ஜராதுஃகம் ந ஶக்நோமி நவே வயஸி பூபதே । கஃ ஸமர்தோ ஹி வை தர்தும் க்ஷமஸ்வ த்வம் மமாதுநா
மன்னனே, இளம் வயதில் முதுமையின் துயரத்தை நான் சகிக்க முடியவில்லை; அதைத் தாங்கும் வலிமை யாருக்குள்ளது? தயவு செய்து என்னை மன்னியுங்கள்.
யதும் க்ருத்தோ மஹாராஜஃ ஶஶாப த்விஜநம்தந । ராஜ்யார்ஹோ ந ச தே வம்ஶஃ கதாசித்வை பவிஷ்யதி
அரசன் கோபத்துடன், இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு மகிழ்ச்சியான யதுவை சபித்தார்: 'உன் வம்சம் ஒருபோதும் ராஜ்யத்திற்கு தகுதியானதாக இருக்காது.'
பலதேஜஃ க்ஷமாஹீநஃ க்ஷாத்ரதர்மவிவர்ஜிதஃ । பவிஷ்யதி ந ஸம்தேஹோ மச்சாஸநபராங்முகஃ
வலிமை, பிரகாசம், பொறுமை ஆகியவை இல்லாதவனாகவும், க்ஷத்திரிய தர்மம் இல்லாதவனாகவும், என் கட்டளையை ஏற்காதவனாகவும் நீ ஆகிவிடுவாய், இதில் சந்தேகம் இல்லை.
யதுருவாச- நிர்தோஷோஹம் மஹாராஜ கஸ்மாச்சப்தஸ்த்வயாதுநா । க்ரு'பாம் குருஷ்வ தீநஸ்ய ப்ரஸாதஸுமுகோ பவ
யது கூறினான்: 'மகாராஜா, நான் குற்றமற்றவன்; இப்போது ஏன் நீர் என்னை சபிக்கிறீர்? துன்பம் அனுபவிக்கும் எனக்கு தயை காட்டுங்கள்; தயவுடன் முகம் காட்டுங்கள்.'
ராஜோவாச- மஹாதேவஃ குலே தே வை ஸ்வாம்ஶேநாபி ஹி புத்ரக । கரிஷ்யதி விஸ்ரு'ஷ்டிம் ச ததா பூதம் குலம் தவ
அரசன் கூறினார்: 'மகனே, உன் குலத்தில் மகாதேவன் தன் அம்சத்துடன் பிறப்பார்; அப்போது உன் குலம் தூய்மையாகும்.'
யதுருவாச- அஹம் புத்ரோ மஹாராஜ நிர்தோஷஃ ஶாபிதஸ்த்வயா । அநுக்ரஹோ தீயதாம் மே யதி மே வர்த்ததே தயா
யது கூறினான்: 'மகாராஜா, நான் உங்கள் மகன், குற்றமற்றவன், ஆனாலும் நீர் என்னை சபித்தீர்; எனக்கு தயை இருந்தால், தயை செய்து அருள் செய்யுங்கள்.'
ராஜோவாச- யோ பவேஜ்ஜ்யேஷ்டபுத்ரஸ்து பிதுர்துஃகாபஹாரகஃ । ராஜ்யதாயம் ஸுபும்க்தே ச பாரவோடா பவேத்ஸ ஹி
அரசன் கூறினார்: 'தந்தையின் துயரத்தை நீக்கி, ராஜ்யத்தின் பாகத்தை அனுபவித்து, பாரத்தை சுமக்கும் மூத்த மகனே உண்மையில் தகுதியானவன்.'
த்வயா தர்மம் ந ப்ரவ்ரு'த்தமபாஷ்யோஸி ந ஸம்ஶயஃ । பவதா நாஶிதாஜ்ஞா மே மஹாதம்டேந காதிநஃ
நீ தர்மப்படி நடந்துகொள்ளவில்லை; உரியதை பேசவும் செய்யவில்லை, இதில் சந்தேகம் இல்லை. என் கட்டளையை நீர் மீறினீர்; அதற்கு பெரிய தண்டனைக்கு தகுதியானவன்.
தஸ்மாதநுக்ரஹோ நாஸ்தி யதேஷ்டம் ச ததா குரு । யதுருவாச- யஸ்மாந்மே நாஶிதம் ராஜ்யம் குலம் ரூபம் த்வயா ந்ரு'ப
அதனால் உனக்கு எனது அருள் இல்லை; நீ விரும்பினபடி செய். யது சொன்னான்: அரசே, நீ என் ராஜ்யத்தையும், குலத்தையும், அழகையும் அழித்துவிட்டாய்.
தஸ்மாத்துஷ்டோ பவிஷ்யாமி தவ வம்ஶபதிர்ந்ரு'ப । தவ வம்ஶே பவிஷ்யம்தி நாநாபேதாஸ்து க்ஷத்த்ரியாஃ
அதனால், அரசே, உன் வம்சத்தின் தலைவனாக நான் தீயவனாகி விடுவேன். உன் வம்சத்தில் பலவிதமான க்ஷத்திரியர்கள் தோன்றுவார்கள்.
தேஷாம் க்ராமாந்ஸுதேஶாம்ஶ்ச ஸ்த்ரியோ ரத்நாநி யாநி வை । போக்ஷ்யம்தி ச ந ஸம்தேஹோ அதிசம்டா மஹாபலாஃ
அவர்கள் கிராமங்களையும், நல்ல நிலங்களையும், பெண்களையும், அனைத்து ரத்தினங்களையும் அனுபவிப்பார்கள்; அவர்கள் மிகக் கொடூரமாகவும், பெரும் பலத்தோடும் இருப்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
மம வம்ஶாத்ஸமுத்பந்நாஸ்துருஷ்கா ம்லேச்சரூபிணஃ । த்வயா யே நாஶிதாஃ ஸர்வே ஶப்தாஃ ஶாபைஃ ஸுதாருணைஃ
என் வம்சத்திலிருந்து துருக்கிகள், வெளிநாட்டு வடிவம் கொண்டவர்கள் தோன்றுவார்கள்; நீ அழித்த அனைவரும் கொடிய சாபங்களால் சபிக்கப்பட்டவர்கள்.
ஏவம் பபாஷே ராஜாநம் யதுஃ க்ருத்தோ ந்ரு'போத்தம । அத க்ருத்தோ மஹாராஜஃ புநஶ்சைவம் ஶஶாப ஹ
இவ்வாறு கோபமுடன் யது அந்த அரசனைச் சொன்னான், அரசர்களில் சிறந்தவரே. பின்னர் அந்த மகாராஜா கோபத்தில் மீண்டும் இவ்வாறு சபித்தான்.
மத்ப்ரஜாநாஶகாஃ ஸர்வே வம்ஶஜாஸ்தே ஶ்ரு'ணுஷ்வ ஹி । யாவச்சம்த்ரஶ்ச ஸூர்யஶ்ச ப்ரு'த்வீ நக்ஷத்ரதாரகாஃ
என் ஜனங்களை அழிப்பவர்கள் உன் வம்சத்தில் பிறந்த அனைவரும் கேளும்; சந்திரனும், சூரியனும், பூமியும், நட்சத்திரங்களும் இருக்கும் வரையில்,
தாவந்ம்லேச்சாஃ ப்ரபக்ஷ்யம்தே கும்பீபாகே சரௌ ரவே । குரும் த்ரு'ஷ்ட்வா ததோ பாலம் க்ரீடமாநம் ஸுலக்ஷணம்
அவ்வளவு காலம் வெளிநாட்டவர்கள் கும்பீபாக நரகத்தில் வாழ்ந்து, சூரியன் ஓரத்தில் திரியும். சிறுவயதில் விளையாடும் நல்ல குருக்களைப் பார்த்து,
ஸமாஹ்வயதி தம் ராஜா ந ஸுதம் ந்ரு'பநம்தநம் । ஶிஶும் ஜ்ஞாத்வா பரித்யக்தஃ ஸகுருஸ்தேந வை ததா
அந்த அரசன் அவனை அழைத்தான்; ஆனால் அவன் தன் மகனும் அரசனுக்கு மகிழ்ச்சி தருவனும் அல்ல. அந்தக் குழந்தை என்பதை அறிந்து, அவனை விட்டு விட்டான்; அப்போது அந்த குரு அங்கேயே விட்டுவைக்கப்பட்டான்.
ஶர்மிஷ்டாயாஃ ஸுதம் புண்யம் தம் பூரும் ஜகதீஶ்வரஃ । ஸமாஹூய பபாஷே ச ஜரா மே க்ரு'ஹ்யதாம் புநஃ
சர்மிஷ்டையின் புண்ணியமான மகன் புருவை உலகநாதன் அழைத்து, "என் முதுமையை மீண்டும் எடுத்துக்கொள்" என்று சொன்னான்.
பும்க்ஷ்வ ராஜ்யம் மயா தத்தம் ஸுபுண்யம் ஹதகம்டகம் । பூருருவாச- ராஜ்யம் தேவே ந போக்தவ்யம் பித்ரா புக்தம் யதா தவ
நான் உனக்கு வழங்கிய புண்ணியமான, பகைவரில்லாத ராஜ்யத்தை அனுபவி. புரு சொன்னான்: தேவனே, உன் தந்தை அனுபவித்தது போல நான் இந்த ராஜ்யத்தை அனுபவிக்கக் கூடாது.
த்வதாதேஶம் கரிஷ்யாமி ஜரா மே தீயதாம் ந்ரு'ப । தாருண்யேந மமாத்யைவ பூத்வா ஸும்தரரூபத்ரு'க்
உன் கட்டளையை நான் ஏற்கிறேன்; அரசே, எனக்கு முதுமையை அளி. இப்போது இளமையால் அழகான உருவம் கொண்டவனாக நான் இருக்கட்டும்.
பும்க்ஷ்வ போகாந்ஸுகர்மாணி விஷயாஸக்தசேதஸா । யாவதிச்சா மஹாபாக விஹரஸ்வ தயா ஸஹ
உன் மனம் இன்பங்களில் ஈடுபட்டபடி, நற்கர்மங்களையும், இன்பங்களையும் அனுபவி. நீ விரும்பும் வரை, மகாபாக்யவானே, அவளுடன் வாழ்ந்துகொள்.
யாவஜ்ஜீவாம்யஹம் தாத ஜராம் தாவத்தராம்யஹம் । ஏவமுக்தஸ்து தேநாபி பூருணா ஜகதீபதிஃ
நான் உயிருடன் இருக்கும் வரை, தந்தையே, முதுமையை சுமப்பேன். இவ்வாறு புருவால் கூறப்பட்ட உலகநாதன்,
ஹர்ஷேண மஹதாவிஷ்டஸ்தம் புத்ரம் ப்ரத்யுவாச ஸஃ । யஸ்மாத்வத்ஸ மமாஜ்ஞா வை ந ஹதா க்ரு'தவாநிஹ
மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் தன் மகனிடம் சொன்னான்: என் கட்டளையை நீ இங்கு மீறாமல் செய்துள்ளாய், பிள்ளையே,
தஸ்மாதஹம் விதாஸ்யாமி பஹுஸௌக்யப்ரதாயகம் । யஸ்மாஜ்ஜராக்ரு'ஹீதா மே தத்தம் தாருண்யகம் ஸ்வகம்
அதனால், நான் உனக்கு மிகுந்த சந்தோஷம் தருவேன். என் முதுமையை நீ ஏற்றுக்கொண்டு, உன் இளமையை எனக்கு அளித்தாய்.
தேந ராஜ்யம் ப்ரபும்க்ஷ்வ த்வம் மயா தத்தம் மஹாமதே । ஏவமுக்தஃ ஸுபூருஶ்ச தேந ராஜ்ஞா மஹீபதே
அதனால், நான் உனக்கு வழங்கிய இந்த ராஜ்யத்தை நீ ஆள வேண்டும், அறிவாளியே. இவ்வாறு அந்த அரசனால் சொலப்பட்ட சுபுரு, பூமியின் அதிபதி,
தாருண்யம்தத்தவாநஸ்மை ஜக்ராஹாஸ்மாஜ்ஜராம் ந்ரு'ப । ததஃ க்ரு'தே விநிமயே வயஸோஸ்தாதபுத்ரயோஃ
அவனுக்கு இளமையை அளித்து, என்மீது இருந்த முதுமையை எடுத்தான், அரசே. அப்பொழுது தந்தை-மகன் இருவருக்கும் வயது மாற்றம் நடந்தது.
தஸ்மாத்வ்ரு'த்ததரஃ பூருஃ ஸர்வாம்கேஷு வ்யத்ரு'ஶ்யத । நூதநத்வம் கதோ ராஜா யதா ஷோடஶவார்ஷிகஃ
அதனால், புரு உடலின் எல்லா இடங்களிலும் முதுமை அடைந்தவனாகத் தோன்றினான்; அரசன் புதுமையை அடைந்து, பதினாறு வயது இளைஞனாக ஆனான்.
ரூபேண மஹதாவிஷ்டோ த்விதீய இவ மந்மதஃ । தநூராஜ்யம் ச சத்ரம் ச வ்யஜநம் சாஸநம் கஜம்
அழகில் மிகுந்தவன், இன்னொரு காமதேவன் போல், அவன் ராஜ்யத்தையும், சத்திரத்தையும், விசிறியையும், சிங்காசனத்தையும், யானையையும் பெற்றான்.
கோஶம் தேஶம் பலம் ஸர்வம் சாமரம் ஸ்யம்தநம் ததா । ததௌ தஸ்ய மஹாராஜஃ பூரோஶ்சைவ மஹாத்மநஃ
அந்த மகாராஜா அவனுக்கு பொக்கிஷமும், நாட்டையும், எல்லா படைகளையும், சாமரத்தையும், ரதத்தையும், புரோஹித பதவியையும் அளித்தான்.
காமாஸக்தஶ்ச தர்மாத்மா தாம் நாரீமநுசிம்தயந் । தத்ஸரஃ ஸாகரப்ரக்யம்காமாக்யம் நஹுஷாத்மஜஃ
தர்மத்தில் நிலைத்திருந்தாலும், அவன் அந்த பெண்ணை நினைத்து ஆசையில் மூழ்கி, நஹுஷனின் மகன் காமம் எனும் பெரும் ஏரிக்குச் சென்றான்.
அஶ்ருபிம்துமதீ யத்ர ஜகாம லகுவிக்ரமஃ । தாம் த்ரு'ஷ்ட்வா து விஶாலாக்ஷீம் சாருபீநபயோதராம்
அங்கே, கண்களில் நீர் துளிகள் மிதக்கும் அஷ்ருபிந்துமதி விரைவாக சென்றாள்; அவளை, அகன்ற கண்கள் உடையவளாகவும், அழகான பூரணமான மார்பகங்களுடன் பார்த்தான்.