புநர்வர்ஷதி பர்ஜந்யஃ ப்ரேஷிதோ மாதவேந ச । தஸ்மாத்புண்யா மஹௌஷத்யஃ ஸம்பவம்தி ஸுபுண்யதாஃ
மீண்டும் மாதவன் அனுப்பியதால் மேகம் மழை பொழிந்தது; அதனால் புண்ணியமான மூலிகைகள் பிறந்து, பெரும் புண்ணியம் அளித்தன.
ஸஸ்யஜாதாநி ஸர்வாணி ப்ரு'துர்வைந்யஃ ப்ரஜாபதிஃ । தேநாந்நேந ப்ரஜாஃ ஸர்வா வர்தம்தேऽத்யாபி நித்யஶஃ
எல்லா பயிர்களும் பிரிது வெய்ன்யன், மக்கள் தலைவர் மூலம் விளைந்தன; அந்த உணவால் எல்லா மக்கள் இன்று வரை தொடர்ந்தும் வாழ்கிறார்கள்.
ரு'ஷிபிஶ்சைவ மிலிதைர்துக்தா சேயம் வஸும்தரா । புநர்விப்ரைர்மஹாபாக்யைஃ ஸத்யவத்பிஃ ஸுரைஸ்ததா
இந்த பூமியை முன்பு சேர்ந்து வந்த முனிவர்களும், மகா பாக்கியசாலி பிராமணர்களும், உண்மை பேசும் தேவர்களும் மீண்டும் கறந்தார்கள்.
ஸோமோ வத்ஸஸ்வரூபோபூத்தோக்தா தேவகுருஃ ஸ்வயம் । ஊர்ஜம் க்ஷீரம் பயஃ கல்பம் யேந ஜீவம்தி சாமராஃ
சோமன் கன்றாக ஆனான், தேவர்களின் ஆசான் தானே கறந்தான்; அவர்களால் ஊட்டமுள்ள, அமிர்தம் போன்ற பால் கிடைத்தது, அதனால் அமரர்கள் வாழ்கிறார்கள்.
தேஷாம் ஸத்யேந புண்யேந ஸர்வே ஜீவம்தி ஜம்தவஃ । ஸத்யபுண்யே ப்ரவர்தம்தே ரு'ஷிதுக்தா வஸும்தரா
அவர்களின் உண்மை மற்றும் புண்ணியத்தால் எல்லா உயிரினங்களும் வாழ்கின்றன; முனிவர்கள் கறந்த பூமி உண்மை மற்றும் புண்ணியத்தை அளிக்கிறது.
அதாதஃ ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யதா துக்தா இயம் தரா । பித்ரு'பிஶ்ச புரா வத்ஸ விதிநா யேந வை ததா
இப்போது, இந்த பூமியை முன்னோர் எப்படி, எவ்வாறு கறந்தார்கள் என்பதை நான் விளக்குகிறேன், கன்றே, எவ்வாறு என்பதைச் சொல்கிறேன்.
ஸுபாத்ரம் ராஜதம் க்ரு'த்வா ஸ்வதா க்ஷீரம் ஸுதாந்விதம் । பரிகல்ப்ய யமம் வத்ஸம் தோக்தா சாம்தக ஏவ ஸஃ
ஒரு அழகான வெள்ளிப் பாத்திரம் தயார் செய்து, அதில் ஹோமத்திற்கான அர்ப்பணம், பால், அமுதம் ஆகியவை நிரப்பப்பட்டன. அப்போது யமன் கன்றாகவும், மரணம் தானே பசுவை ஆட்டுபவராகவும் அமைந்தார்.
நாகைஃ ஸர்பைஸ்ததோ துக்தா தக்ஷகம் வத்ஸமேவ ச । அலாபுபாத்ரமாதாய விஷம் க்ஷீரம் த்விஜோத்தமாஃ
பின்னர், சிறந்த பிராமணர்களே, பாம்புகளும் நாகங்களும் தக்ஷகனை கன்றாக வைத்து, பூசணிக்காய் பாத்திரத்தில் பாலை பறித்து, அவர்களது பால் விஷமாக இருந்தது.
நாகாநாம் து ததா தோக்தா த்ரு'தராஷ்ட்ரஃ ப்ரதாபவாந் । ஸர்பா நாகா த்விஜஶ்ரேஷ்டாஸ்தேந வர்தம்தி சாதுலாஃ
அந்த நாகங்களுக்கு, வலிமைமிக்க த்ருதராஷ்டிரன் பசுவை ஆட்டுபவராக இருந்தான்; பாம்புகளும் நாகங்களும், சிறந்த பிராமணர்களே, அவ்வாறு தங்களுடைய வாழ்வை தொடர்கின்றனர்.
நாகா வர்தம்தி தேநாபி ஹ்யத்யுக்ரேண த்விஜோத்தமாஃ । விஷேண கோரரூபேண ஸர்பாஶ்சைவ பயாநகாஃ
அந்த அதீதமான, பயங்கரமான விஷத்தினால், சிறந்த பிராமணர்களே, பாம்புகளும் நாகங்களும் பயங்கரமானவர்களாக வாழ்கின்றனர்.
தேநைவ வர்தயம்த்யுக்ரா மஹாகாயா மஹாபலாஃ । ததாஹாராஸ்ததாசாராஸ்தத்வீர்யாஸ்தத்பராக்ரமாஃ
அந்த விஷத்தின் மூலம், கொடூரமான, பெரிய உடலும் பெரும் பலமும் உடையவர்கள் வாழ்கின்றனர்; அவர்களது உணவு, நடத்தை, வலிமை, வீரமும் அதிலிருந்தே வருகிறது.
அதாதஃ ஸம்ப்ரவக்ஷ்யாமி யதா துக்தா வஸும்தரா । அஸுரைர்தாநவைஃ ஸர்வைஃ கல்பயித்வா த்விஜோத்தமாஃ
இப்போது, சிறந்த பிராமணர்களே, அசுரர்களும் தானவர்களும் எப்படி பூமியை பாலை பறித்தார்கள் என்பதை நான் விளக்குகிறேன்.
பாத்ரமத்ராந்நஸத்ரு'ஶமாயஸம் ஸர்வகாமிகம் । க்ஷீரம் மாயாமயம் க்ரு'த்வா ஸர்வாராதிவிநாஶநம்
அவர்கள் பயன்படுத்திய பாத்திரம், உணவு பாத்திரம் போல் தோற்றமுடைய இரும்பு பானை; அது எல்லா ஆசைகளையும் பூர்த்தி செய்யும் வகையில் இருந்தது. அவர்கள் பறித்த பால் மாயையால் நிரம்பி, எல்லா எதிரிகளையும் அழிக்க வல்லதாக இருந்தது.
தேஷாமபூத்ஸ வை வத்ஸோ விரோசநஃ ப்ரதாபவாந் । ரு'த்விக்த்விமூர்த்தா தைத்யாநாம் மதுர்தோக்தா மஹாபலஃ
அவர்களுக்கு வலிமைமிக்க விரோசணன் கன்றாக இருந்தான்; தைத்யர்களுக்காக பெரிய பலம் கொண்ட மதுர் என்ற யாஜகன் பசுவை ஆட்டுபவராக இருந்தான்.
தயா ஹி மாயயா தைத்யாஃ ப்ரவர்த்தம்தே மஹாபலாஃ । மஹாப்ரஜ்ஞா மஹாகாயா மஹாதேஜஃ பராக்ரமாஃ
அந்த மாயையின் மூலம், பெரும் வலிமை, அறிவு, உருவம், பிரகாசம், வீரத்தில் சிறந்த தைத்யர்கள் வாழ்கின்றனர்.
தத்பலம் பௌருஷம் தேஷாம் தேந ஜீவம்தி தாநவாஃ । தயைதே மாயயாத்யாபி ஸர்வமாயா த்விஜோத்தமாஃ
அந்த வலிமையும், ஆண்மையும் காரணமாக தானவர்கள் வாழ்கின்றனர்; அந்த மாயையிலிருந்து இன்று வரை அவர்களது சகல மாயைகளும் தோன்றுகின்றன, சிறந்த பிராமணர்களே.
ப்ரவர்தம்தே மிதப்ரஜ்ஞாஸ்தே ததேஷாமிதம் பலம் । ததா து துக்தா யக்ஷைஃ ஸா ஸர்வாதாராஸு மேதிநீ
அவ்வாறு குறைந்த அறிவுடையவர்களும் அந்த வலிமையால் வாழ்கின்றனர்; அதுபோலவே, யக்ஷர்களும் இந்த பூமியை, எல்லாவற்றிற்கும் ஆதாரமானதைக், பாலை பறித்தனர்.
இதி ஶுஶ்ரும விப்ரேம்த்ராஃ புராகல்பே மஹாத்மபிஃ । அம்தர்தாநமயம் க்ஷீரமயஸ்பாத்ரே ஸுவிஸ்தரே
இவ்வாறு, முன்னோர் காலத்தில் மகான்மாக்கள் கூறியதை, பிராமணர்களின் தலைவர்களே, நாம் கேட்டுள்ளோம்; மறைவின் பாலை, பெரிய இரும்புப் பாத்திரத்தில் பறித்தனர்.
வைஶ்ரவணோ மஹாப்ராஜ்ஞஸ்ததா வத்ஸஃ ப்ரகல்பிதஃ । மணிதரஸ்ய பிதா புண்யஃ ப்ராஜ்ஞோ புத்திமதாம் வரஃ
அப்போது, மிகுந்த அறிவுடைய வைஸ்ரவணன் கன்றாக அமைக்கப்பட்டான்; மணிதரனின் புண்ணியமான தந்தை, புத்திசாலிகளில் சிறந்தவர், தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.
தோக்தா ரஜதநாபஸ்து தஸ்யாஶ்சாஸீந்மஹாமதிஃ । ஸர்வஜ்ஞஃ ஸர்வதர்மஜ்ஞோ யக்ஷராஜஸுதோ பலீ
பெரும் புத்திசாலியும், வெள்ளி நாபியுடையவரும், எல்லாவற்றையும் அறிந்தவரும், அனைத்து தர்மங்களையும் அறிந்தவரும், யக்ஷராஜாவின் வலிமைமிக்க மகனும் பசுவை ஆட்டுபவராக இருந்தான்.
அஷ்டபாஹுர்மஹாதேஜா த்விஶீர்ஷஃ ஸுமஹாதபாஃ । யக்ஷாவர்தம்த தேநாபி ஸர்வதைவ த்விஜோத்தமாஃ
அவனுக்கு எட்டு கை, இரண்டு தலை, பெரும் பிரகாசமும், கடும் தவமும் இருந்தது; அவனாலேயே, சிறந்த பிராமணர்களே, யக்ஷர்கள் எப்போதும் வாழ்கின்றனர்.
புநர்துக்தா இயம் ப்ரு'த்வீ ராக்ஷஸைஶ்ச மஹாபலைஃ । ததா சைஷா பிஶாசைஶ்ச ஸாதுரைர்தக்தவாரிபிஃ
மீண்டும், இந்த பூமி வலிமைமிக்க ராட்சதர்களாலும், அதுபோல பிசாசுகளாலும், ஹோமத்தில் எரிந்ததை உண்ணும் அவர்களாலும் பாலை பறிக்கப்பட்டது.
உத்ப்லுதம் ந்ரு'கபாலம் தம் ஶாவபாத்ரமயஃ க்ரு'தம் । ஸுப்ரஜாம் போக்துகாமாஸ்தே தீவ்ரகோபபராக்ரமாஃ
ஒரு மனிதன் தலையை எடுத்துக் கொண்டு, அதைக் கோறையின் பாத்திரமாக ஆக்கினர்; நல்ல சந்ததியை உண்ண விரும்பி, அவர்கள் கடும் கோபத்திலும் வலிமையிலும் இருந்தனர்.
தோக்தா ரஜதநாபஸ்து தேஷாமாஸீந்மஹாபலஃ । ஸுமாலீ நாம வத்ஸஶ்ச ஶோணிதம் க்ஷீரமேவ ச
அவர்களுக்காக, வெள்ளி நாபியுடைய பெரும் பலம் கொண்டவன் பசுவை ஆட்டுபவராக இருந்தான்; சுமாலி கன்றாக இருந்தான்; அவர்களது பால் இரத்தமாக இருந்தது.
ரக்ஷாம்ஸி யாதுதாநாஶ்ச பிஶாசாஶ்ச மஹாபலாஃ । யக்ஷாஸ்தேந ச ஜீவம்தி பூதஸங்காஶ்ச தாருணாஃ
பயங்கரமான ராக்ஷஸர்கள், யாதுதானர்கள், பெரும் சக்தி கொண்ட பிசாசுகள், யக்ஷர்கள் மற்றும் கொடூரமான பூதக் கூட்டங்கள் இதனால்தான் வாழ்கின்றன.
கம்தர்வைரப்ஸரோபிஶ்ச புநர்துக்தா வஸும்தரா । க்ரு'த்வா வத்ஸம் ஸுவித்வாம்ஸம் தைஶ்ச சித்ரரதம் புநஃ
மீண்டும், கந்தர்வர்கள் மற்றும் அப்சராசிகள், புத்திசாலியான சித்ரரதனை கன்றாக வைத்து, பூமியை பாலைப் பறித்தனர்.
துதுஹுஃ பத்மபாத்ரே து காம்தர்வம் கீதஸம்குலம் । ஸுருசிர்நாம கம்தர்வஸ்தேஷாமாஸீந்மஹாமதிஃ
அவர்கள் தாமரை பாத்திரத்தில் கந்தர்வர்களின் பாடல்களால் நிரம்பிய சாரத்தை பறித்தனர்; அவர்களில் சுருசிர் என்ற பேருடைய, பெரிய ஞானம் கொண்ட கந்தர்வன் பாலை பறித்தான்.
தோக்தா புண்யதமஶ்சைவ தஸ்யாஶ்ச த்விஜஸத்தமாஃ । ஶுசிகீதம் மஹாத்மாநஃ ஸுக்ஷீரம் துதுஹுஸ்ததா
துவிஜர்களில் சிறந்தவரே, அந்த பாலை பறித்தவன் மிகப் புண்ணியசாலி; அந்த மகான்மாக்கள் தூய்மைமிக்க பாடலை பாலைப் போலப் பெற்றனர்.
கம்தர்வாஸ்தேந ஜீவம்தி அந்யாஶ்சாப்ஸரஸஸ்ததா । பர்வதைஶ்ச மஹாபுண்யைர்துக்தா சேயம் வஸும்தரா
அந்த பாலைப் பெற்று கந்தர்வர்களும் மற்ற அப்சராசிகளும் வாழ்கின்றனர்; மேலும், மிகப் புண்ணியமுள்ள மலைகளும் பூமியை பாலைப் பறித்தனர்.
ரத்நாநி விவிதாந்யேவ ஓஷதீஶ்சாம்ரு'தோபமாஃ । வத்ஸஶ்சைவ மஹாபாகோ ஹிமவாந்பரிகல்பிதஃ
பலவகை ரத்தினங்கள் மற்றும் அமிர்தம் போன்ற மூலிகைகள் கிடைத்தன; அதில் மிகப் பாக்கியசாலியான ஹிமவான் கன்றாக அமைக்கப்பட்டான்.