யூயம் கச்சந்து பூர்லோகம் மயாதிஷ்டா ந ஸம்ஶயஃ । காம உவாச- யுவயோஸ்து ப்ரியம் புண்யம் கரிஷ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ
நான் சொன்னபடி நீங்கள் பூமியில் போங்கள், இதில் சந்தேகம் இல்லை. காமன் சொன்னான்: 'உங்களுக்கு இருவருக்கும் நான் சந்தோஷமும் நன்மையும் செய்வேன், இதில் ஐயமில்லை.'
ராஜாநம் பஶ்ய மாம் சைவ ஸ்திதம் சைவ ஸமா யுதி । ததேத்யுக்த்வா கதாஃ ஸர்வே யத்ர ராஜா ஸ நாஹுஷிஃ
'மன்னனையும் என்னையும் சமமாக போட்டியில் பார்க்கவும்.' என்று சொல்லி, அவர்கள் அனைவரும் நாஹுஷன் இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றார்கள்.
நடரூபேண தே ஸர்வே காமாத்யாஃ கர்மணா த்விஜ । ஆஶீர்பிரபிநம்த்யைவ தே ச ஊசுஃ ஸுநாடகம்
அவர்கள் எல்லாரும்—காமனும் மற்றவர்களும்—நடிப்பாளர்களாக மாறி, ஆசீர்வாதம் கூறி, அற்புதமான நாடகம் ஒன்றை அரங்கேற்றினார்கள்.
தேஷாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா யயாதிஃ ப்ரு'திவீபதிஃ । ஸபாம் சகார மேதாவீ தேவரூபாம் ஸுபம்டிதைஃ
அவர்கள் சொன்னதை கேட்ட பின், பூமியின் அரசன் யயாதி, புத்திசாலியானவன், தன் சபையை வல்லுநர்களால் நிரம்பிய தேவர்களின் சபை போல் அமைத்தான்.
ஸமாயாதஃ ஸ்வயம் பூபோ ஜ்ஞாநவிஜ்ஞாநகோவிதஃ । தேஷாம் து நாடகம் ராஜா பஶ்யமாநஃ ஸ நாஹுஷிஃ
அரசன் தானே அறிவும் ஞானமும் கொண்டவனாக வந்து, அந்த நாஹுஷன் அவர்கள் நடிப்பை பார்த்தான்.
சரிதம் வாமநஸ்யாபி உத்பத்திம் விப்ரரூபிணஃ । ரூபேணாப்ரதிமா லோகே ஸுஸ்வரம் கீதமுத்தமம்
அவர்கள் வாமனனின் செயல்களையும், பிராமண வடிவில் பிறந்ததையும், உலகில் ஒப்பில்லாத அழகும் இனிமையான பாடல்களும் கொண்டு அரங்கேற்றினார்கள்.
காயமாநா ஜரா ராஜந்நார்யாரூபேண வை ததா । தஸ்யா கீதவிலாஸேந ஹாஸ்யேந லலிதேந ச
அந்த நேரத்தில், ஜரா ஒரு மதிப்புமிக்க பெண்வடிவில் பாடினாள், அவளது இனிய பாடலும், நடிப்பும், நகைச்சுவையும் மூலம்
மதுராலாபதஸ்தஸ்ய கம்தர்பஸ்ய ச மாயயா । மோஹிதஸ்தேந பாவேந திவ்யேந சரிதேந ச
அவளது இனிய பேச்சும், காமனின் மாயையும், அந்த உணர்வும் தெய்வீகமான நடிப்பும் மூலம் மன்னன் மயங்கினான்.
பலேஶ்சைவ யதாரூபம் விம்த்யாவல்யா யதா புரா । வாமநஸ்ய யதாரூபம் சக்ரே மாரோத தாத்ரு'ஶம்
முன்பு போலவே பலேசும் விந்த்யாவலியும் இருந்தபோல், மாரனும் வாமனனின் வடிவத்தை உருவாக்கினான்.
ஸூத்ரதாரஃ ஸ்வயம் காமோ வஸம்தஃ பாரிபார்ஶ்வகஃ । நடீவேஷதரா ஜாதா ஸா ரதிர்ஹ்ரு'ஷ்டவல்லபா
காமன் தானே நாடக இயக்குனராகவும், வசந்தன் உதவியாளராகவும் இருந்தான்; ரதி, மகிழ்ச்சியுடன் தன் கணவருடன், நடிகை வடிவம் எடுத்தாள்.
நேபத்யாம்தஶ்சரீ ராஜந்ஸா தஸ்மிந்ந்ரு'த்யகர்மணி । மகரம்தோ மஹாப்ராஜ்ஞஃ க்ஷோபயாமாஸ பூபதிம்
அந்த நடன நிகழ்ச்சியில், அவள் பின்னணியில் நடந்தாள்; அறிவுள்ள மகரந்தன் மன்னனை உள்மனதில் கலக்கம் செய்தான்.
யதாயதா பஶ்யதி ந்ரு'த்யமுத்தமம் கீதம் ஸமாகர்ணதி ஸ க்ஷிதீஶஃ । ததாததா மோஹிதவாந்ஸ பூபதிம் நடீப்ரணீதேந மஹாநுபாவஃ
மன்னன் அந்த சிறந்த நடனத்தையும் பாடலையும் எவ்வளவு பார்த்து கேட்டானோ, அவ்வளவு அந்த பெரிய நடிகையின் நடிப்பால் மேலும் மேலும் மயங்கினான்.
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே மாதாபித்ரு'தீர்தே யயாதிசரித்ரே ஷட்ஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, மாபெரும் பத்மபுராணத்தில், பூமிக்கண்டத்தில், வேனன் கதையில், மாதாபிதா தீர்த்தத்தில், யயாதி சரித்திரத்தின் எழுபத்தாறு அம்மாத்யாயம் முடிகிறது.
ஸுகர்மோவாச- காமஸ்ய கீதலாஸ்யேந ஹாஸ்யேந லலிதேந ச । மோஹிதோ ராஜராஜேம்த்ரோ நடரூபேண பிப்பல
சுகர்மன் சொன்னான்: காமனின் பாடலும் நடனமும், நகைச்சுவையும், இனிமையும் மூலம், மன்னர்களில் தலைவன் பிப்பலன், நடிகர் வடிவில் மயங்கினான்.
க்ரு'த்வா மூத்ரம் புரீஷம் ச ஸ ராஜா நஹுஷாத்மஜஃ । அக்ரு'த்வா பாதயோஃ ஶௌசமாஸநே உபவிஷ்டவாந்
நஹுஷனின் மகனான அந்த அரசன், சிறுநீர் மற்றும் மலத்தை கழித்த பிறகு, கால்களை சுத்தம் செய்யாமல், தனது ஆசனத்தில் உட்கார்ந்தான்.
ததம்தரம் து ஸம்ப்ராப்ய ஸம்சசார ஜரா ந்ரு'பம் । காமேநாபி ந்ரு'பஶ்ரேஷ்ட இம்த்ரகார்யம் க்ரு'தம் ஹிதம்
அந்த இடைவெளியில், முதுமை அந்த அரசனிடம் வந்தது; ஆனாலும், ஆசை இருந்தபோதிலும், அரசர்களில் சிறந்தவரே, இந்திரனுக்கான காரியம் அவனுக்காக நல்லதாய் நிறைவேறியது.
நிவ்ரு'த்தே நாடகே தஸ்மிந்கதேஷு தேஷு பூபதிஃ । ஜராபிபூதோ தர்மாத்மா காமஸம்ஸக்தமாநஸஃ
அந்த நாடகம் முடிந்து, அங்கே இருந்தவர்கள் சென்ற பிறகு, தர்மத்துடன் வாழ்ந்த அந்த அரசன் முதுமையால் பாதிக்கப்பட்டு, மனம் ஆசையில் மூழ்கி இருந்தான்.
மோஹிதஃ காமமோஹேந விஹ்வலோ விகலேம்த்ரியஃ । அதீவ முக்தோ தர்மாத்மா விஷயைஶ்சாபவாஹிதஃ
ஆசையின் மயக்கத்தில் குழம்பி, உணர்வுகள் தளர்ந்து, மனம் கலங்கிய நிலையில், தர்மத்தை பின்பற்றும் அந்த அரசன் மிக அதிகமாக ஆசையில் மூழ்கி, இன்பங்களில் இழுக்கப்பட்டான்.
ஏகதா து கதோ ராஜா ம்ரு'கயா வ்யஸநாதுரஃ । வநே ச க்ரீடதே ஸோபி மோஹராகவஶம் கதஃ
ஒரு நாள், வேட்டையாடும் ஆசையில் ஆழ்ந்த அந்த அரசன், காட்டுக்குள் சென்று, அங்கு விளையாடி, மயக்கம் மற்றும் பற்றின் வலையில் சிக்கினான்.
ஸரஸம் க்ரீடமாநஸ்ய ந்ரு'பதேஶ்ச மஹாத்மநஃ । ம்ரு'கஶ்சைகஃ ஸமாயாதஶ்சதுஃஶ்ரு'ம்கோ ஹ்யநௌபமஃ
அந்த மகாத்மா அரசன் ஏரிக்கரையில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தபோது, நான்கு கொம்புகள் உடைய, அபூர்வமான ஒரு மான் அங்கே வந்தது.
ஸர்வாம்கஸும்தரோ ராஜந்ஹேமரூபதநூருஹஃ । ரத்நஜ்யோதிஃ ஸுசித்ராம்கோ தர்ஶநீயோ மநோஹரஃ
அரசே, அந்த மான் முழு உடலிலும் அழகுடன், தங்கம் போன்ற நிறமுள்ள முடியுடன், ரத்தின ஒளி வீசும், வியப்பூட்டும் வடிவம் கொண்டது; அதை பார்ப்பவர் மனதை கவரும் வகையில் இருந்தது.
அப்யதாவத்ஸ வேகேந பாணபாணிர்தநுர்த்தரஃ । இத்யமந்யத மேதாவீ கோபி தைத்யஃ ஸமாகதஃ
அந்த அரசன் வில்லும் அம்பும் எடுத்துக் கொண்டு, அதைப் பிடிக்க வேகமாக ஓடிச் சென்றான்; 'இங்கே ஏதோ ஒரு சூழ்ச்சி knowing அசுரன் வந்திருக்க வேண்டும்' என்று எண்ணினான்.
ம்ரு'கேண ச ஸ தேநாபி தூரமாகர்ஷிதோ ந்ரு'பஃ । கதஃ ஸரதவேகேந ஶ்ரமேண பரிகேதிதஃ
அந்த மானால் தொலைவிற்கு இழுக்கப்பட்ட அரசன், தேரில் வேகமாக சென்றான்; முயற்சியில் சோர்ந்து போனான்.
வீக்ஷமாணஸ்ய தஸ்யாபி ம்ரு'கஶ்சாம்தரதீயத । ஸ பஶ்யதி வநம் தத்ர நம்தம்நோபமமத்புதம்
அவன் சுற்றிப் பார்த்தபோது, அந்த மான் கண் முன்னால் மறைந்துவிட்டது; அங்கே, நந்தன வனத்தைப் போல் அற்புதமான ஒரு காடு அவன் பார்வைக்கு தோன்றியது.
சாருவ்ரு'க்ஷஸமாகீர்ணம் பூதபம்சகஶோபிதம் । குருபிஶ்சம்தநைஃ புண்யைஃ கதலீகம்டமம்டிதைஃ
அந்த வனம் அழகான மரங்களால் நிரம்பி, ஐந்து பூதங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, பெருமை வாய்ந்த சந்தன மரங்களும், வாழைத் தொகுதிகளும் அங்கங்கே இருந்தன.
பகுலாஶோகபும்நாகைர்நாலிகேரைஶ்ச திம்துகைஃ । பூகீபலைஶ்ச கர்ஜூரைஃ குமுதைஃ ஸப்தபர்ணகைஃ
அங்கே பகுளம், அசோகம், புன்னை, தேங்காய், திண்டுக்கை, பாக்கு மரம், பேரிச்சம்பழ மரம், வெள்ளை அல்லி, சப்தபர்ணம் ஆகிய மரங்களும் இருந்தன.
புஷ்பிதைஃ கர்ணிகாரைஶ்ச நாநாவ்ரு'க்ஷைஃ ஸதாபலைஃ । புஷ்பிதாமோதஸம்யுக்தைஃ கேதகைஃ பாடலைஸ்ததஃ
மலர்ந்த கர்ணிகாரம் மற்றும் பலவகை எப்போதும் பழம் தரும் மரங்கள், மணம் வீசும் மலர்களான கேதகம், பாட்டளம் ஆகியவை அங்கும் இங்கும் இருந்தன.
வீக்ஷமாணோ மஹாராஜ ததர்ஶ ஸர உத்தமம் । புண்யோதகேந ஸம்பூர்ணம் விஸ்தீர்ணம் பம்சயோஜநம்
அதைப் பார்த்த மகாராஜா, புண்ணியமான நீர் நிரம்பிய, ஐந்து யோஜனை அகலமுள்ள, விசாலமான ஒரு சிறந்த ஏரியை கண்டான்.
ஹம்ஸகாரம்டவாகீர்ணம் ஜலபக்ஷிவிநாதிதம் । கமலைஶ்சாபி முதிதம் ஶ்வேதோத்பலவிராஜிதம்
அந்த ஏரி அன்னங்கள், கொக்குகள் நிறைந்து, நீர்பறவைகளின் குரலால் முழங்க, தாமரைகளும் வெள்ளை அல்லிகளும் ஒளிர்ந்தவையாக இருந்தது.
ரக்தோத்பலைஃ ஶோபமாநம் ஹாடகோத்பலமம்டிதம் । நீலோத்பலைஃ ப்ரகாஶிதம் கல்ஹாரைரதிஶோபிதம்
அது சிவந்த அல்லிகளால் அழகுபெற்று, தங்கம் போன்ற அல்லிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு, நீல அல்லிகளால் பிரகாசித்து, கல்ஹார மலர்களால் மேலும் அழகுபெற்றது.