யதாயதா க்ரு'தா பூமௌ யஜ்ஞா தாநம் தபஶ்ச தே । ததாததா ஸ்வர்கபோகாஃ ப்ரார்தயம்தே நரேஶ்வர
நரேசரே, பூமியில் நீ செய்த யாகம், தானம், தவம் எவ்வாறு இருக்கிறதோ, அதேபோல் வானுலக இன்பங்களும் உனக்காக காத்திருக்கின்றன.
யயாதிருவாச- யேந காயேந ஸித்யேத ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் புவி । மாதலே தத்கதம் த்யக்த்வா கச்சேல்லோகமுபார்ஜிதம்
யயாதி கேட்டான்: மாதலி, எந்த உடலால் மனிதர்கள் பூமியில் நன்மை, தீமை ஆகியவற்றை அனுபவிக்கிறார்கள்? அதை விட்டு விட்டபின், சம்பாதித்த உலகத்திற்குச் எப்படி செல்கிறார்கள்?
மாதலிருவாச- யத்ரைவோபார்ஜிதம் காயம் பம்சாத்மகமிதம் ந்ரு'ப । தத்தத்ரைவ பரித்யஜ்ய திவ்யேநைவ வ்ரஜம்தி தம்
மாதலி சொன்னான்: அரசே, இந்த ஐந்து கூறுகளால் ஆன உடல் எங்கு சம்பாதிக்கப்படுகிறதோ, அங்கேயே அதை விட்டு, தெய்வீக உடலுடன் அந்த உலகத்திற்குச் செல்கிறார்கள்.
இதரே மாநவாஃ ஸர்வே பாபபுண்யப்ரஸாதகாஃ । தேऽபி காயம் பரித்யஜ்ய அதஊர்த்வம் வ்ரஜம்தி வை
மற்ற அனைத்து மனிதர்களும் பாவம், புண்ணியம் செய்வோர்; அவர்களும் உடலை விட்டு, கீழோ, மேலோ செல்கிறார்கள்.
யயாதிருவாச- பம்சாத்மகேந காயேந ஸுக்ரு'தம் துஷ்க்ரு'தம் நராஃ । உத்பாத்யைவ ப்ரயாம்த்யேவ அதஊர்த்வம் து மாதலே
யயாதி கேட்டான்: மாதலி, மனிதர்கள் இந்த ஐந்து கூறுகளால் ஆன உடலால் நன்மையும் தீமையும் செய்கிறார்கள்; அதை செய்து முடித்தபின், கீழோ, மேலோ செல்கிறார்கள்.
கோ விஶேஷோ ஹி தர்மஜ்ஞ பூமௌ காயம் பரித்யஜேத் । பாபபுண்யப்ரபாவாத்வை காயஸ்ய பதநம் பவேத்
தர்மத்தை அறிந்தவரே, பூமியில் உடலை விட்டு விடுவதால் என்ன வித்தியாசம்? பாவம் அல்லது புண்ணியத்தின் பலத்தால் உடல் வீழ்ச்சி ஏற்படுகிறது.
த்ரு'ஷ்டாம்தோ த்ரு'ஶ்யதே ஸூத ப்ரத்யக்ஷம் மர்த்யமம்டலே । விஶேஷம் நைவ பஶ்யாமி பாபபுண்யஸ்ய சாதிகம்
ஓ சூதா, மனித உலகில் நேரில் எடுத்துக்காட்டு காணப்படுகிறது; பாவம், புண்ணியத்திற்கு நான் எந்த சிறப்பும் காணவில்லை.
ஸத்யதர்மாதிகம் கர்ம யேந காயேந மாநவஃ । ஸமர்ஜயதி வை மர்த்யஸ்தம் கஸ்மாத்விப்ரஸர்ஜயேத்
மனிதன் எந்த உடலால் சத்தியம், தர்மம் போன்ற செயல்களை இந்த உலகில் சேர்க்கிறானோ, அந்த உடலை ஏன் விட்டு விட வேண்டும், அறிவாளியே?
ஆத்மா காயஶ்ச த்வாவேதௌ மித்ரரூபாவுபாவபி । காயம் மித்ரம் பரித்யஜ்ய ஆத்மா யாதி ஸுநிஶ்சிதஃ
ஆன்மா, உடல் — இவை இரண்டும் தோழர்களைப் போல் தோன்றினாலும், உடலை நண்பனாகக் கருதி விட்டுவிட்டு, ஆன்மா உறுதியாகப் புறப்படுகிறது.
மாதலிருவாச- ஸத்யமுக்தம் த்வயா ராஜந்காயம் த்யக்த்வா ப்ரயாதி ஸஃ । ஸம்பம்தோ நாஸ்தி தேநாபி ஸமம் காயேந சாத்மநஃ
மாதலி சொன்னான்: அரசே, நீ சொன்னது உண்மை; உடலை விட்டு விட்டபின், ஆன்மா புறப்படுகிறது. உடலும் ஆன்மாவும் ஒன்றுக்கொன்று தொடர்பில்லை.
யஸ்மாத்பம்சத்வரூபோऽயம் ஸம்திஜர்ஜரிதஃ ஸதா । ஜரயா பீட்யமாநஸ்து வ்யாதிபிர்தூஷிதஃ ஸதா
ஐந்து கூறுகளால் ஆன இந்த உடல் எப்போதும் மூட்டுகளில் சிதைந்து, எப்போதும் முதுமையால் பாதிக்கப்பட்டு, நோயால் கெடுகிறது.
ஜராதோஷைஃ ப்ரபக்நோऽஸௌ அத்ர ஸ்தாதும் ஸ நேச்சதி । ஆகுலவ்யாகுலோ பூத்வா ஜீவஸ்த்யக்த்வா ப்ரயாதி ஸஃ
முதுமையின் குறைகளால் உடல் சிதைந்து, இங்கே நிலைக்க விரும்பாது; கலக்கம், கவலையுடன் உயிர் அதை விட்டு வெளியேறுகிறது.
ஸத்யேந தர்மபுண்யைஶ்ச தாநைர்நியமஸம்யமைஃ । அஶ்வமேதாதிபிர்யஜ்ஞைஸ்தீர்தைஃ ஸம்யமநைஸ்ததா
சத்தியம், தர்மம், புண்ணியம், தானம், கட்டுப்பாடு, மனஅடக்கம், அசுவமேதம் போன்ற யாகங்கள், தீர்த்தயாத்திரை, தவம் ஆகியவற்றால்,
ஸுபுண்யைஃ ஸுக்ரு'தைஶ்சாந்யைர்ஜரா நைவ ப்ரதார்யதே । பாதகைஶ்ச மஹாராஜ த்ரவதே காயமேவ ஸா
மிகுந்த புண்ணியம், நல்ல செயல்களால் கூட முதுமையை தடுக்க முடியாது; மகாராஜா, பாவங்களால் உடலே கரைந்து விடுகிறது.
யயாதிருவாச- கஸ்மாஜ்ஜரா ஸமுத்பந்நா கஸ்மாத்காயம் ப்ரபீடயேத் । மம விஸ்தரதஸ்த்வம் ச வக்துமர்ஹஸி ஸத்தம
யயாதி கேட்டான்: முதுமை எங்கிருந்து உண்டாகிறது? அது ஏன் உடலை வாட்டுகிறது? உன்னால் இதை விரிவாக விளக்க வேண்டும், நல்லவரே.
மாதலிருவாச- ஹம்த தே வர்ணயிஷ்யாமி ஜராயாஃ பரிகாரணம் । யஸ்மாச்சேயம் ஸமுத்பூதா காயமத்யே ந்ரு'போத்தம
மாதலி பதிலளித்தான்: நான் முதுமை ஏற்படும் காரணங்களை, அது எப்படி உடலில் தோன்றுகிறது என்பதையும் உனக்கு விளக்குகிறேன், அரசர்களில் சிறந்தவரே.
பம்சபூதாத்மகஃ காயோ விஷயைஃ பம்சபிஃ ஶ்ரிதஃ । யதாத்மா த்யஜதே ராஜந்ஸ காயஃ பரிதக்ஷ்யதே
இந்த உடல் ஐந்து மூலப்பொருள்களால் ஆனது, ஐந்து உணர்வுகளால் நிலைபெற்றது; ஆன்மா விட்டு வெளியேறும்போது, அரசே, இந்த உடல் அழிகிறது.
வஹ்நிநா தீப்யமாநஸ்து ஸரஸோ ஜ்வலதே ந்ரு'ப । தஸ்மாத்விஜாயதே தூமோ தூமாந்மேகாஶ்ச ஜஜ்ஞிரே
அக்னி தீட்டும் போது, ஏரி எரிகிறது, அரசே; அதிலிருந்து புகை எழுகிறது, அந்த புகையிலிருந்து மேகங்கள் உருவாகின்றன.
மேகாதாபஃ ப்ரவர்தம்தே அத்ப்யஃ ப்ரு'த்வீ ப்ரகல்பதே । ஜலமாயாதி ஸாத்வீ ஸா யதா நாரீ ரஜஸ்வலா
மேகங்களில் இருந்து தண்ணீர் வருகிறது; தண்ணீரிலிருந்து பூமி உருவாகிறது. அந்த தூய நீர், மாதவிடாய் அடையும் பெண் போல, வந்து சேர்கிறது.
தஸ்மாத்ப்ரஜாயதே கம்தோ கம்தாத்ரஸோ ந்ரு'போத்தம । ரஸாத்ப்ரபவதே சாந்நமந்நாச்சுக்ரம் ந ஸம்ஶயஃ
அதிலிருந்து மணம் பிறக்கிறது; மணத்தில் இருந்து சுவை, அரசர்களில் சிறந்தவரே. சுவையிலிருந்து உணவு, உணவிலிருந்து விந்து பிறக்கிறது—இதில் சந்தேகம் இல்லை.
ஶுக்ராத்தி ஜாயதே காயஃ குரூபஃ காய ஏவ ச । யதா ப்ரு'த்வீ ஸ்ரு'ஜேத்கம்தாந்ரஸைஶ்சரதி பூதலே
விந்திலிருந்து உடல் உருவாகிறது, உடலே உருவாகும் தளமாகும். பூமி மணங்களை உருவாக்கி, சுவைகளோடு அதன் மேல் நகரும் போலவே.
ததா காயஶ்சரேந்நித்யம் ரஸாதாரோ ஹி ஸர்வஶஃ । கம்தஶ்ச ஜாயதே தஸ்மாத்கம்தாத்ரஸோ பவேத்புநஃ
அதேபோல், உடல் எப்போதும் சுவைகளை தாங்கி நகர்கிறது. அதிலிருந்து மணம் பிறக்கிறது, மணத்தில் இருந்து மீண்டும் சுவை தோன்றுகிறது.
தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே மஹாவஹ்நிர்த்ரு'ஷ்டாம்தம் பஶ்ய பூபதே । யதா காஷ்டாத்பவேத்வஹ்நிஃ புநஃ காஷ்டம் ப்ரகாஶயேத்
அதிலிருந்து பெரிய தீ உருவாகிறது; இதை எடுத்துக்காட்டு என்று பாருங்கள், அரசே: மரத்தில் இருந்து தீ உருவாகி, மீண்டும் மரத்தை ஒளிரச் செய்கிறது.
காயமத்யே ரஸாதக்நிஸ்தத்வதேவ ப்ரஜாயதே । தத்ர ஸம்சரதே நித்யம் காயம் புஷ்ணாதி பூபதே
உடலுக்குள் சுவையிலிருந்து தீ உருவாகிறது, அதுபோலவே. அது எப்போதும் அங்கே சஞ்சரித்து, உடலை வளர்க்கிறது, அரசே.
யாவத்ரஸஸ்ய சாதிக்யம் தாவஜ்ஜீவஃ ப்ரஶாம்திமாந் । சரித்வா தாத்ரு'ஶம் வஹ்நிஃ க்ஷுதாரூபேண வர்ததே
சுவை நிறைந்திருக்கும்வரை உயிர் அமைதியாக இருக்கும். அந்த தீ அந்த சுவையை உண்டுவிட்டால், அது பசியாக மாறுகிறது.
அந்நமிச்சத்யஸௌ தீவ்ரஃ பயஸா ச ஸமந்விதம் । ப்ரதாநம் லபதே சாந்நமுதகம் சாபி பூபதே
அது தீவிரமாக உணவு, பாலும் சேர்ந்து வேண்டும் என்று விரும்புகிறது. உடனே உணவும் தண்ணீரும் கிடைக்கின்றன, அரசே.
ஶோணிதம் சரதே வஹ்நிஸ்தத்வத்வீர்யம் ந ஸம்ஶயஃ । யக்ஷ்மரோகோ பவேத்தஸ்மாத்ஸர்வகாயப்ரணாஶகஃ
அந்த தீ இரத்தத்தில் சஞ்சரிக்கிறது, அதுபோல் விந்திலும்—இதில் ஐயம் இல்லை. இதிலிருந்து கஷ்டமான நோய் தோன்றி, உடல் முழுவதையும் அழிக்கிறது.
ரஸாதிக்யம் பவேத்ராஜந்நத வஹ்நிஃ ப்ரஶாம்யதி । ரஸேந பீட்யமாநஸ்து ஜ்வரரூபோபிஜாயதே
சுவை அதிகமாக இருந்தால், அரசே, அந்த தீ தணைகிறது. சுவையால் அழுத்தப்படும்போது, அது காய்ச்சலாக வெளிப்படுகிறது.
க்ரீவா ப்ரு'ஷ்டம் கடிம் பாயும் ஸர்வாஸ்வேவ து ஸம்திஷு । ஆருத்ய திஷ்டதே வஹ்நிஃ காயே வஹ்நிஃ ப்ரவர்ததே
கழுத்து, முதுகு, இடுப்பு, புறம், எல்லா மூட்டுகளிலும் அந்த தீ நிலைபெற்றிருக்கும்; அது உடலில் இருந்து தீயாக செயல்படுகிறது.
தஸ்யாऽதிக்யம் சரேந்நித்யம் காயம் புஷ்ணாதி ஸர்வதஃ । ரஸஸ்து பம்தமாயாதி பலரூபோ பவேத்ததா
அதன் அதிகம் எங்கும் சஞ்சரித்து, உடலை முழுவதும் வளர்க்கிறது. சுவை கட்டுப்பட்டு, அப்போது அது பலமாகிறது.