இத்யேவம் ப்ரவிசார்யைவ விபுலா க்ரோதமூர்ச்சிதா । மேகலாம் து ஸமாஹூய ஸைரம்த்ரீம் வாக்யமப்ரவீத்
இவ்வாறு யோசித்துப் பெரும் கோபத்தில் மூழ்கிய அவள், மேகலையை அழைத்து, அந்த வேலைக்காரியிடம் பேசினாள்.
ஜஹ்யேநம் பாலகம் துஷ்டம் மேகலேऽத்ய மஹாநஸே । ஸூதஹஸ்தே ப்ரதேஹி த்வம் ஹுண்டபோஜநஹேதவே
இன்று, மேகலை, இந்தக் கெட்ட பையனை சமையலறையில் விட்டுவிடு; அவனை சமையல்காரரிடம் ஒப்படைத்து, ஹுண்டனுக்கு உணவாகக் கொடு.
மேகலா பாலகம் க்ரு'ஹ்ய ஸூதமாஹூய சாப்ரவீத் । ராஜாதேஶம் குருஷ்வாத்ய பசஸ்வைநம் ஹி பாலகம்
மேகலை அந்தப் பையனைப் பிடித்து, சமையல்காரரை அழைத்து, 'இன்று அரசரின் கட்டளையை நிறைவேற்று, இந்தப் பையனை சமை' என்று சொன்னாள்.
ஏவமாகர்ணிதம் தேந ஸூதேநாபி மஹாத்மநா । ஆதாய பாலகம் ஹஸ்தாச்சஸ்த்ரமுத்யம்ய சோத்யதஃ
இதை கேட்ட அந்த உயர்ந்த மனமுள்ள சமையல்காரர், பையனைத் தன் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, கத்தியை உயர்த்தி, செய்யத் தயாரானான்.
ஏஷ வை தேவதேவஸ்ய தத்தாத்ரேயஸ்ய தேஜஸா । ரக்ஷிதஸ்த்வாயுபுத்ரஶ்ச ஸ ஜஹாஸ புநஃ புநஃ
தேவதேவரான தத்தாத்திரேயரின் சக்தியால், ஆயுவின் மகன் பாதுகாக்கப்பட்டான்; அவன் மீண்டும் மீண்டும் சிரித்தான்.
ஹஸம்தம் தம் ஸமாலோக்ய ஸ ஸூதஃ க்ரு'பயாந்விதஃ । ஸைரம்த்ரீ ச க்ரு'பாயுக்தா ஸூதம் தம் ப்ரத்யபாஷத
அவன் சிரிப்பதைப் பார்த்த சமையல்காரருக்கு இரக்கம் வந்தது; வேலைக்காரியும் இரக்கத்துடன் சமையல்காரரிடம் பேசினாள்.
நைஷ வத்யஸ்த்வயா ஸூத ஶிஶுரேவ மஹாமதே । திவ்யலக்ஷணஸம்பந்நஃ கஸ்ய ஜாதஃ ஸுஸத்குலே
அருமை உள்ள சமையல்காரரே, நீ இந்தக் குழந்தையை கொல்லக்கூடாது; அவன் தெய்வீக இலக்கணங்கள் கொண்டவன். எந்த நல்ல குடும்பத்தில் பிறந்தவன்?
ஸூத உவாச- ஸத்யமுக்தம் த்வயா பத்ரே வாக்யம் வை க்ரு'பயாந்விதம் । ராஜலக்ஷணஸம்பந்நோ ரூபவாந்கஸ்ய பாலகஃ
சமையல்காரர் சொன்னான்: 'நல்லவளே, இரக்கத்துடன் நீ சொன்னது உண்மைதான்; இந்தப் பையன் அரசர் இலக்கணங்களும் அழகும் கொண்டவன், இவர் யாருடைய பிள்ளை?'
கஸ்மாத்போக்ஷ்யதி துஷ்டாத்மா ஹும்டோऽயம் தாநவாதமஃ । யேந வை ரக்ஷிதோ வம்ஶஃ பூர்வமேவ ஸுகர்மணா
இந்தக் கெட்ட மனம் கொண்ட ஹுண்டன், தானவர்களில் கீழானவன், ஏன் அவனை உண்ண வேண்டும்? அவனால் முன்பு நல்ல செயலால் வம்சம் காப்பாற்றப்பட்டது.
ஆபத்ஸ்வபி ஸ ஜீவேத துர்கேஷு நாந்யதா பவேத் । ஸிம்துவேகேந நீதஸ்து வஹ்நிமத்யே கதோऽதவா
எந்த ஆபத்திலும் அவன் உயிரோடு இருப்பான்; கடின சூழ்நிலையிலும் வேறு விதமாக இருக்காது; நதி வெள்ளத்தில் அடித்துச் செல்லப்பட்டாலும், அல்லது நெருப்புக்குள் சென்றாலும்.
ஜீவதேநாத்ர ஸம்தேஹோ யஶ்ச கர்மஸஹாயவாந் । தஸ்மாத்தி க்ரியதே கர்ம தர்மபுண்யஸமந்விதம்
அவன் உயிரோடு இருப்பதில் சந்தேகம் இல்லை; யாருக்கு நல்ல செயல்கள் துணையாக இருக்கின்றனோ, அவர்களுக்காகவே தர்மமும் புண்ணியமும் நிறைந்த செயல்கள் செய்யப்படுகின்றன.
ஆயுஷ்மம்தோ நராஸ்தேந ப்ரவதம்தி ஸுகம் ததஃ । தாரகம் பாலகம் கர்ம ரக்ஷதே ஜாக்ரதே ஹி தத்
அதனால் நீண்ட ஆயுள் கொண்டவர்கள் மகிழ்ச்சியுடன் பேசுகிறார்கள்; பாதுகாக்கும் நல்ல செயல்கள் விழிப்புடன் இருப்பவரை காப்பாற்றும்.
முக்திதம் ஜாயதே நித்யம் மைத்ரஸ்தாநப்ரதாயகம் । தாநபுண்யாந்விதம் கர்ம ப்ரியவாக்யஸமந்விதம்
அத்தகைய நல்ல செயல் எப்போதும் விடுதலை தரும், நண்பர்களிடையே இடம் தரும், தான புண்ணியமும் இனிய சொற்களும் அதனுடன் இருக்கும்.
உபகாரயுதம் யஶ்ச கரோதி ஶுபக்ரு'த்ததா । தமேவ ரக்ஷதே கர்ம ஸர்வதைவ ந ஸம்ஶயஃ
யார் உதவியுடன் நல்ல செயல்களைச் செய்கிறார்களோ, அந்தச் செயலே அவரை எப்போதும் காப்பாற்றும்; இதில் சந்தேகம் இல்லை.
அந்யயோநிம் ப்ரயாதி ஸ்ம ப்ரேரிதஃ ஸ்வேந கர்மணா । கிம் கரோதி பிதா மாதா அந்யே ஸ்வஜநபாந்தவாஃ
தன் செயலால் தூண்டப்பட்டு ஒருவன் பிற பிறவிக்கு செல்கிறான்; அப்பொழுது தந்தை, தாய், பிற உறவினர்கள் என்ன செய்ய முடியும்?
கர்மணா நிஹதோ யஸ்து ந ஸ்யுஸ்தஸ்ய ச ரக்ஷணே । ஸூத உவாச- யேநைவ கர்மணா சைவ ரக்ஷிதஶ்சாயுநம்தநஃ
தன் செயலால் பாதிக்கப்பட்டவனை யாரும் காப்பாற்ற முடியாது; சமையல்காரர் சொன்னான்: 'அதே செயலால் ஆயுவின் மகன் பாதுகாக்கப்பட்டான்.'
தஸ்மாத்க்ரு'பாந்விதோ ஜாதஃ ஸூதஃ கர்மவஶாநுகஃ । ஸைரம்த்ரீ ச ததா ஜாதா ப்ரேரிதா தஸ்ய கர்மணா
அதனால் சமையல்காரர் இரக்கமடைந்து, செயலின் வலிமையால் நடந்து கொண்டான்; அதுபோல் வேலைக்காரியும் அவனது செயலால் தூண்டப்பட்டாள்.
த்வாப்யாமேவ ஸுதஶ்சாயோ ரக்ஷிதஶ்சாருலக்ஷணஃ । ராத்ராவேவ ப்ரணீதோऽஸௌ தஸ்மாத்கேஹாந்மஹாஶ்ரமே
இந்த இருவராலும் அழகிய இலக்கணங்கள் கொண்ட ஆயுவின் மகன் பாதுகாக்கப்பட்டான்; இரவு நேரத்தில் அவனை அந்த வீட்டிலிருந்து பெரிய ஆசிரமத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார்கள்.
வஶிஷ்டஸ்யாஶ்ரமே புண்யே ஸைரம்த்ர்யா புண்யகர்மணா । ஶுபே பர்ணகுடீத்வாரே தஸ்மிந்நேவ மஹாஶ்ரமே
வசிஷ்டரின் புனிதமான தவமகளிர் வாழும் Hermitage-இல், சைரந்த்ரியின் நல்ல செய்கைகளால், அந்த அழகான இலைகள் சூழ்ந்த குடிலின் வாசலில், அதே பெரிய ஆசிரமத்திலேயே,
கதா ஸா ஸ்வக்ரு'ஹம் பஶ்சாந்நிக்ஷிப்ய பாலகோத்தமம் । ஏணம் நிபாத்ய ஸூதேந பாசிதம் மாம்ஸமேவ ஹி
பிறகு அவள் தன் சிறந்த குழந்தையை அங்கே விட்டுவிட்டு, தன் வீட்டிற்குச் சென்றாள்; சமையல்காரன் ஒரு மானை வேட்டையாடி, அதன் இறைச்சியை மட்டும் சமைத்தான்.
போஜயித்வா ஸுதைத்யேம்த்ரோ ஹும்டோ ஹ்ரு'ஷ்டோபவத்ததா । ஶாபமஶோகஸும்தர்யா மோகம் மேநே ததாஸுரஃ
மானின் இறைச்சியைக் கொண்டு அசுரராஜா ஹுண்டாவுக்கு உணவு அளித்தபின், அவன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்; அப்போது அந்த அசுரன், அசோகசுந்தரியின் சாபம் பயனற்றது என்று எண்ணினான்.
ஹர்ஷேண மஹதாவிஷ்டஃ ஸ ஹும்டோ தாநவேஶ்வரஃ । கும்ஜல உவாச- ப்ரபாதே விமலே ஜாதே வஶிஷ்டோ முநிஸத்தமஃ
மிகுந்த மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த அந்த அசுரர்களின் தலைவன் ஹுண்டா பேசினான்— குஞ்சலன் சொன்னான்: புனிதமான காலை நேரம் வந்தபோது, உயர்ந்த முனிவர் வசிஷ்டர்,
பஹிர்கதோ ஹி தர்மாத்மா குடீத்வாராத்ப்ரபஶ்யதி । ஸம்பூர்ணம் பாலகம் த்ரு'ஷ்ட்வா திவ்யலக்ஷணஸம்யுதம்
அந்த தர்மமுள்ள முனிவர், குடிலின் வாசலில் இருந்து வெளியே வந்தார்; அங்கே தெய்வீக இலக்கணங்கள் கொண்ட முழுமையான ஒரு குழந்தையைப் பார்த்தார்.
ஸம்பூர்ணேம்துப்ரதீகாஶம் ஸும்தரம் சாருலோசநம் । வஶிஷ்ட உவாச- பஶ்யம்து முநயஃ ஸர்வே யூயமாகத்ய பாலகம்
முழு சந்திரனைப் போல ஒளிரும், அழகான கண்கள் கொண்ட அந்த சிறுவனை— வசிஷ்டர் கூறினார்: எல்லா முனிவர்களும் வந்து இந்தக் குழந்தையைப் பாருங்கள்.
கஸ்ய கேந ஸமாநீதம் ராத்ரௌ த்வாராம்கணே மம । தேவகம்தர்வகர்பாபம் ராஜலக்ஷணஸம்யுதம்
இது யாருடைய குழந்தை, யார் இதை இரவில் என் வாசலில் கொண்டு வந்து வைத்தார்? இது தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்களின் பிள்ளையைப் போலவும், அரசர் இலக்கணங்கள் கொண்டதாகவும் இருக்கிறது.
கம்தர்பகோடிஸம்காஶம் பஶ்யம்து முநயோऽமலம் । மஹாகௌதுகஸம்யுக்தா ஹ்ரு'ஷ்டா த்விஜவராஸ்ததஃ
கோடியான காமதேவரைப் போல ஒளிரும், குற்றமற்ற இந்தக் குழந்தையை முனிவர்கள் பாருங்கள்; அப்போது அந்த சிறந்த பிராமணர்கள் பெரும் ஆச்சரியத்துடனும் மகிழ்ச்சியுடனும்,
ஸமபஶ்யந்ஸுதம் தே து ஆயோஶ்சைவ மஹாத்மநஃ । வஶிஷ்டஃ ஸ து தர்மாத்மா ஜ்ஞாநேநாலோக்ய பாலகம்
அவர்கள் அந்த மகானாயகன் ஆயுவின் மகனைப் பார்த்தார்கள்; தர்மமுள்ள வசிஷ்டர், தன் ஞானத்தால் அந்தக் குழந்தையை உணர்ந்தார்.
ஆயுபுத்ரம் ஸமாஜ்ஞாதம் சரித்ரேண ஸமந்விதம் । வ்ரு'த்தாம்தம் தஸ்ய துஷ்டஸ்ய ஹுண்டஸ்யாபி துராத்மநஃ
அவன் ஆயுவின் மகன் என்றும், நல்ல குணங்கள் கொண்டவன் என்றும் அறிந்தார்; அத்துடன் அந்த துஷ்டன் ஹுண்டாவின் தீய செயல்களையும் தெரிந்துகொண்டார்.
க்ரு'பயா ப்ரஹ்மபுத்ரஸ்து ஸமுத்தாய ஸுபாலகம் । கராப்யாமத க்ரு'ஹ்ணாதி யாவத்த்விஜோ வரோத்தமஃ
அன்பால் நிரம்பிய பிரம்மாவின் மகன், அந்த அழகான குழந்தையைத் தூக்கி எடுத்து, தன் கைகளால் பிடித்தார், அந்தச் சிறந்த முனிவர்.
தாவத்புஷ்பஸுவ்ரு'ஷ்டிம் ச சக்ருர்தேவாஃ ஸுதோபரி । லலிதம் ஸுஸ்வரம் கீதம் ஜகுர்கம்தர்வகிந்நராஃ
அந்த நேரத்தில் தேவர்கள் அந்தக் குழந்தையின் மேல் மலர்களை மழையாக பொழிந்தனர்; கந்தர்வர்களும் கின்னரர்களும் இனிமையான, இசைமிகு பாடல்களைப் பாடினர்.