ஜரா பஶ்சாத்ஸமுத்பந்நா அஶ்ருப்யோ ந்ரு'பஸத்தம । வியோகோ நாம துர்மேதாஸ்தேப்யோ ஜஜ்ஞே ப்ரணாஶகஃ
அந்த கண்ணீரிலிருந்து, அரசர்களில் சிறந்தவரே, பிறகு முதுமை உருவானது; அதிலிருந்தே 'வியோக'ம் எனப்படும் பிரிவும், அழிவையும் தோன்றின.
துஃகஸம்தாபகௌ சோபௌ ஜஜ்ஞாதே தாருணௌ ததா । மூர்சா நாம ததோ ஜஜ்ஞே தாருணா ஸுகநாஶிநீ
அவற்றிலிருந்து, இரு கடுமையான துயரங்களும், வேதனைகளும் தோன்றின; பின்னர் 'மூர்ச்சை' எனப்படும் கொடிய மயக்கம், மகிழ்ச்சியை அழிக்கும் ஒன்று உருவானது.
ஶோகாஜ்ஜஜ்ஞே மஹாராஜ காமஜ்வரோத விப்ரமஃ । ப்ரலாபோ விஹ்வலஶ்சைவ உந்மாதோ ம்ரு'த்யுரேவ ச
துயரத்திலிருந்து, மகாராஜா, காமஜ்வரம், குழப்பம், பிதற்றல், கலக்கம், பைத்தியம், மரணமெனும் பலவகை வியாதிகள் தோன்றின.
தஸ்யாஶ்ச அஶ்ருபிம்துப்யோ ஜஜ்ஞிரே விஶ்வநாஶகாஃ । ரத்யாஃ பார்ஶ்வே ஸமுத்பந்நாஃ ஸர்வே தாபாம்கதாரிணஃ
அவளது கண்ணீர்த் துளிகளிலிருந்து உலகத்தை அழிக்கும் சக்திகள் தோன்றின; அவை அனைத்தும் துயரத்தின் அடையாளத்துடன், ரதியின் அருகே தோன்றின.
மூர்திமம்தோ மஹாராஜ ஸத்பாவகுணஸம்யுதாஃ । காம ஏஷ ஸமாயாதஃ கேநாப்யுக்தம் ததா ந்ரு'ப
அவை உருவம் பெற்று, அரசே, உண்மையான இயல்பும், நல்ல குணங்களும் பெற்றிருந்தன; அப்போது, "இதுவே காமன் வந்திருக்கிறான்" என்று ஒருவர் கூறினார், அரசே.
மஹாநம்தேந ஸம்யுக்தா த்ரு'ஷ்ட்வா காமம் ஸமாகதம் । நேத்ராப்யாமஶ்ருபூர்ணாப்யாம் பதிதா அஶ்ருபிந்தவஃ
காமனை மீண்டும் பார்த்த ரதி பெரும் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தாள்; அவளது கண்கள் கண்ணீரால் நிரம்பி, கண்ணீர்த் துளிகள் விழுந்தன.
அப்ஸு மத்யே மஹாராஜ சாபல்யாஜ்ஜஜ்ஞிரே ப்ரஜாஃ । ப்ரீதிர்நாம ததா ஜஜ்ஞே க்யாதிர்லஜ்ஜா நரோத்தம
மகாராஜா, நீரின் நடுவில் உள்ள சஞ்சலத்தால் உயிர்கள் தோன்றின. அப்போது, அன்பும், புகழும், வெட்கமும் பிறந்தன, மனிதர்களில் சிறந்தவரே.
தேப்யோ ஜஜ்ஞே மஹாநம்த ஶாம்திஶ்சாந்யா ந்ரு'போத்தம । ஜஜ்ஞாதே த்வே ஶுபே கந்யே ஸுகஸம்போகதாயிகே
அந்த உயிர்களிலிருந்து மகானந்தா, மற்றொரு பெண் சாந்தி ஆகிய இருவரும் பிறந்தார்கள், அரசர்களில் சிறந்தவரே. இவ்விரு நல்ல பெண்கள் இனிமையான சேர்க்கையை வழங்குபவர்களாக இருந்தனர்.
லீலாக்ரீடா மநோபாவ ஸம்யோகஸ்து மஹாந்ந்ரு'ப । ரத்யாஸ்து வாமநேத்ராத்வை ஆநம்தாதஶ்ருபிம்தவஃ
லீலை, கிரீடா, மனதில் ஏற்படும் இணைப்பு ஆகியவை அப்போது தோன்றின, பெரும் அரசே. ரதியின் இடது கண்களில் இருந்து ஆனந்தத்தின் கண்ணீர் துளிகள் விழுந்தன.
ஜலாம்தே பதிதா ராஜம்ஸ்தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே ஸுபம்கஜம் । தஸ்மாத்ஸுபம்கஜாஜ்ஜாதா இயம் நாரீ வராநநா
அந்தக் கண்ணீர் துளிகள் நீரின் ஓரத்தில் விழுந்தன, அரசே. அவற்றிலிருந்து அழகான தாமரை மலர் உருவாயிற்று; அந்தத் தாமரையிலிருந்து இந்த அழகான முகமுடைய பெண் பிறந்தாள்.
அஶ்ருபிம்துமதீ நாம ரதிபுத்ரீ நரோத்தம । தஸ்யாஃ ப்ரீத்யா ஸுகம் க்ரு'த்வா நித்யம் வர்த்தே ஸமீபகா
அவள் ரதி மகளாக அஷ்ருபிந்துமதி என்று அழைக்கப்படுகிறாள், மனிதர்களில் சிறந்தவரே. அவளது அன்பினால் எப்போதும் அருகில் இருந்து மகிழ்ச்சி அளிக்கிறாள்.
ஸகீபாவஸ்வபாவேந ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டா ஸர்வதா ஶுபா । விஶாலா நாம மே க்யாதம் வருணஸ்ய ஸுதா ந்ரு'ப
நட்பின் இயல்பால் எப்போதும் மகிழ்ச்சியுடனும் நல்லதாய் இருப்பவள், அவள் வருணனின் மகளாக விஷாலா என்று அறியப்படுகிறாள், அரசே.
அஸ்யாஶ்சாம்தே ப்ரவர்தாமி ஸ்நேஹாத்ஸ்நிக்தாஸ்மி ஸர்வதா । ஏதத்தே ஸர்வமாக்யாதமஸ்யாஶ்சாத்மந ஏவ தே
அவளது கதையின் முடிவில், நான் அன்பால் எப்போதும் மென்மையுடன் நடக்கிறேன். இவை அனைத்தையும் அவளுக்கும் உனக்கும் தொடர்புடையதாகச் சொன்னேன்.
தபஶ்சசார ராஜேம்த்ர பதிகாமா வராநநா । ராஜோவாச- ஸர்வமேவ த்வயாக்யாதம் மயா ஜ்ஞாதம் ஶுபே ஶ்ரு'ணு
கணவரை விரும்பி, அந்த அழகான முகமுடையவள் தவம் செய்தாள், அரசே. அரசன் கூறினான்—நீ சொன்ன அனைத்தையும் நான் அறிந்தேன், நல்லவளே, கேள்.
மாமேவம் ஹி பஜத்வேஷா ரதிபுத்ரீ வராநநா । யமேஷா வாம்சதே பாலா தத்ஸர்வம் து ததாம்யஹம்
இந்த ரதி மகளான அழகான முகமுடையவள் என்னை இப்படிக் கருதி வழிபடட்டும்; இந்த பெண் என்ன விரும்புகிறாளோ, அதை எல்லாம் நான் வழங்குகிறேன்.
ததா குருஷ்வ கல்யாணி யதா மே வஶ்யதாம் வ்ரஜேத் । விஶாலோவாச- அஸ்யா வ்ரதம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ததாகர்ணய பூபதே
அவள் எனக்கு கீழ்ப்படிந்து வரும்படி நீ செய், நல்வாழ்வாளே. விஷாலா கூறினாள்—அவளது விரதத்தை நான் சொல்கிறேன், அரசே, அதை கவனமாகக் கேள்.
புருஷம் யௌவநோபேதம் ஸர்வஜ்ஞம் வீரலக்ஷணம் । தேவராஜஸமம் ராஜந்தர்மாசாரஸமந்விதம்
இளமையுடன், எல்லாம் அறிந்த, வீரத்தின் அடையாளமுள்ள, தேவராஜனுக்கு இணையான, தர்மத்தில் நிலைபெற்றவனாகிய ஒருவனை அவள் விரும்புகிறாள், அரசே.
தேஜஸ்விநம் மஹாப்ராஜ்ஞம் தாதாரம் யஜ்விநாம் வரம் । குணாநாம் தர்மபாவஸ்ய ஜ்ஞாதாரம் புண்யபாஜநம்
பிரகாசமான, பெரிய ஞானமுள்ள, கொடையளிப்பதில் முதன்மைபடும், யாகங்களில் சிறந்தவன், நல்ல பண்புகளையும் தர்மத்தின் உண்மையையும் அறிந்தவன், புண்ணியத்தின் பாத்திரம்.
லோக இம்த்ரஸமம் ராஜந்ஸுயஜ்ஞைர்தர்மதத்பரம் । ஸர்வைஶ்வர்யஸமோபேதம் நாராயணமிவாபரம்
மனிதர்களில் இந்திரனுக்கு ஒப்பானவன், நல்ல யாகங்களிலும் தர்மத்தில் முழுமையாக ஈடுபட்டவன், எல்லா ஐஸ்வரியங்களும் உடையவன், மற்றொரு நாராயணனைப் போல.
தேவாநாம் ஸுப்ரியம் நித்யம் ப்ராஹ்மணாநாமதிப்ரியம் । ப்ரஹ்மண்யம் வேததத்த்வஜ்ஞம் த்ரைலோக்யே க்யாதவிக்ரமம்
தேவர்களுக்கு எப்போதும் மிகவும் பிரியமானவன், பிராமணர்களுக்கு மிகுந்த அன்புடையவன், வேதத்தின் உண்மையை அறிந்தவன், மூன்று உலகிலும் புகழ்பெற்ற வீரன்.
ஏவம்குணைஃ ஸமுபேதம் த்ரைலோக்யேந ப்ரபூஜிதம் । ஸுமதிம் ஸுப்ரியம் காம்தம் மநஸா வரமீப்ஸதி
இத்தகைய நல்ல பண்புகள் உடையவன், மூன்று உலகாலும் மதிக்கப்படுகிறவன், புத்திசாலி, மிகவும் பிரியமானவன், அழகான கணவரை அவள் மனதில் விரும்புகிறாள்.
யயாதிருவாச- ஏவம் குணைஃ ஸமுபேதம் வித்தி மாமிஹ சாகதம் । அஸ்யாநுரூபோ பர்த்தாஹம் ஸ்ரு'ஷ்டோ தாத்ரா ந ஸம்ஶயஃ
யயாதி கூறினான்—இத்தகைய பண்புகள் உடையவனாக இங்கு வந்துள்ளேன் என்று அறிக; அவளுக்கு ஏற்ற கணவராக நான் படைத்தவன், இதில் சந்தேகம் இல்லை.
விஶாலோவாச- பவம்தம் புண்யஸம்வ்ரு'த்தம் ஜாநே ராஜஞ்ஜகத்த்ரயே । பூர்வோக்தா யே குணாஃ ஸர்வே மயோக்தாஃ ஸம்தி தே த்வயி
விஷாலா கூறினாள்—மூன்று உலகிலும் புண்ணியத்தில் வளர்ந்தவராக உன்னை அறிகிறேன், அரசே; முன்பு நான் சொன்ன எல்லா பண்புகளும் உன்னில் உள்ளன.
ஏகேநாபி ச தோஷேண த்வாமேஷா ஹி ந மந்யதே । ஏஷ மே ஸம்ஶயோ ஜாதோ பவாந்விஷ்ணுமயோ ந்ரு'ப
ஒரு குறைவே காரணமாக அவள் உன்னை ஏற்கவில்லை; அதுதான் எனக்கு சந்தேகமாக உள்ளது, அரசே—நீ விஷ்ணுவின் இயல்புடையவன்.
யயாதிருவாச- ஸமாசக்ஷ்வ மஹாதோஷம் யமேஷா நாநுமந்யதே । தத்த்வேந சாருஸர்வாம்கீ ப்ரஸாதஸுமுகீ பவ
யயாதி சொன்னான்: யமன் ஏற்காத பெரிய குறையை நீ நேராகச் சொல்லு. அழகானவளே, உண்மையை உரைத்துவிட்டு, உன் அருள் நிறைந்த முகத்தை எனக்குக் காண்பி.
விஶாலோவாச- ஆத்மதோஷம் ந ஜாநாஸி கஸ்மாத்த்வம் ஜகதீபதே । ஜரயா வ்யாப்தகாயஸ்த்வமநேநேயம் ந மந்யதே
விசாலா சொன்னாள்: பூமியின் அரசே, உன் குறையை நீயே அறியவில்லை. உன் உடல் முழுவதும் முதுமை நிறைந்துள்ளது. அதனால்தான் அவள் உன்னை ஏற்க மறுக்கிறாள்.
ஏவம் ஶ்ருத்வா மஹத்வாக்யமப்ரியம் ஜகதீபதிஃ । துஃகேந மஹதாவிஷ்டஸ்தாமுவாச புநர்ந்ரு'பஃ
இந்த கடினமான வார்த்தைகளை கேட்ட அரசன், பெரும் துயரத்தில் ஆழ்ந்தான். பின்னர் அந்த அரசன் மீண்டும் அவளிடம் பேசினான்.
ஜராதோஷோ ந மே பத்ரே ஸம்ஸர்காத்கஸ்யசித்கதா । ஸமுத்பூதம் மமாம்கே வை தம் ந ஜாநே ஜராகமம்
யயாதி சொன்னான்: நல்லவளே, யாரிடமோ சேர்ந்ததால் எனக்கு முதுமை வந்ததாக எனக்குத் தெரியவில்லை. இந்த முதுமை எனக்கு எப்படித் தோன்றியது என்பதையும் அறியேன்.
யம் யம் ஹி வாம்சதே சைஷா த்ரைலோக்யே துர்லபம் ஶுபே । தமஸ்யை தாதுகாமோஹம் வ்ரியதாம் வர உத்தமஃ
அவள் விரும்பும் எந்த வரமாயினும்—even மூன்று உலகிலும் அரிதானதாக—even அதை நான் அவளுக்கு வழங்க விரும்புகிறேன். அவள் விரும்பும் உயர்ந்த வரத்தைத் தேர்ந்தெடுக்கட்டும்.
விஶாலோவாச- ஜராஹீநோ யதா ஸ்யாஸ்த்வம் ததா தே ஸுப்ரியா பவேத் । ஏதத்விநிஶ்சிதம் ராஜந்ஸத்யம் ஸத்யம் வதாம்யஹம்
விசாலா சொன்னாள்: நீ முதுமையிலிருந்து விடுபட்டால் தான் அவள் உன்னை உண்மையில் விரும்புவாள். இது உறுதி, அரசே; நான் உண்மையே சொல்கிறேன்.