ஸர்வஸாக்ஷீ த்வயம் தேவோ தைத்யஜிஷ்ணுர்யுகே யுகே। கதம் ஹம்தி ஸுராந்ஸர்வாந்கல்பாம்த இஹ ஜாயதே
இந்த தேவன் எல்லாவற்றையும் காண்பவன், யுகம் யுகமாக அசுரர்களை அழிப்பவன்; ஆனால் எப்படி எல்லா தேவர்களையும் அழித்து, கல்பத்தின் முடிவில் இங்கு பிறக்கிறான்?
ஏதஸ்மிந்நம்தரே தூரே மதுர்மாயாம் ப்ரயோஜிதா। ஹரரூபதரோ பூத்வா அப்ரவீத்தரிமவ்யயம்
அந்த நேரத்தில், தொலைவில் மது தன் மாயையை பயன்படுத்தினான்; ஹரன் வடிவம் எடுத்து, அழியாத ஹரியிடம் பேசினான்.
தைத்யாநாமக்ரதஃ பாப ரணே தேவாந்ஸமம்ததஃ। ஹத்வா கிம் தே ஶிவம் சாத்ய தர்மகீர்தி யஶோ குணாஃ
அசுரர்களின் முன்னிலையில், பாவி, நீ போரில் தேவர்களை கொன்றுவிட்டாய்; இன்று உனக்கு என்ன நன்மை, தர்மம், புகழ் அல்லது நல்லொழுக்கம் கிடைக்கும்?
மஹதோந்மத்தபாவேந ந ஜாநாஸி பராந்ஸ்வகாந்। அதஸ்த்வாம் நிஶிதைர்பாணைர்நயாமி யமஸாதநம்
பெரும் மதத்தில் நீ உன் நண்பர், பகைவர் யாரென்று அறியவில்லை; ஆகவே கூரிய அம்புகளால் உன்னை யமலோகத்துக்கு அனுப்புவேன்.
ஏவமுக்த்வா ஶரைருக்ரைர்ஜகாந கேஶவம் ரணே। நிசகர்த ஶராம்ஸ்தாம்ஸ்து மாதவோ வாக்யமப்ரவீத்
இவ்வாறு கூறி, அவன் கேசவனை போரில் கொடிய அம்புகளால் தாக்கினான்; மாதவன் அந்த அம்புகளை வெட்டிவிட்டு, இவ்வாறு சொன்னான்:
ஜாநாமி த்வாம் ரணே தைத்யம் ஹரரூபதரம் ப்ரியம்। ஶூரம் ஶூரவிகர்மாணம் மதும் மாயாநியோஜிதம்
போரில் ஹரன் வடிவம் எடுத்த அசுரா, உன்னை நான் அறிவேன், வீரனும், வீர செயல் உடையவனும், மாயை பயன்படுத்தும் மதுவும் நீ.
மித்யாலோகம் ப்ரதாஸ்யாமி பாதயித்வா ரணாஜிரே। ஏதஸ்மிந்நம்தரே தீக்ஷ்ணைஃ ஶரைர்விவ்யாத ஸம்யுகே
உன்னை போர்க்களத்தில் வீழ்த்தி, பொய்யான உலகை தருவேன்; அந்த நேரத்தில், அவன் கூரிய அம்புகளால் போரில் தாக்கினான்.
ஜடிலம் வ்ரு'ஷகேதும் ச வ்ரு'ஷபஸ்தம் மஹேஶ்வரம்। தயோர்யுத்தமதீவாஸீத்தேவதாநவயோஸ்ததா
ஜடையுடன், காளை கொடியை ஏந்திய, காளை மீது அமர்ந்த மகேஸ்வரன் — அப்போது தேவர்களுக்கும் அசுரர்களுக்கும் கடும் போர் நடந்தது.
பரஸ்பரம் பிம்ததோஶ்ச ப்ராப்தாந்ப்ராப்தாந்ஶராந்ஶரைஃ। க்ஷுரப்ரேண தநுஸ்தஸ்ய சிச்சேத ஹரிரவ்யயஃ
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் அம்புகளால் தாக்கிக்கொண்டபோது, அழிவில்லாத ஹரீ, கூரிய அம்பால் அவனுடைய வில்லைக் கிழித்தான்.
ததஶ்ச பாதயாமாஸ கோடகம் வ்ரு'ஷரூபிணம்। ஸ தைத்யஶ்ஶூலஹஸ்தோத ப்ரதுத்ராவ ஜகத்பதிம்
பின்னர், காளை வடிவில் இருந்த குதிரையை தரையில் வீழ்த்தினான்; அந்த அசுரன், கையில் சூலம் பிடித்து, உலகத்துக்குத் தலைவனிடமிருந்து ஓடினான்.
ப்ராமயித்வா ததஃ ஶூலம் ஜகாந பரமேஶ்வரம்। த்ரிபிஶ்சிச்சேத பாணைஶ்ச ஶூலம் காலாநலப்ரபம்
பின்னர், சூலத்தை சுழற்றி, பரம ஈஸ்வரனை தாக்கினான்; ஆனால், காலாக்னியைப் போல ஜொலித்த அந்த சூலத்தை, மூன்று அம்புகளால் வெட்டினான்.
ததஃ க்ரூரோ மஹாபாஹுர்மதுர்மாயாதிமாயிகஃ। தேவீரூபம் ஸமாஸ்தாய ஸிம்ஹஸ்தஃ ப்ரயயௌ ஹரிஃ
அப்போது, கொடியும் வலிமையும் கொண்ட மதூ, மாயையில் தேர்ந்தவன், தேவி வடிவம் எடுத்துக் கொண்டு, சிங்கத்தின் மீது அமர்ந்து ஹரியிடம் வந்தான்.
ஶரைர்பஹுவிதைர்விஷ்ணும் ஜகாநைவாப்ரவீத்வசஃ। ஸ்வாமீ து மே ஸுரஶ்ரேஷ்ட த்வயைவ பாதிதோ யுதி
அவன் பலவகை அம்புகளால் விஷ்ணுவைத் தாக்கி, 'தேவர்களில் சிறந்தவரே, என்主人 யுத்தத்தில் உன்னால் வீழ்த்தப்பட்டார்' என்று சொன்னான்.
அஹம் த்வாம் ச ஹநிஷ்யாமி ஸுதௌ ஸ்கம்தவிநாயகௌ। உக்தவம்தம் ச தைதேயம் ஜகாந பஹுமார்கணைஃ
'நானும், உன் மகன்களான ஸ்கந்தனும் விநாயகரும் உங்களை அழிப்பேன்' என்று கூறி, அந்த அசுரன் பல அம்புகளால் தாக்கப்பட்டான்.
ஸ பபாத மஹீப்ரு'ஷ்டே கதாஸுர்லோஹிதோத்கிரஃ। பிதரௌ நிஹதௌ த்ரு'ஷ்ட்வா மாயாபத்தோ மஹாபலஃ
அவன் உயிர் நீங்கி, இரத்தம் சிந்தி, பூமியில் விழுந்தான்; பெற்றோர்கள் இறந்ததைப் பார்த்து, அந்த வலிமைமிகுவன் மாயையில் சிக்கினான்.
ஸ்கம்தஃ ஶக்திம் ஸமாதாய ப்ராயாத்யோதயிதும் ஹரிம்। ததோ தாதாऽப்ரவீத்வாக்யம் ஸ்கம்தம் மோஹப்ரபீடிதம்
ஸ்கந்தன் தனது வேலை எடுத்துக் கொண்டு ஹரியுடன் போரிட விரைந்தான்; அப்போது, மோஹத்தால் துன்புறும் ஸ்கந்தனிடம் தாதா பேசினான்.
பஶ்ய தே பிதரௌ தூரே பஶ்யம்தௌ யுத்தமீத்ரு'ஶம்। அம்தரிக்ஷே ப்ரமம்தௌ ச ஸம்ஸ்திதௌ லோகஸாக்ஷிணௌ
'உன் பெற்றோர்கள் தூரத்தில் இருந்து இந்தப் போரைக் காண்கிறார்கள்; அவர்கள் ஆகாயத்தில் சுற்றி, உலகுக்கு சாட்சியாக நிற்கிறார்கள்' என்றார்.
ஏதச்ச்ருத்வா ததோ த்ரு'ஷ்ட்வா தத்ரைவாம்தரதீயத। ததோ தும்துஶ்ச ஸும்துஶ்ச ப்ராதராவதிதர்பிதௌ
இதை கேட்டும் பார்த்தும், அவன் அங்கேயே மறைந்தான்; பின்னர், துந்து மற்றும் சுந்து என்ற சகோதரர்கள் மிகுந்த பெருமையில் ஆழ்ந்தார்கள்.
வதம் ப்ரதி ஹரேர்யுத்தே பேததுர்கருடோபரி। கட்கஹஸ்தம் ச தும்தும் ச ஸகதம் ஸும்துமேவ ச
ஹரியை யுத்தத்தில் கொல்ல விரும்பி, அவர்கள் கருடனின் மீது பாய்ந்தார்கள்; துந்து கையில் வாளும், சுந்து கையில் கேடயமும் எடுத்திருந்தார்கள்.
சிச்சேத நம்தகேநைகம் கதயா ஸாதயத்பரம்। பேததுஸ்தௌ தராப்ரு'ஷ்டே ப்ரவீரௌ க்ஷதவிக்ஷதௌ
நந்தக வாளால் ஒருவனை வெட்டி, கேடயத்தால் மற்றொருவனைத் தாக்கினான்; இருவரும் வீரராக இருந்தும், காயமடைந்து பூமியில் விழுந்தார்கள்.
மதுஸ்ததாகதஸ்தூர்ணமம்தர்தாநம் தமோவ்ரு'தஃ। பாதயாமாஸ விஷ்ணௌ ச மாயயா ஶதபர்வதாந்
அப்போது மதூ விரைவாக வந்தான், இருளால் மறைந்திருந்தான்; மாயையால், நூறு மலைகளை விஷ்ணுவின் மீது வீசினான்.
ததஸ்தாந்பர்வதாம்ஶ்சித்வா தமஸோऽந்தர்கதோ யுதி। க்ரோதாத்ஸுதர்ஶநேநைவ ஶிரஶ்சித்வா நிபாதிதஃ
பின்னர், அந்த மலைகளை வெட்டி, இருளுக்குள் புகுந்து போரிட்டான்; கோபத்தில், சுதர்சனத்தால் அவன் தலையை வெட்டி விழச்செய்தான்.
ததோ ப்ரஹ்மாதிபிர்தேவைஶ்ஶம்புநா த்ரிதஶைரபி। மதுஸூதந இதிக்யாதிர்விஷ்ணோர்லோகேஷு காரிதா
பின்னர், பிரம்மா முதலான தேவர்கள், சம்பு மற்றும் மற்ற தெய்வங்கள், விஷ்ணுவை 'மதுசூதனன்' என்று புகழை உலகில் நிலைநிறுத்தினார்கள்.
இதி ஶ்ரீபாத்மபுராணே ப்ரதமே ஸ்ரு'ஷ்டிகம்டே மதுவதோநாமத்விஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு, புகழ்பெற்ற பத்மபுராணத்தில், முதல் ஸ்ருஷ்டி பகுதியில், 'மதுவதை' எனும் எழுபத்து இரண்டாவது அதிகாரம் முடிவடைந்தது.
வ்யாஸ உவாச- ததோ வ்ரு'த்ரோ மஹாதேஜா தைத்யாநாம் ப்ரவரோ யுதி। திக்கஜாட்யம் கஜாரூடஃ ப்ராத்ரவத்பலஸூதநம்
வியாசர் கூறுகிறார்: பின்னர், மிகுந்த தேஜஸும் வலிமையும் கொண்ட வ்ருத்ரன், அசுரர்களில் சிறந்தவன், திசை யானையின்மீது ஏறி, படை அழிப்பவனை நோக்கி விரைந்தான்.
ஆகச்சம்தம் ததோ வ்ரு'த்ரம் ஶரைஃ காலாநலப்ரபைஃ। விவ்யாத ஸர்வகாத்ரேஷு த்விரதஸ்தோ மஹாஹவே
வ்ருத்ரன் யானையின் மீது ஏறி வரும்போது, அந்தப் பெரிய யுத்தத்தில், காலாக்னிபோல் ஜொலிக்கும் அம்புகள் அவன் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் பாய்ந்தன.
ததோ வ்ரு'த்ரஸ்து ஶீர்ஷம் ச ஜிஷ்ணோரேவ பதத்ரிணா। விவ்யாத ஸஹஸா தேந ஸ சசால மஹாபலஃ
அப்போது வ்ருத்ரன், வெற்றி பெற்ற வஜ்ராயுதத்தையுடையவரின் தலையில் திடீரென தாக்கினான்; அந்த வலிமையானவன் அதனால் அசைந்தான்.
ஆத்மாநம் ச ஸமாஶ்வாஸ்ய தநுருத்யம்ய வீர்யவாந்। வவர்ஷ ஶரவர்ஷேண தஸ்ய தைத்யஸ்ய விக்ரஹே
உடனே தன்னைக் கட்டுப்படுத்திக் கொண்டு, வீரன் தன் வில்லைக் கையிலெடுத்து, அந்த அசுரனின் உடலில் அம்புகளை மழைபோல் பொழிந்தான்.
ஶராம்ஶ்சித்வா பிபேதாஶு ஶரைராஶீவிஷோபமைஃ। ஶதக்ரதும் மஹாவீர்யஃ ஸர்வதேவாதிபம் யுதி
வ்ருத்ரன், வலிமை மிகுந்தவன், அந்த யுத்தத்தில் எல்லா தேவர்களின் தலைவரான சதக்ரதுவை, பாம்பு விஷம் போன்ற கூரிய அம்புகளால் விரைவாகத் துளைத்தான்.
ததஃ ஶரஸஹஸ்ரைஸ்து தைத்யம் விவ்யாத தேவராட்। பரஸ்பரம் ஶரா யாம்தி யதா ஸப்தாஶ்வ ரஶ்மயஃ
பின்னர் தேவர்களின் அரசன், அந்த அசுரனை ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால் தாக்கினான்; அவர்களது அம்புகள், சூரியனின் ஏழு குதிரைகளின் கதிர்கள் போல் ஒன்றோடொன்று மோதின.