அபாம் ஸம்ஸ்பர்ஶநாத்பாநாத்ஸ்நாநாத்தத்ர மஹாதியஃ । முநயஃ ஸித்திமாயாம்தி பாஹ்யாப்யம்தரக்ஷாலிதாஃ
நீரைத் தொடுவதாலும், குடிப்பதாலும், குளிப்பதாலும், பெரிய முனிவர்கள் வெளியும் உள்ளும் தூய்மையடைந்து, சிறந்த நிலையை அடைகிறார்கள்.
ஶுசிஷ்மம்தோ பவம்த்யேதே லோகாஃ ஸர்வே சராசராஃ । ஆபஃ ஶாம்தாஃ ஸுஶீதாஶ்ச ம்ரு'துகாத்ராஃ ப்ரியம்கராஃ
இவ்வுலகில் உள்ள எல்லா உயிரும், அசைவும் அசைவற்றதும், தூய்மையாகிறது; நீர் அமைதியாகவும், குளிர்ச்சியாகவும், மென்மையாகவும், மனம் கவரும் தன்மையுடனும் இருக்கிறது.
நிர்மலா ரஸவத்யஶ்ச புண்யவீர்யா மலாபஹாஃ । ததா ஸம்தஸ்த்வயா ஜ்ஞேயா நிஷேவ்யாஶ்ச ப்ரயத்நதஃ
நீர் தூய்மையானதும், சுவையுள்ளதும், புண்ணிய சக்தி கொண்டதும், குற்றங்களை நீக்கும் தன்மை உடையதும் ஆகும்; அதுபோல் நல்லவர்களையும் நீ அறிந்து, முழு முயற்சியுடன் சேவை செய்ய வேண்டும்.
யதா வஹ்நிப்ரஸம்காச்ச மலம் த்யஜதி காம்சநம் । ததா ஸதாம் ஹி ஸம்ஸர்காத்பாபம் த்யஜதி மாநவஃ
பொன் தீயில் நுழைந்தால் எப்படி அதன் குற்றம் நீங்குகிறதோ, அதுபோல் நல்லவர்களுடன் பழகினால் மனிதன் பாவத்தை விட்டுவிடுகிறான்.
ஸத்யவஹ்நிஃ ப்ரதீப்தஶ்ச ப்ரஜ்வலேத்புண்யதேஜஸா । ஸத்யேந தீப்ததேஜாஸ்து ஜ்ஞாநேநாபி ஸுநிர்மலஃ
உண்மை என்ற தீ புண்ணிய ஒளியால் பிரகாசிக்கிறது; உண்மையால் அதன் ஒளி அதிகரிக்கிறது, அறிவால் அது மேலும் தூய்மையடைகிறது.
அத்யுஷ்ணோ த்யாநபாவேந அஸ்ப்ரு'ஶ்யஃ பாபஜைர்நரைஃ । ஸத்யவஹ்நேஃ ப்ரஸம்காச்ச பாபம் ஸர்வம் விநஶ்யதி
தியானத்தின் வெப்பத்தால், பாவம் கொண்டவர்கள் அதைத் தொட முடியாது; உண்மைத் தீயுடன் பழகினால் எல்லா பாவமும் அழிகிறது.
தஸ்மாத்ஸத்யஸ்ய ஸம்ஸர்கஃ கர்தவ்யஃ ஸர்வதா த்வயா । பாபபாரம் பரித்யஜ்ய புண்யமேவம் ஸமாஶ்ரய
ஆகவே, நீ எப்போதும் உண்மையுடன் பழக வேண்டும்; பாவத்தின் சுமையை விட்டு, புண்ணியத்தையே அடைவாய்.
ஸூத உவாச- ஏவம் பித்ரா ஸுநீதா ஸா துஃகிதா ப்ரதிபோதிதா । நமஸ்க்ரு'த்ய பிதுஃ பாதௌ கதா ஸா நிர்ஜநம் வநம்
சூதர் சொன்னார்: இவ்வாறு தன் தந்தையால் அறிவுரை பெற்ற சுனீதா, துக்கமடைந்தவளாய், தந்தையின் பாதங்களில் வணங்கி, தனிமையான காட்டுக்குச் சென்றாள்.
காமம் க்ரோதம் பரித்யஜ்ய பால்யபாவம் தபஸ்விநீ । மோஹத்ரோஹௌ ச மாயாம் ச த்யக்த்வா ஏகாம்தமாஸ்திதா
காமமும் கோபமும், குழந்தை மனப்பான்மையும், மயக்கம், வெறுப்பு, மாயை ஆகியவற்றை விட்டு, அந்த தவப்பெண் தனிமையில் அமர்ந்தாள்.
தஸ்யாஃ ஸக்யஃ ஸமாஜக்முஃ க்ரீடார்தம் லீலயாந்விதாஃ । தாம் தத்ரு'ஶுர்விஶாலாக்ஷ்யஃ ஸுநீதாம் துஃகபாகிநீம்
அவளது தோழிகள் விளையாட்டுக்காக கூடி, மகிழ்ச்சியுடன் வந்தார்கள்; அகல்கண்ணையுடையவர்கள் சுனீதாவை துக்கத்தில் ஆழ்ந்தவளாகக் கண்டார்கள்.
த்யாயம்தீம் சிம்தயாநாம் தாமூசுஶ்சிம்தாபராயணாஃ । கஸ்மாச்சிம்தஸி பத்ரே த்வமநயா சிம்தயாந்விதா
அவளை தியானத்திலும் ஆழ்ந்த சிந்தனையிலும் இருப்பதைப் பார்த்து, சிந்தனையில் ஈடுபட்ட அந்த தோழிகள், "நல்லவளே, நீ ஏன் இவ்வளவு சிந்தனையில் மூழ்கியிருக்கிறாய்?" என்று கேட்டார்கள்.
தந்நோ வை காரணம் ப்ரூஹி சிம்தாதுஃகப்ரதாயிநீ । ஏகைவ ஸார்தகீ சிம்தா தர்மஸ்யார்தே விசிம்த்யதே
"இந்த சிந்தனையின் காரணத்தை எங்களுக்குச் சொல்; இப்படிப் பெரும் சிந்தனை துக்கத்தைத் தரும். தர்மம் சார்ந்த சிந்தனை மட்டுமே பயனுள்ளதாகும்."
த்விதீயா ஸார்தகா சிம்தா யோகிநாம் தர்மநம்திநீ । அந்யா நிரர்திகா சிம்தா தாம் நைவ பரிகல்பயேத்
"யோகிகளில் தர்மத்தை விரும்புவோருக்கு மகிழ்ச்சி தரும் சிந்தனையும் பயனுள்ளதாகும்; வேறு எந்த சிந்தனையும் பயனற்றது, அதை நினைக்கவே கூடாது."
காயநாஶகரீ சிம்தா பல தேஜஃ ப்ரணாஶிநீ । நாஶயேத்ஸர்வஸௌக்யம் து ரூபஹாநிம் நிதர்ஶயேத்
"சிந்தனை உடலை அழிக்கிறது, பலத்தையும் ஒளியையும் குறைக்கிறது; எல்லா மகிழ்ச்சியையும் கெடுத்து, அழகையும் குறைக்கிறது."
த்ரு'ஷ்ணாம் மோஹம் ததா லோபமேதாம்ஶ்சிம்தா ஹி ப்ராபயேத் । பாபமுத்பாதயேச்சிம்தா சிம்திதா ச திநே திநே
"சிந்தனை ஆசை, மயக்கம், பேராசை ஆகியவற்றை உண்டாக்கும்; அதை நாள்தோறும் நினைத்தால் பாவம் உருவாகும்."
சிம்தாவ்யாதிப்ரகாஶாய நரகாய ப்ரகல்பயேத் । தஸ்மாச்சிம்தாம் பரித்யஜ்ய சாநுவர்தஸ்வ ஶோபநே
"சிந்தனை நோயை உண்டாக்கி, நரகத்துக்குக் கொண்டு போகும். ஆகையால், அழகியே, சிந்தனையை விட்டு நல்ல வழியில் நடந்து கொள்."
அர்ஜிதம் கர்மணா பூர்வம் ஸ்வயமேவ நரேண து । ததேவ பும்க்தேऽஸௌ ஜம்துர்ஜ்ஞாநவாந்ந விசிம்தயேத்
"ஒருவன் முன்பு செய்த காரியத்தின் பலனை அவனே அனுபவிக்கிறான்; அறிவுள்ளவர்கள் சிந்தை செய்யமாட்டார்கள்."
தஸ்மாச்சிம்தாம் பரித்யஜ்ய ஸுகதுஃகாதிகம் வத । தாஸாம் தத்வசநம் ஶ்ருத்வா ஸுநீதா வாக்யமப்ரவீத்
"ஆகையால், சிந்தனையை விட்டு, உன் சந்தோஷம் அல்லது துக்கத்தை எங்களிடம் சொல்." அவளது வார்த்தைகளை கேட்ட சுனீதா பேசத் தொடங்கினாள்.
ஸூத உவாச- யதா ஶப்தா வநே பூர்வம் ஸுஶம்கேந மஹாத்மநா । தாஸு ஸர்வம் ஸமாக்யாதம் ஸகீஷ்வேவ விசேஷ்டிதம்
சூதர் கூறினார்: வனத்தில் முன்பு மகாத்மா சுஷங்கனால் சாபம் பெற்றபடி, சுனீதா நடந்த அனைத்தையும் தனது தோழிகளிடம் கூறினாள்.
ஆத்மநஶ்ச மஹாபாகா துஃகேநாதிப்ரபீடிதா । ஸுநீதோவாச- அந்யச்சைவ ப்ரவக்ஷ்யாமி ஸக்யஃ ஶ்ரு'ண்வம்து ஸாம்ப்ரதம்
தான் மிகுந்த துக்கத்தில் வாடியிருந்த சுனீதா, "நான் இன்னும் ஒன்றைச் சொல்கிறேன், தோழிகளே, இப்போது கேளுங்கள்," என்று கூறினாள்.
மதீயரூபஸம்பத்தி வயஃ ஸகுணஸம்பதஃ । விலோக்ய தாதஶ்சிம்தாத்மா ஸம்ஜாதோ மம காரணாத்
"என் அழகு, இளமை, நல்ல பண்புகள் ஆகியவற்றைக் கண்டு, என் தந்தை என்னால் கவலையடைந்தார்."
தேவேப்யோ தாதுகாமோऽஸௌ முநிப்யஸ்து மஹாயஶாஃ । மாம் ச ஹஸ்தே விக்ரு'ஹ்யைவ ஸர்வாந்வாக்யமுதாஹரத்
"அவர் என்னை தேவர்களுக்கு அல்லது பெரிய முனிவர்களுக்கு கொடுக்க விரும்பி, என் கையைப் பிடித்து அனைவரிடமும் இப்படிச் சொன்னார்."
குணயுக்தா ஸுதா பாலா மமேயம் சாருலோசநா । தாதுகாமோஸ்மி பத்ரம் வோ குணிநே ஸுமஹாத்மநே
"இந்த சிறுமி என் மகள், நல்ல பண்புகளும் அழகான கண்களும் கொண்டவள்; நல்லவருக்கும் உயர்ந்த உள்ளத்திற்கும் நான் அவளை வழங்க விரும்புகிறேன்; எல்லாம் நன்மையாக இருக்கட்டும்."
ம்ரு'த்யோர்வாக்யம் ததோ தேவா ரு'ஷயஃ ஶுஶ்ருவுஸ்ததா । தமூசுர்பாஷமாணம் தே தேவா இம்த்ர புரோகமாஃ
அப்போது இறப்பின் வார்த்தைகளை தேவர்கள் மற்றும் முனிவர்கள் கேட்டார்கள்; இந்திரன் தலைமையிலான தேவர்கள் அவரிடம் பேசினார்கள்.
தவ கந்யா குணாட்யேயம் ஶீலாநாம் பரமோ நிதிஃ । தோஷேணைகேந ஸம்துஷ்டா ரு'ஷிஶாபேந தேந வை
"உன் மகள் நல்ல பண்புகளால் நிறைந்தவள், நல்லொழுக்கத்திற்கு மிகப் பெரிய பொக்கிஷம்; ஆனால் ஒரு தவறால், முனிவரின் சாபத்தால், குறைபாடு ஏற்பட்டுள்ளது."
அஸ்யாமுத்பத்ஸ்யதே புத்ரோ யஸ்ய வீர்யாத்புமாந்கில । பவிதா ஸ மஹாபாபீ புண்யவம்ஶவிநாஶகஃ
"அவளுக்கு பிறக்கும் மகன், தன் வலிமையால் புகழ்பெறும் ஆணாக இருப்பான்; ஆனால் அவன் பெரிய பாவி, நல்ல வம்சத்தை அழிப்பவன் ஆக இருப்பான்."
கம்காதோயேந ஸம்பூர்ணஃ கும்ப ஏவ ப்ரத்ரு'ஶ்யதே । ஸுராயாபிந்துநாலிப்தோ மத்யகும்பஃ ப்ரஜாயதே
கங்கை நீரால் நிரம்பிய குடம் எப்படி கண்ணுக்கு தெரிகிறதோ, அதுபோல ஒரு சொர்க்கு குடம், அதில் ஒரு சொட்டு மதுவும் சேர்ந்தால், அது முழுக்க மது குடமாகி விடும்.
பாபஸ்ய பாபஸம்ஸர்காத்குலம் பாபி ப்ரஜாயதே । ஆரநாலஸ்ய வை பிம்துஃ க்ஷீரமத்யே ப்ரயாதி சேத்
பாவிகளுடன் பழகுவதால், ஒரு குடும்பத்தில் பாவி பிறக்கிறான்; அதுபோல, ஒரு சொட்டு மோர் பாலும் சேர்ந்தால்,
பஶ்சாந்நாஶயதே க்ஷீரமாத்மரூபம் ப்ரகாஶயேத் । தத்வத்விநாஶயேத்வம்ஶம் பாபஃ புத்ரோ ந ஸம்ஶயஃ
பிறகு அந்த பாலை அழித்து, தன் தன்மையை வெளிப்படுத்தும்; அதுபோல, ஒரு பாவி மகன், சந்ததியை அழிப்பான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை.
அநேநாபி ஹி தோஷேண தவேயம் பாபபாகிநீ । அந்யஸ்மை தீயதாம் கச்ச தேவைருக்தஃ பிதா மம
இந்த குறைபாட்டினால், நீ பாவம் சுமக்கும் ஒருத்தியாக இருக்கிறாய்; நீயும் வேறொருவரிடம் கொடுக்கப்பட வேண்டும், போ என்று தேவர்கள் என் தந்தைக்கு கூறினார்கள்.