த்ரு'ஷ்ட்வா ஶக்ரம் மஹாவீர்யம் நமுசிர்தைத்யபும்கவஃ। அப்ரவீத்வாஸவம் ஸம்க்யே வசநம் ஸாநுகம் ததா
அந்த வலிமைமிக்க இந்திரனைப் பார்த்த நமுசி என்ற அசுரர் தலைவன், தனது கூட்டத்துடன் போரில் வாசவனிடம் இப்படிச் சொன்னான்.
ப்ராக்ரு'தம் நிர்ஜரம் ஹத்வா ந யஶோஸ்தி ந ச ப்ரியம்। ந லாபக்ரு'தகம் வாபி ந ஜயஸ்து புரஷ்டுத
ஒரு சாதாரண அமரனை வென்றால் புகழும் இல்லை, மகிழ்ச்சியும் இல்லை; அதில் எந்தப் பலனும், வெற்றியும் கிடையாது.
தஸ்மாத்வயி ஹதேத்ரைவ ஸர்வம் பவதி ஶாஶ்வதம்। தேவராஜ்யம் ப்ரலப்ஸ்யாமி ஸுகம் போக்யம் ஸுராலயே
ஆகவே, இங்கே உன்னைச் சாய்த்தால்தான் எல்லாம் நிலைத்திருக்கும்; நான் தேவராஜ்யத்தைப் பிடித்து, அமரர்களின் உலகில் இன்பமாக வாழ்வேன்.
தமப்ரவீந்மஹாதேஜாஃ ஶக்ரஃ பரபுரம்ஜயஃ। ஶூரதா வாக்யமாத்ரேண ஸர்வத்ர ஸுலபா பவேத்
அதற்கு எதிரிகள் நகரங்களை வென்ற வலிமைமிக்க இந்திரன், 'வாக்கில் மட்டும் வீரம் எங்கும் எளிதாகக் கிடைக்கும்' என்றான்.
மஹாபராக்ரமம் யத்வா அஸ்தி தே தாநவாதம। தர்ஶயஸ்வாஹவே வீர்யம் புரம் நேஷ்யாமி பாஸ்கரேஃ
உனக்குப் பெரிய வீரம் இருந்தால், அசுரர்களில் தாழ்ந்தவனே, போரில் உன் வலிமையை காட்டு; நான் சூரியனுடைய நகரத்தை எடுத்துக்கொள்ள மாட்டேன்.
ஏதச்ச்ருத்வா மஹாதேஜாஶ்சுகோப தைத்யபும்கவஃ। பம்சபிர்நிஶிதைர்பாணைர்ஜகாந ஸுரஸத்தமம்
இதை கேட்ட அசுரத் தலைவர் மிகவும் கோபமடைந்து, அந்தச் சிறந்த தேவனை ஐந்து கூரிய அம்புகளால் தாக்கினான்.
தாம்ஸ்து சிச்சேத மகவா க்ஷுரப்ரைஃ பம்சபிர்த்ருதம்। ஜக்மதுஸ்தௌ மஹாவீர்யௌ ஸமரே விஷயைஷிணௌ
மகவன் அந்த ஐந்து அம்புகளையும் ஐந்து கூரிய அம்புகளால் விரைவாக வெட்டினான்; வெற்றி நாடும் அந்த இருவரும் போரில் முன்னேறினர்.
அந்யோந்யம் ஸஹஸா வேகாச்சரைஶ்சிச்சிததுஃ ஶராந்। பிபிதாதேத காத்ராணி விஶிகைர்பிதுரோபமைஃ
அவர்கள் இருவரும் திடீரென வேகமாக ஒருவருக்கொருவர் அம்புகளை அம்புகளால் வெட்டி, கூரிய அம்புகளால் ஒருவருக்கொருவர் உடலைத் துளைத்தனர்.
அத்யபூர்வம் க்ரு'தம் கர்ம தாப்யாமேவ ரணே ப்ரு'ஶம்। லாகவம் ஶரஸம்தாந க்ரஹமோக்ஷம் ஸுதுர்லபம்
அந்த இருவரும் அந்தப் போரில், அம்புகளை இணைத்து விடும் வேகம், அம்புகளை விடும் திறமை போன்ற யாராலும் எளிதில் செய்ய முடியாத அதிசய செயல்களைச் செய்தனர்.
த்ரு'ஷ்ட்வா து விஸ்மயம் ஜக்முர்தேவாஸுரகணாஸ்ததா। ஏதஸ்மிந்நம்தரே தைத்யோ மாயாஸ்ஸம்ப்ரமுமோச ஹ
இதைக் கண்ட தேவர்களும் அசுரர்களும் ஆச்சரியப்பட்டனர்; அந்த நேரத்தில் அந்த அசுரன் தன் மாயைகளை வெளிப்படுத்தினான்.
விஶிகாஃ ஶதஶஸ்தத்ர விநிஶ்சேருஸ்ஸமம்ததஃ। ஶக்ரஃ கோபாத்புநஃ ஶீக்ரம் தநுருத்யம்ய வீர்யவாந்
அங்கு நூற்றுக்கணக்கான அம்புகள் எல்லா பக்கங்களிலும் பாய்ந்தன; கோபமடைந்த இந்திரன் தன் வில்லைக் கூர்மையாக உயர்த்தினான்.
ஜகாந விஶிகைருக்ரைஃ ஸர்வகாத்ரேஷு ஸம்ஜ்வலந்। ததோ மார்கணஸாஹஸ்ரைரஷ்டபிஸ்த்வதிகம் ததா
அவன் பயங்கரமான அம்புகளால் அவன் உடலின் எல்லா இடங்களிலும் தாக்கினான்; பிறகு ஆயிரத்துக்கும் அதிகமான அம்புகளையும், எட்டையும் கூடுதலாக வீசினான்.
பிபிதாதே ததோந்யோந்யம் சிச்சிதாதே பரஸ்பரம்। ஶரைர்நிரம்தராகாஶம் தத்ரு'ஶுஸ்தத்ர ஸம்யுகே
அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கி காயப்படுத்தினர்; அந்தப் போரில், வானம் அம்புகளால் இடைவெளியில்லாமல் நிரம்பியது போல் தெரிந்தது.
நிபதம்தி தராப்ரு'ஷ்டே கட்கபாதைஃ ஸஹஸ்ரஶஃ। ஏவம் ஸுதீர்ககாலே து கதே தஸ்மிந்மஹாஹவே
ஆயிரக்கணக்கானோர் வாளின் அடியால் பூமியில் விழுந்தனர்; அந்தப் பெரிய யுத்தம் நீண்ட நாட்கள் நடந்தது.
மாயாஸ்த்ரம் தர்ஶயாமாஸ க்ரூரக்ரு'ந்நமுசிஸ்ததா। தாமஸம் த்ரிஷுலோகேஷு க்ரு'தம் ஸ்யாத்து நிரம்தரம்
அப்போது கொடூரமான நமுசி மாயை ஆயுதத்தை காட்டினான்; அந்த இருளை மூன்று உலகிலும் பரப்பினான்.
பரஸ்பரம் ந பஶ்யம்தி தேவாஸுரகணா ப்ரு'ஶம்। ஸூர்யசம்த்ரக்ரஹாணாம் ச வஹ்நீநாம் ச திவௌகஸாம்
அந்த இருளில் தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் ஒருவரையும் ஒருவர் பார்க்க முடியவில்லை; சூரியன், சந்திரன், கிரகங்கள், வானத்து நெருப்புகளும் காணப்படவில்லை.
தஸ்மிம்ஸ்தமஸி துஷ்பாரே கபஸ்திர்நைவ த்ரு'ஶ்யதே। தைத்யஸ்ய ச ததஸ்தூர்ணம் ஶரைரக்நிஶிகோபமைஃ
அந்தக் கடும் இருளில் ஒரு ஒளிக்கீற்றும் தெரியவில்லை; அப்போது அந்த அசுரன் தீயின் நாக்கைப் போல் அம்புகளை விரைவாக விடுத்தான்.
விபக்நாஃ ஸர்வதேவாஶ்ச ஶக்ரஶ்சரணஸம்முகே। ஶரைர்விபிந்நதேஹாஸ்து நிபேதுர்தரணீதலே
அனைத்து தேவர்களும் உடல் முழுவதும் அம்புகளால் காயமடைந்து, இந்திரனின் காலடியில் பூமியில் விழுந்தனர்.
ப்ரபக்நாஶ்சாபரே ஶூராஸ்ஸம்யாம்தி ச திஶோ தஶ। கூடம் தஸ்ய பரிஜ்ஞாய ஸர்வதேவார்சிதோ ஹரிஃ
மற்ற வீரர்கள் மனம் உடைந்து பத்து திசைகளிலும் ஓடினர்; அந்த வஞ்சகத்தை அறிந்த ஹரி, எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப்பட்டவர்—
ஸௌம்யமஸ்த்ரம் முமோசாத திவி ஸூர்யஶதப்ரபம்। விலம்பிதம் ஸமாலோக்ய ஶக்த்யா ச பஹுகம்டயா
அவர் வானில் நூறு சூரியனின் ஒளியைப் போல் பிரகாசிக்கும் மென்மையான ஆயுதத்தை விடுத்தார்; அது நிலைநிற்றதைப் பார்த்து, பல மணி அலங்காரமுள்ள சக்தியால் தாக்கினார்.
ஜகாநோரஸி தைத்யஸ்ய ஸ பபாத வ்யதாந்விதஃ। சிராத்ஸம்லப்ய ஸம்ஜ்ஞாம் ச தைதேயஃ க்ரோதமூர்ச்சிதஃ
அவர் அந்த அசுரனை மார்பில் தாக்கினார்; அவன் வலியால் தரையில் விழுந்தான். நீண்ட நேரம் கழித்து உணர்வு திரும்பிய அசுரன் கடும் கோபத்தில் மூழ்கினான்.
கத்வா வேகாத்ஸுரஶ்ரேஷ்டமைராவதம் ததார ஹ। த்ராஸயாமாஸ ஸுதராமிம்த்ரஸ்ய த்விரதம் ருஷா
அவன் வேகமாக ஓடி, இந்திரனின் சிறந்த யானையான ஐராவதத்தைப் பிடித்து, பெரும் கோபத்துடன் அந்த யானையை பயமுறுத்தினான்.
த்ரு'த்வா ஸ து கஜம் ஸேம்த்ரம் முமோச தரணீதலே। ததோ பூமிகதஃ ஶக்ரஃ கஶ்மலம் ச க்ஷணம் கதஃ
அவன் அந்த யானையையும் இந்திரனையும் பிடித்து பூமியில் வீசினான்; பின்னர் இந்திரன் தரையில் விழுந்து ஒரு கணம் குழப்பத்தில் மூழ்கினார்.
அவப்லுத்ய ஸ தைத்யேம்த்ரோ கஜதம்தாம்தரஸ்திதஃ। ஶக்ரம் க்ரஹீதுகாமஸ்ய வதார்தம் யூதபஸ்ய ஸஃ
அந்த அசுரர்களின் தலைவன், யானையின் பல்லுக்குள் குதித்து நின்று, யானைத் தலைவனை அழிக்க இந்திரனைப் பிடிக்க முயன்றான்.
அஸிநாऽஸுரமுக்யஸ்ய ஶிரஶ்சித்வா ந்யபாதயத்। ஸர்வே ப்ரஜஹ்ரு'ஷுர்தேவா கம்தர்வா லலிதம் ஜகுஃ। முதிதாஸ்தே ச முநயஃ ஸ்துவம்தி ஸுரஸத்தமம்
அவர் வாளால் அந்த அசுரர்களில் முதல்வனின் தலையை வெட்டி கீழே வீசினார்; எல்லா தேவர்களும் மகிழ்ந்தனர், கந்தர்வர்கள் இனிமையாகப் பாடினர், முனிவர்கள் ஆனந்தமுடன் அந்தச் சிறந்த தேவனைப் புகழ்ந்தனர்.
இதி ஶ்ரீபாத்மபுராணே ப்ரதமே ஸ்ரு'ஷ்டிகம்டே த்விதீய நமுசிவதோநாமைகஸப்ததிதமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீபத்மபுராணத்தில், முதல் படைப்புக் காண்டத்தில், இரண்டாம் நமுசி வதம் எனும் எழுபத்தி ஒன்றாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
வ்யாஸ உவாச- திவ்யம் ரதம் ஸமாஸ்தாய தநுர்ஹஸ்தோ பலைர்யுதஃ। கத்வா ச மாதவம் ஸம்க்யே தேவாஸுரகணாக்ரதஃ
வியாசர் கூறுகிறார்: தெய்வீக ரதத்தில் ஏறி, வலிமை உடையவன் வில்லுடன், தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்கள் முன்னிலையில் மாதவன் அருகே சென்றான்.
க்ரோதேந மஹதாவிஷ்டோ மதுர்நிர்ஜரமர்தநஃ। அப்ரவீத்பருஷம் வாக்யமவ்யயம் ஹரிமீஶ்வரம்
பெரும் கோபத்தில் ஆழ்ந்த மது, அமரர்களை அழிப்பவன், ஹரியிடம் கடுமையான, நிலையான வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
நாராயண ந ஜாநாஸி யுத்ததர்மமிதஃ கதம்। அந்யாயாத்துர்வதோபாயம் க்ரு'த்வா நஷ்டோ ந ஶோசஸி
'நாராயணா, உனக்கு யுத்த நியமம் தெரியாதா? நீ அநியாயமாகத் தவறான வழியில் அழிவு ஏற்படுத்தி, துக்கப்படாமல் இருப்பது எப்படி?'
அநேந பம்கயோகேந வ்யவஹாரா க்ரு'தஸ்ய ச। ஸுரத்வம் சோபநஷ்டம் ஸ்யாதந்யஸ்ரு'ஷ்டிம் கரோம்யஹம்
'இந்த அசுத்தம் கலந்த செயலாலும், நடந்த செயல்களாலும், தேவர்களின் நிலை அழிந்துவிடும்; நான் வேறு ஒரு படைப்பை உருவாக்குவேன்.'