விஶிகைரர்தசம்த்ரைஶ்ச க்ஷுரப்ரைர்பல்லகைஸ்ததா। தாம்ஸ்து சிச்சேத தர்மாத்மா புநர்விவ்யாத தம் ஶரைஃ
அரைக்கதிர் வடிவில் அம்புகளாலும், கூரிய அம்புகளாலும், கூர்மையான வேல்களாலும், தர்மத்துடன் நடந்தவன் அவற்றை வெட்டினான்; மீண்டும் அவனை அம்புகளால் துளைத்தான்.
சதுர்பிஃ ஸைம்தவாம்ஶ்சைவ ஶரைகேந ச ஸாரதிம்। ஶரைஃ ஸம்பாதயாமாஸ தரண்யாம் கணநாயகாந்
நான்கு அம்புகளால் சிந்து வீரர்களையும், ஒரு அம்பால் சாரதியையும், அம்புகளால் படைத்தலைவர்களை நிலத்தில் வீழ்த்தினான்.
லாகவாத்து ரதம் சாந்யம் கத்வா த்ரிபுரநம்தநஃ। விஶிகைர்வஜ்ரஸம்காஶைஃ ஸம்பிபேத கணாதிபம்
வேகத்தால், திரிபுரனை மகிழ்விப்பவன் வேறு ரதத்தில் ஏறி, இடியாய் ஒளிரும் அம்புகளால் அந்தக் கூட்டத் தலைவனை துளைத்தான்.
ருதிரேணாவஸிக்தாம்கோ ருஷா கோர யமப்ரபஃ। லலாடே ச த்ரிபிர்பாணைஸ்ஸப்தபிஶ்ச ஸ்தநாம்தரே
இரத்தத்தில் நனைந்த உடலுடன், கோபத்தில் யமனைப் போல் பயங்கரமாக, மூன்று அம்புகளை நெற்றியில், ஏழு அம்புகளை மார்பில் இடையே எய்தான்.
சதுர்பிர்நாபிதேஶே ச பம்சபிர்முஷ்டிமஸ்தகே। ஸம்பிபேத மஹாக்ரோதோ பலிநம் ஶம்புநம்தநஃ
நாபி பகுதியில் நான்கு அம்புகளாலும், கை மற்றும் தலை மீது ஐந்து அம்புகளாலும், பெரிய கோபமுள்ள சம்புவின் மகன் அந்த வலிமையானவனைத் துளைத்தான்.
ஶரைரர்திதஸர்வாம்கஃ ஸ தைத்யோ ரணமூர்தநி। கஶ்மலம் பரமம் கத்வா ஸம்பபாத ரதோபரி
அந்த அசுரன், முழு உடலும் அம்புகளால் காயமடைந்து, போர்க்களத்தின் நடுவில் மிக ஆழமான மயக்கத்தில் வீழ்ந்து, ரதத்தின் மீது சாய்ந்தான்.
ததஃ ஸூதேந தீரேண அபநீதோ ரணாஜிராத்। விமுகம் நாஹநச்சூரோ விநாயகஃ ஸுரார்சிதஃ
பின்னர், தைரியமான சாரதியால் போர்க்களத்திலிருந்து அகற்றப்பட்டு, தேவர்கள் வணங்கும் வீரனான விநாயகர் எதிரியைத் தாக்கவில்லை.
சிராத்ஸம்ஜ்ஞாம் ஸமாலப்ய யம்தாரம் சாப்ரவீத்வசஃ। கச்ச ஸூத ரணே பீரும் விநாயகம் ஹராத்மஜம்
நீண்ட நேரம் கழித்து புத்தி திரும்ப, அவன் சாரதியிடம் சொன்னான்: 'சாரதி, போர்க்களத்திற்கு போ, அச்சத்தை உண்டாக்கும் ஹரனின் மகன் விநாயகரை நோக்கிச் செல்.'
ததோ யம்தாப்ரவீத்வாக்யம் ஸத்யம் பத்யம் ச கோமலம்। ஹராத்மஜஶராந்ஸோடும் கஸ்ஸமர்தோ ரணாஜிரே
அப்போது சாரதி உண்மை, இனிமை, பயனுள்ள வார்த்தைகளைப் பேசினான்: 'ஹரனின் மகன் எய்யும் அம்புகளை யார் போர்க்களத்தில் தாங்க முடியும்?'
தஸ்மாந்மோஹகதஸ்த்வம் ச மயாநீதஃ ப்ரபாஸுத। ஏதஜ்ஜ்ஞாத்வா த்விதாநீம் போ யத்யுக்தம் தத்விதீயதாம்
அதனால், பிரபாவின் மகனே, நீ மயக்கத்தில் இருந்தபோது நான் உன்னை இங்கே கொண்டு வந்தேன்; இப்போது இதை அறிந்து, ஏற்றது என்னவோ அதைச் செய்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ராஜ்ஞா ப்ரேரிதஃ கவிஸத்தமஃ। ஔஷதாதிப்ரயோகேண கஜஃ ஸம்ஜ்ஞாமபோதயத்
அந்த நேரத்தில், அரசனால் அனுப்பப்பட்ட சிறந்த கவிஞன், மருந்து முதலியவற்றால் கஜனின் அறிவை மீட்டுவைத்தான்.
அகாரயச்சதகுண ப்ராணம் ச ஜயமாதிஶத்। ப்ராக்ஜலம் மம்த்ரிதம் தத்வா ருரோதாஸ்யாங்ககவ்ரணாந்
அவன் உயிர் பலத்தை நூறு மடங்கு அதிகரித்து, வெற்றி பெறுமாறு கட்டளையிட்டான்; மந்திரம் செய்யப்பட்ட நீர் கொடுத்து, வாயும் உடலும் ஏற்பட்ட காயங்களை சிகிச்சை செய்தான்.
ஸ கஜோ தஶநைரேவ ஸ்போடயாமாஸ வை கிரிம்। ஏவம் ஶதஸஹஸ்ராணி ஸைந்யாநி ஸைந்யபாலகாந்
அந்த யானை தன் பல்லால் மலைக்கே பிளவு ஏற்படுத்தியது; அப்படியே நூற்றுக்கணக்கான ஆயிரக்கணக்கான படை வீரர்களையும் தலைவர்களையும் வீழ்த்தியது.
பாதயாமாஸ ஸமிதௌ கஜஃ பரமதுர்ஜயஃ। ஸ தைத்யஸ்தஸ்ய ப்ரு'ஷ்டஸ்தஃ ஶரைஃ காலாநலப்ரபைஃ
அந்த வெல்ல முடியாத யானை போரில் படைகளையும் தலைவர்களையும் வீழ்த்தியது; அதன் முதலில் நின்ற அசுரன், காலனின் நெருப்பைப் போல் எரியும் அம்புகளை எய்தான்.
ஹத்வா த்வபாதயச்சோர்வ்யாம் முக்யமுக்யாந்ஸுராதிபாந்। ஶரைஸ்தஸ்ய ததா தேவா யமதம்டஸமப்ரபைஃ
அவன் முக்கியமான தேவர்களையும் அவர்களது தலைவர்களையும் கொன்று பூமியில் வீழ்த்தினான்; பின்னர் தேவர்கள், யமனின் தண்டைப் போல் சக்தி வாய்ந்த அம்புகளால் அவனைத் தாக்கினர்.
நிபதம்தி மஹாவீர்யா ருதிரௌகபரிப்லுதாஃ। யஸ்மிந்யஸ்மிம்ஶ்ச மார்கே து ஸ தைத்யஃ ஸகஜோ கதஃ
அம்புகள் பட்ட இடங்களில், வீரர்கள் இரத்தம் பெருகி வீழ்ந்தார்கள்; அந்த அசுரனும் யானையும் சென்ற இடமெல்லாம்,
தத்ர தத்ர சகாராஶு பீஷணம் ஸம்சிதம் ஶரைஃ। கஜேந பாதிதாஃ கேசித்கஜாரோஹேண சாபரே
அங்கு அங்கு அவன் விரைவாக அம்புகளால் பயங்கரத்தை ஏற்படுத்தினான்; சிலரை யானை வீழ்த்த, மற்றவர்களை யானைமேல் இருப்பவன் வீழ்த்தினான்.
வேகேந ப்ரமணேநைவ ஸுராஃ கேசித்ப்ரதாபிதாஃ। ஏவம் ஸுரகணாத்யக்ஷாஃ ஶஸ்த்ராஸ்த்ரைர்விவிதைஶ்ச தம்
வேகமாகச் சுழன்றதால் சில தேவர்கள் மிகவும் துன்புற்றார்கள்; இப்படியே தேவர்களின் தலைவர்கள் பலவகை ஆயுதங்களாலும் அம்புகளாலும் அவனைத் தாக்கினர்.
ஸகஜம் யுத்தநிர்பீதா நிஜக்நுர்பஹுபிஃ ஶரைஃ। ததாபி தத்கஜம் யோத்தும் ந ஶக்தாஸ்தே மஹாபலாஃ
போரில் அஞ்சாமல் இருந்த வீரர்கள் அந்த யானையை அநேக அம்புகளால் தாக்கினார்கள்; ஆனாலும் அந்த வலிமைமிகு வீரர்கள் யானையை வெல்ல முடியவில்லை.
க்ஷிப்ரம் தாம்ஸ்து கஜோ தம்தைஸ்த்ரைபுரோऽபாதயச்சரைஃ। ந கதா யே தரண்யாம் ச தேவா ஜர்ஜரவிக்ரஹாஃ
அந்த யானை தன் பற்களாலும் அம்புகளாலும் விரைவாக அவர்களை கீழே வீழ்த்தியது; உடல்கள் சிதறிய அந்த தேவர்கள் பூமியில்கூட விழவில்லை.
ஶரண்யம் கணபம் ஜக்முர்பீதாஸ்தே வேதநாதுராஃ। தேவாநாம் கதநம் த்ரு'ஷ்ட்வா கணாதீஶஃ ப்ரதாபவாந்
வலி மற்றும் பயத்தால் வாடிய அவர்கள் கணபதியை அடைந்தார்கள்; தேவர்களின் அழிவைக் கண்ட கணாதிபதி வீரத்துடன் எழுந்தார்.
ஸ கஜம் தாடயாமாஸ வஜ்ராநலஸமைஃ ஶரைஃ। ஸ கஜோ வேகஸம்ருத்தஃ ஶரேண ச ஸமுத்திதஃ
அவர் மின்னலும் நெருப்பும் போன்ற அம்புகளால் அந்த யானையை தாக்கினார்; அந்த யானை வலிமையால் கட்டுப்படுத்தப்பட்டு, அம்பின் தாக்கத்தில் மீண்டும் எழுந்தது.
அதோதௌ த்வௌ ஶரைரேவ பிபிதாதே பரஸ்பரம்। உபௌ தௌ நர்தமாநௌ ச அந்யோந்யம் ஜயமைச்சதாம்
பின்னர் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் அம்புகளால் காயப்படுத்தினர்; இருவரும் முழக்கமிட்டு வெற்றி பெற விரும்பினர்.
ஶோணிதைர்லிப்தஸர்வாம்கௌ வீரமுக்யௌ ஸுராஸுரௌ। அதாகும் ஸ கஜோ மத்தோ பிபேத தஶநைஃ ஸ்வகைஃ
தேவரும் அசுரனும் இருவரும் முழு உடலும் இரத்தத்தில் தோய்ந்திருந்தார்கள்; அப்போது வெறித்த யானை தன் பற்களால் எலியைக் காயப்படுத்தியது.
ஆகுநாபித்ருதோ நாகோ கோரயுத்தம் தயோஃ பரம்। அதோர்த்வம் ஸம்விபாகே ச சதுர்பிர்யுத்தமத்புதம்
எலியால் தாக்கப்பட்ட யானை பயங்கரமான போரில் ஈடுபட்டது; மேலும் கீழும் அந்த நான்கு பேரின் அதிசயமான போர் தொடர்ந்தது.
ஸஶப்தம் துமுலம் யுத்தம் ஸர்வலோகபயம்கரம்। தஶநைர்தஶநைரேவ ஶரைரேவ ஶரோத்தமைஃ
அந்த பெரும் சத்தமுள்ள, உலகமெல்லாம் பயப்பட வைத்த போர், பற்கள் பற்களாகவும், சிறந்த அம்புகளாலும் நடந்தது.
தத்கோரமபவத்யுத்தம் தேவதாநவஸம்கரே। ஆகுகோ பேதயாம்சக்ரே மஹாநாம்கம் மஹாபலம்
அந்த பயங்கரமான போர் தேவரும் அசுரரும் இடையே நடந்தது; அப்போது எலி அந்த பெரிய வலிமைமிகு யானையை உடைத்தது.
பர்ஶுநா ப்ரு'ஷ்டவம்ஶாக்ரே ஸ்தித்வா தேநாஹநத்புநஃ। தைத்யஸ்ய தஶநத்வாரே ஹ்ரு'திஸ்கம்தேத லாகவாத்
பரசுவை எடுத்துக்கொண்டு, அதன் முதுகெலும்பின் அடியில் நின்று மீண்டும் அடித்தான்; அதிவேகமாக, அசுரனின் வாயிலூடாக இதயம் மற்றும் தோளில் புகுந்தான்.
ஸகஜஃ ஸ பபாதோர்வ்யாம் கதாஸுர்லோஹிதம் வமந்। ஶஶம்ஸுர்முநயோ தேவாஸ்ஸாதுஸாத்விதி சாப்ருவத்
யானை உயிரற்றதாக இரத்தம் ஊற்றிக்கொண்டு பூமியில் விழுந்தது; முனிவர்களும் தேவர்களும் 'நன்று! நன்று!' என்று பாராட்டினார்கள்.
அத்ராந்யேஸ்த்ரைரமோகைஶ்ச தைத்யாநாஜக்நுராஹவே। யாவத்து ஸேநயோர்நைவ ஜயயுத்தம் ஸமாபயேத்
அந்த சமயத்தில், தேவர்கள் தவறாத அம்புகளால் அசுரர்களை தாக்கினர்; இரு படைகளும் வெற்றிபெற முடியாத வரை அந்தப் போர் நீடித்தது.