பயாத்பாபாத்தபாச்சோகாத்தாரித்ர்யவ்யாதிகர்ஶிதாந் । விமும்சம்தி ச யே ஜம்தூம்ஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
பயம், பாவம், வெப்பம், துயரம், ஏழ்மை, நோய் ஆகியவற்றால் பாதிக்கப்பட்ட உயிர்களை விடுவிக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
ஆத்மஸ்வரூபவம்தஶ்ச யௌவநஸ்தாஶ்ச பாரத । யே வை ஜிதேம்த்ரியா தீராஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
தம்மை அறிந்து, இளமையில் இருந்து, உணர்ச்சிகளை அடக்கி, மனம் நிலைநாட்டியவர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
ஸுவர்ணஸ்ய ச தாதாரோ கவாம் பூமேஶ்ச பாரத । அந்நாநாம் வாஸஸாம் சைவ தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
பொன், மாடு, நிலம், உணவு, உடை ஆகியவற்றை தானமாக வழங்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
யே யாசிதாஃ ப்ரஹ்ரு'ஷ்யம்தி ப்ரியம் தத்வா வதம்தி ச । த்யக்ததாநபலேச்சாஶ்ச தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
யாராவது கேட்டால் மகிழ்ச்சியுடன் கொடுத்து, இனிய வார்த்தை பேசும், தானத்தின் பலனை விரும்பாமல் இருப்பவர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
நிவேஶநாநாம் தாந்யாநாம் நராணாம் ச பரம்தப । ஸ்வயமுத்பாத்ய தாதாரஃ புருஷாஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
தாமாகவே உழைத்து வீடு, தானியம், பிற பொருட்கள் ஆகியவற்றை வழங்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
த்விஷதாமபி யே தோஷாந்ந வதம்தி கதாசந । கீர்தயம்தி குணாந்யே ச தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
தமக்கு விரோதமானவர்களின் குறைகளை ஒருபோதும் சொல்லாமல், அவர்களின் நல்ல பண்புகளைப் புகழும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
யே பரேஷாம் ஶ்ரியம் த்ரு'ஷ்ட்வா ந விதப்யம்தி மத்ஸராத் । ப்ரஹ்ரு'ஷ்டாஶ்சாபிநம்தம்தி தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
மற்றவர்களின் செல்வத்தைப் பார்த்தும் பொறாமையால் வருந்தாமல், மகிழ்ச்சியுடன் வாழ்த்தும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
ப்ரவ்ரு'த்தௌ ச நிவ்ரு'த்தௌ ச ஶ்ருதிஶாஸ்த்ரோக்தமேவ ச । ஆசரம்தி மஹாத்மாநஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
வேதங்களும் சாஸ்திரங்களும் கூறியதை, செயலில் மற்றும் தவிர்ப்பிலும் பின்பற்றி நடக்கும் பெரிய மனம் கொண்டவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
யே நராணாம் வசோ வக்தும் ந ஜாநம்தி ச விப்ரியம் । ப்ரியவாக்யைகவிஜ்ஞாதாஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
மற்றவர்களுக்கு துன்பம் தரும் வார்த்தைகளை பேசத் தெரியாதவர்கள், இனிய சொற்களை மட்டுமே அறிந்தவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
யே நாமபாகாந்குர்வம்தி க்ஷுத்த்ரு'ஷ்ணா ஶ்ரமபீடிதாஃ । ஹம்தகாரஸ்ய கர்தாரஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
பசிப்பும் தாகமும் சோர்வும் வந்தபோதும், உணவைக் கொடுத்து பகிரும் மனிதர்கள் புண்ணியத்தை உருவாக்கி, சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
வாபீகூபதடாகாநாம் ப்ரபாநாம் சைவ வேஶ்மநாம் । ஆராமாணாம் ச கர்தாரஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
குளங்கள், கிணறுகள், ஏரிகள், நீர்பந்தல்கள், வீடுகள், தோட்டங்கள் ஆகியவற்றை அமைக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
அஸத்யேஷ்வபி யே ஸத்யா ரு'ஜவோ நார்ஜவேஷ்வபி । ரிபுஷ்வபிஹிதா யே ச தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
பொய்களில் இருந்தாலும் உண்மையாய் நடக்கும், வஞ்சகர்களிடையே நேர்மையாய் இருப்பவர்கள், பகைவரிடையே தம்மை மறைத்துக் கொள்பவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
யஸ்மிந்கஸ்மிந்குலே ஜாதா பஹுபுத்ராஃ ஶதாயுஷஃ । ஸாநுக்ரோஶாஃ ஸதாசாராஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
எந்த குடும்பத்தில் பிறந்தாலும், பல பிள்ளைகள், நீண்ட ஆயுள், இரக்கம் மற்றும் நல்லொழுக்கம் உடையவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
குர்வம்த்யவம்த்யம் திவஸம் தர்மேணைகேந ஸர்வதா । வ்ரதம் க்ரு'ஹ்ணம்தி யே நித்யம் தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
ஒவ்வொரு நாளும் ஒரு தர்ம விரதத்தை மேற்கொண்டு, அந்த நாளை பயனுள்ளதாக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
ஆக்ரோஶம்தம் ஸ்துவம்தம் ச துல்யம் பஶ்யம்தி யே நராஃ । ஶாம்தாத்மாநோ ஜிதாத்மாநஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
தூற்றுபவரையும் புகழ்பவரையும் சமமாகப் பார்க்கும், மன அமைதி கொண்டும், தம்மை வென்றும் இருப்பவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
யே சாபி பயஸம்த்ரஸ்தாந்ப்ராஹ்மணாம்ஶ்ச ததா ஸ்த்ரியஃ । ஸார்தாந்வா பரிரக்ஷம்தி தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
பயந்தவர்களை, பிராமணர்களை, பெண்களை, பயணிகளை பாதுகாக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
கம்காயாம் புஷ்கரே தீர்தே கயாயாம் ச விஶேஷதஃ । பித்ரு'பிம்டப்ரதாதாரஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
கங்கை, புஷ்கரம், குறிப்பாக கயா போன்ற புனித இடங்களில் முன்னோர்களுக்காக பிண்டம் வழங்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
ந வஶே சேம்த்ரியாணாம் ச யே நராஃ ஸம்யமஸ்திதாஃ । த்யக்தலோபபயக்ரோதாஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
இంద్రியங்களின் கட்டுப்பாட்டில் இல்லாமல், தம்மை அடக்கி, பேராசை, பயம், கோபம் ஆகியவற்றை விட்டவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
யூகா மத்குணதம்ஶாதீந்யே ஜம்தூம்ஸ்துததஸ்தநும் । புத்ரவத்பரிரக்ஷம்தி தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
உடலில் உள்ள புழுக்கள், பூச்சிகள், கடிக்கும் உயிரினங்களைத் தங்கள் பிள்ளையைப் போல பாதுகாக்கும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
அஜ்ஞாநாச்ச யதோக்தேந விதிநா ஸம்சயம்தி ச । ஸர்வத்வம்த்வஸஹா லோகே தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
அறிவில்லாமல் இருந்தாலும், விதிப்படி சேமித்து, உலகில் எல்லா இரட்டைப் பொருள்களையும் சகித்து வாழும் மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
யே பூதாஃ பரதாராம்ஶ்ச கர்மணா மநஸா கிரா । ரமயம்தி ந ஸத்வஸ்தாஸ்தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
செயல், மனம், சொல் மூலமாகவும், பிறருடைய மனைவியரிடம் விருப்பம் கொள்வதில்லை; நல்லொழுக்கத்தில் நிலைத்திருக்கும் தூய மனிதர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
நிம்திதாநி ந குர்வம்தி குர்வம்தி விஹிதாநி ச । ஆத்மஶக்திம் விஜாநம்தி தே நராஃ ஸ்வர்ககாமிநஃ
கேடான செயல்களைச் செய்யாமல், நல்லவை செய்வதும், தங்களுடைய திறனை அறிந்திருப்பதும் கொண்டவர்கள் சொர்க்கத்திற்கு செல்லுவார்கள்.
ஏவம் தே கதிதம் ஸர்வம் மயா தத்த்வேந பார்திவ । துர்கதிஃ ஸத்கதிஶ்சைவ ப்ராப்யதே கர்மபிர்யதா
மன்னா! நான் உமக்கு எல்லாவற்றையும் உண்மையாகச் சொன்னேன்; நல்வாழ்க்கையும் துன்ப வாழ்கையும் மனிதனின் செய்கையின்படி கிடைக்கும்.
நரஃ பரேஷாம் ப்ரதிகூலமாசரந்ப்ரயாதி கோரம் நரகம் ஸுதாருணம் । ஸதாநுகூலஸ்ய நரஸ்ய ஜீவிநஃ ஸுகாவஹா முக்திரதூரஸம்ஸ்திதா
மற்றவர்களுக்கு எதிராக நடக்கும் மனிதன், கடும் நரகத்தை அடைவான்; எப்போதும் பிறருக்கு நல்லது செய்வவன், இன்பமும் விடுதலையும் அடைவது அருகிலேயே இருக்கும்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே குருதீர்தமாஹாத்ம்யே ச்யவநசரித்ரே ஷண்ணவதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புனிதமான பத்மபுராணத்தில், பூமிகண்டத்தில், வேனனின் கதையில், குரு தீர்த்தத்தின் மகிமையும் ச்யவனரின் கதையும் கூறும் தொண்ணூற்றாறுாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ஸப்தநவதிதமோऽத்யாயஃ । கும்ஜல உவாச- ஏவமாகர்ண்ய தாம் ராஜா முநிநா பாஷிதாம் ததா । தர்மாதர்மகதிம் ஸர்வாம் தம் முநிம் ஸமபாஷத
குஞ்சலன் சொன்னான்: முனிவர் கூறிய அந்த வார்த்தைகளை கேட்ட ராஜா, தர்மமும் அதர்மமும் எவ்வாறு நடைபெறுகிறது என்பதைப் பற்றி அந்த முனிவரிடம் கேட்டான்.
ஸுபாஹுருவாச- ஸோஹம் தர்மம் கரிஷ்யாமி ஸோஹம் புண்யம் த்விஜோத்தம । வாஸுதேவம் ஜகத்யோநிம் யஜிஷ்யே நிதராம் முநே
சுபாஹு சொன்னான்: நான் தர்மத்தைச் செய்வேன், நல்ல காரியங்களையும் செய்வேன், சிறந்த பிராமணரே. உலகிற்கு ஆதாரமான வாசுதேவரை மிகவும் பக்தியுடன் வழிபடுவேன், முனிவரே.
ஹோமேந து ஜபேநைவ பூஜயேந்மதுஸூதநம் । யஷ்ட்வா யஜ்ஞம் தபஸ்தப்த்வா விஷ்ணுலோகம் ஸ பூபதிஃ
ஹோமம் செய்து, ஜபம் செய்து, மதுசூதனனை வழிபட வேண்டும். யாகம் செய்து, தவம் செய்த அந்த மன்னன், விஷ்ணுவின் உலகை அடைந்தான்.
பூஜிதஃ ஸர்வகாமைஶ்ச ப்ராப்தவாந்ஸத்வரம் முதா । கதே தஸ்மிந்மஹாலோகே தேவதேவம் ந பஶ்யதி
அவன் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறி மகிழ்ச்சியுடன் அந்த உயர்ந்த உலகை விரைவில் அடைந்தான். ஆனால் அங்கு சென்றபோது தேவர்களின் தேவனை காணவில்லை.
க்ஷுதா ஜாதா மஹாதீவ்ரா த்ரு'ஷ்ணா சாதி ப்ரவர்ததே । தயோஶ்சாபி மஹாப்ராஜ்ஞ ஜீவபீடாகரா பஹு
அவனுக்கு கடும் பசியும், மிகுந்த தாகமும் ஏற்பட்டது. அந்த இரண்டும், அறிவுள்ளவரே, அவனுடைய உயிருக்கு பெரும் வேதனையை உண்டாக்கின.