கமலைஃ ஶதபத்ரைஶ்ச புஷ்பிதைஃ ஸமலம்க்ரு'தம் । தேவகம்தர்வஸம்ஸித்தைஶ்சாரணைஶ்சைவ கிந்நரைஃ
நூறு இதழ்கள் கொண்ட மலர்ந்த தாமரைகள் அலங்கரித்து, தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், சித்தர்கள், சாரணர்கள், கின்னரர்கள் ஆகியோர் அங்குள்ளதை மேலும் அழகாக்கினார்கள்.
முநிபிஃ ஶுஶுபே திவ்யைர்திவ்யோத்யாநவரேண ச । அப்ஸரோகணஸம்கீர்ணம் நாநாகௌதுகமம்கலைஃ
தெய்வீக முனிவர்கள், சிறந்த தெய்வீக தோட்டங்கள், ஏராளமான அப்சராசிகள், பலவிதமான அதிசயங்கள் மற்றும் மங்களங்கள் அந்த இடத்தை ஒளிரச் செய்தன.
ஹேமப்ராஸாதஸம்பாதம் தம்டச்சத்ரைஶ்ச சாமரைஃ । கலஶைஶ்ச பதாகாபிஃ ஸர்வத்ரஸமலம்க்ரு'தம்
பொன்னால் ஆன அரண்மனைகள் அடர்த்தியாக இருந்தன; எங்கும் தண்டுகள், குடைகள், சாமரங்கள், கலசங்கள், கொடிகள் கொண்டு அழகுபடுத்தப்பட்டது.
வேதத்வநிஸமாகீர்ணம் கீதத்வநிஸமாகுலம் । ஏவம் நம்தநமாஸாத்ய ஸா ரம்பா சாருஹாஸிநீ
வேத ஓசைகள், பாடல் இசை ஒலிகள் நிரம்பிய அந்த இடத்திற்கு அழகான புன்னகை கொண்ட ரம்பா நந்தன வனத்துக்கு வந்தாள்.
அப்ஸரோபிஃ ஸமம் தத்ர க்ரீடத்யேவம் விலாஸிநீ । ஸூத உவாச- ஏகதா து ஸ வ்ரு'த்ரோ வை காலாக்ரு'ஷ்டோ கதோ வநம்
அங்கே அந்த அழகிய ரம்பா அப்சராசிகளுடன் விளையாடினாள். சூதர் சொன்னார்: ஒருநாள், விதியின் கட்டாயத்தால் வ்ருத்ரன் அந்த காட்டுக்குச் சென்றான்.
கதிபிர்தாநவைஃ ஸார்த்தம் முதயா பரயா யுதஃ । அலக்ஷ்யே ப்ரமதே பார்ஶ்வம் தஸ்யைவ ச மஹாத்மநஃ
சில தானவர்களுடன், மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன், அந்த மகானின் அருகே யாரும் காணாதபடி சுற்றிப் பார்த்தான்.
தேவராஜோபி விப்ரேம்த்ரஶ்சித்ராந்வேஷீ த்விஷாம் கில । ஸ ஹி வ்ரு'த்ரோ மஹாப்ராஜ்ஞோ விஶ்வஸ்தஃ ஸர்வகர்மஸு
தேவராஜனும், பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, எதிரிகளின் குறைகளைத் தேடி வந்தான்; ஏனெனில் வ்ருத்ரன் மிகவும் புத்திசாலி, எல்லா செயல்களிலும் நம்பிக்கை கொண்டவன்.
இம்த்ரம் மித்ரம் பரம் ஜாநந்பயம் சக்ரே ந தஸ்ய ஸஃ । ப்ரமமாணோ வநம் பஶ்யேத்ஸர்வத்ர பரமம் ஶுபம்
இந்திரனை மிகப் பெரிய நண்பனாக அறிந்ததால் அவனுக்கு அச்சம் எதுவும் இல்லை; காட்டில் சுற்றிக்கொண்டே, எங்கும் மிகுந்த நன்மை நிறைந்ததைப் பார்த்தான்.
ஸுரம்யம் கௌதுகவநம் வநிதாகணஸம்குலம் । சம்தநஸ்யாபி வ்ரு'க்ஷஸ்ய சாயாம் ஶீதாம் ஸுபுண்யதாம்
மிக அழகும் அதிசயமும் கொண்ட ஒரு தோட்டம், பெண்கள் கூட்டமாக இருந்தது; அங்கு சந்தன மரத்தின் குளிர்ந்த, மிகப் புனிதமான நிழல் பரவியது.
ஸமாஶ்ரித்ய விஶாலாக்ஷீ ரம்பா தத்ர ப்ரதீவ்யதி । ஸகீபிஸ்து மஹாபாகா தோலாரூடா யஶஸ்விநீ
அந்த நிழலில், அகல்கண்ணிய ரம்பா, தன் தோழிகளுடன், ஊஞ்சலில் ஏறி மகிழ்ந்தாள்.
காயதே ஸுஸ்வரம் கீதம் ஸர்வவிஶ்வப்ரமோஹநம் । தத்ர வ்ரு'த்ரஃ ஸமாயாதஃ காமாகுலிதமாநஸஃ
அவள் இனிமையான குரலில் பாடி, உலகையே மயக்கும் பாடலை இசைத்தாள்; அங்கே வ்ருத்ரன், ஆசையால் மனம் கலங்கியவனாக வந்தான்.
தோலாரூடாம் ஸமாலோக்ய ரம்பாம் சாருஸுலோசநாம்
அழகான கண்கள் கொண்ட ரம்பாவை, ஊஞ்சலில் அமர்ந்திருப்பதை வ்ருத்ரன் பார்த்தான்.
ஸூத உவாச- இயம் ஹி கா காயதி சாருலோசநா விலாஸபாவைஃ பரிவிஶ்வமேவ । அதீவ பாலா ஶுஶுபே மநோஹரா ஸம்பூர்ணபாவைஃ பரிமோஹயேஜ்ஜநம்
சூதர் சொன்னார்: இந்த அழகிய கண்கள் கொண்டவள் யார்? விளையாட்டு பாவங்களுடன் பாடி, சுற்றியுள்ள அனைவரையும் கவர்கிறாள். மிகவும் இளமை நிறைந்தவள், மனதை ஈர்க்கும் அழகுடன் ஒளிர்ந்தாள்; அவளது முழுமையான வடிவம் யாரையும் மயக்கச் செய்யும்.
த்ரு'ஷ்ட்வா ஸ ரம்பாம் கமலாயதாக்ஷீம் பீநஸ்தநீம் சர்சிதகும்குமாம்கீம் । பத்மாநநாம் காமக்ரு'ஹம் மமைஷா நோ வா ரதிஶ்சாருமநோஹரேயம்
வ்ருத்ரன் ரம்பாவை பார்த்தான்; தாமரை போன்ற கண்கள், பூரணமான மார்பங்கள், குங்குமம் பூசப்பட்ட உடல், தாமரை முகம், ஆசையின் இல்லம் போன்றவள். இந்த அழகியவள் எனக்கா, இல்லையா? உண்மையில் மனதை ஈர்க்கும் பெண்தான் இவர்.
ஸம்பூர்ணபாவாம் பரிரூபயுக்தாம் காமாம்கஶீலாமதிஶீலபாவாம் । யாஸ்யாம்யஹம் வஶ்யமிஹைவ அஸ்யா மநோபவேநாத்ய இஹைவ ப்ரேஷிதஃ
இன்று அவளது அழகு, வடிவில் சிறப்பும், காதல் கலையிலும் நிபுணத்துவமும், உயர்ந்த பண்பும் கொண்டவளாக இருப்பதை எண்ணி, அவளது மனத்தின் ஈர்ப்பால் இங்கே வந்துள்ளேன்.
இதீவ தைத்யஃ ஸுவிசிம்தயாந்விதஃ காமேந முக்தோ பஹுகாலநோதிதஃ । ஸமாதுரஸ்தத்ர ஜகாம ஸத்வரமுவாச தாம் தீநமநாஃ ஸுலோசநாம்
இவ்வாறு தீயவன், நீண்ட நாட்களாக உள்ள ஆசையில் மூழ்கி, ஆழமாக சிந்தித்து, மனம் கலங்கியவனாய் அவளிடம் விரைந்து சென்று, பெரிய கண்கள் கொண்ட அந்த பெண்ணிடம் துயருடன் பேசினான்.
கஸ்யாஸி வா ஸும்தரி கேந ப்ரேஷிதா கிம் நாம தே புண்யதமம் வதஸ்வ மே । தவைவ ரூபேண மஹாதிதேஜஸா முக்தோஸ்மி பாலே மம வஶ்யதாம் வ்ரஜ
அழகானவளே, நீ யாருடையவள்? யார் உன்னை இங்கே அனுப்பினார்? உன் பெயரில் மிகுந்த புண்ணியம் எது என்று எனக்குச் சொல். உன் அழகு, ஒளியால் நான் மயங்கிவிட்டேன்; இளமையுள்ளவளே, என் கட்டுப்பாட்டிற்கு வா.
ஏவமுக்தா விஶாலாக்ஷீ வ்ரு'த்ரம் காமாகுலம் ப்ரதி । அஹம் ரம்பா மஹாபாக க்ரீடார்தம் வநமுத்தமம்
அவ்வாறு கேட்ட வ்ருத்தரிடம், பெரிய கண்கள் கொண்டவள் பதிலளித்தாள்: 'மகிழ்ச்சியுள்ளவரே, நான் ரம்பை; விளையாட்டிற்காக இந்தச் சிறந்த வனத்திற்கு வந்துள்ளேன்.'
ஸகீஸார்தம் ஸமாயாதா நம்தநம் வநமுத்தமம் । த்வம் து கோ வா கிமர்தம் ஹி மம பார்ஶ்வம் ஸமாகதஃ
'நான் என் தோழிகளுடன் இந்த நந்தன வனத்திற்கு வந்துள்ளேன். ஆனால் நீ யார்? என்ன காரணத்தால் என் அருகில் வந்தாய்?'
வ்ரு'த்ர உவாச- ஶ்ரூயதாமபிதாஸ்யாமி யோஹம் பாலே ஸமாகதஃ । ஹுதாஶநாத்ஸமுத்பந்நஃ கஶ்யபஸ்ய ஸுதஃ ஶுபே
வ்ருத்தர் சொன்னான்: 'இளமையுள்ளவளே, நான் யார், ஏன் வந்தேன் என்று கேள். நான் அக்னியில் இருந்து பிறந்தவன், கசியபரின் மகன், உனக்கு நன்மை தரும் ஒருவன்.'
ஸகாஹம் தேவதேவஸ்ய இம்த்ர ஸ்யாபி வராநநே । ஐம்த்ரம் பதம் வராரோஹே அர்தம் மே புக்திமாகதம்
'நான் தேவர்களின் தலைவன் இந்திரனின் நண்பன், அழகான முகமுள்ளவளே. இந்திரனின் பதவியில் பாதியை அனுபவித்துள்ளேன், அழகான இடுப்புள்ளவளே.'
அஹம் வ்ரு'த்ரஃ கதம் தேவி மாமேவம் ந து விம்தஸி । த்ரைலோக்யம் வஶமாயாதம் யஸ்யைவ வரவர்ணிநி
'நான் வ்ருத்தர்; தேவியே, என்னை நீ அறியாமல் இருப்பது எப்படி? மூன்று உலகங்களும் என் கட்டுப்பாட்டிற்கு வந்துள்ளன, அழகான நிறமுள்ளவளே.'
அஹம் ஶரணமாயாதஃ காமாத்ரக்ஷ வராநநே । பஜஸ்வ மாம் விஶாலாக்ஷி காமேநாகுலிதம் ப்ரியே
'நீ அழகான முகமுள்ளவளே, ஆசையால் உன்னிடம் சரணாக வந்துள்ளேன். பெரிய கண்கள் கொண்டவளே, என் மீது தயை கொண்டு என்னை ஏற்று, என் மனம் ஆசையால் கலங்கியுள்ளது, இனியவளே.'
ரம்போவாச- வஶகா ஹம் தவைவாத்ய பவிஷ்யாமி ந ஸம்ஶயஃ । யம் யம் வதாம்யஹம் வீர தம் தம் கார்யம் த்வயைவ ஹி
ரம்பை சொன்னாள்: 'இன்று நான் உறுதியாக உன் கட்டுப்பாட்டில் இருப்பேன், இதில் சந்தேகம் இல்லை. வீரனே, நான் என்ன சொன்னாலும் அதை நீ செய்ய வேண்டும்.'
ஏவமஸ்து மஹாபாகே தம் தம் ஸர்வம் கரோம்யஹம் । ஏவம் ஸம்பம்தகம் க்ரு'த்வா தயா ஸஹ மஹாபலஃ
'அப்படியே ஆகட்டும், அதிர்ஷ்டசாலியே, நீ சொல்வதெல்லாம் நான் செய்வேன்.' இவ்வாறு ஒப்பந்தம் செய்து, அந்த வலிமைமிக்கவன் அவளுடன் இருந்தான்.
தஸ்மிந்வநே மஹாபுண்யே ரேமே தாநவஸத்தமஃ । தஸ்யா கீதேந ந்ரு'த்யேந ஹாஸ்யேந லலிதேந ச
அந்த புனிதமான வனத்தில், அசுரர்களில் சிறந்தவனானவன், அவளது பாடல், நடனம், சிரிப்பு, இனிய விளையாட்டால் மகிழ்ந்தான்.
அதிமுக்தோ மஹாதைத்யஃ ஸ தஸ்யாஃ ஸுரதேந ச । தமுவாச மஹாபாகம் வ்ரு'த்ரம் தாநவஸத்தமம்
அந்த பெரிய அசுரன், அவளது காதலும், அவளால் முற்றிலும் மயங்கிவிட்டான். அப்போது பாக்கியசாலியான ரம்பை, அசுரர்களில் சிறந்தவனான வ்ருத்தரிடம் பேசினாள்.
ஸுராபாநம் குருஷ்வேஹ பிபஸ்வ மதுமாதவீம் । தாமுவாச விஶாலாக்ஷீம் ரம்பாம் ஶஶிநிபாநநாம்
'இங்கே மதுவை அருந்து, இனிப்பும் தேனும் கலந்த பானத்தை அனுபவி,' என்று சந்திரனைப்போல் முகம் கொண்ட, பெரிய கண்கள் உள்ள ரம்பையை அவன் கேட்டான்.
புத்ரோஹம் ப்ராஹ்மணஸ்யாபி வேதவேதாம்கபாரகஃ । ஸுராபாநம் கதம் பத்ரே கரிஷ்யமி விநிம்திதம்
'நான் ஒரு பிராமணனின் மகன்; வேதங்களும் அதன் அங்கங்களும் நன்கு அறிந்தவன். நல்லவளே, பழிக்கப்படும் மதுவை நான் எப்படி அருந்த முடியும்?'
தயா து ரம்பயா தேவ்யா ப்ரீத்யா தத்தா ஸுரா ஹடாத் । தஸ்யா தாக்ஷிண்யபாவேந ஸுராபாநம் க்ரு'தம் ததா
ஆனால் தேவியான ரம்பை, அன்பால், வலுக்கட்டாயமாக அவனுக்கு மதுவை கொடுத்தாள்; அவளது மென்மையால், அப்போது அவன் மதுவை அருந்தினான்.