அத தே ப்ரேஷிதாஃ ஶூரா பலதேஜஃ பராக்ரமாஃ । கர்ஜமாநாஃ ப்ரதாவம்தி பலதேஜஃ பராக்ரமாஃ
பின்னர் அந்த வீரர்கள், வலிமையும், ஆற்றலும், துணிவும் கொண்டு, கர்ஜித்து, தங்கள் வீரத்தையும் வலிமையையும் காட்டி பாய்ந்தனர்.
கோலம் ப்ரதிகதாஃ ஸர்வே வாயுவேகேந ஸாம்ப்ரதம் । வித்யம்தி பாணஜாலைஸ்தே நிஶிதைர்வநசாரகாஃ
அவர்கள் அனைவரும் இப்போது காற்று வேகத்தில் பன்றியை நோக்கி சென்றனர்; காட்டில் வாழும் அந்த வீரர்கள் கூர்மையான அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினர்.
நாநா ஶஸ்த்ரைரதாஸ்த்ரைஶ்ச வாராஹம் வீரரூபிணம்
வீரமான உருவில் தோன்றிய வராகத்தை வேறு வேறு ஆயுதங்களாலும், அம்புகளாலும் அவர்கள் தாக்கினர்.
ஸுகலோவாச- பதம்தி பாணதோமரா விமுக்தா லுப்தகைஃ ஶரா கநாகிரிம்ப்ரவர்ஷிணோ யதாததா தராம்தரே । ஹதோ த்ரு'டப்ரஹாரிபிஃ ஸ நிர்ஜிதஸ்ததஸ்ததா ஶதைஸ்து யூதபாலகஃ ஸ கோலஃ ஸம்கரம்கதஃ
சுகலன் சொன்னான்: வேட்டையாடிகள் விடும் அம்புகளும், வேல்களும், கனமழை போல ஒரு பெரிய மலை மீது விழுந்தது போல், அந்த வராகம், கூட்டத்தின் தலைவன், நிலத்தில் பலர் வலிமையாக அடித்து, நூற்றுக்கணக்கானோர் போரில் அவனை வீழ்த்தினர்.
ஸ்வபுத்ரபௌத்ரபாம்தவைஃ பராம்ஶ்ச ஸம்ஹரேத்ஸ வை பதம்தி தே ஸ்வதம்ஷ்ட்ரயா ஹதாஹவேऽவலுப்தகாஃ । பதம்தி பாதஹஸ்தகாஃ ஸ்திதஸ்ய வேகப்ராமணைஃ ஸலுப்தகர்ஜமேவதம் வராஹோऽபஶ்யதாகதம்
தன் மகன்கள், பேரர்கள், உறவினர்களுடன் சேர்ந்து எதிரிகளை அழித்தான்; போரில் அந்த வேட்டையாடிகள் அவனது கூரிய பற்களால் வீழ்ந்தனர்.
ஸ்வதேஜஸா விநாஶிதம் முகாக்ரதம்ஷ்ட்ரயா ஹதம் । கதஃ ஸ யத்ர பூபதிஃ ஸ வாம்சதேநஸம்கரம்
தன் ஒளியால் அழித்தான், வாயின் முனையில் உள்ள பற்களால் கொன்றான்; அந்த பூமியின் அதிபதி சென்ற இடத்திலும், அவன் போருக்காகவே விரும்பினான்.
இக்ஷ்வாகுநாதம் ஸுமஹத்ப்ரஸஹ்ய ஸம்த்ராஸ்ய க்ருத்தஃ ஸ ஹி ஶூகரேஶஃ । யுத்தம் வநே வாம்சதி தேந ஸார்த்தமிக்ஷ்வாகுணா ஸம்கரஹர்ஷயுக்தஃ
அந்த பன்றி அரசன் மிகுந்த கோபத்துடன் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தின் பெரும் அரசனை பயமுறுத்தினான்; போருக்கான மகிழ்ச்சியோடு, காட்டில் அவனுடன் சேர்ந்து யுத்தம் செய்ய விரும்பினான்.
வாராஹஃ புநரேவ யுத்தகுஶலஃ ஸம்வாம்சதே ஸம்கரம் தும்டாக்ரேண ஸுதீக்ஷ்ணதம்தநகரைஃ க்ருத்தோ தராம் க்ஷோபயந் । ஹும்காரோச்சாரகர்வாத்ப்ரஹரதி விமலம் பூபதிம் தம் ச ராஜஞ்ஜ்ஞாத்வா விஷ்ணுபராக்ரமம் மநுஸுதஸ்த்வாநந்தரோமாம்சிதஃ
மீண்டும் அந்த வராகம், போரில் நிபுணராக, போருக்கு ஆசைப்பட்டான்; கூரிய பற்கள், நகங்களால் கோபத்தில் பூமியை அதிர வைத்தான்; பெருமிதத்துடன் முழங்கினான், தூய அரசனை தாக்கினான்; ராஜா, விஷ்ணுவின் வீரம் அறிந்த மனுவின் மகன் ஆனந்தத்தில் பரவசமானான்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஶூகரபௌருஷம் யமதுலம் மேநே பதிர்வாவராட்தேவாரிம் மநஸா விசிந்த்ய ஸஹஸா வாராஹரூபேண வை । ஸம்ப்ரேக்ஷ்யைவ மஹாபலம் பஹுதரம் யுக்தம் த்வரேர்வாரணம் ஸைந்யம் கோலவிநாஶநாய ஸஹஸா ஸம்க்ரு'ஹ்ய ஸம்க்ரு'ஹ்யதாம்
அந்த பன்றியின் ஒப்பற்ற வீரம் பார்த்த அரசன், இது தேவர்களின் பகைவன் வராக உருவில் வந்திருக்கிறான் என்று மனதில் எண்ணினான்; அந்த வராகத்தை அழிக்க பெரும் படைகள் திரண்டு நிற்பதை கவனித்து, அவன் தன் படையை விரைவாக திரட்டினான்.
ப்ரேஷிதாஶ்ச வாரணா ரதாஶ்ச வேகவத்தராஃ ஸுபாணகட்கதாரிணோ புஶும்டிபிஶ்ச முத்கரைஃ । ஸபாஶபாணிலுப்தகா நதம்தி தத்ர தத்பரா நிவாரிதோ ந திஷ்டதோ ஹயாகஜாஶ்ச யத்கதாஃ
பின்னர் யானைகள், வேகமான ரதங்கள், நல்ல அம்புகள், வாள்கள், கூரிய கம்புகள், உருமரங்கள் ஏந்தியவர்கள் அனுப்பப்பட்டனர்; கயிறு பிடித்த வேட்டையாடிகள் அங்கு முழங்கினர்; ஆனால் நிறுத்தப்பட்டவர்கள் நிலைநிறுத்தவில்லை, குதிரைகள், யானைகள் எங்கு முடிந்ததோ அங்கு சென்றன.
க்வசித்க்வசிந்ந த்ரு'ஶ்யதே க்வசித்க்வசித்ப்ரத்ரு'ஶ்யதே க்வசித்பயம் ப்ரதர்ஶயேத்க்வசித்தயாந்ப்ரமர்தயேத்
சில சமயங்களில் அவன் காணப்படவில்லை, சில சமயங்களில் தென்பட்டான்; எப்போது பயத்தை ஏற்படுத்தினான், எப்போது குதிரைகளை நசுக்கியான்.
மர்தயித்வா படாந்வீராந்வாராஹோ ரணதுர்ஜயஃ । ஶப்தம் சகாரதுர்தஷம் க்ரோதாருணவிலோசநஃ
போரில் வெல்ல முடியாத அந்த வராகம் வீரர்களை நசித்தான்; கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து, பயங்கரமான சத்தம் எழுப்பினான்.
கோஶலாதிபதிர்வீரஸ்தம் த்ரு'ஷ்ட்வா ரணதுர்ஜயம் । யுத்யமாநம் மஹாகாயம் முசம்தம் மேகவத்ஸ்வநம்
கோசல நாட்டின் வீரமான அரசன், போரில் வெல்ல முடியாத அவனை, பெரிய உடலுடன் போரிட்டு, மேகமுழக்கம் போல் சத்தம் எழுப்புவதை பார்த்து ஆச்சரியப்பட்டான்.
கர்ஜதிஸமரம் விசரதி விலஸதி வீராந்ஸ்வதேஜஸா தீரஃ । தடிதிவ முகேஷு தம்ஷ்ட்ரா தஸ்ய விபாத்யுல்லஸத்யேவ
அவன் முழங்கினான், போர்க்களத்தில் சுற்றினான், தன் ஒளியால் வீரர்களிடையே பிரகாசித்தான்; அவன் வாயில் உள்ள பற்கள் மின்னல்போல் பிரகாசித்தன.
மநுபுத்ரஸ்ததா த்ரு'ஷ்ட்வா கோலம் ச நிஶிதைஃ ஶரைஃ । ப்ரதிபிந்நமேகைகம் ஶஸ்த்ராஹதம் ச பம்துபிஃ
மனுவின் மகன், அந்த வராகம் கூரிய அம்புகளால் குத்தப்பட்டதையும், அவனது உறவினர்கள் ஒவ்வொருவரும் ஆயுதங்களால் தாக்கப்பட்டதையும் பார்த்தான்.
நரபதிருவாச ஸைந்யாஃ கிமிஹ ந க்ரு'ஹ்ணம்து ஓஜஸா ஶூராஃ । யுத்யத்வம் தத்ர நிஶிதைர்பாணைஸ்தீக்ஷ்ணைரநேநாபி
அரசன் சொன்னான்: வீரர்களே, உங்கள் வலிமையால் இங்கு அவனை ஏன் பிடிக்கவில்லை? கூரிய அம்புகளால் அவனையும் எதிர்த்து போரிடுங்கள்.
ஸமாகர்ண்ய ததோ வாக்யம் க்ருத்தஸ்யாபி மஹாத்மநஃ । ததஸ்தே ஸைநிகாஃ ஸர்வே யுத்தாய ஸமுபஸ்திதாஃ
அந்த பெரிய உள்ளத்தாரின் கோபமான சொற்களை கேட்டதும், எல்லா படைவீரர்களும் உடனே போருக்காக திரண்டனர்.
அநேகைர்படஸாஹஸ்ரைர்வநே தம் ஸமரே ஸ்திதம் । திக்ஷு ஸர்வாஸு ஸம்ஹத்ய பிபிதுஃ ஶூகரம் ரணே
ஆயிரக்கணக்கான வீரர்களுடன், காட்டில் போருக்காக நின்ற அவனை எல்லா திசைகளிலும் சூழ்ந்து, அந்த வராகத்தை எல்லா பக்கத்திலும் தாக்கினர்.
வித்தஶ்ச கைஶ்சித்ததா பாணஜாலைஃ ஸுயோதைஶ்ச ஸம்க்ராமபூமௌ விஶாலைஃ । க்வசிச்சக்ரகாதைஃ க்வசித்வஜ்ரபாதைர்ஹதம் துர்ஜயம் ஸம்கரே தம் மஹாம்தைஃ
அப்போது சில பெரிய வீரர்கள் போர்க்களத்தில் அம்புகளின் மழையால் அவனை குத்தினர்; சில இடங்களில் சக்கரத்தால், சில இடங்களில் வஜ்ரத்தால் தாக்கப்பட்டு, அந்த வெல்ல முடியாதவனை பெரிய வீரர்கள் போரில் தாக்கினர்.
ததஃ பௌருஷைஃ க்ரோதயுக்தஃ ஸ கோலஃ ஸுவிச்சித்ய பாஶாந்ரணே ப்ரஸ்திதஃ ஸஃ । மஹாஶூகரைஃ ஸார்தமேவ ப்ரயாதஸ்ததஃ ஶோணிதஸ்யாபி தாராபிஷிக்தஃ
பின்னர், வீரத்துடன் கோபம் கொண்ட அந்த வராகம், போரில் கட்டுகளை அறுத்து, பெரிய பன்றிகளுடன் சேர்ந்து, ரத்தம் சொட்டச் சொட்டச் சென்றான்.
கரோதி ப்ரஹாரம் ச தும்டேந வீரஹயாநாம் த்விபாநாம் ச சிச்சேத வீரஃ । ஸ்வதம்ஷ்ட்ராக்ரபாகேந தீக்ஷ்ணேந வீராந்பதாதீந்ஹி ஸம்பாதயேத்ரோஷபாவைஃ
அவன் தனது கூரிய அலகால் வீரமான குதிரைகளையும் யானைகளையும் தாக்கினான்; மேலும், தனது கூரிய பற்களால் வீரமான காலாட் படைவீரர்களை கோபத்துடன் தூக்கி வீசியான்.
ஜகாநாஸ்ய ஶும்டம் கஜஸ்யாபி ருஷ்டோ படாந்ஹதாந்பாதநகைஸ்து ஹ்ரு'ஷ்டஃ
கோபத்தில் அவன் அந்த யானையின் தும்பிக்கையை துண்டித்தான்; மகிழ்ச்சியுடன், தனது கால்நகங்களால் வீரர்களை கொன்றான்.
ததஸ்தே ஶூகராஃ ஸர்வே லுப்தகாஶ்ச பரஸ்பரம் । யுயுதுஃ ஸம்கரம் க்ரு'த்வா க்ரோதாருணவிலோசநாஃ
அப்போது எல்லா பன்றிகளும் வேட்டைக்காரர்களும் கோபத்தால் கண்கள் சிவந்து, ஒருவருக்கொருவர் எதிராகப் போரிட்டு மோதினர்.
லுப்தகைஶ்ச ஹதாஃ கோலாஃ கோலைஶ்சாபி ஸுலுப்தகாஃ । நிஹதாஃ பதிதா பூமௌ க்ஷதஜேநாபி ஸாருணாஃ
வேட்டைக்காரர்கள் பன்றிகளால் கொல்லப்பட்டனர்; திறமையான வேட்டைக்காரர்கள் பன்றிகளால் வீழ்ந்தனர்; அவர்கள் பூமியில் படுத்து, காயங்களால் இரத்தமாகக் கிடந்தனர்.
ஜீவம் த்யக்த்வா ஹதாஃ கோலைர்லுப்தகாஃ பதிதா ரணே । ம்ரு'தாஶ்ச ஶூகராஸ்தத்ர ஶ்வாநஃ ப்ராணாம்ஶ்ச தத்யஜுஃ
பன்றிகள் கொன்ற வேட்டைக்காரர்கள் போர்க்களத்தில் உயிர் இழந்து விழுந்தனர்; அங்கே பன்றிகளும் இறந்தன; நாய்களும் உயிரை விட்டன.
யத்ரயத்ர ம்ரு'தா பூமௌ பதிதா ம்ரு'ககாதகாஃ । பஹவஃ ஶூகரா ராஜ்ஞா கட்கபாதைர்நிபாதிதாஃ
எங்கு எங்கு விலங்குகளை கொன்றவர்கள் பூமியில் இறந்து விழுந்தார்களோ, அங்கு பல பன்றிகள் அரசனின் வாளால் வெட்டப்பட்டு வீழ்ந்தன.
கதி நஷ்டா ஹதாஃ கோலா பீதா துர்கேஷு ஸம்ஸ்திதாஃ । கும்ஜேஷு கம்தராம்தேஷு குஹாம்தேஷு ந்ரு'போத்தம
எத்தனை பன்றிகள் தொலைந்து போனது, எத்தனை கொல்லப்பட்டன, எத்தனை பயத்தில் கோட்டைகளிலும், அடர்ந்த காடுகளிலும், பள்ளத்தாக்குகளின் முடிவிலும், குகைகளின் வாயிலிலும் மறைந்தன, அரசர்களில் சிறந்தவரே?
லுப்தகாஶ்ச ம்ரு'தாஃ கேசிச்சிந்நா தம்ஷ்ட்ராக்ரஸூகரைஃ । ப்ராணாம்ஸ்த்யக்த்வா கதாஃ ஸ்வர்கம் கம்டஶோ விதலீக்ரு'தாஃ
சில வேட்டைக்காரர்கள் பன்றிகளின் பற்களால் உடல் துண்டு துண்டாகி, உயிர் இழந்து, சொர்க்கத்திற்கு சென்றனர்.
வாகுராஃ பாஶஜாலாஶ்ச குடகாஃ பம்ஜராஸ்ததா । நாட்யஶ்ச பதிதா பூமௌ யத்ரதத்ர ஸமம்ததஃ
வலையாடைகள், பிணைகள், கூண்டுகள், சிற்றடைகள், கயிறுகள்—இவை எல்லாம் எங்கும் பூமியில் சிதறிக் கிடந்தன.
ஏகோ தயிதயா ஸார்தம் வாராஹஃ பரிதிஷ்டதி । பௌத்ரகைஃ பம்சஸப்தபிர்யுத்தார்தம் பலதர்பிதஃ
ஒரு பன்றி, தனது அன்புடன் சேர்ந்து, ஐந்து அல்லது ஏழு குட்டிகளுடன், போருக்காக தைரியமாக நின்றது.