ஏவமாகர்ண்ய தத்ஸர்வம் நஹுஷஸ்ய மஹாத்மநஃ । கத்வா ஹும்டம் ஸ துஷ்டாத்மா ஆசசக்ஷேऽஸ்ய பாஷிதம்
அனைத்தையும் அந்த மகான் நஹுஷனிடமிருந்து கேட்டவுடன், அந்தக் கொடிய உள்ளத்தவன் ஹுண்டனிடம் சென்று அவன் சொன்னதை தெரிவித்தான்.
நிஶம்ய தந்முகாத்தூர்ணம் சுக்ரோத திதிஜேஶ்வரஃ । கஸ்மாத்ஸூதேந பாபேந தயா தாஸ்யா ந காதிதஃ
அதை அவனது வாயிலிருந்து விரைவாகக் கேட்டதும், அரக்கர்களின் தலைவன் கோபமடைந்து, 'அந்தப் பாவி சமையக்காரன் அந்த வேலைக்காரியுடன் சேர்ந்து அவனை ஏன் கொல்லவில்லை?' என்று கூறினான்.
ஸோயம் வ்ரு'த்திம் ஸமாயாதோ மயா வ்யாதிருபேக்ஷிதஃ । அதைநம் காதயிஷ்யாமி அநயா ஶிவகந்யயா
'நான் நோயாக எண்ணி கவனிக்காமல் விட்டவனே, இப்போது வலிமை பெற்று வந்துள்ளான்; இப்போது இந்த சிவனுடைய மகளால் அவனை நான் கொன்றுவிடுவேன்.' என்றான்.
ஆயோஃ புத்ரம் கலம் யுத்தே பாணைரேபிஃ ஶிலாஶிதைஃ । ஏவம் ஸசிம்தயித்வா து ஸாரதிம் வாக்யமப்ரவீத்
'அயுவின் அந்தக் கெட்ட மகனை இந்தக் கல்லால் கூடிய அம்புகளால் போரில் வீழ்த்துவேன்,' என்று எண்ணி, தனது தேரோட்டியிடம் சொன்னான்.
ஸ்யம்தநம் யோஜயஸ்வ த்வம் துரகைஃ ஸாதுபிஃ ஶிவைஃ । ஸேநாத்யக்ஷம் ஸமாஹூய இத்யுவாச ஸமாதுரஃ
'நல்ல, புனிதமான குதிரைகளால் தேரை இணைக்கவும்; படைத்தலைவரை அழைக்கவும்,' என்று அவன் கலக்கத்துடன் கூறினான்.
ஸஜ்ஜதாம் மம ஸைந்யம் த்வம் ஶூராந்நாகாந்ப்ரகல்பய । ஸாரோஹைஸ்துரகாந்யோதாந்பதாகாச்சத்ரசாமரைஃ
'என் படையை தயார் செய்யவும்; வீரமான யானைகளை ஏற்பாடு செய்யவும்; சவாரியாளர்களுடன் குதிரைகள், கொடிகள், குடைகள், சாமரங்கள் கொண்ட போராளிகளை அமைக்கவும்.'
சதுரம்கபலம் மேऽத்ய யோஜயஸ்வ ஹி ஸத்வரம் । ஏவமாகர்ண்ய தத்தஸ்ய ஹும்டஸ்யாபி ததோ லகுஃ
'இன்று என் நான்கு வகை படையையும் விரைவாகச் சேர்க்கவும்.' என்று கூறியதும், ஹுண்டனின் ஆட்கள் உடனே செயல்பட்டார்கள்.
ஸேநாத்யக்ஷோ மஹாப்ராஜ்ஞஃ ஸர்வம் சக்ரே யதாவிதி । சதுரம்கேந தேநாஸௌ பலேந மஹதா வ்ரு'தஃ
அந்த அறிவுள்ள படைத்தலைவர் எல்லாவற்றையும் முறையாகச் செய்தான்; அந்தப் பெரிய நான்கு படைத் தொகையால் அவன் சூழப்பட்டான்.
ஜகாம நஹுஷம் வீரம் சாபபாணதரம் ரணே । இம்த்ரஸ்ய ஸ்யம்தநே யுக்தம் ஸர்வஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரம்
அவன் போரில் வில்லும் அம்பும் ஏந்திய வீர நஹுஷனை, இந்திரனின் தேரில் ஏறி, எல்லா ஆயுதங்களிலும் சிறந்தவனாகச் சென்றான்.
உத்யம்தம் ஸமரே வீரம் துராபம் தேவதாநவைஃ । பஶ்யம்தி ககநே தேவா விமாநஸ்தா மஹௌஜஸஃ
போரில் எழும் அந்த வீரனை, தேவர்களும் அரக்கர்களும் எட்ட முடியாதவனாக, வானில் விமானங்களில் இருந்து சக்திவாய்ந்த தேவர்கள் பார்த்தார்கள்.
தேஜோஜ்வாலாஸமாகீர்ணம் த்விதீயமிவ பாஸ்கரம் । ஸூத உவாச- அத தே தாநவாஃ ஸர்வே வவ்ரு'ஷுஸ்தம் ஶரோத்தமைஃ
அவன் ஒளியால் சூழப்பட்டு, இரண்டாவது சூரியனைப் போல் தெரிந்தான். தேரோட்டியார் கூறினார்: அப்போது எல்லா அரக்கர்களும் அவனை சிறந்த அம்புகளால் மழைபோல் வீசியார்கள்.
கட்கைஃ பாஶைர்மஹாஶூலைஃ ஶக்திபிஸ்து பரஶ்வதைஃ । யுயுதுஃ ஸம்யுகே தேந நஹுஷேண மஹாத்மநா
வாள், கயிறு, பெரிய வேல், சுழியம்பு, கோடாரம் ஆகிய ஆயுதங்களால், அந்த மகான் நஹுஷனுடன் அவர்கள் போரிட்டார்கள்.
ஸம்ரப்தா கர்ஜமாநாஸ்தே யதா மேகா கிரௌ ததா । தத்விக்ரமம் ஸமாலோக்ய ஆயுபுத்ரஃ ப்ரதாபவாந்
அவர்கள் மலையில் மேகங்கள் முழங்குவது போல் கோபத்துடன் ஆரவாரம் செய்தனர்; அந்த வீரத்தைப் பார்த்து, அயுவின் மகன், வலிமைமிக்கவன்—
இம்த்ராயுதஸமம் சாபம் விஸ்பார்ய ஸ குணஸ்வரம் । வஜ்ரஸ்போடஸமஃ ஶப்தஶ்சாபஸ்யாபி மஹாத்மநஃ
இந்திரனின் ஆயுதத்துக்கு இணையான வில்லைக் கயிற்றை இழுத்து, அதிலிருந்து எழுந்த ஒலி, வஜ்ராயுதம் இடிக்கும் சப்தத்தைப் போல் இருந்தது.
நஹுஷேண க்ரு'தோ விப்ரா தாநவாநாம் பயப்ரதஃ । மஹதா தேந கோஷேண தாநவாஃ ப்ரசகம்பிரே
நஹுஷனால், பிராமணர்களே, அரக்கர்களுக்கு பயத்தை உண்டாக்கும் பெரும் சப்தம் எழுந்தது; அந்தச் சப்தத்தால் அரக்கர்கள் நடுங்கினர்.
கஶ்மலாவிஷ்டஹ்ரு'தயா பக்நஸத்வா மஹாஹவே
பெரும் போரில் அவர்களின் மனம் கலங்கிப் போய், தைரியம் முற்றிலும் உடைந்தது.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே குருதீர்தமாஹாத்ம்யே ச்யவநசரித்ரே நஹுஷாக்யாநே சதுர்தஶாதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, பத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில், வேனன் கதையும், குரு தீர்த்தத்தின் மகிமையும், ச்யவனனின் வரலாறும், நஹுஷனின் கதை ஆகியவற்றில் நூற்றின்பதினான்காவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.
கும்ஜல உவாச- ததஸ்த்வஸௌ ஸம்யதி ராஜமாநஃ ஸமுத்யதஶ்சாபதரோ மஹாத்மா । யதைவ காலஃ குபிதஃ ஸலோகாந்ஸம்ஹர்துமைச்சத்து ததா ஸுதாநவாந்
குஞ்சலன் சொன்னான்: பிறகு அந்த மகாத்மா மன்னன், வில் ஏந்தி போருக்கு எழுந்து, அரசருக்கு உரிய ஒளியுடன், எல்லா உலகத்தையும் அழிக்க விரும்பும் காலன் போல், அந்த தானவர்களை அழிக்க விரும்பினான்.
மஹாஸ்த்ரஜாலை ரவிதேஜதுல்யைஃ ஸுதீப்திமத்பிர்நிஜகாந தாநவாந் । வாயுர்யதோந்மூலயதீஹ பாதபாம்ஸ்ததைவ ராஜா நிஜகாந தாநவாந்
சூரியனுக்கு சமமான பிரகாசம் கொண்ட பல்வேறு ஆயுதங்களைப் பயன்படுத்தி, அந்த மன்னன் தீப்பொறிகள் போல் ஜொலிக்கும் ஆயுதங்களால் தானவர்களைத் தாக்கினான்; இங்கு காற்று மரங்களை வேரோடு பிய்க்கும் போல், அந்த மன்னன் தானவர்களை அழித்தான்.
வாயுர்யதா மேகசயம் ச திவ்யம் ஸம்சாலயேத்ஸ்வேந பலேந தேஜஸா । ததா ஸ ராஜா அஸுராந்மதோத்கடாநநாஶயத்பாணவரைஃ ஸுதீக்ஷ்ணைஃ
காற்று தன் சக்தியாலும் ஒளியாலும் மேகக் கூட்டங்களை விரட்டும் போல், அந்த மன்னன் கூர்மையான அம்புகளால் பெருமிதம் கொண்ட அசுரர்களை அழித்தான்.
ந ஶேகுர்தாநவாஃ ஸர்வே பாணவர்ஷம் மஹாத்மநஃ । ம்ரு'தாஃ கேசித்த்ருதாஃ கேசித்கேசிந்நஷ்டா மஹாஹவாத்
அந்த மகாத்மாவின் அம்புகளின் மழையை எந்த தானவரும் தடுக்க முடியவில்லை; சிலர் போரில் உயிரிழந்தார்கள், சிலர் விரைவாக ஓடினர், சிலர் பெரிய போரில் காணாமல் போனார்கள்.
ஸூத உவாச- மஹாதேஜம் மஹாப்ராஜ்ஞம் மஹாதாநவநாஶநம் । சுக்ரோத ஹும்டோ துஷ்டாத்மா த்ரு'ஷ்ட்வா தம் ந்ரு'பநம்தநம்
சூதன் சொன்னான்: அந்த இளவரசனைப் பார்த்து, துஷ்டமான மனம் கொண்ட ஹுண்டன், மிகுந்த சக்தியும் அறிவும் கொண்டவன், பெரிய தானவர்களை அழித்தவன் என்பதால், கடும் கோபமடைந்தான்.
ஸ்திதோ கத்வேதமாபாஷ்ய திஷ்டதிஷ்டேதி சாஹவே । த்வாமத்ய ச நயிஷ்யாமி ஆயுபுத்ர யமாம்திகம்
அவன் அருகில் வந்து, 'நில், நில்!' என்று போரில் கூறி, அயு மகனே, இன்று உன்னை யமனின் இடத்திற்கு அழைத்துச் செல்வேன் என்று சபதம் செய்து உறுதியாக நின்றான்.
நஹுஷ உவாச- ஸ்திதோஸ்மி ஸமரே பஶ்ய த்வாமஹம் ஹம்துமாகதஃ । அஹம் த்வாம் து ஹநிஷ்யாமி தாநவம் பாபசேதநம்
நஹுஷன் சொன்னான்: 'நான் இங்கு போர்க்களத்தில் நின்றிருக்கிறேன்; பார்த்து கொள், உன்னை அழிக்க வந்துள்ளேன். பாவமுள்ள தானவனே, நான் உன்னை இன்று கொல்வேன்.'
இத்யுக்த்வா தநுராதாய பாணாநக்நிஶிகோபமாந் । சத்ரேண த்ரியமாணேந ஶுஶுபே ஸோऽபி ஸம்யுகே
இவ்வாறு கூறி, வில் மற்றும் தீக்கனல் போன்ற அம்புகளை எடுத்தான்; மேலே குடை பிடிக்கப்பட்டு, அந்த போர்க்களத்தில் அவன் ஒளிவீசினான்.
இம்த்ரஸ்ய ஸாரதிம் திவ்யம் மாதலிம் வாக்யமப்ரவீத் । வாஹயது ரதம் மேऽத்ய ஹும்டஸ்ய ஸம்முகம் பவாந்
அவன் இந்திரனின் தேரோட்டியான மாதலியிடம், 'இன்று என் தேரை ஹுண்டனின் எதிரே செலுத்து' என்று கூறினான்.
இத்யுக்தஸ்தேந வீரேண மாதலிர்லகுவிக்ரமஃ । துரகாம்ஶ்சோதயாமாஸ மஹாவாதஜவோபமாந்
அந்த வீரனின் வார்த்தையை கேட்ட மாதலி, விரைவாக செயல்படுவான், புயலுக்கு சமமான வேகமுள்ள குதிரைகளை ஓட்டினான்.
உத்பேதுஶ்ச ததோ வாஹா ஹம்ஸா இவ யதாம்பரே । சத்ரேண இம்துவர்ணேந ரதேநாபி பதாகிநா
பிறகு அந்த குதிரைகள், வானில் அலகுகள் பறக்கும் போல் பறந்தன; சந்திரனின் நிறமுள்ள குடையுடன், கொடிகள் அலங்கரிக்கப்பட்ட தேரும் இருந்தது.
நபஸ்தலம் து ஸம்ப்ராப்ய யதா ஸூர்யோ விராஜதே । ஆயுபுத்ரஸ்ததா ஸம்க்யே தேஜஸா விக்ரமேண து
வானகத்தை அடைந்து, சூரியன் எப்படி ஒளிவீசுகிறானோ, அப்படியே அயு மகனும் போர்க்களத்தில் தன் வீரமும் ஒளியாலும் பிரகாசித்தான்.
அத ஹும்டோ ரதஸ்தோऽபி ராஜமாநஃ ஸ்வதேஜஸா । ஸர்வாயுதைஶ்ச ஸம்யுக்தஸ்தத்வத்வீரவ்ரதே ஸ்திதஃ
பிறகு ஹுண்டன், தேரில் நின்று, தன் ஒளியால் ஜொலித்து, எல்லா ஆயுதங்களும் ஏந்தி, வீர சத்தியத்தில் நிலைத்து நின்றான்.