யஸ்யப்ரஸாதாத்ராஜேம்த்ர இஹைவ பலமஶ்நுதே । பரலோகே ஸுகம் பும்க்தே யஶஃ கீர்திமவாப்நுயாத்
அவரது அருளால், அரசே, இம்மையிலேயே பலனை அடைவான்; மறுமையில் இன்பம் அனுபவிப்பான், புகழும் பெருமையும் பெறுவான்.
ப்ரஸாதாத்யஸ்ய ராஜேம்த்ர குரோஶ்சைவ மஹாத்மநஃ । ப்ரத்யக்ஷம் த்ரு'ஶ்யதே ஶிஷ்யைஸ்த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம்
அந்த மகான் ஆசானின் அருளால், அரசே, சீடன் மூன்று உலகங்களையும், அங்குள்ள எல்லா உயிர்களையும் நேரில் காண முடியும்.
வ்யவஹாரம் ச லோகாநாமாசாரம் ந்ரு'பநம்தந । விஜ்ஞாநம் விம்ததே ஶிஷ்யோ மோக்ஷம் சைவ ப்ரயாதி ச
அனைத்து உலகங்களின் நடத்தை, பழக்க வழக்கங்களை, அரசே, சீடன் அறிந்து, அறிவையும் பெறுகிறான்; மேலும், அவன் விடுதலையும் அடைகிறான்.
ஸர்வேஷாமேவ லோகாநாம் யதா ஸூர்யஃ ப்ரகாஶகஃ । குருஃ ப்ரகாஶகஸ்தத்வச்சிஷ்யாணாம் கதிருத்தமா
எப்படி சூரியன் எல்லா உலகங்களையும் ஒளியூட்டுகிறானோ, அதுபோல் ஆசான் சீடர்களுக்கு அறிவைத் தருவார்; அவரே அவர்களின் உயர்ந்த வழி.
ராத்ராவேவ ப்ரகாஶேச்ச ஸோமோ ராஜா ந்ரு'போத்தம । தேஜஸா ஸாதயேத்ஸர்வமதிகாரம் சராசரம்
அரசர்களில் சிறந்தவரே, சந்திரன் இரவிலும் ஒளிவீசி, தன் பிரகாசத்தால் உயிருள்ளவையும் இல்லாதவையும் அனைத்தையும் ஆட்சி செய்கிறான்.
க்ரு'ஹேப்ரகாஶயேத்தீபஃ ஸமூஹம் ந்ரு'பஸத்தம । தேஜஸா நாஶயேத்ஸர்வமம்தகாரகநாவிலம்
அரசர்களில் முதல்வனே, வீடுகளில் விளக்கு ஒன்று கூடியிருப்பவர்களுக்கு ஒளி தருகிறது; அதன் ஒளியால் அடர்ந்த இருளும் குழப்பமும் முற்றிலும் நீங்குகிறது.
அஜ்ஞாநதமஸா வ்யாப்தம் ஶிஷ்யம் த்யோதயதே குருஃ । ஶிஷ்யப்ரகாஶஉத்த்யோதைருபதேஶைர்மஹாமதே
அறிவில்லாத இருளால் மூடப்பட்டுள்ள மாணவனை, குரு அவருடைய அறிவும், உபதேசங்களும் கொண்டு ஒளி பரப்பி விழிப்புணர்ச்சி தருகிறார்.
திவாப்ரகாஶகஃ ஸூர்யஃ ஶஶீராத்ரௌ ப்ரகாஶகஃ । க்ரு'ஹப்ரகாஶகோ தீபஸ்தமோநாஶகரஃ ஸதா
பகலில் சூரியன் ஒளி தருகிறான், இரவில் சந்திரன் ஒளி தருகிறான்; வீடுகளில் விளக்கு ஒளி தரி இருளை எப்போதும் அகற்றுகிறது.
ராத்ரௌ திவா க்ரு'ஹஸ்யாம்தே குருஃ ஶிஷ்யம் ஸதைவ ஹி । அஜ்ஞாநாக்யம் தமஸ்தஸ்ய குருஃ ஸர்வம் ப்ரணாஶயேத்
இரவு, பகல், வீட்டு முடிவிலும் குரு எப்போதும் மாணவனுக்கு அறிவின் ஒளி தருகிறார்; அந்த மாணவனில் உள்ள அறியாமை எனும் இருளை குரு முற்றிலும் அழிக்கிறார்.
தஸ்மாத்குருஃ பரம் தீர்தம் ஶிஷ்யாணாமவநீபதே । ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ததஃ ஶிஷ்யஃ ஸர்வதா தம் ப்ரபூஜயேத்
அதனால், பூமியின் அதிபதியே, குருவே மாணவர்களுக்கு உயர்ந்த தீர்த்தமாக இருக்கிறார்; இதை அறிந்த மாணவன் எப்போதும் அவரை மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
குரும் புண்யமயம் ஜ்ஞாத்வா த்ரிவிதேநாபி கர்மணா । இத்யர்தே ஶ்ரூயதே விப்ர இதிஹாஸஃ புராதநஃ
குரு புண்ணியமுள்ளவரென்று அறிந்து, மாணவன் மூன்று விதமான செயல்களாலும் அவரை சேவிக்க வேண்டும்; இதற்காக, பிராமணனே, ஒரு பழமையான கதை சொல்லப்படுகிறது.
ஸர்வபாபஹரஃ ப்ரோக்தஶ்ச்யவநஸ்ய மஹாத்மநஃ । பார்கவஸ்ய குலே ஜாதஶ்ச்யவநோ முநிஸத்தமஃ
பிருகு வம்சத்தில் பிறந்த மகான் ச்யவனர் அனைத்து பாவங்களையும் நீக்கும் வல்லமை உடையவர் என்று கூறப்படுகிறது.
தஸ்ய சிம்தா ஸமுத்பந்நா ஏகதா து ந்ரு'போத்தம । கதாஹம் ஜ்ஞாநஸம்பந்நோ பவிஷ்யாமி மஹீதலே
ஒரு நாள், அரசர்களில் சிறந்தவரே, அவருக்கு ஒரு சிந்தனை தோன்றியது: 'நான் எப்போது இந்த பூமியில் அறிவால் நிறைந்தவனாக இருப்பேன்?' என்று.
திவாராத்ரௌப்ரசிம்தேத்ஸ ஜ்ஞாநார்தீ முநிஸத்தமஃ । ஏவம் து சிம்தமாநஸ்ய மதிராஸீந்மஹாத்மநஃ
அறிவை நாடி அந்த முனிவர் பகலும் இரவும் சிந்தித்தார்; இப்படிச் சிந்தித்தபோது, அந்த மகானுக்கு ஒரு உறுதி பிறந்தது.
தீர்தயாத்ராம் ப்ரயாஸ்யாமி அபீஷ்டபலதாயிநீம் । க்ரு'ஹக்ஷேத்ராதிஸம்த்யஜ்ய பார்யாம் புத்ரம் தநம் ததஃ
'நான் விரும்பிய பலன்களை தரும் தீர்த்த யாத்திரை மேற்கொள்வேன்; வீடு, நிலம், மனைவி, மகன், செல்வம் ஆகிய அனைத்தையும் விட்டு விடுவேன்.' என்று தீர்மானித்தார்.
தீர்தயாத்ராப்ரஸம்கேந அடதே மேதிநீம் ததா । லோமாநுலோமயாத்ராம் ஸ கம்காயாஃ க்ரு'தவாந்ந்ரு'ப
அப்போது, தீர்த்த யாத்திரை என்ற காரணத்தில், அவர் பூமியெங்கும் சுற்றினார்; அரசே, கங்கை நதியின் ஓட்டத்தைப் பின்பற்றி பயணம் செய்தார்.
ஸ தத்வந்நர்மதாயாஶ்ச ஸரஸ்வத்யா முநீஶ்வரஃ । கோதாவர்யாதிஸர்வாஸாம் நதீநாம் ஸாகரஸ்ய ச
அதேபோல், அந்த முனிவர் நர்மதை, சரஸ்வதி, கோதாவரி போன்ற அனைத்து நதிகளிலும், கடலிலும் பயணம் செய்தார்.
அந்யேஷாம் ஸர்வதீர்தாநாம் க்ஷேத்ராணாம் ச ந்ரு'போத்தம । தேவாநாம் புண்யலிகாநாம் யாத்ராவ்யாஜேந ஸோऽப்ரமத்
அரசர்களில் சிறந்தவரே, பிற தீர்த்தங்கள், புனித நிலங்கள், தேவர்களின் புண்ணிய லிங்கங்கள் ஆகிய அனைத்தையும், தீர்த்த யாத்திரை என்ற பெயரில் அவர் சுற்றினார்.
ப்ரமமாணஸ்ய தஸ்யாபி தீர்தேஷு பரமேஷு ச । ப்ரமமாணஃ ஸமாயாதஃ க்ஷேத்ராணாமுத்தமம் ததா । காயஶ்ச நிர்மலோ ஜாதஃ ஸூர்யதேஜஃ ஸமப்ரபஃ
அந்த உயர்ந்த தீர்த்தங்களில் சுற்றியபோது, அவர் சிறந்த புனித நிலத்திற்குச் சென்றார்; அப்போது அவரது உடல் தூய்மையடைந்து, சூரியனின் பிரகாசம் போல் ஒளிவீசியது.
ச்யவநஃ காஶதே தீப்த்யா பூதாத்மாநேந கர்மணா
ச்யவனர் அந்தச் செயலால் தூய்மையான ஆன்மாவுடன் பிரகாசமாக ஒளிவீசியார்.
நர்மதா தக்ஷிணே கூலே நாம்நா அமரகம்டகம் । ததர்ஶ ஸுமஹாலிகம் ஸர்வேஷாம் கதிதாயகம்
நர்மதை நதியின் தெற்கு கரையில் அமரகண்டகம் எனும் இடத்தில், எல்லோருக்கும் முக்தி தரும் மிக அழகான லிங்கத்தை அவர் கண்டார்.
நத்வா ஸ்துத்வா து ஸம்பூஜ்ய ஸித்தநாதம் மஹேஶ்வரம் । ஜ்வாலேஶ்வரம் ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா த்ரு'ஷ்ட்வா சாப்யமரேஶ்வரம்
அவர் சித்தநாத மகேசுவரனை வணங்கி, புகழ்ந்து, ஆராதித்து, பிறகு ஜ்வாலேசுவரரையும், அமரேசுவரரையும் பார்த்தார்.
ப்ரஹ்மேஶம் கபிலேஶம் ச மார்கம்டேஶ்வரமுத்தமம் । ஏவம் யாத்ராம் ததஃ க்ரு'த்வா ௐகாரம் ஸமுபாகதஃ ௨௭ **। வடச்சாயாம் ஸமாஶ்ரித்ய ஶீதலாம் ஶ்ரமநாஶிநீம் । ஸுகேந ஸம்ஸ்திதோ விப்ரஶ்ச்யவநோ ப்ரு'குநம்தநஃ
பிரம்மேசுவரர், கபிலேசுவரர், சிறந்த மார்கண்டேசுவரர் ஆகிய தலங்களைச் சுற்றிப் பார்த்த பிறகு, அவர் ஓங்காரத்துக்கு சென்றார். அங்கே, ஒரு ஆலமரத்தின் குளிர்ந்த நிழலில், சோர்வை போக்கும் அந்த இடத்தில், ப்ருகுவின் வம்சத்தார் ச்யவன முனிவர் சுகமாக அமர்ந்தார்.
தத்ர ஸ்வநம் ஸ ஶுஶ்ராவ ஸமுக்தம் பக்ஷிணா ததா । திவ்யபாஷா ஸமாயுக்தம் ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநஸம்யுதம்
அங்கே, அவர் ஒரு பறவை எழுப்பிய ஒலி கேட்டார்; அந்த ஒலி தெய்வீகமான சொற்களும், ஞானமும் அறிவும் நிறைந்ததாக இருந்தது.
ஶுகஶ்ச ஏகஸ்தத்ராஸ்தே பஹுகாலப்ரஜீவகஃ । கும்ஜலோநாம தர்மாத்மா சதுஃபுத்ரஃ ஸபார்யகஃ
அங்கே, குஞ்சலன் என்ற நல்லொழுக்கம் கொண்ட, நீண்ட ஆயுள் பெற்ற ஒரு கிளி, தனது மனைவியுடன் மற்றும் நான்கு மகன்களுடன் வாழ்ந்தான்.
ஆஸம்ஸ்தஸ்ய ஹி புத்ராஶ்ச சத்வாரஃ பித்ரு'நம்தநாஃ । தேஷாம் நாமாநி ராஜேம்த்ர கதயிஷ்யே தவாக்ரதஃ
அந்த பறவைக்கு நான்கு மகன்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் தந்தைக்கு மிகவும் பிடித்தவர்கள். அரசே, அவர்களின் பெயர்களை உமக்கு சொல்கிறேன்.
ஜ்யேஷ்டஸ்து உஜ்ஜ்வலோ நாம த்விதீயஸ்து ஸமுஜ்ஜ்வலஃ । த்ரு'தீயோ விஜ்வலோநாம சதுர்தஶ்ச கபிம்ஜலஃ
முதல்வன் உஜ்ஜ்வலன், இரண்டாவது சமுஜ்ஜ்வலன், மூன்றாவது விஜ்வலன், நான்காவது கபிஞ்சலன் என்று பெயர்கள்.
ஏவம் புத்ராஸ்து சத்வாரஃ கும்ஜலஸ்ய மஹாமதே । ஶுகஸ்ய தஸ்ய புண்யஸ்ய பித்ரு'மாத்ரு'பராயணாஃ
இவ்வாறு, பெரிய அறிவும் நல்லொழுக்கமும் கொண்ட குஞ்சலன் என்ற கிளிக்கு, தந்தை தாயை மதிக்கும் நான்கு மகன்கள் இருந்தனர்.
ப்ரமம்தி கிரிகும்ஜேஷு த்வீபேஷு ச ஸமாஹிதாஃ । போஜநார்தம் து ஸம்க்ஷுப்தாஃ க்ஷுதயா பரிபீடிதாஃ
அவர்கள் மலையடிவாரங்களிலும் தீவுகளிலும் உணவு தேடி, பசிக்காக வருந்தி, கவனமாகச் சுற்றி வந்தனர்.
ஸ்வோதரஸ்தாம் க்ஷுதாம் ஸௌம்ய பலைரம்ரு'தஸந்நிபைஃ । அம்ரு'தஸ்வாதுதோயேந ஶமயம்தி ந்ரு'போத்தம
அரசே, அமுதம் போன்ற பழங்களும், தேனிலிருந்து இனிப்பான நீரும் கொண்டு, அவர்கள் உள்ளிலுள்ள பசியைத் தணித்தனர்.