ததா புண்யாத்மகாநாம் ச புண்யமேவ ப்ரஸம்சரேத் । மஹாதீர்தப்ரஸம்கேந பாபாஃ ஶுத்யம்தி நாந்யதா
அதேபோல், நல்லொழுக்கம் கொண்டவர்களுக்கு நன்மைதான் பெருகும்; பெரிய தீர்த்தங்களுடன் தொடர்பு கொண்டால் தான் பாவங்கள் கழுவப்படும், வேறு வழியில்லை.
புண்யாம் கதிம் ப்ரயாந்த்யேதே நிர்த்தூதாஶேஷ கல்மஷாஃ । ரு'ஷய ஊசுஃ- தத்கதம் யாம்தி தே பாபாஃ பராம் ஸித்திம் த்விஜோத்தம
எல்லா குற்றங்களும் நீங்கியவர்கள் நற்கதி அடைவார்கள்; முனிவர்கள் கேட்டார்கள்: பாவம் செய்தவர்கள், அருமைமிக்க இருமுறை பிறந்தவரே, அவர்கள் எப்படி உயர்ந்த Siddhi-யை அடைவார்கள்?
தந்நோ விஸ்தரதோ ப்ரூஹி ஶ்ரோதும் ஶ்ரத்தா ப்ரவர்ததே
அதை விரிவாகக் கூறுங்கள்; அதை கேட்க எங்களுக்குள் நம்பிக்கை எழுந்துள்ளது.
ஸூத உவாச- லுப்தகாஶ்ச மஹாபாபாஃ ஸம்ஜாதா தாஸதீவராஃ । ரேவா ச யமுநா கம்காஸ்தாஸாமம்பஸி ஸம்ஸ்திதாஃ
சூதர் சொன்னார்: வேட்டைக்காரர்கள், பெரிய பாவிகள், தாசர், மீனவர்கள் ஆகியோர் ரேவா, யமுனை, கங்கை ஆகிய நதிகளில் நீரில் நின்றால்,
ஜ்ஞாநதோऽஜ்ஞாநதஃ ஸ்நாத்வா ஸம்க்ரீடம்தி ச வை ஜலே । மஹாநத்யாஃ ப்ரஸம்கேந தே யாம்தி பரமாம் கதிம்
அறிந்தோ அறியாமலோ, அந்த நீரில் स्नானம் செய்தோ விளையாடியோ, அந்த பெரிய நதியுடன் தொடர்பு கொண்டதால், அவர்கள் உயர்ந்த நிலையை அடைவார்கள்.
தாஸத்வம் பாபஸம்காதம் பரித்யஜ்ய வ்ரஜம்தி தே । புண்யதோயப்ரஸம்காச்ச ஹ்யாப்லுதாஃ ஸர்வ ஏவ தே
அவர்கள் தாச்யத்தையும், பாவங்களைச் சேர்த்ததைவிடுத்து போகிறார்கள்; புனிதமான நீருடன் தொடர்பு கொண்டதால், அவர்கள் அனைவரும் தூய்மையடைவார்கள்.
மஹாநத்யாஃ ப்ரஸம்காச்ச அந்யாஸாம் நைவ ஸத்தமாஃ । மஹாபுண்யஜநஸ்யாபி பாபம் நஶ்யதி பாபிநாம்
பெரிய நதியுடன் தொடர்பு கொண்டால்தான், மற்றவற்றால் அல்ல, அருமைமிக்கவர்களே; பெரிய புண்ணியசாலிகளின் நன்மையால், மிகப்பெரிய பாவிகளின் பாவமும் அழியும்.
ப்ரஸம்காத்தர்ஶநாத்ஸ்பர்ஶாந்நாத்ர கார்யா விசாரணா । அத்ரார்தே ஶ்ரூயதே விப்ரா இதிஹாஸோऽகநாஶநஃ
தொடர்பு, பார்வை, தொடுதல் ஆகியவற்றால் பாவம் நீங்கும் என்பது சந்தேகமில்லை; இதைப் பற்றி, பிராமணர்களே, பாவங்களை அழிக்கும் ஒரு கதையை கேட்கிறோம்.
தம் வோ அத்ய ப்ரவக்ஷ்யாமி பஹுபுண்யப்ரதாயகம் । கஶ்சிதஸ்தி ம்ரு'கவ்யாதஃ ஸுலோபாக்யோ மஹாவநே
இதை இன்று உங்களுக்குச் சொல்கிறேன்; இது பெரும் புண்ணியம் தரும்: ஒரு பெரிய காட்டில் சுலோபன் என்ற வேட்டைக்காரன் இருந்தான்.
ஶ்வபிர்வாகுரிஜாலைஶ்ச தநுர்பாணைஸ்ததைவ ச । ம்ரு'காந்காதயதே நித்யம் பிஶிதாஸ்வாதலம்படஃ
நாய்கள், வலைகள், வலையங்கள், வில்லும் அம்பும் கொண்டு, அவன் எப்போதும் மான்களை வேட்டையாடி, இறைச்சி சுவைக்க ஆசைப்பட்டான்.
ஏகதா து ஸுதுஷ்டாத்மா பாணபாணிர்தநுர்தரஃ । ஶ்வபிஃ பரிவ்ரு'தோ துர்கம் வநம் விம்த்யஸ்ய வை கதஃ
ஒருநாள், அந்தக் கொடிய மனம் கொண்டவன், கையில் வில்லும் அம்பும் எடுத்து, நாய்கள் சூழ, விந்த்ய மலையின் கடினமான காட்டுக்குள் சென்றான்.
ம்ரு'காந்ருரூந்வராஹாம்ஶ்ச பீதாந்ஸூதிதவாந்பஹூந் । ரேவாதீரம் ஸமாஸாத்ய கஶ்சிச்சபரகாதகஃ
அவன் பல பயந்த மான்கள், கறுப்புக்கடாக்கள், பன்றிகளை கொன்றான்; ரேவா நதிக்கரையை அடைந்தபோது, அங்கு ஒருவன் மீன்களை கொன்றுகொண்டிருந்தான்.
ஶபராந்ஸூதயித்வா ஸ நிர்ஜகாம பஹிர்ஜலாத் । ம்ரு'கவ்யாதஸ்ய லோபஸ்ய பயத்ரஸ்தா ததோ ம்ரு'கீ
அவன் மீன்களை கொன்று, நீரிலிருந்து வெளியே வந்தான்; அப்போது, வேட்டைக்காரனின் பேராசையால் பயந்த ஒரு மான் அச்சத்தில் ஓடியது.
ஜீவத்ராணபரா ஸார்தா பீதா சலிதசேதநா । த்வரமாணா பலாயம்தீ ரேவாதீரம் ஸமாஶ்ரிதா
உயிரைக் காப்பாற்ற விரும்பி, கலக்கத்துடன், பயத்தில் உள்ளுணர்ச்சி குலைந்தவள், அவசரமாக ஓடி, ரேவா கரையில் அடைந்தாள்.
ஶ்வபிஶ்ச சாலிதா ஸா து பாணகாதக்ஷதாதுரா । ஶ்வஸநஸ்யாபி வேகேந ஸுலபோ ம்ரு'ககாதகஃ
நாய்கள் விரட்ட, அம்பின் காயத்தால் வலியுற்று, காற்றைப் போல வேகமாக, சுலபன் அந்த மானைத் தொடர்ந்து ஓடினான்.
ப்ரு'ஷ்ட ஏவ ஸமாயாதி புரதோ யாதி ஸா ம்ரு'கீ । த்ரு'ஷ்டவாம்ஸ்தாம் ஶபரஹா பாணபாணிஃ ஸமுத்யதஃ
அவன் பின்னால் வந்தான், மான் முன்னால் ஓடினாள்; அப்போது, மீன்களை கொன்றவன், கையில் வில்லும் அம்பும் எடுத்து அவளைப் பார்த்தான்.
தநுராநம்ய வேகேந அநுருத்ய ச தாம் ம்ரு'கீம் । தாவல்லுப்தக லோபாக்யஃ ஶ்வபிஃ ஸார்த்தம் ஸமாகதஃ
வில்லைக் குனிந்து வேகமாக அந்த மானைத் தொடர்ந்து ஓடினான்; அச்சமயம், லோபா என்ற வேட்டைக்காரன் நாய்களுடன் அங்கு வந்தான்.
ந ஹம்தவ்யா மதீயேயம் ம்ரு'கயாம் மே ஸமாகதா । தஸ்ய வாக்யம் ஸமாகர்ண்ய மீநஹா மாம்ஸலம்படஃ
"இவள் எனது, கொல்லக் கூடாது; என் வேட்டைக்குள் வந்தவள்" என்று சொன்னான்; அவன் சொன்னதை கேட்ட மீன்கொல்லி, இறைச்சிக்கு ஆசைப்பட்டவன்,
பாணம் முமோச துஷ்டாத்மா தாமுத்திஶ்ய மஹாபலஃ । நிஹதா ம்ரு'கலுப்தேந பாணேந நிஶிதேந ச
அந்த தீய மனம் கொண்ட வலிமிகு வேட்டக்காரன், அவளை குறிவைத்து ஒரு அம்பை விட்டான்; கூர்மையான அந்த அம்பால், அந்த வேட்டைக்காரனால், அவள் கொல்லப்பட்டாள்.
ப்ரம்ரு'தா ஸா ம்ரு'கீ தத்ர பாணாப்யாம் பாபசேதஸோஃ । ஶ்வபிர்தம்தைஃ ஸமாக்ராம்தா த்வரமாணா பபாத ஸா
அந்த இடத்தில், இருவரும் தீய எண்ணம் கொண்டவர்கள் விட்ட அம்புகளால் அந்த மான் தாக்கப்பட்டு, நாய்கள் பற்களால் கடித்து விரைந்து வந்தபோது, அவள் தரையில் விழுந்தாள்.
ஶிகராச்ச ஹ்ரதே புண்யே ரேவாயாஃ பாபநாஶநே । ஶ்வாநஶ்ச த்வரமாணாஸ்தே பதிதா விமலே ஹ்ரதே
அந்த மான் சிகரத்திலிருந்து பாவங்களை நீக்கும் புனிதமான ரேவா நதியின் தெளிவான ஏரிக்குள் விழுந்தாள்; விரைந்து ஓடிய அந்த நாய்களும் அந்த தூய ஏரிக்குள் பாய்ந்தன.
ம்ரு'கவ்யாதோ வதத்யேவ தீவரம் க்ரோதமூர்ச்சிதஃ । மதீயேயம் ம்ரு'கீ துஷ்ட கஸ்மாத்பாணைர்ஹதா த்வயா
வேட்டைக்காரன், கோபத்தில் மூழ்கி, மீனவரிடம் பேசினான்: 'இது என் மான், தீயவனே! நீ ஏன் அம்பால் அவளை கொன்றாய்?' என்று கேட்டான்.
தமுவாச புநஃ ஸோऽபி மீநஹா ம்ரு'ககாதகம் । மதீயேயம் ந ஸம்தேஹோ அவலிப்த ப்ரபாஷஸே
அதற்கு மீனவர் மறுபடியும் அந்த வேட்டைக்காரனிடம் பதிலளித்தான்: 'இது என் மான் என்பதில் சந்தேகம் இல்லை; நீ அகந்தையுடன் பேசுகிறாய்.'
யுத்யமாநௌ ததஸ்தௌ து த்வாவேதௌ து பரஸ்பரம் । க்ரோதலோபாந்மஹாபாகௌ பதிதௌ விமலே ஜலே
பின்னர் அந்த இருவரும் கோபமும் பேராசையும் கொண்டு ஒருவருக்கொருவர் சண்டையிட்டு, பெருமிதத்துடன் தூய நீரில் விழுந்தார்கள்.
தஸ்மிந்காலே மஹாபர்வ வர்ததே கதிதாயகம் । அமாவாஸ்யா ஸமாயோகம் மஹாபுண்யபலப்ரதம்
அந்த நேரத்தில், மிகப் பெரிய பண்டிகை, முக்தி தரும் அமாவாசை சேரும் காலம், மிகுந்த புண்ணியம் அளிக்கும் நிகழ்வு நடந்தது.
வேலாயாம் பதிதாஃ ஸர்வே பர்வணஸ்தஸ்ய ஸத்தம । ஜபத்யாநவிஹீநாஸ்தே பாவஸத்யவிவர்ஜிதாஃ
அந்த புணிதமான பண்டிகை நேரத்தில், ஜபமும் தியானமும் உண்மையான மனப்பான்மையும் இல்லாமல், அவர்கள் அனைவரும் நீரில் விழுந்தார்கள், உயிர்களில் சிறந்தவரே.
தீர்தஸ்நாநப்ரஸம்கேந ம்ரு'கீ ஶ்வா ச ஸ லுப்தகஃ । ஸர்வபாபவிநிர்முக்தாஸ்தே கதாஃ பரமாம் கதிம்
அந்த தீர்த்தத்தில் குளித்த புண்ணியத்தால், அந்த மான், நாய்கள், வேட்டைக்காரன் ஆகியோர் எல்லா பாவங்களிலிருந்தும் விடுபட்டு, உயர்ந்த நிலையை அடைந்தார்கள்.
தீர்தாநாம் ச ப்ரபாவேண ஸதாம் ஸம்காத்த்விஜோத்தமாஃ । நாஶயேத்பாபிநாம் பாபம் தஹேதக்நிரிவேம்தநம்
தீர்த்தங்களின் வலிமையாலும் நல்லவர்களின் சேர்க்கையாலும், சிறந்த பிராமணரே, தீயவர்களின் பாவம் தீயை போல எரியும் மரம் போல் அழிகிறது.
ஸூத உவாச- தேஷாமேவம் ஹி ஸம்ஸர்காத்ரு'ஷீணாம் ச மஹாத்மநாம் । ஸம்பாஷாத்தர்ஶநாந்நஷ்டம் ஸ்பர்ஶாச்சைவ ந்ரு'பஸ்ய ச
சூதர் சொன்னார்: அந்த மகான்கள் போன்றவர்களுடன் சேர்ந்து, பேசியும், பார்த்தும், தொடுதலும், அந்த அரசனின் பாவம் அழிந்தது.
வேநஸ்ய கல்மஷம் நஷ்டம் ஸதாம் ஸம்காத்புரா கில । அத்யுக்ரபுண்யஸம்ஸர்காத்பாபம் நஶ்யதி பாபிநாம்
முன்பே, நல்லவர்களின் நட்பால் வேனனுடைய பாவம் அழிந்தது; மிகுந்த புண்ணியமுள்ளவர்களைச் சேர்ந்தால், தீயவர்களின் பாவமும் அழிகிறது.