கீதிம் காயம்தி கம்தர்வாஃ ஶஶம்ஸுஃ பரமர்ஷயஃ। அத க்ருத்தோ மஹாதேஜா தைத்யமுக்யோ மஹாபலஃ
கந்தர்வர்கள் பாடலைப் பாடினர்; பெரிய முனிவர்கள் புகழ்ந்தனர்; அப்போது, மிகுந்த கோபத்துடன், வலிமையும் பிரகாசமும் கொண்ட அசுரர்களின் தலைவன்,
காலகேய இதி க்யாதஃ ஸேநாநீர்தைத்யபஸ்ய ச। ஸ்யந்தநஸ்தோ மஹாவீர்யோ தநுராதாய தத்ர ச
காலகேயன் என்று புகழப்படும், அசுரப்படையின் தளபதி, தேரில் நின்று, பெரும் வீரத்துடன் தனது வில்லைக் கொண்டான்.
ஜகாந ஸுரஸம்காம்ஸ்தாந்நர்தயாமாஸ பூதலே। நிரம்தரஶரௌகேண ச்சாதிதம் ககநம் ததா௧௦௦ 1.65.
அவன் தேவர்களின் கூட்டங்களைத் தாக்கி, அவர்களை பூமியில் ஆட வைத்தான்; அந்த நேரத்தில், அவன் தொடர்ச்சியான அம்புகளால் வானம் முழுவதும் மூடப்பட்டது.
நிபதம்தி ஶராஃ ஸைந்யே கோடிகோடி ஸஹஸ்ரஶஃ। நிபதம்தி ததோ தேவாஃ ஸம்யுகேஷ்வநிவர்திநஃ
படையில் கோடி கோடியாக அம்புகள் விழுந்தன; பின்னர், போரில் தளராத தேவர்கள் கூட விழுந்தனர்.
ருதிரோத்காரிணஸ்ஸர்வே ஸித்தகம்தர்வகிந்நராஃ। விஶிகைஃ பீடிதா தேவா நிபேதுர்தரணீதலே
அனைத்து சித்தர்கள், கந்தர்வர்கள், கின்னரர்கள் இரத்தம் உமிழ்ந்து, அம்புகளால் தாக்கப்பட்டு, தேவர்கள் பூமியில் விழுந்தனர்.
கேசிச்சரஶதைர்பிந்நாஸ்ஸஹஸ்ரைரயுதைஸ்ததா। பேதுருர்வ்யாம் மஹாவீர்யா யே ரணே ஸுரபும்கவாஃ
போரில் முன்னிலை வகித்த சில தேவர்கள், நூறு, ஆயிரம், பத்தாயிரம் அம்புகளால் குத்தப்பட்டு, பூமியில் விழுந்தனர்.
வ்யதிதாஶ்சாபவந்ஸர்வே ஸ்யம்தநஸ்தா திவௌகஸஃ। ஶரைஃ ப்ரவ்யதிதாஸ்தே து ஸ்தாதும் ஶக்தா ந ஸம்முகே
தேரில் நின்ற அனைத்து தேவர்களும் துயரமடைந்தனர்; அம்புகளால் வேதனைப்பட்ட அவர்கள் அவனுக்கு எதிராக நிலைத்து நிற்க முடியவில்லை.
தேநாவகாஹிதம் ஸைந்யம் கஜேநேவ ஸரோவநம்। ஶரைஸ்தஸ்யார்திதா தேவா வஜ்ராநலஸமப்ரபைஃ
அந்த படை, யானை ஒரு தாமரை குளத்தில் புகுவது போல் அவனால் உடைந்தது; அவன் இடும் இடியுடன் ஒப்பான, தீப்போல் பிரகாசிக்கும் அம்புகளால் தேவர்கள் மிகவும் சிரமப்பட்டனர்.
ந ஶேகுஃ ஸமரே ஸ்தாதும் மகவம்தம் யயுஸ்ததா। சித்ரரத இதி க்யாதோ தேவஶ்ஶஸ்த்ரப்ரு'தாம் வரஃ
அவர்கள் போரில் நிலைத்திருக்க முடியாமல் மகவந்தனை நாடினர்; அப்போது, தேவர்களில் புகழ்பெற்ற, ஆயுதம் ஏந்தும் சிறந்த வீரன் சித்ரரதன் தோன்றினான்.
யயௌ ஸ்யம்தநமாருஹ்ய யுத்தம் ப்ரதி தநுர்தரஃ। அப்ரவீத்வசநம் ஸோபி ஸேநாந்யம் து மஹாஸுரம்
தன் தேரில் ஏறி, வில்லுடன் போருக்குச் சென்ற சித்ரரதன், அசுரப்படைத் தளபதியிடம் இவ்வாறு சொன்னான்.
யதா ஹம்ஸி மஹாஶூர ஸுரஸேநாம் முதாந்விதஃ। ஸ த்வம் ப்ரஶம்ஸநீயஶ்ச ஶூரோஸி ஸுரஸம்மதஃ
எப்படி நீ, பராக்கிரமசாலி, ஆனந்தத்துடன் தேவர்களின் படையை அழித்தாயோ, அதுபோலவே நீ புகழப்பட வேண்டியவனும், தேவர்களால் மதிக்கப்படுகிற வீரனும் ஆக இருக்கிறாய்.
ஹிரண்யாக்ஷப்ரியம் கர்ம க்ரு'தம் யுத்தே த்வயாதுநா। இதாநீம் மம பாணைஶ்ச கச்சஸ்வ யமமம்திரம்
இப்போது நீ, ஹிரண்யாக்ஷனுக்கு பிடித்த காரியத்தை யுத்தத்தில் செய்து முடித்துள்ளாய். இனி என் அம்புகளால், யமனின் இல்லத்திற்குச் செல்.
ததஶ்ச காலகேயஸ்து ஸ்மிதோ வசநமப்ரவீத்। புரைவ விஜிதோ தேவ கணஃ ஸர்வஃ ப்ரலீலயா
அப்போது காலகேயன் புன்னகையுடன் சொன்னான்: 'முன்பே எல்லா தேவர்களும் என்னால் தோற்கடிக்கப்பட்டு அழிந்துவிட்டார்கள்.'
இதாநீம் து ஸ்திதம் யுத்தே பலம் ஸர்வம் து ஹேலயா। யதி தே நிதநே ப்ரீதிரஸ்தீஹ ஸுரபும்கவ
இப்போது எல்லா படைவும் யுத்தத்தில் அவமதிப்புடன் நிற்கின்றது; உனக்கு என் மரணம் வேண்டும் என்ற ஆசை இருந்தால், தேவர்களுக்குள் சிறந்தவனே, அப்படியே ஆகட்டும்.
ஏபிஸ்த்வாம் நிஶிதைர்பாணைர்நயாமி யமமம்திரம்। இத்யுக்த்வா பரமக்ருத்தோ பாணமம்தகஸந்நிபம்
'இந்த கூர்மையான அம்புகளால் உன்னை யமனின் இல்லத்திற்குப் அனுப்புவேன்,' என்று கூறி, மிகுந்த கோபத்துடன், இறப்பை ஒத்த அம்பை எடுத்தான்.
ஜகாந ஸமரே வீரஸ்த்ரிபிஶ்சிச்சேத ஸோம்பரே। புநர்பாணாம்ஶ்ச ஸமரே யோஜயித்வா த்ருதம் ருஷா
அந்த வீரன் போர்க்களத்தில் மூவரை தாக்கி வெட்டினான்; பிறகு வேகமாகவும் கோபத்துடனும் மேலும் அம்புகளை எடுத்து எய்தான்.
ஜகாந ப்ரசுராந்தைத்யாம்ஸ்தாம்ஶ்சகர்த்த ஸ லாகவாத்। ததோந்யோந்யம் ஶரைஸ்தீக்ஷ்ணைஃ காலாநலஸமப்ரபைஃ
அவன் பல அசுரர்களை தாக்கி விரைவாக வெட்டினான்; பிறகு, காலாக்னியைப் போன்ற ஒளியுள்ள கூரிய அம்புகளால் அவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் தாக்கினர்.
யுத்தே தநுஷ்மதாம் ஶ்ரேஷ்டஶ்சிச்சேத புவி வேகதஃ। தத்யுத்தமபவத்தேவதைத்யயோர்தர்மதோ ப்ரு'ஶம்
போரில் வில்லாளர்களில் சிறந்தவன், விரைவாக எதிரிகளை நிலத்தில் வெட்டினான்; அந்த தேவர்கள் மற்றும் அசுரர்களுக்கிடையேயான யுத்தம் மிக நியாயமானதாக இருந்தது.
த்ரஷ்டுகாமாகதாஃ பார்ஶ்வம்ரு'ஷி தேவாஃ ஸுரோரகாஃ। ஏவம் ஶதஸஹஸ்ராணி பாணாநாம் வித்ரு'தாநி ச
அந்த யுத்தத்தைப் பார்க்க ஆசையுடன் முனிவர்கள், தேவர்கள், நாகர்கள் அங்கு வந்தனர்; அப்படியே நூற்றுக்கணக்கான அம்புகள் எய்யப்பட்டன.
அந்யோந்யம் ஸமரே வீரௌ விஜயாய விரேஜதுஃ। அத க்ருத்தோ மஹாதேஜா கம்தர்வாணாம் பதிஸ்ததா
அந்த இரண்டு வீரர்களும் போரில் வெற்றி பெற முயன்று ஒளிவீசினர்; அப்போது கோபமடைந்த, பெரும் ஒளியுடைய கந்தர்வர்களின் தலைவன்—
த்ரிபிர்பிபேத பாணைஶ்ச லலாடே ஹ்ரு'தி பம்சபிஃ। ஸப்தபிர்ஜடரே நாபௌ பஸ்தௌ தஸ்ய ஸ பம்சபிஃ
மூன்று அம்புகளால் நெற்றியில், ஐந்து அம்புகளால் இதயத்தில், ஏழு அம்புகளால் வயிற்றில், ஐந்து அம்புகளால் நாபி மற்றும் சிறுநீரகத்தில் தாக்கினான்.
ஶரைஃ ஸம்பாதிதோ தைத்யோ முக்தஃ கஶ்மலதாம் கதஃ। ஶிதிலீக்ரு'தசாபஶ்ச லேபே ஸம்ஜ்ஞாம் சிராத்பலீ
அம்புகளால் தாக்கப்பட்ட அசுரன் குழப்பமடைந்து மயக்கம் அடைந்தான்; அவன் வில் சோர்ந்துவிட்டது, பலமுள்ளவன் நீண்ட நேரம் கழித்து அறிவு திரும்பினான்.
மதுஸம்ஜ்ஞம் த்ரிபிர்பாணைஸ்ஸ பிபேத ஸுரோத்தமம்। சகர்த்த தநுரஸ்த்ரைஶ்ச தைத்யராஜஸ்ய பஶ்யதஃ
மூன்று அம்புகளால் மதுசஞ்ச்ஞனை, தேவர்களில் சிறந்தவனை, தாக்கினான்; அசுரராஜா பார்த்துக்கொண்டிருக்கையில் அவன் விலை ஆயுதங்களால் வெட்டினான்.
ததோ பாணஸஹஸ்ரைஸ்து காலாம்தகஸமப்ரபைஃ। பிபேத தைத்யஸிம்ஹம் து ஸுராணாமுத்தமோ பலீ
பின்னர், காலத்தின் முடிவைப் போன்ற ஒளியுள்ள ஆயிரக்கணக்கான அம்புகளால், அந்த வலிமைமிக்க தேவர்களில் சிறந்தவன் அசுரசிங்கத்தை தாக்கினான்.
ஹதசேதாஃ ஸ தைத்யேம்த்ரோ பஹுஶோணிதஸம்ஸ்ரவஃ। விஹ்வலோ பஹுபாணார்தஃ ஶூலம் ஜக்ராஹ தாநவஃ
அசுரராஜாவின் உணர்ச்சி அழிந்துவிட்டது; அதிக ரத்தம் வடிந்தது, பல அம்புகளால் வேதனையடைந்து, அவன் குழம்பியவனாக ஒரு வேல் எடுத்தான்.
ஶூலஹஸ்தஸ்ய தஸ்யைவ சதுர்பிஸ்துரகாந்ஶரைஃ। ஹத்வா ச பாதயாமாஸ த்ரிபிர்யம்தாரமேவ ச
அந்த வேல் பிடித்தவனின் நான்கு குதிரைகளை நான்கு அம்புகளால் கொன்றான்; மேலும் மூன்று அம்புகளால் தேரோட்டியையும் வீழ்த்தினான்.
ஜகாந ஶூலமுர்வீஷ்டஸ்ததோ கம்தர்வஸத்தமம்। விசகர்த்த த்ரிபிர்பாணைஃ ஶூலம் சித்ரரதோ பலீ
பின்னர், நிலத்தில் நின்று, அவன் வேலைக் கொண்டு கந்தர்வர்களில் சிறந்தவனை தாக்கினான்; ஆனால் சித்ரரதன், வலிமைமிக்கவன், மூன்று அம்புகளால் அந்த வேலை வெட்டினான்.
ஶூலம் ச நஷ்டகம் த்ரு'ஷ்ட்வா ஹதபோகமிவோரகம்। க்ரு'ஹீத்வா முத்கரம் கோரம் ப்ரதுத்ராவ ஸுரம் பலீ
வேல் அழிந்ததை, நாகம் தன் பாம்பு முடியை இழந்தது போலக் கண்டவன், பயங்கரமான ஒரு கோலைக் கொண்டு வலிமையுடன் அந்த தேவனை நோக்கி பாய்ந்தான்.
ஸ முத்கரம் ஸமாயாதம் தைத்யஸேநாதிபம் ததா। விசகர்த்த ஶிரோ தேஹாதர்தசம்த்ரேண ஸம்ப்ரமாத்
அப்போது, அரைச்சந்திர வடிவமான ஒரு பெரிய கோலால், அசுரர்களின் படைத்தலைவரின் தலையை உடம்பிலிருந்து வெட்டி எடுத்து வீழ்த்தினான்.
ஸ பபாத மஹீப்ரு'ஷ்டே ஸம்சசால வஸும்தரா। ததோ தைத்யகணாஃ ஸர்வே விமுகா விப்ரதுத்ருவுஃ
அவன் பூமியில் விழுந்தான்; நிலமும் அதிர்ந்தது. உடனே எல்லா அசுரர்களும் பயந்து திரும்பி ஓடினர்.