பலம் ச நித்யம் ஸம்பூஜ்யம் ப்ரஸாததநபோஜநைஃ । சாரசக்ஷுர்பவஸ்வ த்வம் நித்யம் தாநபரோ பவ
படையை எப்போதும் பரிசுகள், செல்வம், உணவு ஆகியவற்றால் மதிக்க வேண்டும். எப்போதும் கவனமாக இருந்து, தானம் செய்யும் மனப்பான்மையுடன் இரு.
பவ ஸ்வநியதோ மம்த்ரே ஸதா கோப்யஃ ஸுபம்டிதைஃ । நியதாத்மா பவ ஸ்வத்வம் மா கச்ச ம்ரு'கயாம் ஸுத
மந்திரங்களில் நீ எப்போதும் கட்டுப்பாடுடன் இரு, அவற்றை பண்டிதர்களிடமும் ரகசியமாக வைத்துக்கொள். உன் மனதை அடக்கி, உன் இயல்பை காப்பாற்றி, வேட்டையாடச் செல்லாதே, மகனே.
விஶ்வாஸஃ கஸ்ய நோ கார்யஃ ஸ்த்ரீஷு கோஶே மஹாபலே । பாத்ராணாம் த்வம் து ஸர்வேஷாம் கலாநாம் குரு ஸம்க்ரஹம்
பெண்களில், பொக்கிஷத்தில், பெரிய படையில் நம்பிக்கை வைக்கக் கூடாது. ஆனால், எல்லா தகுதியுள்ளவர்களிடமிருந்தும் எல்லா கலைகளையும் கற்றுக்கொள்.
யஜ யஜ்ஞைர்ஹ்ரு'ஷீகேஶம் புண்யாத்மா பவ ஸர்வதா । ப்ரஜாநாம் கம்டகாந்ஸர்வாந்மர்தயஸ்வ திநே திநே
யஜ்ஞங்களால் ஹரிசிகேசனை வழிபடு, எப்போதும் புண்ணியவானாக இரு. உன் رعோஜைகளில் உள்ள தீமைகளை ஒவ்வொரு நாளும் ஒழிக்க வேண்டும்.
ப்ரஜாநாம் வாம்சிதம் ஸர்வமர்பயஸ்வ திநே திநே । ப்ரஜாஸௌக்யம் ப்ரகர்தவ்யம் ப்ரஜாஃ போஷய புத்ரக
ஒவ்வொரு நாளும் உன் رعோஜைகளுக்குத் தேவையானதை வழங்கு. رعோஜைகளின் நலனுக்காக செயல்பட்டு, அவர்களைப் போஷிக்க வேண்டும், மகனே.
ஸ்வகோ வம்ஶஃ ப்ரகர்தவ்யஃ பரதாரேஷு மா க்ரு'தாஃ । மதிம் துஷ்டாம் பரஸ்வேஷு பூர்வாநந்வேஹி ஸர்வதா
உன் வம்சத்தை நிலைநிறுத்த வேண்டும்; பிறர் மனைவியரிடம் மனம் வைக்காதே; பிறர் செல்வத்தில் தீய எண்ணங்களை எப்போதும் தவிர்த்து, முன்னோர்களைப் பின்பற்று.
வேதாநாம் ஹி ஸதா சிம்தா ஶாஸ்த்ராணாம் ஹி ச ஸர்வதா । குருஷ்வைவம் ஸதா வத்ஸ ஶஸ்த்ராப்யாஸரதோ பவ
வேதங்களையும் நூல்களையும் எப்போதும் சிந்திக்க வேண்டும்; இப்படியே எப்போதும் செய், கண்ணா, ஆயுத பயிற்சியில் ஈடுபடு.
ஸம்துஷ்டஃ ஸர்வதா வத்ஸ ஸ்வஶய்யா நிரதோ பவ । கஜஸ்ய வாஜிநோப்யாஸம் ஸ்யம்தநஸ்ய ச ஸர்வதா
எப்போதும் திருப்தியுடன், உன் படுக்கையில் மனதை செலுத்தி இரு; யானை, குதிரை, ரதம் ஆகியவற்றில் எப்போதும் பயிற்சி செய்ய வேண்டும்.
ஏவமாதிஶ்ய தம் புத்ரமாஶீர்பிரபிநம்த்ய ச । ஸ்வஹஸ்தேந ச ஸம்ஸ்தாப்ய கரே தத்தம் ஸ்வமாயுதம்
இவ்வாறு மகனை உபதேசித்து, ஆசீர்வாதம் கூறி, தன் ஆயுதத்தை தனது கையால் மகனிடம் கொடுத்தான்.
ஸ்வாம் ஜராம் து ஸமாக்ரு'ஹ்ய தத்த்வா தாருண்யமஸ்ய ச । கம்துகாமஸ்ததஃ ஸ்வர்கம் யயாதிஃ ப்ரு'திவீபதிஃ
தன் முதுமையை எடுத்துக்கொண்டு, இளமையை மகனுக்கு அளித்து, சுவர்க்கத்திற்கு செல்ல விரும்பிய யயாதி, பின்னர் புறப்பட்டான்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே மாதாபித்ரு'தீர்தவர்ணநே யயாதிசரித்ரே த்வ்யஶீதிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீ பத்ம புராணத்தில், பூமி காண்டத்தில், வேனு கதையில், தந்தை தாயார் தீர்த்த வர்ணனையிலும், யயாதி சரித்திரத்திலும், எண்பத்தி இரண்டாவது அதிகாரம் முடிகிறது.
ஸுகர்மோவாச- ஸமாஹூய ப்ரஜாஃ ஸர்வா த்வீபாநாம் வஸுதாதிபஃ । ஹர்ஷேண மஹதாவிஷ்ட இதம் வசநமப்ரவீத்
சுகர்மா சொன்னான்: எல்லா رعோஜைகளையும் அழைத்து, தீவுகளின் பூமியின் அரசன், பெரும் மகிழ்ச்சியுடன் இவ்வாறு பேசினான்.
இம்த்ரலோகம் ப்ரஹ்மலோகம் ருத்ரலோகமதஃ பரம் । வைஷ்ணவம் ஸர்வபாபக்நம் ப்ராணிநாம் கதிதாயகம்
இந்திரலோகம், பிரம்மலோகம், ருத்ரலோகம், அதற்கு மேல் விஷ்ணு உலகம் — எல்லா பாவங்களையும் நீக்கி, உயிர்களுக்கு முக்தி தரும் இடம்.
வ்ரஜாம்யஹம் ந ஸம்தேஹோ ஹ்யநயா ஸஹ ஸத்தமாஃ । ப்ராஹ்மணாஃ க்ஷத்ரியா வைஶ்யாஃ ஸஶூத்ரா ஶ்ச ப்ரஜா மம
நான் அங்கு செல்கிறேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை; அவளுடன் சேர்ந்து, உங்களுக்கெல்லாம் சொல்கிறேன். பிராமணர்கள், க்ஷத்திரியர்கள், வைசியர்கள், சுத்ரர்கள் எல்லாரும் என் رعோஜைகள்.
ஸுகேநாபி ஸகுடும்பைஃ ஸ்தாதவ்யம் து மஹீதலே । பூருரேஷ மஹாபாகோ பவதாம் பாலகஸ்த்விஹ
நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்துடன் சந்தோஷமாக பூமியில் வாழ வேண்டும்; இந்த புண்ணியவான் புரு இங்கு உங்களை பாதுகாப்பான்.
ஸ்தாபிதோஸ்தி மயா லோகா ராஜா தீரஃ ஸதம்டகஃ । ஏவமுக்தாஸ்து தாஃ ஸர்வாஃ ப்ரஜா ராஜாநமப்ருவந்
நான் அவனை உலக அரசனாக நிறுவியுள்ளேன்; அவன் புத்திசாலி, எப்போதும் நீதியுடன் இருப்பவன். இவ்வாறு அரசன் கூறியதும், رعோஜைகள் அனைவரும் அரசரிடம் பேசினார்கள்.
ஶ்ரூயதே ஸர்வவேதேஷு புராணேஷு ந்ரு'போத்தம । தர்ம ஏவம் யதோ லோகே ந த்ரு'ஷ்டஃ கேந வை புரா
அரசர்களில் சிறந்தவரே, எல்லா வேதங்களிலும் புராணங்களிலும், இப்படிப்பட்ட தர்மம் உலகத்தில் யாராலும் முன்பு காணப்படவில்லை என்று கேள்விப்படுகிறோம்.
த்ரு'ஷ்டோஸ்மாபிரஸௌ தர்மோ தஶாம்கஃ ஸத்யவல்லபஃ । ஸோமவம்ஶஸமுத்பந்நோ நஹுஷஸ்ய மஹாக்ரு'ஹே
நாங்கள் இந்த பத்துப் பகுதியும் கொண்ட, உண்மையை நேசிக்கும் தர்மத்தை, சோம வம்சத்தில் பிறந்த நஹுஷனின் பெரிய இல்லத்தில் பார்த்தோம்.
ஹஸ்தபாதமுகைர்யுக்தஃ ஸர்வாசாரப்ரசாரகஃ । ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநஸம்பந்நஃ புண்யாநாம் ச மஹாநிதிஃ
கைகள், கால்கள், வாய் ஆகியவற்றுடன் கூடியவன், எல்லா நன்னடத்தையும் பரப்புபவன், அறிவும் ஞானமும் நிறைந்தவன், புண்ணியங்களுக்குப் பெரிய பொக்கிஷமாக இருப்பவன்.
குணாநாம் ஹி மஹாராஜ ஆகரஃ ஸத்யபம்டிதஃ । குர்வம்தி ச மஹாதர்மம் ஸத்யவம்தோ மஹௌஜஸஃ
மகாராஜா, அவன் குணங்களுக்குப் பெரும் ஆதாரம், உண்மையில் பாண்டித்யம் கொண்டவன்; உண்மையை விரும்பும், பெரிய வீரியமுள்ளவர்கள் உயர்ந்த தர்மத்தைச் செய்கிறார்கள்.
தம் தர்மம் த்ரு'ஷ்டவம்தஃ ஸ்ம பவம்தம் காமரூபிணம் । பவம்தம் காமகர்தாரமீத்ரு'ஶம் ஸத்யவாதிநம்
அந்த தர்மத்தை பார்த்தபிறகு, எங்களால் விரும்பிய ரூபம் எடுத்து, விருப்பப்படி செய்பவரும், இப்படிப்பட்ட உண்மையைச் சொல்வவரும் நீங்களாக இருப்பதை நாங்கள் கண்டோம்.
கர்மணா த்ரிவிதேநாபி வயம் த்யக்தும் ந ஶக்நுமஃ । யத்ர த்வம் தத்ர கச்சாமஃ ஸுஸுகம் புண்யமேவ ச
மூன்று விதமான செயலாலும், எங்களால் உங்களை விட்டு பிரிய முடியாது; நீங்கள் எங்கு சென்றாலும், நாங்கள் அங்கே சென்று மகிழ்ச்சியும் புண்ணியமும் அனுபவிப்போம்.
நரகேபி பவாந்யத்ர வயம் தத்ர ந ஸம்ஶயஃ । கிம் தாரைர்தநபோகைஶ்ச கிம் ஜீவைர்ஜீவிதேந ச
நீங்கள் நரகத்திலிருந்தாலும், நாங்களும் அங்கே இருப்போம் என்று சந்தேகம் இல்லை; மனைவிகள், செல்வம், இன்பங்கள், உயிர் ஆகியவை எதற்காக?
த்வாம் விநாஸுமஹாராஜ தேந நாஸ்த்யத்ர காரணம் । த்வயைவ ஸஹ ராஜேம்த்ர வயம் யாஸ்யாம நாந்யதா
உங்களைத் தவிர, மகாராஜா, எதற்கும் காரணமே இல்லை; ராஜேந்திரா, உங்களுடன் மட்டுமே நாங்கள் செல்வோம், வேறு வழியில்லை.
ஏவம் ஶ்ருத்வா வசஸ்தாஸாம் ப்ரஜாநாம் ப்ரு'திவீபதிஃ । ஹர்ஷேண மஹதாவிஷ்டஃ ப்ரஜாவாக்யமுவாச ஹ
அந்த மக்கள் சொன்ன வார்த்தைகளை கேட்ட புவியின் அதிபதி, பெரும் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்து, மக்களின் சொற்களுக்கு பதில் சொன்னார்.
ஆகச்சம்து மயா ஸார்த்தம் ஸர்வே லோகாஃ ஸுபுண்யகாஃ । ந்ரு'போ ரதம் ஸமாருஹ்ய தயா வை காமகந்யயா
பெரும் புண்ணியமுள்ள எல்லா உலகங்களும் என்னுடன் சேர்ந்து வாருங்கள்; அரசன் அந்த ஆசைமகளுடன் ரதத்தில் ஏறினார்.
ரதேந ஹம்ஸவர்ணேந சம்த்ரபிம்பாநுகாரிணா । சாமரைர்வ்யஜநைஶ்சாபி வீஜ்யமாநோ கதவ்யதஃ
அந்த ரதம் அன்னப்பறவையைப் போல் வெண்மை கொண்டது, சந்திரனைப் போல் ஜொலிக்கிறது; சாமரங்களாலும் விசிறிகளாலும் வீசப்பட்டு, கவலையின்றி இருந்தார்.
கேதுநா தேந புண்யேந ஶுப்ரேணாபி மஹீயஸா । ஶோபமாநோ யதா தேவோ தேவராஜஃ புரம்தரஃ
அந்த தூய புண்ணியக் கொடியால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தேவராஜா இந்திரனைப் போல் பிரகாசமாக இருந்தார்.
ரு'ஷிபிஃ ஸ்தூயமாநஸ்து பம்திபிஶ்சாரணைஸ்ததா । ப்ரஜாபிஃ ஸ்தூயமாநஶ்ச யயாதிர்நஹுஷாத்மஜஃ
முனிவர்களாலும், கீர்த்திகாரர்களாலும், சாரணர்களாலும், மக்களாலும் புகழப்பட்ட நஹுஷனின் மகன் யயாதி.
ப்ரஜாஃ ஸர்வாஸ்ததோ யாநைஃ ஸமாயாதா நரேஶ்வரம் । கஜைரஶ்வை ரதைஶ்சாந்யைஃ ப்ரஸ்திதாஶ்ச திவம் ப்ரதி
அப்போது எல்லா மக்கள், யானைகள், குதிரைகள், ரதங்கள் மற்றும் பிற வாகனங்களில் அரசனை நோக்கி வந்து, விண்ணை நோக்கி புறப்பட்டார்கள்.