ந ததேச்ச்ராத்தகர்தா யோ கோஹத்யாதி ஸமம் பவேத் । த்வாவேதௌ பூஜயேத்தஸ்மாச்ச்ரத்தயா ந்ரு'பஸத்தம
ஶ்ராத்தம் செய்பவர் தானம் செய்யவில்லை என்றால், அது பசுகொலை போன்ற பாவமாகும்; அதனால், அரசர்களில் சிறந்தவரே, இருவரையும் பக்தியுடன் மதிக்க வேண்டும்.
நிர்த்தநத்வ ப்ரபாவாத்வை தமேகம் ஹி ப்ரபூஜயேத் । வ்யதீபாதேபி ஸம்ப்ராப்தே வைத்ரு'தௌ ச ந்ரு'போத்தம
வறுமையின் காரணமாக ஒருவரை மட்டும் மதிக்க நேர்ந்தாலும், தவறு அல்லது குறை ஏற்பட்டாலும் கூட, அரசர்களில் சிறந்தவரே, அது ஏற்றுக்கொள்ளப்படுகிறது.
அமாவாஸ்யாம் ததா ராஜந்க்ஷயாஹே பரபக்ஷகே । ஶ்ராத்தமேவம் ப்ரகர்தவ்யம் ப்ராஹ்மணாதி த்ரிவர்ணகைஃ
மன்னா, அமாவாசை நாளிலும், குறையும் காலத்திலும், பிற்பக்ஷத்திலும், பிராமணர் முதலான மூன்று வகைச் சாதியினரும், இந்த ஸ்ராத்த நிகழ்ச்சியைச் செய்ய வேண்டும்.
யஜ்ஞே ததா மஹாராஜ ரு'த்விஜஶ்ச ப்ரகாரயேத் । ததா விப்ராஃ ப்ரகர்தவ்யாஃ ஶ்ராத்ததாநாய ஸர்வதா
மகாராஜா, யாகத்தில், அந்த யாகத்தை நடத்தும் புரோகிதரும் ஏற்பாடு செய்ய வேண்டும்; அதுபோல் பிராமணர்களும் எப்போதும் ஸ்ராத்த தானத்திற்காக நியமிக்கப்பட வேண்டும்.
அவிஜ்ஞாதஃ ப்ரகர்தவ்யோ ப்ராஹ்மணோ நைவ ஜாநதா । யஸ்யாபி ஜ்ஞாயதே வம்ஶஃ குலம் த்ரிபுருஷம் ததா
பிராமணரின் வம்சம் தெரியாமல் இருந்தாலும், அவரை நியமிக்கலாம்; ஆனால் அவருடைய மூன்று தலைமுறையும், குடும்பமும் தெரிந்தால்,
ஆசாரஶ்ச ததா ராஜம்ஸ்தம் விப்ரம் ஸந்நிமம்த்ரயேத் । குலம் ந ஜ்ஞாயதே யஸ்ய ஆசாரேண விசாரயேத்
மன்னா, அவருடைய நடத்தை நல்லதாக இருந்தால், அந்த பிராமணரை அழைக்க வேண்டும்; குடும்பம் தெரியவில்லை என்றால், நடத்தை பார்த்து தீர்மானிக்க வேண்டும்.
ஶ்ராத்ததாநே ப்ரகர்தவ்யே விஶுத்தோ மூர்க ஏவ ஹி । அவிஜ்ஞாதோ பவேத்விப்ரோ வேதவேதாம்கபாரகஃ
ஸ்ராத்த தானம் செய்யும் போது, அறிவில்லாதவராக இருந்தாலும் தூய்மை உள்ள பிராமணரை நியமிக்கலாம்; வேதங்களும் அவற்றின் அங்கங்களும் அறிந்த, பெயர் தெரியாத பிராமணரும் ஏற்றவர்.
ஶ்ராத்ததாநம் ப்ரகர்தவ்யம் தஸ்மாத்விப்ரம் நிமம்த்ரயேத் । ஆதித்யம் து ப்ரகர்தவ்யமபூர்வம் ந்ரு'பஸத்தம
ஆகவே, ஸ்ராத்த தானம் செய்ய வேண்டும்; அதற்காக பிராமணரை அழைக்க வேண்டும்; மன்னர் எல்லாம், முன்பு அறியாதவராக இருந்தாலும், அவருக்கு அதிதி மரியாதை செய்ய வேண்டும்.
அந்யதா குருதே பாபீ ஸ யாதி நரகம் த்ருவம் । தஸ்மாத்விப்ரஃ ப்ரகர்தவ்யோ தாநே ஶ்ராத்தே ச பர்வஸு
இதைவிட வேறு விதமாக நடந்தால், அவன் பாவி, நிச்சயம் நரகத்திற்கு போவான்; ஆகவே, ஸ்ராத்தம் மற்றும் தானம் செய்யும் போது, பிராமணரை நியமிக்க வேண்டும்.
ஆதௌ பரீக்ஷயேத்விப்ரம் ஶ்ராத்தே தாநே ப்ரகாரயேத் । நாஶ்நம்தி தஸ்ய வை கேஹே பிதரோ விப்ரவர்ஜிதாஃ
முதலில் பிராமணரை பரிசோதனை செய்து, பிறகு ஸ்ராத்தத்திலும் தானத்திலும் நியமிக்க வேண்டும்; பிராமணர் இல்லாத வீட்டில் முன்னோர்கள் உண்பதில்லை.
ஶாபம் தத்த்வா ததோ யாம்தி ஶ்ராத்தாத்விப்ரவிவர்ஜிதாத் । மஹாபாபீ பவேத்ஸோபி ப்ரஹ்மணஃ ஸத்ரு'ஶோ யதி
அங்கு பிராமணர் இல்லாத ஸ்ராத்தத்தில், முன்னோர்கள் சாபம் கொடுத்து விட்டு போவார்கள்; அவன் பிரம்மாவைப் போல இருந்தாலும், பெரும் பாவி ஆகிவிடுவான்.
பைத்ராசாரம் பரித்யஜ்ய யோ வர்தேத நரோத்தம । மஹாபாபீ ஸ விஜ்ஞேயஃ ஸர்வதர்மபஹிஷ்க்ரு'தஃ
மனிதர்களில் சிறந்தவரே, பிதாமகர்களின் வழியை விட்டு வேறு விதமாக நடப்பவன், பெரும் பாவி என்றும், எல்லா தர்மத்திலிருந்தும் விலக்கப்பட்டவன் என்றும் அறியப்பட வேண்டும்.
யே த்யஜம்தி ஶிவாசாரம் வைஷ்ணவம் போகதாயகம் । நிம்தம்தி ப்ராஹ்மணம் தர்மம் விஜ்ஞேயாஃ பாபவர்த்தநாஃ
சிவ வழியை விட்டு, வைஷ்ணவ வழி, அனுபவம் தரும் மார்க்கத்தை விட்டு, பிராமணர் மற்றும் தர்மத்தை இகழ்பவர்கள், பாவத்தை வளர்க்கும்வர்கள் என்று அறியப்பட வேண்டும்.
யே த்யஜம்தி ஶிவாசாரம் ஶிவபக்தாந்த்விஷம்தி ச । ஹரிம் நிம்தம்தி யே பாபா ப்ரஹ்மத்வேஷகராஃ ஸதா
சிவ வழியை விட்டு, சிவ பக்தர்களை வெறுப்பவர்கள், ஹரியை இகழ்பவர்கள், எப்போதும் பிரம்மாவுக்கு விரோதமாக நடப்பவர்கள், அவர்கள் பாவிகள்.
ஆசாரநிம்தகா யே தே மஹாபாதகக்ரு'த்தமாஃ । ஆத்யம் பூஜ்யம் பரம் ஜ்ஞாநம் புண்யம் பாகவதம் ததா
நல்ல நடத்தை இகழ்பவர்கள், மிகப் பெரிய பாவங்களைச் செய்பவர்கள்; முதன்மை பூஜை, உயர்ந்த அறிவு, புனிதமான பாகவதம் ஆகியவை எல்லாம் மதிக்கப்பட வேண்டும்.
வைஷ்ணவம் ஹரிவம்ஶம் வா மத்ஸ்யம் வா கூர்மமேவ ச । பாத்மம் வா யே பூஜயம்தி தேஷாம் ஶ்ரேயோ வதாம்யஹம்
வைஷ்ணவம், ஹரிவம்சம், மச்சபுராணம், கூர்மபுராணம், அல்லது பத்மபுராணம் ஆகியவற்றை வணங்குவோருக்கு நன்மை உண்டாகும் என்று நான் அறிவிக்கிறேன்.
ப்ரத்யக்ஷம் தேந வை தேவஃ பூஜிதோ மதுஸூதநஃ । தஸ்மாத்ப்ரபூஜயேஜ்ஜ்ஞாநம் வைஷ்ணவம் விஷ்ணுவல்லபம்
அதனால், தேவன் மதுசூதனன் நேரடியாக வணங்கப்படுகிறார்; ஆகவே, வைஷ்ணவ அறிவை, விஷ்ணுவுக்கு பிரியமானதை, மதிக்க வேண்டும்.
தேவஸ்தாநே ச நித்யம் வை வைஷ்ணவம் புஸ்தகம் ந்ரு'ப । தஸ்மிந்ப்ரபூஜிதே விப்ர பூஜிதஃ கமலாபதிஃ
மன்னா, கோவிலில் எப்போதும் வைஷ்ணவ நூல் இருக்க வேண்டும்; அதை மதிக்கும்போது, பிராமணரும், தாமரை மீது அமர்ந்துள்ள இறைவனும் மகிழ்வர்.
அஸம்பூஜ்ய ஹரேர்ஜ்ஞாநம் யே காயம்தி லிகம்தி ச । அஜ்ஞாய தத்ப்ரயச்சம்தி ஶ்ரு'ண்வம்த்யுச்சாரயம்தி ச
ஹரியின் அறிவை மதிக்காமல் பாடுவோர், எழுதுவோர், தருவோர், கேட்போர், உச்சரிப்போர், அதைப் புரிந்து கொள்ளாமல் செய்பவர்கள்,
விக்ரீடம்தி ச லோபேந குஜ்ஞாந நியமேந ச । அஸம்ஸ்க்ரு'தப்ரதேஶேஷு யதேஷ்டம் ஸ்தாபயம்தி ச
அதை பேராசையால் விளையாடுவோர், தவறான அறிவும் ஒழுக்கமும் கொண்டு, தூய்மை இல்லாத இடங்களில் விருப்பப்படி வைத்துவிடுவோர்,
ஹரிஜ்ஞாநம் யதாக்ஷேமம் ப்ரத்யக்ஷாச்ச ப்ரகாஶயேத் । அதீதே ச ஸமர்தஶ்ச யஃ ப்ரமாதம் கரோதி ச
ஹரியின் அறிவைத் தெளிவாகவும் நேரடியாகவும் வெளிப்படுத்தி, அதற்கும் திறமையும் உள்ளவராக இருந்தும், கவனக்குறைவாக நடக்கும் ஒருவன்—
அஶுசிஶ்சாஶுசௌ ஸ்தாநே யஃ ப்ரவக்தி ஶ்ரு'ணோதி ச । இதி ஸர்வம் ஸமாஸேந ஜ்ஞாநநிம்தா ஸமம் ஸ்ம்ரு'தம்
அழுக்கானவன், அழுக்கான இடத்தில் பேசுகிறவனும் கேட்கிறவனும்—இவை அனைத்தும், சுருக்கமாகச் சொன்னால், அறிவை இகழ்வதற்குச் சமமாகக் கருதப்படுகிறது.
குருபூஜாமக்ரு'த்வைவ யஃ ஶாஸ்த்ரம் ஶ்ரோதுமிச்சதி । ந கரோதி ச ஶுஶ்ரூஷாமாஜ்ஞாபம்கம் ச பாவதஃ
ஆசானை முதலில் மரியாதை செய்யாமல், வேதங்களை கேட்க விரும்புகிறவனும், சேவை செய்யாமல், கட்டளையை உள்ளத்தால் மீறுகிறவனும்—
நாபிநம்ததி தத்வாக்யமுத்தரம் ஸம்ப்ரயச்சதி । குருகர்மணி ஸாத்யே ச ததுபேக்ஷாம் கரோதி ச
ஆசானின் வார்த்தையை வரவேற்காமல், பதில் சொல்லுகிறவனும், ஆசான் கொடுத்த பணிகளை புறக்கணிக்கிறவனும்—
குருமார்தமஶக்தம் ச விதேஶம் ப்ரஸ்திதம் ததா । அரிபிஃ பரிபூதம் வா யஃ ஸம்த்யஜதி பாபக்ரு'த்
ஆசான் நோயால் பாதிக்கப்பட்டிருக்கும்போது, சக்தியில்லாதபோது, வேறு நாட்டுக்குச் சென்றபோது, அல்லது பகைவரால் அவமதிக்கப்பட்டபோது, அவரை விட்டுவிடுகிறவன் பாவம் செய்கிறவன்.
படமாநம் புராணம் து தஸ்ய பாபம் வதாம்யஹம் । கும்பீபாகே வஸேத்தாவத்யாவதிம்த்ராஶ்சதுர்தஶ
புராணம் வாசிக்கிற ஆசானை புறக்கணிப்பவன் செய்யும் பாவத்தை நான் சொல்கிறேன்: பதினான்கு இந்திரர்கள் ஆளும் காலம் முழுவதும் அவன் கும்பீபாக நரகத்தில் தங்குவான்.
படமாநம் குரும் யோ ஹி உபேக்ஷயதி பாபதீஃ । தஸ்யாபி பாதகம் கோரம் சிரம் நரகதாயகம்
பொல்லாத மனதுடன், வாசிக்கிற ஆசானை அவமதிப்பவன், அவனுக்கும் கடுமையான பாவம் ஏற்படும்; அது நீண்ட நரகவேதனைக்கு காரணமாகும்.
பார்யாபுத்ரேஷு மித்ரேஷு யஶ்சாவஜ்ஞாம் கரோதி ச । இத்யேதத்பாதகம் ஜ்ஞேயம் குருநிந்தாஸமம் மஹத்
மனைவி, பிள்ளைகள், நண்பர்கள் ஆகியோரிடம் அவமதிப்பைக் காட்டுகிறவன்—இந்தப் பாவமும் ஆசானை இகழ்வதற்குச் சமமான பெரிய பாவமாக அறியப்பட வேண்டும்.
ப்ரஹ்மஹா ஸ்வர்ணஸ்தேயீ ச ஸுராபீ குருதல்பகஃ । மஹாபாதகிநஶ்சைதே தத்ஸம்யோகீ ச பம்சமஃ
பிராமணனை கொல்வவன், பொன்னைக் களவாடுவவன், மதுவை அருந்துவவன், ஆசானின் மனைவியுடன் தவறாக நடப்பவன்—இவர்கள் பெரிய பாவிகள்; இவர்களுடன் சேரும் ஐந்தாவது நபரும் அப்படிப்பட்டவனே.
க்ரோதாத்த்வேஷாத்பயால்லோபாத்ப்ராஹ்மணஸ்ய விஶேஷதஃ । மர்மாதிக்ரு'ந்தகோ யஶ்ச ப்ரஹ்மக்நஃ ஸ ப்ரகீர்திதஃ
கோபம், வெறுப்பு, பயம், பேராசை ஆகியவற்றால், குறிப்பாக பிராமணனிடம், உயிர் பகுதிக்கு தாக்குகிறவன் பிராமணனை கொல்வவனாகக் கருதப்படுகிறான்.