஸம்யுகே
இவ்வாறு கூறி, வில் மற்றும் தீக்கனல் போன்ற அம்புகளை எடுத்தான்; மேலே குடை பிடிக்கப்பட்டு, அந்த போர்க்களத்தில் அவன் ஒளிவீசினான்.
இம்த்ரஸ்ய ஸாரதிம் திவ்யம் மாதலிம் வாக்யமப்ரவீத் । வாஹயது ரதம் மேऽத்ய ஹும்டஸ்ய ஸம்முகம் பவாந்
அவன் இந்திரனின் தேரோட்டியான மாதலியிடம், 'இன்று என் தேரை ஹுண்டனின் எதிரே செலுத்து' என்று கூறினான்.
இத்யுக்தஸ்தேந வீரேண மாதலிர்லகுவிக்ரமஃ । துரகாம்ஶ்சோதயாமாஸ மஹாவாதஜவோபமாந்
அந்த வீரனின் வார்த்தையை கேட்ட மாதலி, விரைவாக செயல்படுவான், புயலுக்கு சமமான வேகமுள்ள குதிரைகளை ஓட்டினான்.
உத்பேதுஶ்ச ததோ வாஹா ஹம்ஸா இவ யதாம்பரே । சத்ரேண இம்துவர்ணேந ரதேநாபி பதாகிநா
பிறகு அந்த குதிரைகள், வானில் அலகுகள் பறக்கும் போல் பறந்தன; சந்திரனின் நிறமுள்ள குடையுடன், கொடிகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரும் இருந்தது.
நபஸ்தலம் து ஸம்ப்ராப்ய யதா ஸூர்யோ விராஜதே । ஆயுபுத்ரஸ்ததா ஸம்க்யே தேஜஸா விக்ரமேண து
வானகத்தை அடைந்து, சூரியன் எப்படி ஒளிவீசுகிறானோ, அப்படியே அயு மகனும் போர்க்களத்தில் தன் வீரமும் ஒளியாலும் பிரகாசித்தான்.
அத ஹும்டோ ரதஸ்தோऽபி ராஜமாநஃ ஸ்வதேஜஸா । ஸர்வாயுதைஶ்ச ஸம்யுக்தஸ்தத்வத்வீரவ்ரதே ஸ்திதஃ
பிறகு ஹுண்டன், தேரில் நின்று, தன் ஒளியால் ஜொலித்து, எல்லா ஆயுதங்களும் ஏந்தி, வீர சத்தியத்தில் நிலைத்து நின்றான்.
உபயோர்வீரயோர்யுத்தம் தேவவிஸ்மயகாரகம் । ததா ஆஸீந்மஹாப்ராஜ்ஞ தாருணம் பீதிதாயகம்
இருவரும் போரிடும் அந்த நேரம் தேவர்களுக்கு வியப்பை ஏற்படுத்தியது; அந்த சமயம், புத்திசாலிகள் அதனை பயங்கரமானதும் அச்சமூட்டும் ஒன்றாகவும் கண்டார்கள்.
ஸுபாணைர்நிஶிதைஸ்தீக்ஷ்ணைஃ கம்கபத்ரைஃ ஶிலீமுகைஃ । ஹும்டேந தாடிதோ ராஜா ஸுபாஹ்வோரம்தரே ததா
கழுகு இறகுகள் பொருத்தப்பட்ட கூர்மையான கற்கள் முனையில் உள்ள அம்புகளால் ஹுண்டன் தாக்க, அந்த மன்னன் தன் வலுவான இரண்டு புய்களுக்கிடையில் காயமடைந்தான்.
ஸுபாலே பம்சபிர்பாணைர்வித்தஃ க்ருத்தோऽபவத்ததா । ஸவித்தஸ்து ததா பாணைரதிகம் ஶுஶுபே ந்ரு'பஃ
அந்த நேரத்தில், ஐந்து அம்புகள் புய்களில் பாய்ந்ததால் அவன் கோபமடைந்தான்; அம்புகளால் காயமடைந்தும், அந்த மன்னன் இன்னும் அதிகமாக ஜொலித்தான்.
ஸாருணஃ கரமாலாபிருதயம்ஶ்ச திவாகரஃ । ருதிரேண து திக்தாம்கோ ஹேமபாணைஸ்தநுஸ்திதைஃ
சிவப்பான கதிர்களுடன் எழும் சூரியனைப் போல், அவன் உடல் இரத்தத்தில் நனைந்து, தங்க அம்புகள் உடலில் பதிந்தவாறு அழகாக இருந்தான்.
ஸூர்யவச்சோபதே ராஜா பூர்வகாலஸ்ய சாம்பரே । த்ரு'ஷ்ட்வா து பௌருஷம் தஸ்ய தாநவம் வாக்யமப்ரவீத்
பழைய காலத்தில் வானில் சூரியன் போல ஒளிர்ந்த அரசன், அந்த தானவனின் வீரம் பார்த்து இவ்வாறு சொன்னான்.
திஷ்டதிஷ்ட க்ஷணம் தைத்ய பஶ்ய மே லாகவம் புநஃ । இத்யுக்த்வா து ரணே தைத்யம் ஜகாந தஶபிஃ ஶரைஃ
“நில், நில், ஒரு கணம், அசுரா! என் வேகத்தை மீண்டும் பார்!” என்று கூறி, போரில் அந்த தானவனை பத்து அம்புகளால் தாக்கினான்.
முகே பாலே ஹதஸ்தேந மூர்ச்சிதோ நிபபாத ஹ । பஶ்யாமாநைஃ ஸுரைர்திவ்யை ரதோபரி மஹாபலஃ
அவன் முகத்திலும் நெற்றியிலும் அம்பு பட்டு, அந்த வலிமைமிக்கவன் மயங்கி, தேவர்களும் பார்த்துக்கொண்டிருக்க, ரதத்தில் விழுந்தான்.
தேவைஶ்ச சாரணைஃ ஸித்தைஃ க்ரு'தஃ ஶப்தஃ ஸுஹர்ஷஜஃ । ஜயஜயேதி ராஜேம்த்ர ஶம்காந்தத்முஃ புநஃ புநஃ
தேவர்கள், சாரணர்கள், சித்தர்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியில், “ஜெயம்! ஜெயம்! அரசே!” என்று பலமுறை சங்கை ஊதினர்.
ஸகோலாஹலஶப்தஸ்து துமலோ தேவதேரிதஃ । கர்ணரம்த்ரமாவிவேஶ ஹும்டஸ்ய மூர்சிதஸ்ய ச
அந்த பெரும் சப்தம், தேவர்கள் எழுப்பியது, மயங்கி கிடந்த ஹுண்டனின் காதில் புகுந்தது.
ஶ்ருத்வா ஸதநுராதாய பாணமாஶீவிஷோபமம் । ஸ்தீயதாம் ஸ்தீயதாம் யுத்தே ந ம்ரு'தோஸ்மி த்வயா ஹதஃ
அதை கேட்டவுடன், வில் எடுத்தான்; பாம்புபோல் கொடிய அம்பை எடுத்துக்கொண்டு, “நில், நில், போரில் நிலைநிற்! நான் இறக்கவில்லை, நீ என்னால் சாய்த்துவிடவில்லை!” என்றான்.
இத்யுக்த்வா புநருத்தாய லாகவேந ஸமந்விதஃ । ஏகவிம்ஶதிபிர்பாணைர்நஹுஷம் சாஹநத்புநஃ
இவ்வாறு கூறி, மீண்டும் எழுந்து, வேகத்துடன், இருபத்து ஒன்று அம்புகளால் நஹுஷனை மீண்டும் தாக்கினான்.
ஏகேந முஷ்டிமத்யே து சதுர்பிர்பாஹுமத்யதஃ । சதுர்பிஶ்ச மஹாஶ்வாம்ஶ்ச சத்ரமேகேந தேந வை
ஒரு அம்பால் கை நடுவில், நான்கு அம்புகளால் புயல் நடுவில், இன்னும் நான்கு அம்புகளால் பெரிய குதிரைகளை, ஒரு அம்பால் குடையை தாக்கினான்.
பம்சபிர்மாதலிம் வித்த்வா ரதநீடம் து ஸப்தபிஃ । த்வஜதம்டம் த்ரிபிஸ்தீக்ஷ்ணைர்தாநவஃ ஶிகிபத்ரிபிஃ
ஐந்து அம்புகளால் மாதலியை, ஏழு அம்புகளால் ரத மேடையை, மூன்று கூரிய, மயில் இறகுகள் பொருத்திய அம்புகளால் கொடியை தாக்கினான்.
ஆதாநம் து நிதாநம் து லக்ஷமோக்ஷம் துராத்மநஃ । லாகவம் தஸ்ய ஸம்த்ரு'ஷ்ட்வா தேவதா விஸ்மயம்கதாஃ
அவன் வில் இழுத்து, குறி வைத்து, அம்பை விடும் திறமையும், வேகத்தையும் பார்த்து, தேவர்கள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கினர்.
தஸ்ய பௌருஷமாபஶ்ய ஸ ராஜா தாநவோத்தமம் । ஶூரோஸி க்ரு'தவித்யோஸி தீரோஸி ரணபம்டிதஃ
அந்த தானவரின் வீரத்தை அரசன் பார்த்து, “நீ வீரன், கல்வியில் தேர்ந்தவன், மனதில் உறுதியானவன், போரில் நிபுணன்” என்றான்.
இத்யுக்வா தாநவம் தம் து தநுர்விஸ்பார்ய பூபதிஃ । மார்கணைர்தஶபிஸ்தம் து விவ்யாத லகுவிக்ரமஃ
இவ்வாறு தானவனைச் சொல்லி, அரசன் விலை இழுத்து, வேகமாக பத்து அம்புகளால் அவனைத் துளைத்தான்.
த்ரிபிர்த்வஜம் ப்ரசிச்சேத ஸ பபாத தராதலே । துரகாந்பாதயாமாஸ சதுர்பிஸ்தஸ்ய ஸாயகைஃ
மூன்று அம்புகளால் கொடியை வெட்டினான்; அது பூமியில் விழுந்தது. நான்கு அம்புகளால் குதிரைகளை வீழ்த்தினான்.
ஏகேந சத்ரம் தஸ்யாபி சகர்த லகுவிக்ரமஃ । தஶபிஃ ஸாரதிஸ்தஸ்ய ப்ரேஷிதோ யமமம்திரம்
ஒரு வேகமான அம்பால் குடையை வெட்டினான்; பத்து அம்புகளால் சாரதியை யமலோகத்துக்கே அனுப்பினான்.
தம்ஶநம் தஶபிஶ்சித்த்வா ஶரைஶ்ச விதலீக்ரு'தஃ । ஸர்வாம்கேஷு ச த்ரிம்ஶத்பிர்விவ்யாத தநுஜேஶ்வரம்
பத்து அம்புகளால் கம்பியை வெட்டி நசுக்கியான்; முப்பது அம்புகளால் அந்த தானவரின் உடல் முழுவதும் துளைத்தான்.
ஹதாஶ்வோ விரதோ ஜாதோ பாணபாணிர்தநுர்தரஃ । அப்யதாவத்ஸ வேகேந வர்ஷயந்நிஶிதைஃ ஶரைஃ
குதிரைகள் இறந்து, ரதம் உடைந்து, வில் பிடித்து, அந்த வில்லாளர் வேகமாக ஓடி, கூரிய அம்புகளை மழைப்போல் பொழிந்தான்.