ததுர்முதிதசேதஸ்காஃ ஸ்கம்தாயாதித்யவர்சஸே। ஜாநுப்யாமவநௌ ஸ்தித்வா ஸுரஸம்காஸ்தமஸ்துவந்
சூரியனைப் போல் பிரகாசமுடைய தேவர்கள், மகிழ்ச்சியுடன் இந்த அளிப்புகளை ஸ்கந்தனுக்கு வழங்கினர்; பின்னர், முழங்காலில் மண்ணில் வீழ்ந்து, தேவர்களின் கூட்டம் அவரை போற்றினர்.
ஸ்தோத்ரேணாநேந வரதம் ஷண்முகம் முக்யஶஃ ஸுராஃ। தேவா ஊசுஃ-। நமஃ குமாராய மஹாப்ரபாய ஸ்கம்தாய சாஸ்கம்திததாநவாய
இந்த ஸ்தோத்திரத்தால், முதன்மை வாய்ந்த தேவர்கள் வரமளிப்பவரான ஆறுமுகனைப் போற்றினர்: 'வணக்கம் குமாரனுக்கு, பெரிய பிரபையுடையவருக்கு, ஸ்கந்தனுக்கு, அழியாத அசுரர்களை அழிப்பவருக்கு.'
நவார்கபிம்பப்ரதிமப்ரபாவ நமோஸ்து குஹ்யாய குஹாய துப்யம்। நமோஸ்து தே லோகபயாபஹாய நமோஸ்து தே லோகக்ரு'பாபராய
புதிய சூரியனின் ஒளியைப் போன்ற பிரபையுடையவரே, ரகசியமானவரே, குகனே, உமக்கு வணக்கம்; உலகின் பயத்தை நீக்குபவரே, உலகிற்கு மிகுந்த கருணையுடையவரே, உமக்கு வணக்கம்.
நமோ விஶாலாமலலோசநாய நமோ விஶாகாய மஹாவ்ரதாய। நமோ நமஸ்தேஸ்து ரணோத்கடாய நமோ மயூரோஜ்ஜ்வலவாஹநாய
பரந்த, தூய கண்கள் கொண்டவரே, விஷாகனே, பெரிய விரதம் கொண்டவரே, போரில் கொடுமை மிகுந்தவரே, மயிலின் மேல் பிரகாசமாக அமர்ந்தவரே, உமக்கு எப்போதும் வணக்கம்.
நமோஸ்து கேயூரதராய துப்யம் நமோ த்ரு'தோதக்ரபதாகிநே தே। நமஃ ப்ரபாவப்ரணதாய தேஸ்து நமோऽஸ்து கம்டாதரதைர்யஶாலிநே
கைமணி அணிந்தவரே, உயர்ந்த கொடியை ஏந்துபவரே, உமது சக்திக்கு வணங்குபவரால் போற்றப்படுபவரே, மணி அணிந்து தைரியத்துடன் நிற்பவரே, உமக்கு வணக்கம்.
குமார உவாச-। கம் வஃ காமம் ப்ரயச்சாமி பவம்தோ ப்ரூதநிர்வ்ரு'தாஃ। யத்யப்ய ஸாத்யம் க்ரு'த்யம் நோ ஹ்ரு'தயே சிம்திதம் சிரம்
குமாரன் கூறினார்: 'உங்களுக்கு என்ன வரம் தர வேண்டும்? மனம் திறந்தே சொல்லுங்கள். கடினமான காரியமாயினும், அது என் மனதில் நீண்ட நாட்களாக சிந்திக்கப்பட்டுள்ளது.'
இத்யுக்தாஸ்து ஸுராஸ்தேந ப்ரோசுஃ ப்ரணதமௌலயஃ। ஸர்வ ஏவ மஹாத்மாநம் குஹம் முதிதமாநஸாஃ
அவர் இப்படிச் சொன்னபோது, எல்லா தேவர்களும் தங்கள் தலைகளை வணங்கி, மகிழ்ச்சி நிறைந்த மனதுடன், மகாத்மாவான குகனைப் பார்த்து பேசினர்.
தைத்யேம்த்ரஸ்தாரகோ நாம ஸர்வாமரகுலாம்தக்ரு'த்। பலவாந்துர்ஜயஸ்தீக்ஷ்ணோ துராசாரோதிகோபநஃ
தாரகன் என்ற அசுரராஜன் இருக்கிறான்; அவன் எல்லா தேவர்களின் குலங்களை அழிப்பவன், வலிமைமிக்கவன், வெல்ல முடியாதவன், கொடுமை மிகுந்தவன், தீய நடத்தையுடையவன், மிகுந்த கோபமுள்ளவன்.
தமேவ ஜஹி துர்தர்ஷம் தைத்யம் ஸர்வவிநாஶநம்। உபஸ்திதஃ க்ரு'த்யஶேஷோ ஹ்யஸ்மாகம் ச பயாவஹஃ
அந்த பயங்கரமான, எல்லாவற்றையும் அழிக்கும் அசுரனை நீ அழித்து விடு; அவன் நம்முடைய மீதமுள்ள காரியத்திற்கும், நமக்கு பயத்தை உண்டாக்குபவனும் ஆனான்.
ஹிரண்யகஶிபுஶ்சோக்ரோ ஹ்யவத்யோ தேவதாகணைஃ। யஜ்ஞக்நஃ பாபகர்மா வை யேந ப்ரஹ்மாபி தாபிதஃ
இன்னும், ஹிரண்யகசிபு என்ற கொடுமை மிகுந்தவன் இருக்கிறான்; அவனை எந்த தேவர்களாலும் அழிக்க முடியாது; அவன் யாகங்களை அழிப்பவன், பாவகர்மங்களைச் செய்பவன், பிரம்மாவையும் துன்புறுத்தியவன்.
ஏதௌ ஹரஸ்வ பத்ரம் தே தாவகம் ச மஹாபலம்। ஏவமுக்தஸ்ததேத்யுக்த்வா ஸர்வாமரபதாநுகஃ
இந்த இருவரையும் நீ அழித்து, உனக்கு நல்வாழ்வும் பெரிய வலிமையும் கிடைக்கட்டும். இப்படிச் சொன்னபோது, அவர் 'அப்படியே' என்று ஒப்புக்கொண்டு, எல்லா தேவர்களும் அவரைத் தொடர்ந்து சென்றனர்.
ஜகாம ஜகதாம்நாதஸ்தூயமாநோமரேஶ்வரைஃ। தாரகஸ்ய வதார்தாய ஜகதாம் கம்டகஸ்ய ச
உலகங்களின் நாதன், தேவர்களின் தலைவர்களால் போற்றப்பட்டு, தாரகனை மற்றும் உலகங்களுக்கு இடையூறாக இருப்பவனை அழிக்க புறப்பட்டார்.
ததஶ்ச ப்ரேஷயாமாஸ ஶக்ரோ கூடஸமாஶ்ரயஃ। தூதம் தாநவஸிம்ஹஸ்ய பருஷாக்ஷரவாதிநம்
பின்னர், இந்திரன் மறைந்து இருந்து, அசுரர்களில் சிங்கம் போன்றவனிடம் கடுமையான வார்த்தை பேசக்கூடிய தூதரை அனுப்பினான்.
ஸ து கத்வாப்ரவீத்தைத்யமபயோ பீமதர்ஶநம்। தூத உவாச। ஶக்ரஸ்த்வாமாஹ தேவேஶோ தைத்யகேதும் திவஸ்பதிஃ
அந்த தூதர், பயத்தை ஏற்படுத்தும் அசுரரிடம் சென்று கூறினான்: 'தேவர்களின் தலைவன் இந்திரன், அசுரர்களின் கொடியும், வானத்தின் ஆண்டவரும் உன்னிடம் சொல்கிறார்.'
தாரகாஸுர தச்சக்த்யா கடயஸ்வ யதேச்சயா। யஜ்ஜகஜ்ஜ்வலநோத்தீப்தம் கில்பிஷம் ச த்வயா க்ரு'தம்
தாரகாஸுரா, உன்னுடைய அந்த சக்தியால் நீ விரும்பியபடி செய்; இந்த உலகில் எரிகின்ற பாவங்கள் அனைத்தும் உன்னால் தான் ஏற்பட்டது.
தஸ்யாஹம் ஸாதகஸ்தேத்ய ராஜாஸ்மி புவநத்ரயே। ஶ்ருத்வைததத்புதம் வாக்யம் கோபஸம்ரக்தலோசநஃ
அதனால் என் நோக்கம் நிறைவேறி இன்று நான் மூன்று உலகங்களுக்கும் அரசனாக இருக்கிறேன்; இந்த அதிசயமான வார்த்தைகளை கேட்டதும் அவன் கண்கள் கோபத்தால் சிவந்தன.
உவாச தூதம் துஷ்டாத்மா நஷ்டப்ராயவிபூதிகஃ। தாரக உவாச-। த்ரு'ஷ்டம் தே பௌருஷம் ஶக்ர ஶதஶோத மஹாரணே
தீய மனம் கொண்டவன், புகழ் கிட்டாமல் போனவன் தூதரிடம் பேசினான்: தாரகன் சொன்னான்— 'இந்திரா, பெரிய போர்களில் நூற்றுக்கணக்காக உன் வீரம் நான் பார்த்துள்ளேன்.'
நிஸ்த்ரபத்வாந்ந தே ஶாம்திர்வித்யதே ஶக்ர துர்மதே। ஏவமுக்தே கதே தூதே சிம்தயாமாஸ தாநவஃ
'நீ நிலைபெறாதவன், தீய எண்ணம் கொண்ட இந்திரா, உனக்கு ஒருபோதும் அமைதி கிடையாது.' என்று கூறி தூதன் சென்றதும் அந்த அசுரன் யோசிக்க ஆரம்பித்தான்.
நாலப்தஸம்ஶ்ரயஃ ஶக்ரோ வக்துமேவமிஹார்ஹதி। ஜாதஃ ஸ்கம்தோதுநா ஶக்ராஜ்ஜ்ஞாயதே ஸமுபாஶ்ரயாத்
'இந்திரன் எந்த ஆதரவும் இல்லாமல் இங்கு இப்படிச் சொல்லத் துணிய மாட்டான்; இப்போது ஸ்கந்தனால் இந்திரனுக்கு துணை கிடைத்தது, அவன் நம்பிக்கையிலிருந்து அது தெளிவாக தெரிகிறது.'
நிமித்தௌகாம்ஸ்ததா துஷ்டாந்ஸோபஶ்யந்நாஶவேதிநஃ। பாம்ஸுவர்ஷமஸ்ரு'க்பாதம் ககநாதவநீதலே
அப்போது அவன் பல தீய குறிகள், அழிவை குறிக்கும் அறிகுறிகளை பார்த்தான்: ஆகாயத்தில் இருந்து பூமியில் தூசி மற்றும் இரத்தம் பொழிந்தது.
வாமநேத்ரப்ரகம்பம் ச வக்த்ரஶோஷம் மநோமயம்। ஸ்வகாநாம் வக்த்ரபத்மாநாம் ம்லாநதாம் ச வ்யலோகயத்
அவன் கண்களில் நடுக்கம், மனக்கவலையால் வாயில் உலர்ச்சி, தன் மக்களின் முகங்கள் வாடிப்போனதை அவன் கவனித்தான்.
துஷ்டாம்ஶ்ச ப்ராணிநோ ரௌத்ராந்ஸோபஶ்யத்துஷ்டவாதிநஃ। ததசிம்த்யைவ திதிஜோ ந்யஸ்தசித்தோபவத்க்ஷணாத்
அவன் கொடிய உயிரினர்களையும், பயங்கரமாகக் கெட்ட வார்த்தைகள் பேசுவோரையும் பார்த்தான்; உடனே அந்த திதியின் மகன் உள்ளுக்குள் மனம் தளர்ந்தான்.
யாவத்கஜகடாகம்டா கநத்காரரவோத்கடாம்। தத்வத்துரம்கஸம்காதஹேஷோத்ஸாஹவிபூஷிதாம்
அந்த நேரத்தில் யானை படைகளின் மணி ஓசையுடன் கூடிய பெரும் சத்தமும், உற்சாகமாக குதிரைகள் கத்தும் ஓசையும் அந்த இடத்தை அலங்கரித்தன.
ஸைந்யைஸ்ஸேநாந்தரோதக்ர த்வஜராஜைர்விராஜிதாம்। விமாநைஶ்சாத்புதாகாரைஶ்சலிதாமலசாமரைஃ
அந்த இராணுவம் உயர்ந்த கொடிகளால், அதிசயமான வடிவமுள்ள ரதங்களால், தூய யானை வால் விசிறிகள் அசைந்தபடி ஒளிவீசியது.
விபூஷணபிநத்தாம் ச கிந்நரோத்கீதநாதிதாம்। நாநா நாகதரூத்புல்ல குஸுமாபீடதாரிணீம்
அது அழகான ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது, கின்னரர்கள் பாடும் இசையால் முழங்கியது, பலவகை வான மலர்களால் செய்யப்பட்ட மாலைகள் சூடியது.
விஶோகாஸ்த்ரபரிஸ்பார சர்மநிர்மலதர்ஶிநீம்। வித்யுத்புஷ்டத்யுதிதராம் நாநாவாத்யவிநாதிதாம்
அவன் அந்த இராணுவத்தை கவலை இல்லாமல், கவசங்கள் ஒளிர, மின்னல் போல பிரகாசித்து, பலவிதமான இசைக்கருவிகளால் முழங்கும் நிலையில் பார்த்தான்.
ஸேநாம் நாகஸதாம் தைத்யஃ ப்ராஸாதஸ்தோ வ்யலோகயத்। ஸசிம்தயாமாஸ ததா கிம்சித்விப்ராம்தமாநஸஃ
அசுரன் தனது அரண்மனையிலிருந்து தேவர்களின் படையை பார்த்தான்; அப்போது அவன் மனம் சற்றே குழம்பி, யோசிக்க ஆரம்பித்தான்.
அபூர்வஃ கோ பவேத்யோத்தா யோ மயா ந விநிர்ஜிதஃ। ததஶ்சிம்தாகுலோ தைத்யஃ ஶுஶ்ராவ கடுகாக்ஷரம்। ஸித்தவம்திபிருத்குஷ்டமிதம் ஹ்ரு'தயதாருணம்
'இப்போதும் நான் வெல்லாத புதிதான யுத்த வீரன் யார்?' என்று எண்ணம் குழம்பிய அசுரன், அப்போது சித்தர்கள் பாடும் கடுமையான வார்த்தைகள், மனதை கிழிக்கும் ஓசையை கேட்டான்.
ஜயாதுலஶக்திதீதிதிபம்ஜரபுஜதம்டப்ரசம்டதர। ரபஸஸுரவதநகுமுதவிகாஸநவிலாஸநேத்ர குமாரவர
அழியாத சக்தியின் ஒளிபோல் பிரகாசிக்கும், வலிமைமிக்க தோள்கள் உடையவன், உற்சாகமான தேவர்களின் முகங்கள் மலர்வதை ரசிக்கும் கண்கள் உடைய குமாரவிற்கு வெற்றி!
ஜய திதிஜகுலமஹோததி படவாநல மதுரமயூரரத ஸுரமகுட கோடி கும்சித சரண நகாம்குர மஹாஸேந
அசுரர்களின் பெரும் கடலை எரிக்கும் அடிக்கடி தீயாக ஒளிரும் மகாசேனனே, இனிமையான மயில் ரதத்தில் ஏறி, எண்ணற்ற தேவர்களின் கிரீடங்கள் உன் பாத நகங்களில் திகழும் உமக்கு வெற்றி!