ஶம்கரஸ்தமதாகர்ண்ய மதுரம் மதநாஶ்ரயம்। ஸஸ்மார தக்ஷதநயாம் தயிதாம் ரம்துமாநஸஃ
சங்கரன், அந்த இனிமையான மதனின் ஒலியைக் கேட்டவுடன், தக்ஷனின் மகளான தனது பிரியமானவளை நினைத்து, மனம் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தான்.
ததஃ ஶிவஸ்ய ஶநகைஸ்திரோதா யாதி நிர்மலா। ஸமாதிபாவநா தஸ்தௌ லக்ஷ்ய ப்ரத்யக்ஷரூபிணீ
பின்னர் சிவனின் தூய தியானம் மெதுவாக மறைந்து, குறிக்கோளாக வெளிப்படையாக நிற்கும் நிலையில் இருந்தது.
ததஸ்தந்மயதாம் யாதஃ ப்ரத்யூஹ பிஹிதாஶயஃ। விவேஶ விபுதாதீஶோ விக்ரு'திம் மதநாத்மிகாம்
பின்னர், அதில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, தடைகள் எண்ணத்தை மறைத்து, தேவர்களின் தலைவன் மதனின் விகாரத்தில் நுழைந்தான்.
ஈஷத்க்ரோதஸமாவிஷ்டோ தைர்யமாலம்ப்ய தூர்ஜடிஃ। நிரஸ்யமதநம்ஸ்தித்வாயோகமாயாஸமாவ்ரு'தஃ
சிறிது கோபம் கொண்டு, தூர்ஜடி மன உறுதியை நம்பி, மதனை விலக்கி, யோக முயற்சியில் மூடப்பட்டவனாக இருந்தான்.
ஸ தயா மாயயாவிஷ்டோ ஜஜ்வால மதநஸ்ததஃ। இச்சாஶரீரோ துர்ஜ்ஞேயோ தோஷாவாஸோ மஹாஶயஃ
அந்த மாயையில் மூழ்கி, மன்மதன் தீப்போல் எரிந்தான்; அவன் ஆசையிலிருந்து உருவானவன், புரிய முடியாதவன், குறைகளில் வாழ்பவன், பெரிய எண்ணத்துடன் இருந்தான்.
ஹ்ரு'தயாந்நிர்கதஃ ஸோத வாஸநாவ்யஸநாத்மகஃ। பஹிஸ்தலம் ஸமாஸாத்ய உபதஸ்தே சஷத்வஜஃ
அவன் இதயத்திலிருந்து வெளிவந்து, ஆசையின் பழக்கத்தில் மூழ்கியவன் போல, வெளியே வந்து, மீன் கொடியை உடையவன் நிலத்தில் நின்றான்.
அநுயாதோ ஹி ஸாஹ்யேந மித்ரேண மதுநா ஸஹ। ஸஹகாரதரோர்த்ரு'ஷ்ட்வா மம்தமாருதநிர்துதம்
அவனை சாஹ்யன் என்ற நண்பனும், மதுவும் கூடவே பின்தொடர்ந்தார்கள்; அப்போது மென்மையான காற்றில் ஆடிக் கொண்டிருந்த மாம்பழ மலர்களை பார்த்தான்.
ஸ்தபகம் மதநோ ரம்யம் ஹரவக்ஷஸி ஸத்வரம்। முமோச மோஹநம் நாம மார்கணம் மகரத்வஜஃ
மகரக் கொடியை உடைய மன்மதன், அந்த அழகான மலர் க Cluster ஐ, ஹரனின் மார்பில் விரைவாக, மோஹனம் என்ற மயக்கும் அம்பாக விடுத்தான்.
ஸ தஸ்ய ஹ்ரு'தயே ஶுத்தே நாமஶாலீ மஹாஶரஃ। பபாத பருஷஃ ப்ராம்ஶுஃ புஷ்பபாணோ விமோஹநஃ
அந்த பிரசித்தி பெற்ற, வலிமையான, உயரமான பூம்பாணம், விமோஹனம் என்று அழைக்கப்படும், ஹரனின் தூய இதயத்தில் கடுமையாக விழுந்தது.
ததஃ கரணஸம்தோஹே வித்தே து ஹ்ரு'தயே பவஃ। பபூவ பூதபோ கம்ப்ய தைர்யோபி மதநோந்முகஃ
அப்போது, அவன் மனம் அந்த இன்ப உணர்ச்சிகளால் குத்தப்பட்டபோது, உயிர்களின் ஆண்டவன் ஆன ஹரன், தைரியமாக இருந்தும், மன்மதனிடம் சாய்ந்தான்.
ததஃ ப்ரபுத்வாத்பாவாநாமாவேஶம் ஸ்வமபஶ்யத। வாக்யம் பஹு பபாஷேத ப்ரத்யூஹப்ரஸவாத்மகம்
அப்போது, அந்த உணர்ச்சிகள் பெரிதும் எழுந்ததை உணர்ந்து, தன் மனம் பிடிபட்டதை பார்த்து, தன் குறிக்கோளை தடுக்கும் பல வார்த்தைகளை பேசினான்.
ததஃ கோபாநலோத்பூத கோர ஹும்காரபீஷணே। பபூவ வதநே நேத்ரம் த்ரு'தீயமநலாகுலம்
பின்னர், கோபத்தின் தீயிலிருந்து எழுந்த பயங்கரமான, அச்சுறுத்தும் ஓசை எழுந்தது; அவன் முகத்தில் மூன்றாவது கண் தீப்பொலிவுடன் தோன்றியது.
ருத்ரஸ்ய ரௌத்ரவபுஷோ ஜகத்ஸம்ஹாரபைரவம்। ததம்திகஸ்தே மதநே வ்யஸ்பாரயத தூர்ஜடிஃ
உலகங்களை அழிக்கும் கொடூர வடிவில் இருந்த ருத்ரன், அந்த மூன்றாவது கணை மன்மதனுக்கருகில் திறந்தான்.
தந்நேத்ரவிஸ்புலிம்கேந க்ரோஶதாம் நாகவாஸிநாம்। கமிதோ பஸ்மதாம் தூர்ணம் கம்தர்பஃ காமதர்பகஃ
அந்த கணின் சினப்பொறியால், வானவர்கள் அலறிக் கொண்டிருக்கும் போது, காமதேவன், அகம்பாவை அடக்கும்வன், உடனே சாம்பலாகி விட்டான்.
ஸ து தம் பஸ்மஸாத்க்ரு'த்வா ஹரநேத்ரோத்பவோநலஃ। வ்யஜ்ரு'ம்பத ஜகத்தக்தும் ஜ்ஞாத்வா ஹும்காரகஸ்மரம்
அதைச் சாம்பலாக்கியபின், ஹரனின் கணிலிருந்து பிறந்த தீ, அந்த ஓசையின் அழிக்கும் வலிமையை அறிந்து, உலகத்தை எரிக்க விரிவடைந்தது.
ததோ பவோ ஜகத்தேதோர்வ்யபஜஜ்ஜாதவேதஸம்। ஸஹகாரே மதௌ சந்த்ரே ஸுமநஃ ஸ்ஸ்வபரேஷ்வபி
உலக நன்மைக்காக, ஹரன் அந்த தீயை பாகங்கள் பாகமாகப் பிரித்தான்: மாம்பழ மரம், வசந்தம், சந்திரன், மலர்கள் மற்றும் பிறவற்றிலும் வைத்தான்.
ப்ரு'ம்கேஷு கோகிலாஸ்யே ச விபாகேந ஸ்மராநலம்। ஸ பாஹ்யாப்யம்தரே வித்தோ ஹரோத ஸ்மரமார்கணைஃ
அவனது காமத்தின் தீயை தேனீகளிலும், குயிலின் வாயிலும், பல வகைகளிலும் பிரித்தான்; இதனால் ஹரனே வெளிப்புறமாகவும் உள்ளுறையாகவும் காதல் அம்புகளால் குத்தப்பட்டான்.
பாகேஷ்வேதேஷு ஸம்விஷ்டம் வீக்ஷதீ பஹுநாஶநம்। விபக்தம் லோகஸம்க்ஷோபகரம் துர்வாரஜ்ரு'ம்பிதம்
அந்த தீ பல வடிவங்களில் நிலைத்து, பலரையும் விழுங்கி, பிரிந்து, உலகங்களை கலக்கம் செய்யும் அளவுக்கு கட்டுப்படுத்த முடியாமல் பெரிதாகியது என்பதை பார்த்தான்.
தத்ப்ராப்திஸ்நேஹஸம்பூர்ணகாமேந ஹ்ரு'தயே கில। ஜ்வலந்நஹர்நிஶம் பீமோ துஃகஸ்ய வஶகோऽபவத்
அந்தச் சேர்க்கை ஆசையால், இதயத்தில் காதல் நிரம்பி, இரவு பகல் எரிந்து, பயங்கரமாக, துயரத்திற்கு அடிமையாகி விட்டான்.
விலோக்ய ஹரஹும்கார ஜ்வாலாபஸ்மீக்ரு'தம் ஸ்மரம்। விலலாப ரதிஃ க்ரூரம் பம்துநா மதுநா ஸஹ
ஹரனின் கோப ஓசையின் ஜ்வாலையில் காமன் சாம்பலானதை பார்த்து, ரதி, தன் தோழன் மதுவுடன் சேர்ந்து, கடுமையாக அழுதாள்.
ததோ விலப்ய பஹுஶோ மதுநா பரிஸாம்த்விதா। ஜகாம ஶரணம் தேவமிம்துமௌலித்ரிலோசநம்
பின்னர், அதிகமாக அழுது, மதுவால் ஆறுதல் பெற்ற ரதி, சந்திரனை கண்களில் வைத்த தேவனிடம் சரணடைந்தாள்.
ப்ரு'ம்காநுயாதாம் ஸம்க்ரு'ஹ்ய புஷ்பிதாம் ஸஹகாரஜாம்। லதாம் பத்ரத்ருமச்சந்நாம் ஜாதாம் பரப்ரு'தாம் ஸகீம் 1.43.
தேனீகள் பின்தொடர, மலர்களால் நிரம்பிய மாம்பழ வள்ளியை எடுத்துக் கொண்டு, இலைகள் மரங்கள் மூடிய இடத்தில், ரதி குயிலுக்கு தோழியாக ஆனாள்.
நிபத்ய து ஜடாஜூடம் குடிலைரலகை ரதிஃ। உத்வர்த்ய காத்ரம் ஶுப்ரேண ஹ்ரு'த்யேந ஸ்மரபஸ்மநா
கூந்தலை சுருளிய அலக்களால் கட்டி, ரதி தன் உடலை தூய்மையான, மணமுள்ள காமத்தின் சாம்பலால் பூசினாள்.
ஜாநுப்யாமவநிம் கத்வா ப்ரோவாசேந்துவிபூஷணம்। ரதிருவாச। நமஃ ஶிவாயாஸ்து மநோமயாய ஜகந்மயாயாத்புதவர்த்மநே நமஃ
மண்டியிட்டு நிலத்தில் விழுந்து, சந்திரன் அலங்கரித்தவரை நோக்கி ரதி கூறினாள்: "மனத்தால் ஆனவரே, உலகை முழுவதும் கொண்டவரே, அதிசயமான பாதை கொண்டவரே, சிவனுக்கு வணக்கம்."
நமஃ ஶிவாயாஸ்து ஸுரார்சிதாய துப்யம் ஸதா பக்தக்ரு'பாபராய। நமோ பவாயாஸ்து பவோத்பவாய நமோஸ்து தே த்வஸ்தமநோபவாய
"தேவர்கள் எப்போதும் வழிபடுவாராகிய சிவனே, பக்தர்களுக்கு கருணை மிகுந்தவரே, வாழ்வின் ஆதியாய பவனே, மனக்காமத்தை அழிப்பவரே, உமக்கு வணக்கம்."
நமோஸ்து மாயாமதநாஶ்ரயாய நமோ நிஸர்காமலபூஷிதாய। நமோஸ்த்வமேயாய குணாயநாய நமோஸ்து ஸித்தாய புராதநாய
"மாயைக்கும் காமனுக்கும் அடைக்கலமானவரே, இயற்கையான தூய்மையால் அலங்கரிக்கப்பட்டவரே, அளவிட முடியாதவரே, நற்குணங்கள் நிறைந்தவரே, சித்தரான பழமையானவரே, உமக்கு வணக்கம்."
நமஃ ஶரண்யாய நமோ குணாய நமோஸ்து தே பீமகணாநுகாய। நமோஸ்து நாநாபுவநர்த்திகர்த்ரே நமோஸ்து பக்தாபிமதப்ரதாய
"அடைக்கலமாக இருப்பவரே, நற்குணங்களே, பயங்கரமான கணங்களால் சூழப்பட்டவரே, பல உலகங்களுக்குப் பெருமை அளிப்பவரே, பக்தர்களின் விருப்பங்களை வழங்குபவரே, உமக்கு வணக்கம்."
நமோத கர்மப்ரஸவே நமஃ ஸதா அநம்தரூபாய ஸதைவ துப்யம்। அஸஹ்யகோபாய ஸதைவ துப்யம் ஶஶாம்கசிஹ்நாய நமோஸ்து துப்யம்
"செயல்களின் மூலமாக இருப்பவரே, எப்போதும் எண்ணற்ற உருவங்கள் கொண்டவரே, தடுக்க முடியாத கோபம் உடையவரே, சந்திர சின்னம் கொண்டவரே, உமக்கு எப்போதும் வணக்கம்."
அஸீமலீலாபரமஸ்துதாய வ்ரு'ஷேம்த்ரயாநாய புராம்தகாய। நமஃ ப்ரஸித்தாய மஹௌஷதாய நமோஸ்து நாநாவிதரூபகாய
"அளவில்லா விளையாட்டுக்காக புகழப்படுபவரே, காளையை ஏறி வருபவரே, நகரங்களை அழித்தவரே, புகழ்பெற்ற மகா மருந்தாகியவரே, பலவகை உருவங்கள் கொண்டவரே, உமக்கு வணக்கம்."
நமோஸ்து காலாய நமஃ கலாய நமோஸ்து தே காலகலாதிகாய। சராசராசார்யவிசார்யவர்யமாசார்யமுத்ப்ரேக்ஷிதபூதஸர்கம்
"காலமாக இருப்பவரே, கலையாக இருப்பவரே, காலத்தையும் கலையையும் தாண்டி நிற்பவரே, அசையும் அசையாத உயிர்களுக்கு முதல்வர், உயிர்களின் படைப்பை ஆராயும் தலைசிறந்த ஆசானே, உமக்கு வணக்கம்."