பிதா மே வைஷ்ணவம் லோகம் ப்ரயாத்வேதத்வரோத்தமம் । தத்வந்மாதா ச தேவேஶா வரமந்யம் ந யாசயே
“என் தந்தை வைஷ்ணவ உலகை அடையட்டும்—இதுவே சிறந்த வரம்; அதுபோல் என் தாயும், தேவர்களே. வேறு எந்த வரமும் நான் கேட்கவில்லை.”
தேவா ஊசுஃ- பித்ரு'பக்தோஸி விப்ரேம்த்ர பக்த்யா தவ வயம் த்விஜ । ஸுகர்மஞ்ச்ரூயதாம் வாக்யம் ப்ரீத்யா யுக்தா ஸதைவ தே
தேவர்கள் கூறினர்: “நீ தந்தைக்கு பக்தியுள்ளவன், பிராமணர்களில் சிறந்தவனே; உன் பக்தியால் நாங்கள் எப்போதும் உனக்கு உளமார விரும்புகிறோம். சுகர்மா, எங்கள் அன்பான வார்த்தைகளை கேள்.”
ஏவமுக்த்வா கதா தேவாஃ ஸ்வர்லோகம் ந்ரு'பநம்தந । ஸர்வமைஶ்வர்யமேதேந தஸ்யாக்ரே பரிதர்ஶிதம்
இவ்வாறு கூறி, தேவர்கள் தங்கள் சொர்க்க உலகிற்கு சென்றனர், அரசர்களுக்கு மகிழ்ச்சி அளிப்பவனே; எல்லா ஐஸ்வர்யங்களும் அவன் முன் வெளிப்பட்டன.
த்ரு'ஷ்டம் து பிப்பலேநாபி கௌதுகம் ச மஹாத்புதம் । தமுவாச ஸ தர்மாத்மா பிப்பலம் கும்டலாத்மஜம்
பிப்பலனும் அந்த அதிசயமான, வியப்பூட்டும் நிகழ்வை பார்த்தான். பின்னர் அந்த தர்மத்தை பின்பற்றும் ஒருவர், குண்டலனின் மகனான பிப்பலனிடம் பேசினார்.
அர்வாசீநம் த்விதம் ரூபம் பராசீநம் ச கீத்ரு'ஶம் । ப்ரபாவமுபயோஶ்சைவ வதஸ்வ வததாம் வர
“இது வெளிப்பட்ட ரூபம்; மறைந்த ரூபம் எப்படியிருக்கும்? இரண்டின் சக்தியையும் கூறு, சிறந்த பேச்சாளனே.”
ஸுகர்மோவாச- பராசீநஸ்ய ரூபஸ்ய லிம்கமேவ வதாமி தே । யேநலோகாஃ ப்ரமோதம்தே இம்த்ராத்யாஃ ஸசராசராஃ
சுகர்மா கூறினான்: “மறைந்த ரூபத்தின் குறியீட்டை மட்டும் நான் சொல்கிறேன்; அதனால் இந்திரன் முதலான உயிர்கள், நிலையும் அசையும் எல்லோரும் மகிழ்கிறார்கள்.”
அயமேவ ஜகந்நாதஃ ஸர்வகோ வ்யாபகஃ ப்ரபுஃ । அஸ்ய ரூபம் ந த்ரு'ஷ்டம் ஹி கேநாப்யேவ ஹி யோகிநா
“அவரே இந்த உலகத்தின் ஆண்டவன், எல்லா இடங்களிலும் நிறைந்தவன், எல்லாம் கட்டுப்படுத்துபவன்; அவருடைய ரூபத்தை யாரும்—including யோகிகள்—பார்க்கவில்லை.”
ஶ்ருதிரேவ வதத்யேவம் தம் வக்தும் ஶம்கிதேவ ஸா । அபாணிபாதநாஸஶ்ச அகர்ணோ முகவர்ஜிதஃ
“வேதங்கள் இப்படியே கூறுகின்றன; ஆனால் அவரை விவரிக்க தயங்குகின்றன. அவருக்கு கை, கால், செவி, வாயெல்லாம் இல்லை.”
ஸர்வம் பஶ்யதி வை கர்ம க்ரு'தம் த்ரைலோக்யவாஸிநாம் । தேஷாமுக்தமகர்ணஶ்ச ஸ ஶ்ரு'ணோதி ஸுஸாக்ஷ்யதஃ
“மூன்று உலகங்களிலுள்ள உயிர்களின் எல்லா செயல்களையும் அவர் காண்கிறார்; செவிகள் இல்லையென்றாலும், அவர் கேட்கிறார், ஏனெனில் அவர் மிகவும் நுண்ணிய சாட்சி.”
கதிஹீநோ வ்ரஜேத்ஸோபி ஸ ஹி ஸர்வத்ர த்ரு'ஶ்யதே । பாணிஹீநோபி க்ரு'ஹ்ணாதி பாதஹீநஃ ப்ரதாவதி
“இடம் இல்லாதவராக இருந்தும் அவர் செல்கிறார்; ஏனெனில் அவர் எங்கும் காணப்படுகிறார். கை இல்லாதவராக இருந்தும் அவர் பிடிக்கிறார்; கால் இல்லாதவராக இருந்தும் அவர் விரைவாக ஓடுகிறார்.”
ஸர்வத்ர த்ரு'ஶ்யதே விப்ர வ்யாபகஃ பாதவர்ஜிதஃ । யம் ந பஶ்யம்தி தேவேம்த்ரா முநயஸ்தத்த்வதர்ஶிநஃ
எங்கும் பரவி நிறைந்தவனைக் காணலாம், பிராமணா, அவன் கால்கள் இல்லாதவன். அந்த தேவாதிகளும், உண்மை அறிந்த முனிவர்களும் அவனை காண முடியாது.
ஸ ச பஶ்யதி தாந்ஸர்வாந்ஸத்யாஸத்யபதே ஸ்திதாந் । வ்யாபகம் விமலம் ஸித்தம் ஸித்திதம் ஸர்வநாயகம்
ஆனால், அந்த பரவியுள்ள தூயவன், எல்லாவற்றையும் அருளும் தலைவன், உண்மை மற்றும் பொய் உலகில் இருப்பவர்களை எல்லாம் அவன் பார்த்து அறிகிறான்.
யம் ஜாநாதி மஹாயோகீ வ்யாஸோ தர்மார்தகோவிதஃ । தேஜோமூர்திஃ ஸ சாகாஶமேகவர்ணமநம்தகம்
அந்த ஒருவனை, தர்மத்தையும் பொருளையும் அறிந்த மகா யோகி வியாசர் அறிவார். அவன் ஒளி வடிவானவன், ஆகாயம் போல் ஒரே நிறமும் முடிவில்லாதவனும் ஆவான்.
ததேதந்நிர்மலம் ரூபம் ஶ்ருதிராக்யாதி நிஶ்சிதம் । வ்யாஸஶ்சைவ ஹி ஜாநாதி மார்கம்டேயஶ்ச தத்பதம்
இந்த தூய வடிவத்தை வேதம் உறுதியாக அறிவிக்கிறது. வியாசரும், அந்த நிலையை அடைந்த மார்க்கண்டேயரும் இதை நன்கு அறிகிறார்கள்.
அர்வாசீநம் ப்ரவக்ஷ்யாமி ஶ்ரு'ணுஷ்வைகாக்ரமாநஸஃ । யதா ஸம்ஹ்ரு'த்ய பூதாத்மா ஸ்வயமேகஃ ப்ரகச்சதி
இப்போது சமீபத்திய நிகழ்வை நான் சொல்கிறேன்; மனதை ஒருமைப்படுத்தி கேள்: எல்லாவற்றையும் இழுத்து, உயிர் தனியாகச் செல்கிறது.
அப்ஸு ஶய்யாம் ஸமாஸ்தாய ஶேஷபோகாஸநஸ்திதஃ । தமாஶ்ரித்ய ஸ்வபித்யேகோ பஹுகாலம் ஜநார்தநஃ
நீரில், சேஷன் என்ற பாம்பின் படுக்கையில் அமர்ந்து, ஜனார்த்தனன் தனியாக நீண்ட நாட்கள் அங்கு தங்கி, ஓய்வெடுக்கிறார்.
ஜலாம்தகாரஸம்தப்தோ மார்கம்டேயோ மஹாமுநிஃ । ஸ்தாநமிச்சந்ஸ யோகாத்மா நிர்விண்ணோ ப்ரமணேந ஸஃ
நீரின் இருளால் வாடிய மகா முனி மார்க்கண்டேயர், இடம் வேண்டி அலைந்து சோர்ந்து, யோகத்தில் மனதை செலுத்தி கவலைப்பட்டார்.
ப்ரமமாணஃ ஸ தத்ரு'ஶே ஶேஷபர்யம்கஶாயிநம் । ஸூர்யகோடிப்ரதீகாஶம் திவ்யாபரணபூஷிதம்
அலைந்து திரிந்தபோது, சேஷ பாம்பின் படுக்கையில் படுத்திருக்கும், கோடி சூரியன் போல பிரகாசித்து, தெய்வீக ஆபரணங்கள் அணிந்தவரை அவர் கண்டார்.
திவ்யமால்யாம்பரதரம் ஸர்வவ்யாபிநமீஶ்வரம் । யோகநித்ரா கதம் காம்தம் ஶம்கசக்ரகதாதரம்
தெய்வீக மாலையும் உடையும் அணிந்த, எல்லாவற்றிலும் நிறைந்த இறைவன், அழகானவன், யோக நித்திரையில் இருந்தவன், சங்கு, சக்கரம், கதை ஏந்தியவனாக இருந்தான்.
ஏகா நாரீ மஹாபாகா க்ரு'ஷ்ணாம்ஜநசயோபமா । தம்ஷ்ட்ராகராலவதநா பீமரூபா த்விஜோத்தம
ஒரு பெண் அங்கு இருந்தாள்; அவள் மிகுந்த பாக்கியசாலி, கருஞ்சுண்ணம் போல் இருண்ட நிறம், பல்லுகள் வெளிப்பட்ட பயங்கர முகம், அச்சமான உருவம் கொண்டவள்.
தயோக்தோஸௌ முநிஶ்ரேஷ்டோ மா பைரிதி மஹாமுநிஃ । பத்மபத்ரம் ஸுவிஸ்தீர்ணம் பம்சயோஜநமாயதம்
அவள் அந்த முனிவரிடம், "பயப்படாதே" என்று சொன்னாள். அங்கு ஐந்து யோஜனை நீளமான, பரந்த தாமரை இலை ஒன்று இருந்தது.
தஸ்மிந்பத்ரே மஹாதேவ்யா மார்கண்டேயோ நிவேஶிதஃ । கேஶவே ஸதி ஸுப்தேபி நாஸ்த்யத்ர ச பயம் தவ
அந்த தாமரை இலை மீது, அந்த மகாதேவி மார்க்கண்டேயரை வைத்தாள்; கேசவன் உறங்கினாலும், இங்கு உனக்கு எந்த பயமும் இல்லை.
தாமுவாச ஸ யோகீம்த்ர கா த்வம் பவஸி பாமிநி । அஸ்மிந்விநிர்ஜிதே சைகா பவதீ பரிப்ரு'ம்ஹிதா
அந்த யோகிகளின் தலைவன், "நீ யார், அழகியவளே? எல்லாம் அழிந்தபோதும் இங்கு நீ மட்டும் எவ்வாறு நிலைத்து இருக்கிறாய்?" என்று கேட்டான்.
ப்ரு'ஷ்டைவம் முநிநா தேவீ ஸாதரம் ப்ராஹ பூஸுர । நாகபோகாம்கபர்யம்கே ஸ யஃ ஸ்வபிதி கேஶவஃ
அந்த முனிவர் இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த தேவி மரியாதையுடன் பதிலளித்தாள்: "நாகத்தின் படுக்கையில் உறங்குபவன் தான் கேசவன்."
அஸ்யாஹம் வைஷ்ணவீ ஶக்திஃ காலராத்ரிரிஹோச்யதே । மாமேவம் வித்தி விப்ரேம்த்ர ஸர்வமாயாஸமந்விதாம்
"நான் அவனுடைய வைஷ்ணவி சக்தி; இங்கு காலராத்திரி என்று அழைக்கப்படுகிறேன். எல்லா மாயையும் உடையவளாக என்னை அறிந்து கொள், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே."
மஹாமாயா புராணேஷு ஜகந்மோஹாய கத்யதே । இத்யுக்த்வா ஸா கதா தேவீ அம்தர்தாநம் ஹி பிப்பலஃ
புராணங்களில் இந்த மகாமாயை உலகை மயக்கும் சக்தியாக சொல்லப்படுகிறது. இவ்வாறு கூறி, அந்த தேவி பிப்பலா, கண்களுக்கு மறைந்தாள்.
தேவ்யாமநுகதாயாம் து மார்கம்டேயஸ்ய பஶ்யதஃ । தஸ்ய நாப்யாம் ஸமுத்பந்நம் பம்கஜம் ஹாடகப்ரபம்
அந்த தேவி மறைந்தபோது, மார்க்கண்டேயர் பார்த்தபடியே, அவனுடைய நாபியில் இருந்து பொன்னிறத்தில் பிரகாசிக்கும் ஒரு தாமரை மலர் தோன்றியது.
தஸ்மாஜ்ஜஜ்ஞே மஹாதேஜா ப்ரஹ்மா லோகபிதாமஹஃ । தஸ்மாத்விஜஜ்ஞிரே லோகாஃ ஸர்வே ஸ்தாவரஜம்கமாஃ
அந்த தாமரையில் இருந்து, உலகுக்குத் தந்தை ஆன பிரகாசமான பிரம்மா தோன்றினார். அவரிலிருந்து நிலையானதும் அசையும் உலகங்களும் எல்லாம் உருவானது.
இம்த்ராத்யா லோகபாலாஶ்ச தேவாஶ்சாக்நிபுரோகமாஃ । அர்வாசீநம் ஸ்வரூபம் து தர்ஶிதம் ஹி மயா ந்ரு'ப
ஏ அரசே, இந்திரன் முதலான உலகை காக்கும் தேவர்கள், அக்னி முன்னிலையில் உள்ள தேவர்கள், எல்லோரும் நானே அவர்களுக்கு எளிதில் அறியக்கூடிய வடிவத்தை காட்டினேன்.
அர்வாசீநஸ்வரூபோயம் பராசீநோ நிராஶ்ரயஃ । யதா ஸ தர்ஶயேத்காயம் காயரூபா பவம்தி தே
இந்த எளிதில் அறியக்கூடிய வடிவம் தனித்தது; எளிதில் அறிய முடியாதது ஆதாரமில்லாதது. யாராவது உடலை வெளிப்படுத்தினால், அந்த வடிவங்கள் உடலோடு தோன்றும்.