வைகும்டமவிபிந்நாம்கம் சக்ரமேகம் ததா த்வஜம் । த்வாரோபரி ததா ரேகா கும்ஜாகாரா ஸுஶோபநா
வைகுண்டம் என்பது உடல் பாகங்கள் பிரியாததும், ஒரு சக்கரம் மற்றும் கொடியும் உடையதும், வாசலின் மேல் குஞ்சா விதையைப் போன்ற அழகான கோடு காணப்படும்.
ஶ்ரீதரஸ்து ததா தேவஶ்சிஹ்நிதோ வநமாலயா । கதம்பகுஸுமாகாரோ ரேகாபம்சகபூஷிதஃ
ஸ்ரீதரன் எனும் தேவன் காட் மலர் மாலையால் குறியீடு செய்யப்பட்டும், கதம்பப்பூ வடிவிலும், ஐந்து கோடுகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டும் இருக்கிறார்.
வர்துலஶ்சாபி ஹ்ரு'ஸ்வஶ்ச வாமநஃ பரிகீர்திதஃ । அதஸீகுஸுமப்ரக்யோ பிம்துநா பரிஶோபிதஃ
வாமனன் என்பது வட்டமானதும், குறுகியதும், அதசி மலரைப் போல் தோற்றமுடையதும், ஒரு புள்ளியால் அழகுபடுத்தப்பட்டதும் ஆகும்.
ஸுதர்ஶநஸ்ததோ தேவஃ ஶ்யாமவர்ணோ மஹாத்யுதிஃ । வாமபார்ஶ்வே கதாசக்ரே ரேகா சைவ து தக்ஷிணே
அடுத்து சுதர்சனன் என்ற தேவன், கருநிறமும், மிகுந்த ஒளியுடனும், இடப்புறத்தில் கேடயம் மற்றும் சக்கரம், வலப்புறத்தில் ஒரு கோடு காணப்படும்.
தாமோதரஸ்ததா ஸ்தூலோ மத்யே சக்ரம் ப்ரதிஷ்டிதம் । தூர்வாபம் த்வாரஸம்கீர்ணம் பீதரேகம் ததைவ ச
தாமோதரன் என்பது தடிப்பாகவும், நடுவில் சக்கரம் பதிக்கப்பட்டும், தருமை புல்லை போன்ற நிறத்திலும், வாசல் வடிவ குறியீடுகளும், மஞ்சள் கோடும் உடையதாகும்.
நாநாவர்ணோ ஹ்யநம்தஸ்து நாநாபோகேந சிஹ்நிதஃ । அநேகமூர்திகோபிந்நஃ ஸர்வகாமபலப்ரதஃ
அனந்தன் பல நிறங்களிலும், பல வகை சுருள்களால் குறியீடு செய்யப்பட்டும், பல வடிவங்களுடன், எல்லா விருப்பங்களையும் பூர்த்தி செய்யக்கூடியவனாக இருக்கிறார்.
விதிக்ஷுதிக்ஷுஸர்வாஸு யஸ்யோர்த்வம் த்ரு'ஶ்யதே முகம் । புருஷோத்தமஃ ஸ விஜ்ஞேயோ புக்திமுக்திபலப்ரதஃ
எல்லா திசைகளிலும், இடைநிலைகளிலும் மேல் நோக்கி முகம் தெரியும் அவனைப் புருஷோத்தமன் என்று அறிய வேண்டும்; அவன் போகமும் மோக்ஷமும் தருவான்.
த்ரு'ஶ்யதே ஶிகரே லிம்கம் ஶாலக்ராமஶிலோத்பவம் । யஸ்ய யோகேஶ்வரோ தேவோ ப்ரஹ்மஹத்யாம் வ்யபோஹதி
சிகரத்தில் தோன்றும் லிங்கம் சாளகிராமக் கல்லிலிருந்து எழும்; அதில் யோகீஸ்வரன் என்ற தேவன் பிராமணனை கொன்ற பாவத்தை நீக்குகிறார்.
ஆரக்தஃ பத்மநாபஸ்து பம்கஜம் வக்த்ரஸம்யுதம் । தஸ்யாப்யர்சநதோ நித்யம் த்ரரித்ரஸ்த்வீஶ்வரோ பவேத்
பத்மநாபன் சிவப்பாகவும், முகத்தில் தாமரை இணைந்ததும்; அவனை தினமும் வழிபட்டால் ஏழை ஆனாலும் இறுதியில் பெருமை பெறுவான்.
சக்ராம்கிதம் ஹிரண்யாம்கம் ரஶ்மிஜாலம் விநிர்திஶேத் । ஸுவர்ணரேகாபஹுலம் ஸ்பாடிகத்யுதிஶோபிதம்
சக்கர குறியீடு கொண்டது, தங்க நிற உடல், கதிர்கள் பறக்கும், தங்கக் கோடுகள் அதிகம், ச்படிக ஒளியில் பிரகாசிக்கிறது.
அதிஸ்நிக்தா ஸித்திகரீ க்ரு'ஷ்ணா கீர்திம் ததாதி ச । பாம்டுரா பாபதஹநீ பிதாபுத்ரபலப்ரதா
மிக மென்மையானது, சித்தி தரும், கருநிறம் புகழ் தரும்; வெண்மை பாவங்களை அழிக்கும், தந்தைக்கும் மகன் பெறும் பலன் தரும்.
நீலா ப்ரயச்சதீ லக்ஷ்மீம் ரக்தா ரோகப்ரதாயிநீ । ரூக்ஷா உத்வேகஜநநீ வக்ரா தாரித்ர்யபாகிநீ
நீல நிறம் செல்வம் தரும், சிவப்பு நோய் தரும்; கடினமானது கவலை உண்டாக்கும், வளைந்தது வறுமை தரும்.
ஏகம் ஸுதர்ஶநம் ஜ்ஞேயம் லக்ஷ்மீநாராயணம் த்வயம் । த்ரு'தீயம் சாச்யுதம் வித்யாச்சதுர்தம் து ஜநார்தநம்
ஒன்று சுதர்சனம், இரண்டு லக்ஷ்மி நாராயணன், மூன்றாவது அச்யுதன், நான்காவது ஜனார்த்தனன் என்று அறிய வேண்டும்.
பம்சமம் வாஸுதேவம் ச ஷஷ்டம் ப்ரத்யும்நமேவ ச । ஸம்கர்ஷர்ணம் ஸப்தமம் ச அஷ்டமம் புருஷோத்தமம்
ஐந்தாவது வாசுதேவன், ஆறாவது பிரத்யும்னன், ஏழாவது சங்கர்ஷணன், எட்டாவது புருஷோத்தமன்.
நவமம் ச நவவ்யூஹம் தஶமம் து ததாத்மகம் । ஏகாதஶம் சாநிருத்தம் த்வாதஶம் த்வாதஶாத்மகம்
ஒன்பதாவது ஒன்பது வடிவங்களைக் கொண்டது; பத்தாவது அதே தன்மையுடையது; பதினொன்றாவது அனிருத்தன்; பன்னிரண்டாவது பன்னிரண்டு வடிவங்களைக் கொண்டது.
அத ஊர்த்வம் து சக்ராணி த்ரு'ஶ்யம்தேऽநம்தஸம்ஜ்ஞகே । கம்டிதே த்ருடிதே பக்நே ஸாலக்ராமே ந தோஷபாக்
இதற்குப் பிறகு முடிவில்லாத சக்கரங்கள் காணப்படுகின்றன; சாளகிராமத்தில் அவை உடைந்தாலும், முறிந்தாலும், பிழை இல்லை.
இஷ்டா ச யஸ்ய யா மூர்திஃ ஸ தாம் யத்நேந பூஜயேத் । ஸ்கம்தே க்ரு'த்வா து யோऽத்வாநம் வஹதே ஶைலநாயகம்
யார் எந்த உருவை விரும்புகிறாரோ, அவர் அதையே அன்புடன் வழிபட வேண்டும்; யார் மலையடிகளைக் தோளில் வைத்து வழியில் எடுத்துச் செல்கிறாரோ—
தஸ்ய வஶ்யம் பவேத்ஸர்வம் த்ரைலோக்யம் ஸசராசரம் । ஶாலக்ராமஶிலா யத்ர தத்ர ஸம்நிஹிதோ ஹரிஃ
அவருக்கு மூன்று உலகங்களிலும், இயங்கும், நிலைக்கும் அனைத்தும் வசப்படுவதாகும்; சாளகிராமக் கல்லுள்ள இடமெல்லாம், அங்கே ஹரி இருப்பார்.
தத்ர தாநம் ஜபஃ ஸ்நாநம் வாராணஸ்யாஃ ஶதாதிகம் । குருக்ஷேத்ரே ப்ரயாகே ச நைமிஷே புஷ்கரே ததா
அங்கே தானம், ஜபம், ஸ்நானம் ஆகியவை, வாராணசியில் அல்லது குருக்ஷேத்திரம், பிரயாகம், நைமிஷாரம், புஷ்கரம் ஆகிய இடங்களில் செய்யும் விடயங்களை விட நூறு மடங்கு அதிகம்.
தத்ர கோடிகுணம் புண்யம் வாராணஸ்யாம் மஹாபலம் । ப்ரஹ்மஹத்யாதிகம் பாபம் யத்கிம்சித்குருதே நரஃ
அங்கே புணியம் கோடி மடங்கு பெரிது, வாராணசியில் கிடைக்கும் மகாபலத்துடன் சமம்; ஒரு மனிதன் எவ்வளவு பெரிய பாவம்—even பிராமணனை கொல்வது போலும்—செய்தாலும்,
தத்ஸர்வம் நிர்தஹத்யாஶு ஶாலக்ராமஶிலார்சநம் । ஶாலக்ராமோத்பவோ தேவோ யத்ர த்வாராவதீபவஃ
அவை அனைத்தும் சாளகிராமக் கல்லை வழிபடுவதால் விரைவில் அழிகின்றன; சாளகிராமத்திலிருந்து தோன்றும் தேவன் இருக்கும் இடமெல்லாம், அங்கே துவாரகையின் ஆண்டவர் இருப்பார்.
உபயோஃ ஸம்கமோ யத்ர முக்திஸ்தத்ர ந ஸம்ஶயஃ । ப்ரஹ்மசாரி க்ரு'ஹஸ்தைஶ்ச வாநப்ரஸ்தைஶ்ச பிக்ஷுபிஃ
இரண்டும் சேரும் இடத்தில், விடுதலை உறுதி; பிரம்மச்சாரி, க்ருஹஸ்தர், வனவாசி, பிச்சைக்காரர் ஆகிய அனைவராலும்—
போக்தவ்யம் விஷ்ணுநைவேத்யம் நாத்ர கார்யா விசாரணா । தத்பூஜநேந மம்த்ராஶ்ச ந ஜபோ ந ச பாவநா
விஷ்ணுவுக்கு நைவேத்யம் அளிக்கப்படுவதை அவசியம் உண்ண வேண்டும்; இதில் சந்தேகம் வேண்டாம்; அதன் வழிபாட்டில் மந்திரம், ஜபம், தியானம் எதுவும் இல்லை.
ந ஸ்துதிர்நாபி சாசாரஃ ஶாலக்ராமஶிலார்சநே । ஶாலக்ராமஶிலாக்ரே து க்ரு'த்வா ஸ்வஸ்திகமாதராத்
சாளகிராமக் கல்லை வழிபடும்போது, ஸ்தோத்திரம் அல்லது சடங்கு எதுவும் இல்லை; ஆனால் சாளகிராமக் கல்லின் முன், அன்புடன் ஸ்வஸ்திகம் வரைய வேண்டும்.
கார்திகே து விஶேஷேண புநாத்யாஸப்தமம் குலம் । அணுமாத்ரம் து யஃ குர்யாந்மம்டலம் கேஶவாக்ரதஃ
கார்த்திகை மாதத்தில் குறிப்பாக, ஏழாம் தலைமுறையையும் தூய்மைப்படுத்தும்; யார் கேசவனின் முன் சிறிய வட்டம்—even சிறிதளவு—even வரையினாலும்—
ம்ரு'தாதாதுவிகாரைஶ்ச கல்பகோடிம் திவம் வஸேத் । யஸ்து ஸம்வத்ஸரம் பூர்ணமக்நிஹோத்ரமுபாஸதே
மண், உலோகம் அல்லது வேறு பொருள்களால் செய்தால், அவர் கோடி கால்பம் பரம் வாழ்வார்; யார் ஒரு வருடம் முழுவதும் அக்னிஹோத்ரத்தை வழிபடுகிறாரோ—
கார்திகே ஸ்வஸ்திகம் க்ரு'த்வா ஸமமேதந்ந ஸம்ஶயஃ । அகம்யாகமநே சைவ ஹ்யபக்ஷஸ்ய து பக்ஷணே
கார்த்திகையில் ஸ்வஸ்திகம் சேர்த்து வரையினால்—இதில் சந்தேகம் இல்லை; தடைசெய்யப்பட்ட உறவு அல்லது தடைசெய்யப்பட்டதை உண்ணும் போது—
தத்பாபம் நாஶமாயாதி மம்டயித்வா ஹரேர்க்ரு'ஹம் । மம்டலம் குருதே நித்யம் யா நாரீ கேஶவாக்ரதஃ । ஸப்தஜந்மாநி வைதவ்யம் ந ப்ராப்நோதி கதாசந
அந்த பாவம், ஹரியின் இல்லத்தில் வட்டம் வரைதலால் அழிகிறது; யார் கேசவனின் முன் தினமும் வட்டம் வரையுகிறாரோ, அந்த பெண்ணுக்கு ஏழு பிறவிகளிலும் விதவை நிலை வராது.
இதி ஶ்ரீபாத்மேமஹாபுராணே பம்சபம்சாஶத்ஸஹஸ்ரஸம்ஹிதாயாமுத்தரகம்டே கார்திகமாஹாத்ம்யே ஶ்ரீக்ரு'ஷ்ணஸத்யபாமாஸம்வாதே ஶாலிக்ராமமாஹாத்ம்யம்நாம விம்ஶத்யதிகஶததமோऽத்யாயஃ
இவ்வாறு ஸ்ரீபத்ம மகாபுராணத்தில், உத்தரகாண்டத்தில், கார்த்திகை மகிமை பகுதியில், ஸ்ரீகிருஷ்ணரும் சத்யபாமாவும் உரையாடும் இடத்தில், சாளகிராம மகிமை எனும் நூற்றிருபதாவது அதிகாரம் முடிவடைகிறது.
ஈஶ்வர உவாச। தாத்ரீச்சாயாம் ஸமாஶ்ரித்ய குர்யாத்பிம்டம் து யோ குஹ । முக்திம் ப்ரயாம்தி பிதரஃ ப்ரஸாதாந்மாதவஸ்ய து
ஈஸ்வரன் கூறினார்: யார் நெல்லிக்கனி மரத்தின் நிழலில் இரகசியமாக பிண்டம் தருகிறாரோ, மாதவன் அருளால் அவருடைய பித்ருக்கள் முக்தி பெறுவார்கள்.