ஸுகர்மோவாச- ஏவமுக்த்வா த்விஜஶ்ரேஷ்ட மௌநவாந்மாதலிஸ்ததா । ராஜாநம் தர்மதத்த்வஜ்ஞம் யயாதிம் நஹுஷாத்மஜம்
சுகர்மன் சொன்னான்: இப்படிச் சொல்லி, சிறந்த பிராமணரே, மாடலி அமைதியாக இருந்தான்; தர்மத்தின் சாரத்தை அறிந்த நஹுஷனின் மகன் யயாதி அரசன்—
இதி ஶ்ரீபத்மபுராணே பூமிகம்டே வேநோபாக்யாநே மாதாபித்ரு'தீர்தவர்ணநே யயாதிசரித்ரே ஏகஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, ஸ்ரீ பத்மபுராணத்தின் பூமிகண்டத்தில், வேனன் கதையில், மாதா பிதா தீர்த்தங்களின் விவரத்தில், யயாதி சரித்திரத்தில் எழுபத்தொன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
பிப்பல உவாச- மாதலேஶ்ச வசஃ ஶ்ருத்வா ஸ ராஜா நஹுஷாத்மஜஃ । கிம் சகார மஹாப்ராஜ்ஞஸ்தந்மே விஸ்தரதோ வத
பிப்பலன் சொன்னான்: மாடலியின் வார்த்தைகளை கேட்டபின், அந்த ஞானமிக்க நஹுஷனின் மகன் ராஜா என்ன செய்தான்? அதை விரிவாக எனக்கு சொல்.
ஸர்வபுண்யமயீ புண்யா கதேயம் பாபநாஶிநீ । ஶ்ரோதுமிச்சாம்யஹம் ப்ராஜ்ஞ நைவ த்ரு'ப்யாமி ஸர்வதா
இந்தக் கதை எல்லா புண்ணியங்களாலும் நிரம்பி, பாவங்களை நீக்கும்; அதை நான் கேட்க விரும்புகிறேன், ஞானவானே, எப்போதும் திருப்தி அடைய முடியவில்லை.
ஸுகர்மோவாச- ஸர்வதர்மப்ரு'தாம் ஶ்ரேஷ்டோ யயாதிர்ந்ரு'பஸத்தமஃ । தமுவாசாகதம் தூதம் மாதலிம் ஶக்ரஸாரதிம்
சுகர்மன் சொன்னான்: எல்லா தர்மங்களைப் பாதுகாப்பவர்களில் சிறந்தவன் யயாதி, அரசர்களில் சிறந்தவனே, வந்த தூதர் சக்ரனின் சாரதியான மாடலியிடம் பேசினான்.
யயாதிருவாச- ஶரீரம் நைவ த்யக்ஷ்யாமி கமிஷ்யே ந திவம் புநஃ । ஶரீரேண விநா தூத பார்திவேந ந ஸம்ஶயஃ
யயாதி சொன்னான்: நான் என் உடலை விட்டு விடமாட்டேன்; உடலை விட்டு மறுபடியும் சொர்க்கத்திற்குச் செல்லவும் மாட்டேன், தூதரே; அரசனுக்கு இதில் சந்தேகம் இல்லை.
யத்யப்யேவம் மஹாதோஷாஃ காயஸ்யைவ ப்ரகீர்திதாஃ । பூர்வம் சாபி ஸமாக்யாதம் த்வயா ஸர்வம் குணாகுணம்
உடலின் பெரிய குறைகள் பல கூறப்பட்டாலும், அதற்கான நல்லதும் கெட்டதும் நீ முன்பே எனக்கு விளக்கியுள்ளாய்—
நாஹம் த்யக்ஷ்யே ஶரீரம் வை நாகமிஷ்யே திவம் புநஃ । இத்யாசக்ஷ்வ இதோ கத்வா தேவதேவம் புரம்தரம்
இருந்தாலும், நான் உடலை விட்டு விடமாட்டேன்; மறுபடியும் சொர்க்கத்திற்குச் செல்லவும் மாட்டேன்; இங்கிருந்து போய் இந்த செய்தியை தேவதேவனான புரந்தரனிடம் கூறு.
ஏகாகிநா ஹி ஜீவேந காயேநாபி மஹாமதே । நைவ ஸித்திம் ப்ரயாத்யேவம் ஸாம்ஸாரிகமிஹைவ ஹி
ஓ ஞானவானே, உடலோடு மட்டும் இருந்தாலும், ஒருவன் தனியாக இருந்தால் வெற்றி பெற முடியாது; இந்த உலக வாழ்க்கை இப்படித்தான்.
நைவ ப்ராணம் விநா காயோ ஜீவஃ காயம் விநா நஹி । உபயோஶ்சாபி மித்ரத்வம் நயிஷ்யே நாஶமிம்த்ர ந
உயிர் இல்லாமல் உடல் இல்லை; உடல் இல்லாமல் உயிரும் இல்லை; இந்த இருவருக்குள்ள நட்பை நான் அழிக்க மாட்டேன், இந்திரா.
யஸ்ய ப்ரஸாதபாவாத்வை ஸுகமஶ்நாதி கேவலம் । ஶரீரஸ்யாப்யயம் ப்ராணோ போகாநந்யாந்மநோநுகாந்
யாருடைய அருளால் மட்டும் மனம் விரும்பும் இன்பங்களை அனுபவிக்க முடிகிறது; உடலுக்குள்ள உயிரும் மனதைப் பின்பற்றி வேறு இன்பங்களை அனுபவிக்கிறது.
ஏவம் ஜ்ஞாத்வா ஸ்வர்கபோக்யம் ந போஜ்யம் தேவதூதக । ஸம்பவம்தி மஹாதுஷ்டா வ்யாதயோ துஃகதாயகாஃ
இதைக் கேள், தேவர்களின் தூதரே! சொர்க்கத்தில் கிடைக்கும் இன்பங்கள் உண்மையில் அனுபவிக்க வேண்டியவை அல்ல என்பதை அறிந்தால், பெரிய தீய நோய்கள் தோன்றி துன்பம் தருகின்றன.
மாதலே கில்பிஷாச்சைவ ஜராதோஷாத்ப்ரஜாயதே । பஶ்ய மே புண்யஸம்யுக்தம் காயம் ஷோடஶவார்ஷிகம்
மாதலி, பாவத்தாலும் வயதின் குறையாலும் பிறப்பு ஏற்படுகிறது; ஆனால் என் உடல் புண்ணியத்துடன் இணைந்ததால், பதினாறு வயது இளைஞனுடைய உடலைப் போல உள்ளது.
ஜந்மப்ரப்ரு'தி மே காயஃ ஶதார்தாப்தம் ப்ரயாதி ச । ததாபி நூதநோ பாவஃ காயஸ்யாபி ப்ரஜாயதே
பிறந்த நாளிலிருந்து என் உடல் நூறு ஐம்பது ஆண்டுகள் நீடித்தாலும், அதற்குப் புதுமை எப்போதும் தோன்றுகிறது.
மம காலோ கதோ தூத அப்தா ப்ரநம்த்யமநுத்தமம் । யதா ஷோடஶவர்ஷஸ்ய காயஃ பும்ஸஃ ப்ரஶோபதே
தூதரே, என் காலம் கடந்துவிட்டது; ஆண்டுகள் சிறப்பாக ஓடிவிட்டன; அதுபோல், பதினாறு வயது இளைஞனுடைய உடல் எப்படி பிரகாசிக்கிறதோ, அப்படியே என் உடலும் ஒளிவிடுகிறது.
ததா மே ஶோபதே தேஹோ பலவீர்யஸமந்விதஃ । நைவ க்லாநிர்ந மே ஹாநிர்ந ஶ்ரமோ வ்யாதயோ ஜரா
அப்படியே என் உடல் வலியும் வீர்யமும் நிறைந்ததாக பிரகாசிக்கிறது; எனக்கு சோர்வு இல்லை, இழப்பு இல்லை, களைப்பும் இல்லை, நோயும் இல்லை, வயதான குறையும் இல்லை.
மாதலே மம காயேபி தர்மோத்ஸாஹேந வர்த்ததே । ஸர்வாம்ரு'தமயம் திவ்யமௌஷதம் பரமௌஷதம்
மாதலி, என் உடல் தர்மத்தில் உற்சாகம் கொண்டதால் வளர்கிறது; எல்லாம் அமிர்தம் போல, தெய்வீகமான மருந்து, உயர்ந்த மருந்தாக உள்ளது.
பாபவ்யாதிப்ரணாஶார்தம் தர்மாக்யம் ஹி க்ரு'தம்புரா । தேந மே ஶோதிதஃ காயோ கததோஷஸ்து ஜாயதே
பாவமும் நோயும் அழிக்க, தர்மம் என்ற நடைமுறை பழைய காலத்தில் ஏற்படுத்தப்பட்டது; அதனால் என் உடல் தூய்மையாகி குறையில்லாமல் உள்ளது.
ஹ்ரு'ஷீகேஶஸ்ய ஸம்த்யாநம் நாமோச்சாரணமுத்தமம் । ஏதத்ரஸாயநம் தூத நித்யமேவம் கரோம்யஹம்
ஹ்ருஷீகேசனைத் தியானிப்பதும், அவன் உயர்ந்த பெயரை உச்சரிப்பதும் இந்த உயிர்க்குடிநீர்; தூதரே, இதையே நான் எப்போதும் செய்கிறேன்.
தேந மே வ்யாதயோ தோஷாஃ பாபாத்யாஃ ப்ரலயம் கதாஃ । வித்யமாநே ஹி ஸம்ஸாரே க்ரு'ஷ்ணநாம்நி மஹௌஷதே
இதனால் என் நோய்கள், குறைகள், பாவங்கள் அனைத்தும் அழிந்துவிட்டன; இந்த உலகில் கிருஷ்ணனுடைய பெயரே பெரிய மருந்தாக இருக்கிறது.
மாநவா மரணம் யாம்தி பாபவ்யாதி ப்ரபீடிதாஃ । ந பிபம்தி மஹாமூடாஃ க்ரு'ஷ்ண நாம ரஸாயநம்
பாவமும் நோயும் வாட்டும் மனிதர்கள் இறப்பை அடைகிறார்கள்; பெரிய அறியாமை கொண்டவர்கள் கிருஷ்ணனுடைய பெயரென்ற அமுதை அருந்துவதில்லை.
தேந த்யாநேந ஜ்ஞாநேந பூஜாபாவேந மாதலே । ஸத்யேந தாநபுண்யேந மம காயோ நிராமயஃ
அந்தத் தியானத்தாலும், அந்த அறிவாலும், பக்தி உணர்வாலும், மாதலி, உண்மை மற்றும் தானத்தின் புண்ணியத்தாலும் என் உடல் நோயில்லாமல் இருக்கிறது.
பாபர்த்தேராமயாஃ பீடாஃ ப்ரபவம்தி ஶரீரிணஃ । பீடாப்யோ ஜாயதே ம்ரு'த்யுஃ ப்ராணிநாம் நாத்ர ஸம்ஶயஃ
பாவம் அதிகரித்தால் உடலுடையவர்களுக்கு நோயால் துன்பங்கள் உண்டாகின்றன; அந்தத் துன்பங்களால் உயிர்களுக்கு இறப்பு வருகிறது — இதில் சந்தேகம் இல்லை.
தஸ்மாத்தர்மஃ ப்ரகர்தவ்யஃ புண்யஸத்யாஶ்ரயைர்நரைஃ । பம்சபூதாத்மகஃ காயஃ ஶிராஸம்திவிஜர்ஜரஃ
ஆகவே, மனிதர்கள் புண்ணியமும் உண்மையும் சார்ந்து தர்மத்தை நடத்த வேண்டும்; ஐந்து பொருள்களால் ஆன உடல், மூட்டுகளாலும் இணைப்புகளாலும் kuliththu போகிறது.
ஏவம் ஸம்தீக்ரு'தோ மர்த்யோ ஹேமகாரீவ டம்கணைஃ । தத்ர பாதி மஹாநக்நிர்த்தாதுரேவ சரஃ ஸதா
இவ்வாறு, பொன்மனையன் தன் கருவிகளால் தங்கத்தை இணைப்பது போல, மனிதனும் உடலை இணைத்திருக்கிறான்; அதில் எப்போதும் உலவும் பெரிய நெருப்பு ஒளிவிடுகிறது.
ஶதகம்டமயே விப்ர யஃ ஸம்தத்தே ஸபுத்திமாந் । ஹரேர்நாம்நா ச திவ்யேந ஸௌபாக்யேநாபி பிப்பல
புத்திசாலி ஒருவன் நூறு துண்டுகளாக உள்ள உலோகங்களை இணைப்பது போல, பிப்பலா, ஹரியின் தெய்வீகமான பெயராலும் நல்ல அதிர்ஷ்டத்தாலும் உடலும் இணைக்கப்படுகிறது.
பம்சாத்மகா ஹி யே கம்டாஃ ஶதஸம்திவிஜர்ஜராஃ । தேந ஸம்தாரிதாஃ ஸர்வே காயோ தாதுஸமோ பவேத்
ஐந்து வகையான அந்த உடல் துண்டுகள் நூறு இணைப்புகளால் kuliththu போனவை; அவற்றை ஒன்றிணைத்தால் உடல் உலோகத்தின் சாரம் போல ஆகிறது.
ஹரேஃ பூஜோபசாரேண த்யாநேந நியமேந ச । ஸத்யபாவேந தாநேந நூத்நஃ காயோ விஜாயதே
ஹரியை வழிபடுவதாலும், தியானம், கட்டுப்பாடு, உண்மை உணர்வு, தானம் ஆகியவற்றால் புதிய உடல் தோன்றுகிறது.
தோஷா நஶ்யம்தி காயஸ்ய வ்யாதயஃ ஶ்ரு'ணு மாதலே । பாஹ்யாப்யம்தரஶௌசம் ஹி துர்கம்திர்நைவ ஜாயதே
மாதலி, கேள்: உடலின் குறைகள் நீங்கினால் நோய்கள் மறையும்; உட்புறமும் வெளிப்புறமும் தூய்மை காக்கும் ஒருவரிடம் கெட்ட வாசனை எழுவதில்லை.
ஶுசிஸ்ததோ பவேத்ஸூத ப்ரஸாதாத்தஸ்ய சக்ரிணஃ । நாஹம் ஸ்வர்கம் கமிஷ்யாமி ஸ்வர்கமத்ர கரோம்யஹம்
ஓ வண்டியோட்டா, அந்த சக்கரதாரி அருளால் தூய்மையடைவேன்; நான் சொர்க்கத்திற்கு போகமாட்டேன்—இங்கேயே சொர்க்கத்தை உருவாக்குவேன்.