க்ரீடநே படநே ஹாஸ்யே ஶயநே கீதப்ரேக்ஷணே । யாநே ச ஹ்யாஸநே த்யாநே மம்த்ரே ஜ்ஞாநே ஸுகர்மஸு
விளையாடும்போதும், பாடும்போதும், சிரிக்கும்போதும், படுக்கும்போதும், பாடலைக் காணும்போதும், பயணிக்கும்போதும், அமரும்போதும், தியானிக்கும்போதும், மந்திரம் சொல்லும்போதும், கற்றுக்கொள்ளும்போதும், நல்ல செயல்களில் ஈடுபடும்போதும்,
பஶ்யத்யேவம் வதத்யேவம் ஜகந்நாதம் ஜநார்தநம் । ஸ த்யாயதே தமேகம் ஹி விஶ்வநாதம் மஹேஶ்வரம்
அவன் இப்படியே, ஜகந்நாதனையும் ஜனார்த்தனனையும் பார்த்து பேசுகிறான்; அவன் ஒரே உலகநாதனை, மகா ஈசுவரனை தியானிக்கிறான்.
த்ரு'ணே காஷ்டே ச பாஷாணே ஶுஷ்கே ஸார்த்ரே ஹி கேஶவம் । பஶ்யத்யேவம் ஸ தர்மாத்மா கோவிம்தம் கமலேக்ஷணம்
மணல், மரம், கல், உலர்ந்ததும் ஈரமானதுமானவற்றிலும், அந்த தர்மமுள்ளவன் கேசவனையும், கெளவிந்தனையும், தாமரைப்பாதி கண்களையுடையவனையும் காண்கிறான்.
ஆகாஶே பூமிமத்யே து பர்வதேஷு வநேஷு ச । ஜலே ஸ்தலே ச பாஷாணே ஜீவேஷ்வேவ மஹாமதிஃ
ஆகாயத்தில், பூமியில், மலைகளிலும், காடுகளிலும், நீரில், நிலத்தில், கல்லிலும், உயிருள்ளவர்களிலும், அந்த பெரிய மனமுடையவன் அவனை காண்கிறான்.
ந்ரு'ஸிம்ஹம் பஶ்யதே விப்ரஃ ஸுவ்ரதஃ ஸுமநாஸுதஃ । பாலக்ரீடாம் ஸமாஸாத்ய ரமத்யேவம் திநேதிநே
நல்ல விரதம் கொண்ட, நல்ல மனம் கொண்ட அந்த பிராமணன், நரசிம்மரைப் பார்த்து, குழந்தைகளுடன் விளையாடி, இவ்வாறு தினமும் மகிழ்கிறான்.
கீதைஶ்ச காயதே க்ரு'ஷ்ணம் ஸுராகைர்மதுராக்ஷரைஃ । தாலைர்லயஸமாயுக்தைஃ ஸுஸ்வரைர்மூர்ச்சநாந்விதைஃ
அவன், இனிமையான, ராகம் கலந்த, மென்மையான சொற்களுடன், தாளமும் லயமும் சேர்த்து, இசை ஒலியுடன், கிருஷ்ணனைப் பாடுகிறான்.
ஸுவ்ரத உவாச- த்யாயம்தி வேதவிதுஷஃ ஸததம் ஸுராரிம் யஸ்யாம்கமத்யே ஸகலம் ஹி விஶ்வம் । யோகேஶ்வரம் ஸகலபாபவிநாஶநம் ச வ்ரஜாமி ஶரணம் மதுஸூதநஸ்ய
நான், வேதத்தை அறிந்தவர்கள் எப்போதும் தியானிக்கும், எல்லா உலகும் உடலில் உள்ள தேவனை நினைத்து, யோகத்தின் தலைவனும், பாவங்களை அழிப்பவனும் ஆன மதுசூதனனிடம் சரணாகதி செய்கிறேன்.
லோகேஷு யோ ஹி ஸகலேஷ்வநுவர்ததே யோ லோகாஶ்ச யஸ்மிந்நிவஸம்தி ஸர்வே । தோஷைர்விஹீநமகிலைஃ பரமேஶ்வரம் தம் தஸ்யைவ பாதயுகலம் ஸததம் நமாமி
எல்லா உலகிலும் நிறைந்திருப்பவனும், எல்லா உலகும் தன்னுள் உறைவதுமான, குற்றமற்ற பரம ஈசுவரனுடைய திருவடிகளை நான் எப்போதும் வணங்குகிறேன்.
நாராயணம் குணநிதாநமநம்தவீர்யம் வேதாம்தஶுத்தமதயஃ ப்ரபடம்தி நித்யம் । ஸம்ஸாரஸாகரமநம்தமகாததுர்கமுத்தாரணார்தமகிலம் ஶரணம் ப்ரபத்யே
நற்குணங்களின் களஞ்சியமான, அளவற்ற வலிமை கொண்ட, வேதத்தின் சாரத்தில் தூயவன் ஆன நாராயணனை, தூய மனம் கொண்டவர்கள் எப்போதும் பாராயணம் செய்கிறார்கள். முடிவில்லாத, ஆழமான, கடக்க முடியாத இந்த பிறவிப் பெருங்கடலைத் தாண்டுவதற்காக, நான் முழுமையாக அவனிடம் சரணாகதி செய்கிறேன்.
யோகீம்த்ர மாநஸஸரோவரராஜஹம்ஸம் ஶுத்தம் ப்ரபாவமகிலம் ஸததம் ஹி யஸ்ய । தஸ்யைவ பாதயுகலம் விமலம் விஶாலம் தீநஸ்ய மேऽஸுரரிபோ குரு தஸ்ய ரக்ஷாம்
அசுரர்களுக்கு எதிரியான தேவனே, யோகிகளின் மனம் எனும் ஏரியில் ராஜஹம்சனாக விளங்கும் நீ, எப்போதும் தூய புகழும், முழுமையான வலிமையும் உடையவன். நான் துன்பப்பட்டவனாக, உன் விசாலமான, தூய திருவடிகளின் பாதுகாப்பை பெறச் செய்.
த்யாயேऽகிலஸ்ய புவநம் ஸ்வபதிம் ச தேவம் துஃகாம்தகாரதலநார்தமிஹைவ சம்த்ரம் । லோகஸ்ய பாலநக்ரு'தே பரிணீததர்மம் ஸத்யாந்விதம் ஸகலலோககுரும் ஸுரேஶம்
எல்லா உலகுக்கும் இறைவனும், எல்லா உலகையும் காத்து, துக்கத்தின் இருளை சந்திரனைப் போல அகற்றும், தர்மத்திலும் சத்தியத்திலும் நிலைத்திருக்கும், எல்லா உலகுக்கும் ஆசானும் தேவர்களின் தலைவனும் ஆன தேவனை இங்கே நான் தியானிக்கிறேன்.
காயாம்யஹம் ஸுரஸகீதகதாலமாநைஃ ஶ்ரீரம்கமேகமநிஶம் புவநஸ்ய தேவம் । அஜ்ஞாநநாஶகமலம் ச திநேஶதுல்யமாநம்தகம்தமகிலம் மஹிமா ஸமேதம்
நான் பகலும் இரவும், இனிமையான பாடல்களும் தாளங்களும் கொண்டு, ஸ்ரீரங்கத்தின் ஒரே தேவனைப் பாடுகிறேன். அறியாமையை அழிப்பவனும், சூரியனைப் போல் பிரகாசிப்பவனும், ஆனந்தத்தின் மூலமும், எல்லா மகிமையும் உடையவனும் அவன்.
ஸம்பூர்ணமேவமம்ரு'தஸ்யகலாநிதாநம் தம் கீதகௌஶலமநந்யரஸைஃ ப்ரகாயே । யுக்தம் ஸ்வயோககரணைஃ பரமார்தத்ரு'ஷ்டிம் விஶ்வம் ஸ பஶ்யதி சராசரமேவ நித்யம்
அமரத்துவத்தின் சாரமாய் நிரம்பி, இசையில் நிபுணராகி, வேறு சுவைகளை விரும்பாமல், தன் தியான சாதனைகளோடு இணைந்து, உயர்ந்த உண்மையைப் பார்வையால், அவன் எப்போதும் இயங்கும், இயங்காத உலகத்தை முழுவதும் காண்கிறான்.
பஶ்யம்தி நைவ யமிஹாத ஸுபாபலோகாஸ்தம் கேஶவம் ஶரணமேவமுபைதி நித்யம்
இந்த உலகில் தீய வாழ்க்கை கொண்டவர்கள் அவனை காணமுடியாது; ஆனாலும் அவன் எப்போதும் அந்த கேசவனை அடைக்கலமாகக் கொள்கிறான்.
கராப்யாம் வாத்யமாநஸ்து தாலம் தாலஸமந்விதம் । கீதேநகாயதே க்ரு'ஷ்ணம் பாலகைஃ ஸஹ மோததே
தன் கைகளால் தாளம் போட்டு, சரியான நேரத்தில் இசையுடன், அவன் கிருஷ்ணனைப் பாடி, மற்ற பிள்ளைகளுடன் மகிழ்ச்சி அடைகிறான்.
ஏவம் க்ரீடாரதோ நித்யம் பாலபாவேந வை ததா । ஸுவ்ரதஃ ஸுமநாபுத்ரோ விஷ்ணுத்யாநபராயணஃ
இவ்வாறு எப்போதும் குழந்தைபோல் விளையாட்டில் மகிழ்ந்து, நல்லொழுக்கமுள்ள சுமனா மகன், விஷ்ணுவைத் தியானிப்பதில் முழுமையாக இருந்தான்.
க்ரீடமாநம் ப்ராஹ மாதா ஸுவ்ரதம் சாருலக்ஷணம் । போஜநம் குரு மே வத்ஸ க்ஷுதா த்வாம் பரிபீடயேத்
விளையாடிக் கொண்டிருந்த சுப்ரதனை, நல்ல லட்சணங்கள் உடையவனாக இருந்த அவனை, அவன் தாய் கூறினாள்: 'என் பிள்ளை, உனக்கு பசிக்குமுன், என் சொல்லைக் கேட்டு உணவு உண்டு.'
தாமுவாச புநஃ ப்ராஜ்ஞஃ ஸுமநா மாதரம் புநஃ । மஹாம்ரு'தேந த்ரு'ப்தோஸ்மி ஹரித்யாநரஸேந வை
அப்போது புத்திசாலியான சுமனா தாயிடம் மறுபடியும் சொன்னான்: 'அம்மா, நான் பெரிய அமுதத்தாலும், ஹரியைத் தியானிப்பதில் கிடைக்கும் ஆனந்தத்தாலும் திருப்தியடைந்துள்ளேன்.'
போஜநாஸநமாரூடோ மிஷ்டமந்நம் ப்ரபஶ்யதி । இதமந்நம் ஸ்வயம் விஷ்ணுராத்மா ஹ்யந்நம் ஸமாஶ்ரிதஃ
உணவுக்காக அமர்ந்தபோது, இனிய உணவைப் பார்த்து, 'இந்த உணவு விஷ்ணுவே; உண்மையில் ஆன்மா உணவிலேயே தங்கியுள்ளது,' என்று நினைத்தான்.
ஆத்மரூபேண யோ விஷ்ணுரநேநாந்நேந த்ரு'ப்யது । க்ஷீரஸாகரஸம்வாஸோ யஸ்யைவ பரிஸம்ஸ்திதஃ
'ஆன்மா வடிவில் உள்ள விஷ்ணு, இந்த உணவால் திருப்தியடையட்டும்; பால் கடலில் தங்கி, எல்லாவற்றையும் தாங்கும் அவர்.'
ஜலேநாநேந புண்யேந த்ரு'ப்திமாயாது கேஶவஃ । தாம்பூலசம்தநைர்கம்தைரேபிஃ புஷ்பைர்மநோஹரைஃ
'இந்த புனிதமான நீரால் கேசவன் திருப்தியடையட்டும்; இந்த வாசனைமிக்க தாம்பூலும் சந்தனமும் அழகான மலர்களும் அவருக்காக.'
ஆத்மஸ்வரூபேண த்ரு'ப்தஸ்த்ரு'ப்திமாயாது கேஶவஃ । ஶயநே யாதி தர்மாத்மா ததா க்ரு'ஷ்ணம் ப்ரசிம்தயேத்
'தன் இயல்பான வடிவில் திருப்தியடைந்த கேசவன் முழு திருப்தியடையட்டும்.' படுக்கையில் போகும் போது, அந்த தர்மமுள்ளவன் கிருஷ்ணனைத் தியானிக்கிறான்.
யோகநித்ராந்விதம் க்ரு'ஷ்ணம் தமஹம் ஶரணம் கதஃ । போஜநாச்சாதநேஷ்வேவமாஸநே ஶயநே த்விஜஃ
'யோக நித்திரையில் இருக்கும் கிருஷ்ணனை நான் அடைக்கலம் அடைந்துள்ளேன்.' உணவு, உடை, அமர்வு, படுக்கை ஆகிய அனைத்திலும் அந்த இருமுறை பிறந்தவன் அவனை நினைக்கிறான்.
சிம்தயேத்வாஸுதேவம் தம் தஸ்மை ஸர்வம் ப்ரகல்பயேத் । தாருண்யம் ப்ராப்ய தர்மாத்மா காமபோகாந்விஹாய வை
அவன் அந்த வாசுதேவனைத் தியானித்து, எல்லாவற்றையும் அவருக்கே அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; இளமை அடைந்ததும், தர்மமுள்ளவன் ஆசை அனுபவங்களை விட்டு விடுகிறான்.
ஸ யுக்தஃ கேஶவத்யாநே வைடூர்யபர்வதோத்தமே । யத்ர ஸித்தேஶ்வரம் லிம்கம் வைஷ்ணவம் பாபநாஶநம்
அவன் கேசவனைத் தியானிக்கையில், சிறந்த வைடூரிய மலை மீது, பாவங்களை நீக்கும் வைஷ்ணவ சின்னமாக இருக்கும் சித்தேஸ்வர லிங்கம் உள்ள இடத்தில் இருந்தான்.
ருத்ரமோம்காரஸம்ஜ்ஞம் ச த்யாத்வா சைவ மஹேஶ்வரம் । ப்ரஹ்மணா வர்த்திதம் தேவம் நர்மதாதக்ஷிணே தடே
ஓம் என்ற பெயரால் அறியப்படும் ருத்ரனையும், பிரம்மாவால் உயர்த்தப்பட்ட மகேஸ்வரனையும், நர்மதா நதியின் தெற்கு கரையில் தியானித்தான்.
ஸித்தேஶ்வரம் ஸமாஶ்ரித்ய தபோபாவம் வ்யசிம்தயத்
சித்தேஸ்வரனை அடைக்கலமாக கொண்டு, தவத்தின் நிலையை அவன் மனதில் சிந்தித்தான்.
வ்யாஸ உவாச- ப்ரஶ்நமேகம் மஹாபாக கரிஷ்யே ஸாம்ப்ரதம் வத । த்வயைவ பூர்வமுக்தம் ஹி ஸுவ்ரதம் ச ப்ரதீஶ்வரம்
வியாசர் கூறினார்: 'மகிழ்ச்சியுள்ளவரே, இப்போது நான் உங்களிடம் ஒரு கேள்வி கேட்கப்போகிறேன்; சொல்லுங்கள். நீங்களே முன்பு சுப்ரதனையும் எல்லாம் ஆண்டவரையும் பற்றிக் கூறினீர்.'
பூர்வாப்யாஸேந ஸம்த்யாயந்நாராயணமநாமயம் । கஸ்யாம் ஜ்ஞாத்யாம் ஸமுத்பந்நஃ ஸுவ்ரதஃ பூர்வஜந்மநி
முந்தைய பழக்கத்தால், சந்த்யை நேரத்தில் குற்றமற்ற நாராயணனை தியானித்தவன், சுப்ரதன் முன் பிறவியில் எந்தக் குடும்பத்தில் பிறந்தான்?
தந்மே த்வம் ஸாம்ப்ரதம் ப்ரூஹி கதமாராதிதோ ஹரிஃ । அநேநாபி ஸ தேவேஶ கோயம் புண்யஸமாவிலஃ
இதை இப்போது எனக்குச் சொல்லுங்கள்: அவன் எப்படி ஹரியை வழிபட்டான்? இந்த புண்ணியமுள்ளவன் யார், தெய்வங்களின் தலைவரே, இவ்வளவு புண்ணியம் எவ்வாறு பெற்றான்?