தமுவாச ததா காம்தம் ஶூகரம் ஶூகரீ புநஃ । கச்ச காம்த மயாஸார்த்தமேபிஸ்து பாலகைஃ ஸஹ
அப்போது அந்த பன்றிப் பெண், தனது காதலனாகிய பன்றியிடம்: 'காதலனே, என்னுடன் இந்தக் குழந்தைகளோடும் வா,' என்று சொன்னாள்.
ப்ராஹ ப்ரீதோ வராஹஸ்தாம் விவஸ்தாம் ஸுப்ரியாமிதி । க்வ கச்சாமி ப்ரபக்நோஹம் ஸ்தாநம் நாஸ்தி மஹீதலே
அந்த பன்றி மகிழ்ச்சியுடன், தன் கவலையில் உள்ள அன்புக்குரியவளிடம்: 'நான் எங்கே போவது? நான் உடைந்துபோனவன்; இந்த பூமியில் எனக்கு இடமில்லை,' என்று கூறினான்.
மயி நஷ்டே மஹாபாகே கோலயூதம் விநம்க்ஷ்யதி । த்வயோஶ்ச ஸிம்ஹயோர்மத்யே ஜலம் பிபதி ஶூகரஃ
நான் அழிந்தால், மகத்தானவளே, பன்றிக் கூட்டமே அழியும்; இரண்டு சிங்கங்களுக்கு நடுவில் பன்றி தண்ணீர் குடிக்கிறது.
த்வயோஃ ஶூகரயோர்மத்யே ஸிம்ஹோ நைவ பிபத்யபஃ । ஏவம் ஶூகரஜாதீஷு த்ரு'ஶ்யதே பலமுத்தமம்
இரண்டு பன்றிகளுக்கிடையில் சிங்கம் தண்ணீர் குடிக்காது; இப்படிப்பட்ட பெரும் வலிமை பன்றிக் குலத்தில் காணப்படுகிறது.
ததஹம் நாஶயாம்யேவ யதா பக்நோ வ்ரஜாம்யஹம் । ஜாநே தர்மம் மஹாபாகே பஹுஶ்ரேயோவிதாயகம்
அதனால், நான் அவர்களை அழிப்பேன்; நான் தோற்கப்பட்டால், அப்போதுதான் போவேன். மகத்தானவளே, பல நன்மை தரும் தர்மத்தை நான் அறிவேன்.
கஸ்மால்லோபாத்பயாத்வாபி யுத்யமாநஃ ப்ரணஶ்யதி । ரணதீர்தம் பரித்யஜ்ய ஸஸ்யாத்பாபீ ந ஸம்ஶயஃ
பேராசையாலோ, பயத்தாலோ போரிடும் போது ஒருவர் உயிரிழந்தால், போர்க்களத்தை விட்டுவிட்டால், அவன் பாவி என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
நிஶிதம் ஶஸ்த்ரஸம்வ்யூஹம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹர்ஷம் ப்ரகச்சதி । அவகாஹ்யாமரீம் ஸிம்தும் தீர்தபாரம் ப்ரகச்சதி
கூரிய ஆயுதங்கள் நிறைந்த படையினை பார்த்து, அவன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்; போரின் பெருங்கடலில் மூழ்கி, புனிதமான இடத்தின் கரையை அடைகிறான்.
ஸ யாதி வைஷ்ணவம் லோகம் புருஷாம்ஶ்ச ஸமுத்தரேத் । ஸமாயாம்தம் ச ததஹம் கதம் பக்நோ வ்ரஜாமி வை
அவன் வைஷ்ணவர்களின் உலகை அடைகிறான்; மனிதர்களையும் உயர்த்துகிறான்; எனக்கு, என் நேரம் வந்தபோது, தோற்கப்பட்டு நான் எப்படி போக முடியும்?
யோதநம் ஶஸ்த்ரஸம்கீர்ணம் ப்ரவீராநந்ததாயகம் । த்ரு'ஷ்ட்வா ப்ரயாதி ஸம்ஹ்ரு'ஷ்டஸ்தஸ்ய புண்யபலம் ஶ்ரு'ணு
போர்க்களம் ஆயுதங்களால் நிரம்பி, வீரர்களுக்கு மகிழ்ச்சி தரும் இடத்தைப் பார்த்து, ஒருவர் மகிழ்ச்சியுடன் செல்கிறார்; அவனுக்கு கிடைக்கும் புண்ணிய பலனைக் கேள்.
பதேபதே மஹத்ஸ்நாநம் பாகீரத்யாஃ ப்ரஜாயதே । ரணாத்பக்நோ க்ரு'ஹம் யாதி யோ லோபாச்ச ப்ரியே ஶ்ரு'ணு
ஒவ்வொரு அடியிலும் பாகீரதி நதியில் பெரிய ஸ்நானம் செய்ததுபோல் பலன் கிடைக்கும்; ஆனால், யுத்தத்தில் தோற்றுவிட்டு, பேராசையால் வீடு திரும்பும் ஒருவரின் நிலையைப் கேள், என் இனியவளே.
மாத்ரு'தோஷம் ப்ரகாஶேத ஸ்த்ரீஜாதஃ பரிகத்யதே । அத்ர யஜ்ஞாஶ்ச தீர்தாஶ்ச அத்ர தேவா மஹௌஜஸஃ
அவன் தாயின் குறையை வெளிப்படுத்துகிறான்; அவனை பெண்மகளால் பிறந்தவன் என்று சொல்லப்படுகிறான்; இங்கு யாகங்களும் தீர்த்தங்களும் உள்ளன, இங்கு பெரிய சக்தி கொண்ட தேவர்கள் இருக்கின்றனர்.
பஶ்யம்தி கௌதுகம் காம்தே முநயஃ ஸித்தசாரணாஃ । த்ரைலோக்யம் வர்ததே தத்ர யத்ர வீரப்ரகாஶநம்
முனிவர்களும் சித்தர்களும் சாரணர்களும் அந்த அதிசயத்தைப் பார்த்து மகிழ்கிறார்கள், என் காதலியே; வீரர்களின் புகழ் வெளிப்படும் இடத்தில் மூன்று உலகங்களும் இருக்கின்றன.
ஸமராத்பக்நம் ப்ரபஶ்யம்தி ஸர்வே த்ரைலோக்யவாஸிநஃ । ஶபம்தி நிர்க்ரு'ணம் பாபம் ப்ரஹஸந்தி புநஃபுநஃ
மூன்று உலகங்களிலும் உள்ளவர்கள் யுத்தத்தில் தோற்றவனைப் பார்க்கிறார்கள்; அவர்கள் அந்தக் கொடூரமான பாவியைத் திட்டி, மீண்டும் மீண்டும் சிரிக்கிறார்கள்.
துர்கதிம் தர்ஶயேத்தஸ்ய தர்மராஜோ ந ஸம்ஶயஃ । ஸம்முகஃ ஸமரே யுத்தே ஸ்வஶிரஃ ஶோணிதம் பிபேத்
தருமராஜா அவனுக்கு துன்பமான நிலையை காட்டுகிறார், இதில் சந்தேகம் இல்லை; போரில் நேருக்கு நேர் நின்று, அவன் தன் தலையிலிருந்து இரத்தம் குடிக்க வேண்டி இருக்கும்.
அஶ்வமேதபலம் பும்க்தே இம்த்ரலோகம் ப்ரகச்சதி । யதா ஜயதி ஸம்க்ராமே ஶத்ரூஞ்சூரோ வராநநே
யுத்தத்தில் எதிரிகளை வெல்வவன், அஸ்வமேத யாகத்தின் பலனை அனுபவித்து, இந்திரலோகத்திற்குச் செல்கிறான், அழகியவளே.
ததா ப்ரபும்ஜதே லக்ஷ்மீம் நாநாபோகாந்ந ஸம்ஶயஃ । யதா தத்ர த்யஜேத்ப்ராணாந்ஸம்முகஃ ஸந்நிராஶ்ரயஃ
அப்போது அவன் செல்வமும் பலவிதமான இன்பங்களையும் அனுபவிக்கிறான், இதில் ஐயம் இல்லை; அங்கே, எதிரியை எதிர்கொண்டு, துணை இல்லாமல் உயிரை விடும் போது.
ஸ கச்சேத்பரமம் ஸ்தாநம் தேவகந்யாம் ப்ரபும்ஜதே । ஏவம் தர்மம் விஜாநாமி கதம் பக்நோ வ்ரஜாம்யஹம்
அவன் உயர்ந்த இடத்திற்குச் சென்று, தேவகன்னியையுடன் இன்புறுகிறான்; இந்த தருமத்தை நான் அறிவேன்—நான் தோற்று, எப்படி செல்ல முடியும்?
அநேந ஸமரே யுத்தம் கரிஷ்யே நாத்ர ஸம்ஶயஃ । மநோஃ புத்ரேண தீரேண ராஜ்ஞா இக்ஷ்வாகுணா ஸஹ
இதோ, நான் இந்த யுத்தத்தில் போராடுவேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை; மனுவின் புத்திரனான அறிவாளியுடன், இக்ஷ்வாகு என்ற மன்னருடன் சேர்ந்து.
டிம்பாந்க்ரு'ஹீத்வா யாஹி த்வம் ஸுகம் ஜீவ வராநநே । தஸ்ய ஶ்ருத்வா வசஃ ப்ராஹ பத்தாஹம் தவ பம்தநைஃ
பிள்ளைகளை எடுத்துக்கொண்டு நீ போ, இனிமையாக வாழ், அழகியவளே; அவன் சொற்களை கேட்டவுடன், அவள் சொன்னாள்: 'உன் பந்தங்களில் நான் கட்டப்பட்டிருக்கிறேன்.'
ஸ்நேஹமாநரஸாக்யைஶ்ச ரதிக்ரீடநகைஃ ப்ரிய । புரதஸ்தே ஸுதைஃ ஸார்த்தம் ப்ராணாம்ஸ்த்யக்ஷ்யாமி மாநத
அன்பும், பெருமையும், காதல் விளையாட்டுகளும் எனும் பந்தங்களால், என் இனியவனே, பிள்ளைகளுடன் உன் முன்பாகவே உயிரை விட்டுவிடுவேன், மரியாதை அளிப்பவனே.
ஏவமேதௌ ஸுஸம்பாஷ்ய பரஸ்பரஹிதைஷிணௌ । யுத்தாய நிஶ்சிதௌ பூத்வா ஸமாலோகயதோ ரிபூந்
இவ்வாறு இருவரும் ஒருவருக்கொருவர் நன்மை விரும்பி இனிமையாக பேசிக் கொண்டு, யுத்தம் செய்ய உறுதி செய்து, எதிரிகளை நோக்கி பார்த்தார்கள்.
கோஶலாதிபதிம் வீரம் தமிக்ஷ்வாகும் மஹாமதிம்
கோசல நாட்டை ஆண்ட வீரன், அந்தப் பெரிய ஞானமுள்ள இக்ஷ்வாகு.
யதைவ மேகஃ பரிகர்ஜதே திவி ப்ராவ்ரு'ட்ஸுகாலேஷு தடித்ப்ரகாஶைஃ । ததைவ ஸம்கர்ஜதி காம்தயா ஸமம் ஸமாஹ்வயேத்ராஜவரம் குராக்ரைஃ
மழைக்காலத்தில் வானில் மேகம் மின்னலுடன் முழங்குவது போல, அவன் தனது காதலியுடன் சேர்ந்து, குதிரையின் குருதியில் மன்னரைச் சவால் செய்து முழங்கினான்.
தம் கர்ஜமாநம் தத்ரு'ஶே மஹாத்மா வாராஹமேகம் புருஷார்தயுக்தம் । ஸஸார அஶ்வஸ்ய ஜவேநயுக்தஃ ஸஸம்முகம் தஸ்ய ந்ரு'வீரதீரஃ
அந்தக் கர்ஜனை செய்த ஒரே ஒரு பெரிய ஆத்துமாவான பன்றியை, குறிக்கோள் கொண்டவனை, அந்த வீரமன்னன் வேகமான குதிரையில் ஏறி நேருக்கு நேர் எதிர்கொண்டான்.
சதுஶ்சத்வாரிம்ஶத்தமோऽத்யாயஃ ஸுகலோவாச- ஸ்வஸைந்யம் துர்தரம் த்ரு'ஷ்ட்வா நிர்ஜிதம் துர்தரேண தம் । சுகோப பூபதிஃ க்ரூரம் துஃஸஹம் ஶூகரம் ப்ரதி
நான்குபத்திநான்காவது அதிகாரம். சுகலன் சொன்னான்: தன் படை, அடக்க முடியாத படை, துர்தரனால் தோற்கடிக்கப்பட்டதைப் பார்த்த மன்னன், அந்தக் கொடூரமான, தாங்க முடியாத பன்றியை நோக்கி கோபமடைந்தான்.
தநுராதாய வேகேந பாணம் காலாநலோபமம் । தஸ்யாபிமுகமேவாஸௌ ஹயேநாபிஸஸார ஸஃ
அவன் வலிமையுடன் வில்லையும், காலனின் நெருப்பைப் போல ஒரு அம்பையும் எடுத்துக் கொண்டு, குதிரையில் ஏறி அவனை எதிர்கொண்டு பாய்ந்தான்.
ஸ யதா ந்ரு'பதிம் ஹயப்ரு'ஷ்டகதம் வரபௌருஷயுக்தமமித்ரஹணம் । பரிபஶ்யதி ஶூகரயூதபதிஃ ப்ரகதோபிமுகம் ரணபூமிதலே
போர்க்களத்தில் எதிரிகளை அழிக்கும் வலிமைமிக்க அரசன் குதிரையில் ஏறி முன்னேறி வரும்போது, அந்த அரசனை காட்டுப்பன்றி கூட்டத்தின் தலைவன் பார்த்தான்.
நிஶிதேந ஶரேண ஹதோ ஹி யதா ந்ரு'பதேர்ஹயபாததலே ப்ரகதஃ । தமிஹைவ விலம்க்ய ச வேகமநாஃ ப்ரகரேண ஜவேந ச கோலவரஃ
அப்போது, கூர்மையான அம்பால் தாக்கப்பட்டு, அரசனின் குதிரையின் கீழே விழும் போது, அந்த வலிமைமிக்க காட்டுப்பன்றி வேகத்துடன் எழுந்து, மிகுந்த வேகத்தாலும் பலத்தாலும் மேலே பாய்ந்தது.
வ்யதிதஸ்துரகஃ ஸகிரிஃகிடிநா ந ஹி யாதி க்ஷிதௌ ஸ ஹி வித்தகதிஃ । துரகஃ பதிதோ புவி தும்டஹதோ லகுஸ்யம்தநமேவ கதோ ந்ரு'பதிஃ
பன்றியின் பல்லால் காயமடைந்த குதிரை மிகவும் வலியால் அவசரப்பட்டு, நிலத்தில் நகர முடியாமல் விழுந்தது; உடனே அரசன் ஒரு இலகுவான ரதத்தில் ஏறினான்.
ஸ ஹி கர்ஜதி ஶூகரஜாதிரவைரதஸம்ஸ்திதகோஶல யேந ஜவைஃ । கதயா நிஹதஃ கில பூபதிநா ரணமத்யகதஃ ஸ ஹி யூதபதிஃ
போரின் நடுவில் நின்று, தனது கூட்டத்துக்கு தலைவனான காட்டுப்பன்றி பெருமையாக கர்ஜித்தது; ஆனால் அரசன் தனது கையிலுள்ள கோலால் அதை இடையில் தாக்கி வீழ்த்தினான்.