தாடநாத்தாடநம் துஷ்டே ந குர்வம்தி மஹாஜநாஃ । ஆக்ருஷ்டா நைவ குப்யம்தி இதி தர்மஸ்ய ஸம்ஸ்திதிஃ
'பழிவாங்கி அடிப்பதில்லை நல்லவர்கள்; திட்டப்பட்டாலும் கோபப்படுவதில்லை — அதுவே தர்மத்தின் அடிப்படை.'
த்வயாஹம் காதிதஃ பாபே நிர்தோஷஸ்தபஸாந்விதஃ । ஏவமுக்த்வா ஸ தர்மாத்மா ஸுநீதாம் பாபசாரிணீம்
'பாவியே, தவத்தில் ஈடுபட்டும் குற்றமில்லாத எனை நீ அடித்துவிட்டாய்.' என்று சொன்னதும், அந்த நல்லவன் சுனீதா செய்த பாவத்துக்கு மேலாகக் கோபப்படவில்லை.
விரராம மஹாக்ரோதாஜ்ஜ்ஞாத்வா நாரீம் நிவர்திதஃ । ததஃ ஸா பாபமோஹாத்வா பால்யாத்வா தமிஹைவ ச
அவள் பெண் என்பதை அறிந்து, பெரும் கோபத்தை விட்டுவிட்டான்; பின்னர், பாவமான மயக்கம் அல்லது பிள்ளைத்தனத்தால், அவள்—
ஸமுவாச மஹாத்மாநம் ஸுஶம்கம் தபஸி ஸ்திதம் । த்ரைலோக்யவாஸிநாம் தாதோ மமைவ பரிகாதகஃ
அந்த மகானாகிய சுசங்கனை, தவத்தில் ஈடுபட்டிருந்தபோது, 'மூவுலகிலும் என் தந்தையே எனக்கு எதிரியாக இருக்கிறான்' என்று சொன்னாள்.
அஸதோ காதயேந்நித்யம் ஸத்யாந்ஸ பரிபாலயேத் । நைவ தோஷோ பவேத்தஸ்ய மஹாபுண்யேந வர்தயேத்
தீயவர்களை எப்போதும் தண்டித்து, உண்மையுள்ளவர்களை காப்பாற்ற வேண்டும்; இதனால் அவனுக்கு எந்தத் தவறும் இல்லை, ஏனெனில் அவன் பெரும் புண்ணியத்துடன் நடக்கிறான்.
ஏவமுக்த்வா கதா ஸா து பிதரம் வாக்யமப்ரவீத் । மயா ஹி தாடிதஸ்தாத கம்தர்வதநயோ வநே
இவ்வாறு கூறி, அவள் தன் தந்தையிடம் சென்று, 'அப்பா, காட்டில் கந்தர்வனின் மகனால் நான் அடியடைந்தேன்' என்று சொன்னாள்.
தபஸ்தபந்ஸதைகாம்தே காமக்ரோதவிவர்ஜிதஃ । ஸ மாமுவாச தர்மாத்மா க்ரோதராகஸமந்விதஃ
காமமும் கோபமும் இல்லாமல், தனிமையில் தவம் செய்து வந்த அந்த தர்மமுள்ளவர், கோபமும் ஆசையும் இருந்தபோதும், என்னிடம் இப்படிக் கூறினார்.
தாடயேந்நைவ தாடம்தம் க்ரோஶம்தம் நைவ க்ரோஶயேத் । இத்யுவாச ஸ மாம் தாத தந்மே த்வம் காரணம் வத
'அடிக்கிறவனை மீண்டும் அடிக்கக் கூடாது; கத்துகிறவனை மீண்டும் கத்திக் கூறக் கூடாது' என்று அவர் என்னிடம் சொன்னார், அப்பா; இதற்கான காரணத்தை நீ சொல்லுங்கள்.
ஏவமுக்தஃ ஸ வை ம்ரு'த்யுஃ ஸுநீதாம் த்விஜஸத்தமாஃ । கிம்சிந்நோவாச தர்மாத்மா ப்ரஶ்நப்ரத்யுத்தரம் ததஃ
இவ்வாறு கேட்டபோது, அந்த தர்மமுள்ள மரணம், சுநீதாவிடம் எதுவும் பதிலளிக்கவில்லை, பிரம்மணர்களே.
வநம் ப்ராப்தா புநஃ ஸா ஹி ஸுஶம்கோ யத்ர ஸம்ஸ்திதஃ । கராகாதைஸ்ததோ தௌஷ்ட்யாத்காதிதஸ்தபதாம் வரஃ
பின்னர் அவள் மீண்டும் சுஷங்கன் இருந்த காட்டுக்குச் சென்றாள்; அங்கே, கோபத்தால் அவனை தன் கைகளால் அடித்தாள்.
ஸுஶம்கஸ்தாடிதோ விப்ரா ம்ரு'த்யோஶ்சைவ ஹி கந்யயா । ததஃ க்ருத்தோ மஹாதேஜாஃ ஶஶாப தநுமத்யமாம்
பிரம்மணர்களே, மரணத்தின் மகளால் சுஷங்கன் அடியடைந்தான்; உடனே, பெரும் வீரியமுள்ள அவன் கோபத்துடன் அந்த இளமகளுக்கு சாபம் கூறினான்.
நிர்தோஷோ ஹி யதோ துஷ்டே த்வயைவ பரிதாடிதஃ । அஹமத்ர வநே ஸம்ஸ்தஸ்தஸ்மாச்சாபம் ததாம்யஹம்
'நீ தீயவளாக இருந்தும், குற்றமில்லாத என்னை காட்டில் அடித்துள்ளாய்; அதனால் இங்கே உனக்கு நான் சாபம் அளிக்கிறேன்.'
கார்ஹஸ்த்யம் ச ஸமாஸ்தாய ஸஹ பர்த்ரா யதா ஶ்ரு'ணு । பாபாசாரமயஃ புத்ரோ தேவப்ராஹ்மணநிம்தகஃ
'நீ கணவருடன் குடும்ப வாழ்க்கையில் சேர்ந்தபோது கேள்: உனக்கு ஒரு மகன் பிறப்பான்; அவன் பாவமான செயல்களில் ஈடுபடுவான், தேவர்களையும் பிரம்மணர்களையும் இகழ்வான்.'
ஸர்வபாபரதோ துஷ்டே தவ கர்பே பவிஷ்யதி । ஏவம் ஶப்த்வா கதஃ ஸோபி தப ஏவ ஸமாஶ்ரிதஃ
'அனைத்து தீயவற்றிலும் ஈடுபடும் அந்தப் பிள்ளை, உன் கருவில் உருவாகுவான், தீயவளே.' இவ்வாறு சாபம் கூறி, அவனும் மீண்டும் தவம் செய்யச் சென்றான்.
கதே தஸ்மிந்மஹாபாகே ஸா ஸுநீதா க்ரு'ஹம் கதா । ஸமாசஷ்ட மஹாத்மாநம் பிதரம் தப்தமாநஸா
அந்த மகானுபாவன் அங்கிருந்து சென்றபின், சுநீதா மனம் வருந்தி வீட்டுக்குச் சென்று, நடந்த அனைத்தையும் தன் தந்தைக்கு சொன்னாள்.
யதா ஶப்தா ததா தேந கம்தர்வதநயேந ஸா । தத்ஸர்வம் ஸம்ஶ்ருதம் தேந ம்ரு'த்யுநா பரிபாஷிதம்
கந்தர்வனின் மகனால் சாபம் பெற்றது, மரணம் கூறியதெல்லாம், அவள் தந்தைக்கு முழுமையாக விவரித்தாள்.
கஸ்மாத்க்ரு'தஸ்த்வயாகாதஸ்தபதி தோஷவர்ஜிதே । யுக்தம் நைவ க்ரு'தம் புத்ரி ஸத்யஸ்யைவ ஹி தாடநம்
'குற்றமில்லாத அந்த தவசியை நீ ஏன் அடித்தாய்? உண்மையுள்ளவரை அடிப்பது சரியல்ல, மகளே.'
ஏவமாபாஷ்ய தர்மாத்மா ம்ரு'த்யுஃ பரமதுஃகிதஃ । பபூவ ஸ ஹி தத்தஸ்யாதிஷ்டமேவம் விசிம்தயந்
இவ்வாறு கூறிய மரணம், தர்மமுள்ளவனாக மிகுந்த துக்கத்தில் ஆழ்ந்தான்; அவளுக்காக இப்படியாக நடந்தது என்று எண்ணி கவலைப்பட்டான்.
ஸூத உவாச- அத்ரிபுத்ரோ மஹாதேஜா அம்கோ நாம ப்ரதாபவாந் । ஏகதா து கதோ விப்ரா நம்தநம் ப்ரதி ஸ த்விஜஃ
சூதர் சொன்னார்: அத்திரியின் மகன், பெரும் வீரியமுள்ள அங்கன் என்ற பிரம்மணன், ஒருநாள் நந்தனத்தை நோக்கிச் சென்றான்.
தத்ர த்ரு'ஷ்ட்வா தேவராஜம் தமிம்த்ரம் பாகஶாஸநம் । அப்ஸரஸாம் கணைர்யுக்தம் கம்தர்வைஃ கிந்நரைஸ்ததா
அங்கே, அவன் தேவர்களின் அரசனான இந்திரனை, அப்சரஸ்களும் கந்தர்வர்களும் கின்னரர்களும் சூழ்ந்திருந்ததைப் பார்த்தான்.
கீயமாநம் கீதகைஶ்ச ஸுஸ்வரைஃ ஸப்தகைஸ்ததா । வீஜ்யமாநம் ஸுகம்தைஶ்ச வ்யஜநைஃ ஸர்வ ஏவ ஸஃ
அங்கு இனிய குரலுடன் ஏழு ஸ்வரங்களில் பாடும் பாடகர்கள் பாடி, எல்லோரும் மணமுள்ள விசிறிகளால் விசிறி, அவனை மகிழ்வித்தனர்.
யோஷித்பீ ரூபயுக்தாபிஶ்சாமரைர்ஹம்ஸகாமிபிஃ । சத்ரேண ஹம்ஸவர்ணேந சம்த்ரபிம்பாநுகாரிணா
அழகுடன் கூடிய பெண்கள், அன்னப்பறவைகள் ஏந்தும் சாமரங்களும், அன்னம் போல் வெண்மை கொண்ட சந்திரனின் வடிவில் உள்ள குடையும் கொண்டு அவனை சேவித்தனர்.
ராஜமாநம் ஸஹஸ்ராக்ஷம் ஸர்வாபரணபூஷிதம் । காமக்ரீடாகதம் தேவம் த்ரு'ஷ்டவாநமிதௌஜஸம்
அனைத்து ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, ஆயிரம் கண்கள் உடைய ராஜாகிய தேவரை, அளவுக்கடந்த ஒளியுடன், காதல் விளையாட்டில் ஈடுபட்டிருப்பதை அவன் பார்த்தான்.
தஸ்ய பார்ஶ்வே மஹாபாகாம் பௌலோமீம் சாருமம்கலாம் । ரூபேண தேஜஸா சைவ தபஸா ச யஶஸ்விநீம்
அவனது அருகில், அழகு, ஒளி, தவம், புகழ் ஆகியவற்றால் பிரசித்தி பெற்ற, பௌலோமி என்ற மகிழ்ச்சியானும், நல்லடக்கம் உடையவளும் இருந்தாள்.
ஸௌபாக்யேந விராஜம்தீம் பாதிவ்ரத்யேந தாம் ஸதீம் । தயா ஸஹ ஸஹஸ்ராக்ஷஃ ஸ ரேமே நம்தநே வநே
அவள் நல்ல அதிர்ஷ்டத்தாலும், கணவனிடம் உண்மையாலும் பிரகாசித்தாள். அந்த ஆயிரம் கண்கள் உடையவன், அவளுடன் நந்தன வனத்தில் மகிழ்ந்தான்.
தஸ்ய லீலாம் ஸமாலோக்ய அம்கஶ்சைவ த்விஜோத்தமஃ । தந்யோ வை தேவராஜோऽயமீத்ரு'ஶைஃ பரிவாரிதஃ
அவனது விளையாட்டை பார்த்த அங்கன், 'இந்த மாதிரியான மகிமையால் சூழப்பட்ட இந்த தேவராஜன் எவ்வளவு பாக்கியசாலி!' என்று எண்ணினான்.
அஹோऽஸ்ய தபஸோ வீர்யம் யேந ப்ராப்தம் மஹத்பதம் । யதா மமேத்ரு'ஶஃ புத்ரஃ ஸர்வலோகப்ரதாரகஃ
அவன் பெற்ற உயர்ந்த நிலை அவன் செய்த தவத்தின் பலம்! எனக்கும் இப்படிப்பட்ட, உலகங்களைத் தாங்கும் மகன் இருந்தால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும்!
பவேத்ததா மஹத்ஸௌக்யம் ப்ராப்ஸ்யாமீஹ ந ஸம்ஶயஃ । இதி சிம்தாபரோ பூத்வா த்வரமாணோ க்ரு'ஹாகதஃ
அப்படி இருந்தால் நான் இங்கே மிகுந்த மகிழ்ச்சி அடைவேன் என்பது சந்தேகமில்லை. இப்படிச் சிந்தனையில் முழுகி, அவன் விரைவாக வீட்டிற்குச் சென்றான்.
ஸூத உவாச- அத த்வம்கோ மஹாதேஜா த்ரு'ஷ்ட்வா இம்த்ரஸ்ய ஸம்பதம் । போகம் சைவ விலாஸம் ச லீலாம் தஸ்ய மஹாத்மநஃ
சூதர் சொன்னார்: அப்பொழுது பெரும் ஒளியுடன் கூடிய அங்கன், இந்திரனுடைய செல்வத்தையும், அவன் அனுபவிக்கும் இன்பங்களையும், அவன் விளையாட்டையும் பார்த்தான்.
கதம் மே இம்த்ர ஸத்ரு'ஶஃ புத்ரஃ ஸ்யாத்தர்மஸம்யுதஃ । சிம்தயித்வா க்ஷணம் சைவ அம்கோ தர்மப்ரு'தாம் வரஃ
இந்திரனைப் போல் தர்மத்துடன் கூடிய மகன் எனக்கு எப்படி பிறக்க முடியும் என்று சிறிது நேரம் அங்கன், தர்மத்தில் முதன்மை பெற்றவன், சிந்தித்தான்.