நரேண கர்மயுக்தேந பாபபுண்யமயேந ஹி । ஶோதநம் ச குருஷ்வ த்வமுபயோ ரோகயுக்தயோஃ
ஒருவன் பாவமும் புண்ணியமும் கலந்த கர்மையில் ஈடுபட்டிருந்தால், நோயால் பாதிக்கப்பட்ட இருவருக்கும் சுத்திகரிப்பு செய்ய வேண்டும்.
ஶுஶ்ரூஷணம் மஹாபாக யதி புண்யமிஹேச்சஸி । ஏவமுக்தே ஶுபே வாக்யே ஸோமஶர்மா மஹாயஶாஃ
பெரும் பாக்கியவளே, நீ புண்ணியம் விரும்பினால் சேவை செய். இவ்வாறு நல்ல வார்த்தைகள் கூறப்பட்டபோது, புகழ் பெற்ற சோமசர்மா சொன்னார்—
ஶுஶ்ரூஷாம் வா கரிஷ்யாமி யுவயோஃ புண்யயுக்தயோஃ । மயா பாபேந துஷ்டேந க்ரு'பணேந த்விஜோத்தம
புண்ணியமுள்ள நீங்கள் இருவருக்கும் நான் சேவை செய்வேன். பாவம், தீமை, துயரத்தில் உள்ள என்னால், பிரம்மணர்களில் சிறந்தவரே—
கிம் கர்தவ்யமிஹாத்யைவ யோ குரும் ந ஹி பூஜயேத் । ஏவமாபாஷ்ய துஃகாத்வா தயோர்துஃகேந துஃகிதஃ
இங்கு இன்று என்ன செய்ய வேண்டும், குருவை மதிக்காதவன்? இவ்வாறு கூறி, அவர்களின் துயரால் சோமசர்மா மனதில் துன்பம் அடைந்தார்.
ஶ்லேஷ்மமூத்ரபுரீஷம் ச உபயோஃ பர்யஶோதயத் । பாதப்ரக்ஷாலநம் சக்ரே அம்கஸம்வாஹநம் ததா
அவர் இருவரின் கபம், சிறுநீர், மலம் ஆகியவற்றை சுத்தம் செய்தார்; அவர்களின் கால்களை கழுவி, உடலை மசாஜ் செய்தார்.
ஸ்நாநஸ்தாநாதிகம் ஸோபி தயோர்பக்த்யாந்விதஃ ஸ்வயம் । த்வாவேதௌ ஹி குரூ விப்ரஃ ஸோமஶர்மா மஹாயஶாஃ
அவர்களின் குளியல் மற்றும் மற்ற தேவைகளை அவர் தானே பக்தியுடன் செய்தார். புகழ் பெற்ற சோமசர்மா அந்த இருவரையும் தன் குருவாகக் கருதினார்.
தீர்தம் நயதி தர்மாத்மா ஸ்கம்தமாரோப்ய ஸத்தமஃ । த்வாவேதௌ ஹி ஸ்வஹஸ்தேந ஸ்நாபயித்வா து மம்கலைஃ
தர்மத்துடன் கூடிய அவர், அந்த இருவரையும் தன் தோளில் ஏற்றி தீர்த்தத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். தன் கைகளால் அவர்களை மங்களத்துடன் குளிப்பாட்டினார்.
ஸுமம்த்ரைர்வேதவிச்சைவ ஸ்நாநஸ்ய விதிபூர்வகம் । தர்பணம் ச பித்ரூ'ணாம் து தேவதாநாம் து பூஜநம்
நல்ல மந்திரங்களும் வேத அறிவும் கொண்டு, அவர் விதிப்படி குளியல், பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம், தேவர்களுக்கு வழிபாடு செய்தார்.
த்வாப்யாமபி ஸ தர்மாத்மா ஸ காரயதி நித்யஶஃ । ஸ்வயம் ஹோமம் ததாத்யக்நௌ பசத்யந்நமநுத்தமம்
அந்த தர்மவான், அந்த இருவரையும் தினமும் இச்செயல்களைச் செய்ய வைத்தார்; அவர் தானே அக்னியில் ஹோமம் செய்து, சிறந்த உணவை சமைத்தார்.
ஸம்ஜ்ஞாபயதி ஸுப்ரீதௌ த்வாவேதௌ ச மஹாகுரூ । ஶய்யாஸநே ச தௌ விப்ரஃ ப்ரஸ்வாபயதி நித்யஶஃ
அவர் அந்த பெரியவர்களை மகிழ்ச்சியுடன் படுக்கவும் அமரவும் வைத்தார்; அந்த பிரம்மணர் தினமும் அவர்களை படுக்கையில் உறங்கச் செய்தார்.
வஸ்த்ரபுஷ்பாதிகம் ஸர்வம் தாப்யாம் நித்யம் ப்ரயச்சதி । தாம்பூலம் பஹுகம்தாட்யமுபயோரர்பயேத்ஸ து
அவர் எப்போதும் அவர்களுக்கு உடை, பூக்கள் போன்ற அனைத்தையும் வழங்கினார்; இருவருக்கும் மணம் மிகுந்த பாக்கும் அளித்தார்.
ஸோமஶர்மா மஹாபாகஸ்தாப்யாமபி ச பூரயேத் । மூலம் பயஃ ஸுபக்ஷ்யாத்யம் நித்யமேவ ததாத்யஸௌ
பெரும் பாக்கியசாலி சோமசர்மா அவர்களுக்கு தேவையான அனைத்தையும் பூர்த்தி செய்தார்; எப்போதும் மூலிகை, பால், சிறந்த உணவு ஆகியவற்றை வழங்கினார்.
தயோஸ்து வாம்சிதம் நித்யம் ஸோமஶர்மா மஹாயஶாஃ । அநேந க்ரமயோகேந நித்யமேவ ப்ரஸாதயேத்
இவர்களில், பெரும் புகழுடைய சோமசர்மா எப்போதும் தன் விருப்பங்களை அடைவான்; இந்த முறையையும் ஒழுங்கையும் பின்பற்றி, அவன் எப்போதும் அவர்களை மகிழ்விப்பான்.
ஸோமஶர்மா ஸுதர்மாத்மா பிதரௌ பரிபூஜயேத் । ஸோமஶர்மாணமாஹூய பிதா குத்ஸதி நிஷ்டுரஃ
நல்லொழுக்கம் கொண்ட சோமசர்மா தன் பெற்றோரை மதிப்புடன் போற்ற வேண்டும்; ஆனால் சோமசர்மாவை அழைக்கும் போதும், அவன் தந்தை கடுமையாக கண்டிக்கிறார்.
நிம்திதைர்நிஷ்டுரைர்வாக்யைஸ்தாடயேந்முநிஸந்நிதௌ । க்ரு'தகார்யே க்ரு'தே புண்யே நித்யமேவ ஸுதே புநஃ
கேவலமான வார்த்தைகளாலும் கடுமையான சொல்ல்களாலும் அவனை முனிவர்கள் முன்னிலையில் திட்டுகிறார்; அவன் தன் கடமையை செய்து, நன்மை செய்தாலும், தந்தை மீண்டும் மீண்டும் தன் மகனை இவ்வாறு பழிக்கிறார்.
ந க்ரு'தம் ஶோபநம் மஹ்யம் த்வயைவ குலபாம்ஸந । ஏவம் நாநாவிதைர்வாக்யைர்நிஷ்டுரைர்துஃகதாயகைஃ
“நீ என் மீது எந்த நல்லதும் செய்யவில்லை, குடும்பத்துக்கு பழி உண்டாக்குபவனே!” என்று பலவகையான கடுமையான, வேதனை தரும் வார்த்தைகளால் திட்டுகிறார்.
அதாடயத்தம்டகாதைஃ ஶிவஶர்மா ஸதாதுரஃ । ஏவம் க்ரு'தேபி தர்மாத்மா நைவ குப்யதி கர்ஹிசித்
எப்போதும் துன்பம் அனுபவிக்கும் சிவசர்மாவை கம்பியால் அடித்தும் கூட, அவன் நல்லொழுக்கம் கொண்டவன் என்பதால், இவ்வாறு நடந்தாலும் ஒருபோதும் கோபப்படவில்லை.
மநஸா வசஸா சைவ கர்மணா த்ரிவிதேந ச । ஸம்துஷ்டஃ ஸர்வதா ஸோபி பிதரம் பரிபூஜயேத்
மனதில், வாயால், செயலால்—இந்த மூன்றிலும்—எப்போதும் திருப்தியுடன் இருந்து, அவன் தந்தையை தொடர்ந்து மதிப்புடன் போற்றினான்.
தத்வத்ஸ ஸோமஶர்மா வை மாதரம் ச திநேதிநே । யஜ்ஜ்ஞாத்வா ஶிவஶர்மா ச சரிதம் ஸ்வீயமீக்ஷதே
அதேபோல், சோமசர்மா தன் தாயையும் தினமும் மதிப்புடன் போற்றினான்; இதை அறிந்து, சிவசர்மா தன் நடத்தை பற்றி சிந்தித்தான்.
அம்ரு'தம் மத்க்ரு'தே சாபி ஆநீதம் விஷ்ணுஶர்மணா । புண்யயுக்தஃ ஸ தர்மாத்மா பித்ரு'பக்திபரஃ ஸதா
எனக்காக விஷ்ணுசர்மா அமிர்தை கூட கொண்டு வந்தான்; நன்மை நிறைந்த அந்த நல்லொழுக்கம் கொண்டவன் எப்போதும் பெற்றோரிடம் பக்தியுடன் இருந்தான்.
ஏவம் பஹுதிதே காலே ஶதஸம்க்யே கதே ஸதி । ஶிவஶர்மா பிதஸ்யைவ பக்திம் த்ரு'ஷ்ட்வா விசிம்த்ய வை
இவ்வாறு பல ஆண்டுகள், நூற்றுக்கணக்கான காலம் கடந்தபின், சிவசர்மா தந்தையின் பக்தியை பார்த்து சிந்திக்கத் தொடங்கினான்.
மயா வை பூர்வமித்யுக்தம் ஸுபுத்ரம் யஜ்ஞஸம்ஜ்ஞகம் । மாத்ரு'கம்டாநிமாந்புத்ர யத்ர தத்ர க்ஷிபஸ்வ ஹி
“முன்பே சொன்னதுபோல், யஜ்ஞா என்ற என் மகனே, எங்கே தாயின் உடல் துண்டுகளை காண்கிறாயோ, அங்கேயே அதை போடு.”
மத்வாக்யம் பாலிதம் தேந க்ரு'தா ந மாதரி க்ரு'பா । ஏதத்ஸ்வல்பதரம் துஃகம் நிர்ஜீவே காதமிச்சதஃ
அவன் என் கட்டளையை ஏற்று நடந்து, தாயிடம் கருணை காட்டவில்லை; உயிரில்லாதவனை கொல்ல விரும்பும் ஒருவருக்கு இது சிறிய துயரமே.
ஸாஹஸம் து க்ரு'தம் தேந புத்ரேண வேதஶர்மணா । அஸ்யாதிகமஹம் மந்யே யதோऽயம் சலதே ந ச
ஆனால் இந்த துணிச்சலான செயலை என் மகன் வேதசர்மா செய்தான்; இது இன்னும் உயர்ந்தது என்று நான் நினைக்கிறேன், ஏனெனில் அவன் மனதில் சலனம் இல்லை.
நிமேஷமாத்ரமேவாபி ஸாஹஸம் காரயேத்புநஃ । அபரம் ஸத்யஸம்பந்நம் ப்ரபாவம் தபஸஃ புநஃ
ஒரு கணம் கூட அவன் மறுபடியும் துணிச்சலான செயலை செய்வான்; மறுபடியும் அவனது தவத்தின் உண்மையான சக்தி தெரிகிறது.
நித்யம் ஸமாராதநேபி அதிகம் சாஸ்ய த்ரு'ஶ்யதே । தஸ்மாதஸ்ய பரீக்ஷா ச ஸமயே தபஸஃ க்ரு'தா
அவன் எப்போதும் சேவை செய்தாலும், அதைவிட மேலானது அவனிடம் காணப்படுகிறது; அதனால், அவனது தவம் சரியான நேரத்தில் சோதிக்கப்பட்டது.
பக்திபாவாத்ததா ஸத்யாந்நைவ புத்ரஃ ப்ரணஶ்யதி । மாயயா ச நிஜாம்கேऽபி குஷ்டரோகோ நிதர்ஶிதஃ
பக்தி உணர்வும் உண்மைதனமும் இருப்பதால், மகன் ஒருபோதும் அழிவதில்லை; ஆனாலும், மாயையால் அவனது உடலில் கூட குஷ்டு நோய் தோன்றியது.
ஶ்லேஷ்மமூத்ரமலாநாம் ச க்ரு'ணாம் நைவ கரோதி ச । வ்ரணாந்விஶோதயேந்நித்யம் ஸ்வஹஸ்தேந மஹாயஶாஃ
கபம், சிறுநீர், மலம் ஆகியவற்றில் அவனுக்கு வெறுப்பு இல்லை; பெரும் புகழுடையவன் எப்போதும் தன் கையால் புண்களை சுத்தம் செய்வான்.
பாதஸம்வாஹநம் தத்யாச்சௌசம் சைவ மஹாமதிஃ । துஃஸஹம் வசநம் மஹ்யம் தாருணம் ஸஹதே ஸதா
அவன் தந்தைக்கு கால்களை அழுத்தி, தூய்மையையும் கவனித்து, பெரிய அறிவு கொண்டவன்; என்னால் வரும் கடுமையான, பயங்கரமான வார்த்தைகளையும் எப்போதும் பொறுத்துக்கொள்கிறான்.
பர்த்ஸநே தாடநே சைவ ஸதாபீஷ்டப்ரவாசகஃ । ஏவம் துஃகஸமாசாரோ மம புத்ரோ மஹாமதிஃ
திட்டப்பட்டாலும், அடிபட்டாலும், எப்போதும் இனிய வார்த்தையே பேசுகிறான்; இவ்வாறு, என் மகன் பெரிய அறிவு கொண்டவன் என்றாலும், துன்பமுள்ள வாழ்க்கையை அனுபவிக்கிறான்.