இம்த்ரியக்ராமமாவ்ரு'த்ய ரம்யஸாதநஸம்விதிஃ। சிம்தயித்வேதி மதநோ பூதபர்துஸ்ததாஶ்ரமம்
அறிவுப்பூர்வமாக இனிமையான வழிகளால் அறிவுகளைச் சுற்றி, இப்படிச் சிந்தித்து, மதன் உயிர்களின் ஆண்டவரின் ஆசிரமத்தை அணுகினான்.
ஜகாம ஜகதீஸாரம் ஸரலத்ரும வேதிகம்। ஶாம்தஸத்வஸமாகீர்ணமசலம் ப்ராணிஸம்குலம்
அவன் பூமியின் சாரமுள்ள இடத்திற்கும், நேரான மரங்களால் ஆன மேடைக்கும் சென்றான்; அமைதியான உயிர்கள் நிறைந்த, அசையாத, பல உயிர்களும் கூடிய இடம்.
நாநாபுஷ்பலதாஜாலம் ஸாநுஸம்ஸ்தகணேஶ்வரம்। நிர்வ்யக்ரவ்ரு'ஷபோத்குஷ்டம் நீலஶாத்வலஸாநுகம்
பலவகை மலர் மற்றும் கொடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது; மேட்டில் கன்றுகளின் தலைவன் இருந்தான்; காளைகளின் முழக்கம் தொந்தரவு செய்யாத, நீல பசுமை மேடுகள் கொண்டது.
தத்ராபஶ்யத்த்ரிநேத்ரஸ்ய ரம்யம்கம் சித்த்விதீயகம்। வீரகம் வீரலோகேஶமீஶாநஸத்ரு'ஶத்யுதிம்
அங்கு அவன் மூன்று கண்கள் உடையவரின் அழகான ஆசனத்தையும், இரண்டாவது அறிவைப் போலவும், வீரனாகவும், வீர உலகங்களின் ஆண்டவனாகவும், ஈசானனைப் போன்ற ஒளியோடு இருப்பதையும் கண்டான்.
பக்வம் கும்குமகிம்ஜல்கபும்ஜபிம்கஜடாஸடம்। வேத்ரபாணிதமவ்யக்ரமுக்ரம் சாபத்ரபூஷணம்
முழுமையாக பழுத்த குங்குமப் பூவின் நூல்போல் மஞ்சள் நிற ஜடைகள்; கையிலே கோலை வைத்திருப்பவன்; அச்சமில்லாதவன்; கடுமையானவன்; நல்லது அல்லாத ஆபரணங்கள் அணிந்தவன்.
ததோ நிமீலிதோந்நித்ர பத்மபத்ராம்தலோசநம்। ப்ரேக்ஷமாணம்ரு'ஜுஸ்தாநம் நாஸாவம்ஶாக்ரகோசரம்
பின்னர், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை மூடி, நேராக உட்கார்ந்து, மூக்கின் முனையில் கவனம் செலுத்தி இருந்தான்.
அதீவரம்யஸிம்ஹேம்த்ர சர்மலம்போத்தரீயகம்। ஶ்ரவணாஹிபணோந்முக்த நிஶ்வாஸாநலபிம்கலம்
மிக அழகான சிங்கத்தின் தோல் மேலுடுப்பாக தொங்க, காதுகளில் பாம்பின் பாம்பு தலைகள் உயர்ந்து, மூச்சு பொன்னிறமாக வெளியேறியது.
ப்ரேம்கத்கபோலபர்யம்த சும்பிலம்பிஜடாசயம்। க்ரு'தவாஸுகிபர்யம்த நாபிமூலநிவேஶிதம்
முகம் வரை தொங்கும் ஜடைகள், மென்மையாக அசைந்து, முத்தமிட்டபடி; வாசுகி பாம்பால் நாபி வரை சுற்றப்பட்டிருந்தது.
ப்ரஹ்மாம்ஜலிஸ்தநாஸாக்ர நிபத்தோரகபூஷணம்। ததர்ஶ ஶம்கரம் காமஃ க்ரமப்ராப்தாம்திகஃ ஶநைஃ
பிரம்மனை வணங்கும் கரங்களில் இருந்து மூக்கின் முனை வரை பாம்பால் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தான்; மதன் மெதுவாக அருகில் சென்று, சங்கரனை கண்டான்.
ததோ ப்ரமரசம்காரமாலம்ப்ய த்ருமஸாநுகம்। ப்ரவிஷ்டஃ கர்ணரம்த்ரேண பவஸ்ய மதநோ மநஃ
பின்னர், மரங்களில் தேனீகள் உளிக்கும் ஒலியைக் கொண்டு, மதன் பவனின் மனத்தில் காது வழியாக நுழைந்தான்.
ஶம்கரஸ்தமதாகர்ண்ய மதுரம் மதநாஶ்ரயம்। ஸஸ்மார தக்ஷதநயாம் தயிதாம் ரம்துமாநஸஃ
சங்கரன், அந்த இனிமையான மதனின் ஒலியைக் கேட்டவுடன், தக்ஷனின் மகளான தனது பிரியமானவளை நினைத்து, மனம் மகிழ்ச்சியில் ஆழ்ந்தான்.
ததஃ ஶிவஸ்ய ஶநகைஸ்திரோதா யாதி நிர்மலா। ஸமாதிபாவநா தஸ்தௌ லக்ஷ்ய ப்ரத்யக்ஷரூபிணீ
பின்னர் சிவனின் தூய தியானம் மெதுவாக மறைந்து, குறிக்கோளாக வெளிப்படையாக நிற்கும் நிலையில் இருந்தது.
ததஸ்தந்மயதாம் யாதஃ ப்ரத்யூஹ பிஹிதாஶயஃ। விவேஶ விபுதாதீஶோ விக்ரு'திம் மதநாத்மிகாம்
பின்னர், அதில் முழுமையாக ஈடுபட்டு, தடைகள் எண்ணத்தை மறைத்து, தேவர்களின் தலைவன் மதனின் விகாரத்தில் நுழைந்தான்.
ஈஷத்க்ரோதஸமாவிஷ்டோ தைர்யமாலம்ப்ய தூர்ஜடிஃ। நிரஸ்யமதநம்ஸ்தித்வாயோகமாயாஸமாவ்ரு'தஃ
சிறிது கோபம் கொண்டு, தூர்ஜடி மன உறுதியை நம்பி, மதனை விலக்கி, யோக முயற்சியில் மூடப்பட்டவனாக இருந்தான்.
ஸ தயா மாயயாவிஷ்டோ ஜஜ்வால மதநஸ்ததஃ। இச்சாஶரீரோ துர்ஜ்ஞேயோ தோஷாவாஸோ மஹாஶயஃ
அந்த மாயையில் மூழ்கி, மன்மதன் தீப்போல் எரிந்தான்; அவன் ஆசையிலிருந்து உருவானவன், புரிய முடியாதவன், குறைகளில் வாழ்பவன், பெரிய எண்ணத்துடன் இருந்தான்.
ஹ்ரு'தயாந்நிர்கதஃ ஸோத வாஸநாவ்யஸநாத்மகஃ। பஹிஸ்தலம் ஸமாஸாத்ய உபதஸ்தே சஷத்வஜஃ
அவன் இதயத்திலிருந்து வெளிவந்து, ஆசையின் பழக்கத்தில் மூழ்கியவன் போல, வெளியே வந்து, மீன் கொடியை உடையவன் நிலத்தில் நின்றான்.
அநுயாதோ ஹி ஸாஹ்யேந மித்ரேண மதுநா ஸஹ। ஸஹகாரதரோர்த்ரு'ஷ்ட்வா மம்தமாருதநிர்துதம்
அவனை சாஹ்யன் என்ற நண்பனும், மதுவும் கூடவே பின்தொடர்ந்தார்கள்; அப்போது மென்மையான காற்றில் ஆடிக் கொண்டிருந்த மாம்பழ மலர்களை பார்த்தான்.
ஸ்தபகம் மதநோ ரம்யம் ஹரவக்ஷஸி ஸத்வரம்। முமோச மோஹநம் நாம மார்கணம் மகரத்வஜஃ
மகரக் கொடியை உடைய மன்மதன், அந்த அழகான மலர் க Cluster ஐ, ஹரனின் மார்பில் விரைவாக, மோஹனம் என்ற மயக்கும் அம்பாக விடுத்தான்.
ஸ தஸ்ய ஹ்ரு'தயே ஶுத்தே நாமஶாலீ மஹாஶரஃ। பபாத பருஷஃ ப்ராம்ஶுஃ புஷ்பபாணோ விமோஹநஃ
அந்த பிரசித்தி பெற்ற, வலிமையான, உயரமான பூம்பாணம், விமோஹனம் என்று அழைக்கப்படும், ஹரனின் தூய இதயத்தில் கடுமையாக விழுந்தது.
ததஃ கரணஸம்தோஹே வித்தே து ஹ்ரு'தயே பவஃ। பபூவ பூதபோ கம்ப்ய தைர்யோபி மதநோந்முகஃ
அப்போது, அவன் மனம் அந்த இன்ப உணர்ச்சிகளால் குத்தப்பட்டபோது, உயிர்களின் ஆண்டவன் ஆன ஹரன், தைரியமாக இருந்தும், மன்மதனிடம் சாய்ந்தான்.
ததஃ ப்ரபுத்வாத்பாவாநாமாவேஶம் ஸ்வமபஶ்யத। வாக்யம் பஹு பபாஷேத ப்ரத்யூஹப்ரஸவாத்மகம்
அப்போது, அந்த உணர்ச்சிகள் பெரிதும் எழுந்ததை உணர்ந்து, தன் மனம் பிடிபட்டதை பார்த்து, தன் குறிக்கோளை தடுக்கும் பல வார்த்தைகளை பேசினான்.
ததஃ கோபாநலோத்பூத கோர ஹும்காரபீஷணே। பபூவ வதநே நேத்ரம் த்ரு'தீயமநலாகுலம்
பின்னர், கோபத்தின் தீயிலிருந்து எழுந்த பயங்கரமான, அச்சுறுத்தும் ஓசை எழுந்தது; அவன் முகத்தில் மூன்றாவது கண் தீப்பொலிவுடன் தோன்றியது.
ருத்ரஸ்ய ரௌத்ரவபுஷோ ஜகத்ஸம்ஹாரபைரவம்। ததம்திகஸ்தே மதநே வ்யஸ்பாரயத தூர்ஜடிஃ
உலகங்களை அழிக்கும் கொடூர வடிவில் இருந்த ருத்ரன், அந்த மூன்றாவது கணை மன்மதனுக்கருகில் திறந்தான்.
தந்நேத்ரவிஸ்புலிம்கேந க்ரோஶதாம் நாகவாஸிநாம்। கமிதோ பஸ்மதாம் தூர்ணம் கம்தர்பஃ காமதர்பகஃ
அந்த கணின் சினப்பொறியால், வானவர்கள் அலறிக் கொண்டிருக்கும் போது, காமதேவன், அகம்பாவை அடக்கும்வன், உடனே சாம்பலாகி விட்டான்.
ஸ து தம் பஸ்மஸாத்க்ரு'த்வா ஹரநேத்ரோத்பவோநலஃ। வ்யஜ்ரு'ம்பத ஜகத்தக்தும் ஜ்ஞாத்வா ஹும்காரகஸ்மரம்
அதைச் சாம்பலாக்கியபின், ஹரனின் கணிலிருந்து பிறந்த தீ, அந்த ஓசையின் அழிக்கும் வலிமையை அறிந்து, உலகத்தை எரிக்க விரிவடைந்தது.
ததோ பவோ ஜகத்தேதோர்வ்யபஜஜ்ஜாதவேதஸம்। ஸஹகாரே மதௌ சந்த்ரே ஸுமநஃ ஸ்ஸ்வபரேஷ்வபி
உலக நன்மைக்காக, ஹரன் அந்த தீயை பாகங்கள் பாகமாகப் பிரித்தான்: மாம்பழ மரம், வசந்தம், சந்திரன், மலர்கள் மற்றும் பிறவற்றிலும் வைத்தான்.
ப்ரு'ம்கேஷு கோகிலாஸ்யே ச விபாகேந ஸ்மராநலம்। ஸ பாஹ்யாப்யம்தரே வித்தோ ஹரோத ஸ்மரமார்கணைஃ
அவனது காமத்தின் தீயை தேனீகளிலும், குயிலின் வாயிலும், பல வகைகளிலும் பிரித்தான்; இதனால் ஹரனே வெளிப்புறமாகவும் உள்ளுறையாகவும் காதல் அம்புகளால் குத்தப்பட்டான்.
பாகேஷ்வேதேஷு ஸம்விஷ்டம் வீக்ஷதீ பஹுநாஶநம்। விபக்தம் லோகஸம்க்ஷோபகரம் துர்வாரஜ்ரு'ம்பிதம்
அந்த தீ பல வடிவங்களில் நிலைத்து, பலரையும் விழுங்கி, பிரிந்து, உலகங்களை கலக்கம் செய்யும் அளவுக்கு கட்டுப்படுத்த முடியாமல் பெரிதாகியது என்பதை பார்த்தான்.
தத்ப்ராப்திஸ்நேஹஸம்பூர்ணகாமேந ஹ்ரு'தயே கில। ஜ்வலந்நஹர்நிஶம் பீமோ துஃகஸ்ய வஶகோऽபவத்
அந்தச் சேர்க்கை ஆசையால், இதயத்தில் காதல் நிரம்பி, இரவு பகல் எரிந்து, பயங்கரமாக, துயரத்திற்கு அடிமையாகி விட்டான்.
விலோக்ய ஹரஹும்கார ஜ்வாலாபஸ்மீக்ரு'தம் ஸ்மரம்। விலலாப ரதிஃ க்ரூரம் பம்துநா மதுநா ஸஹ
ஹரனின் கோப ஓசையின் ஜ்வாலையில் காமன் சாம்பலானதை பார்த்து, ரதி, தன் தோழன் மதுவுடன் சேர்ந்து, கடுமையாக அழுதாள்.