இத்யநேகவிதைர்தேவீ ரூபைர்லோகே த்வமர்சிதா। யே த்வாம் ஸ்தோஷ்யம்தி வரதே பூஜயிஷ்யம்தி சாபி யே
இவ்வாறு, தேவியே, பலவகை வடிவங்களில் உலகில் நீ வழிபடப்படுகிறாய்; உன்னைப் புகழ்வோரும், உன்னைப் பூஜிப்போரும்—
தே ஸர்வகாமாநாப்ஸ்யம்தி நியதா நாத்ர ஸம்ஶயஃ। இத்யுக்தா து நிஶா தேவீ ததேத்யுக்த்வா க்ரு'தாஞ்ஜலி
அவர்கள் எல்லா ஆசைகளையும் உறுதியாகப் பெறுவார்கள்—இதில் சந்தேகம் இல்லை. இப்படிச் சொன்னபோது, இரவுத் தேவியும் கையைக் கூப்பி, 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று பதிலளித்தாள்.
ஜகாம த்வரிதா தூர்ணம் க்ரு'ஹம் ஹிமகிரேர்மஹத்। தத்ராஸீநாம் மஹாஹர்ம்யே ரத்நபித்திஸமாஶ்ரயாம்
அவள் விரைவாக, சீக்கிரமாக, இமயமலையின் பெரிய இல்லத்திற்குச் சென்றாள்; அங்கே, ரத்தினச் சுவரால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பெரிய அரண்மனையில்—
ததர்ஶ மேநாமாபாண்டுச்சவிவக்த்ரஸரோருஹாம்। கிம்சித்க்ஷாமாம் முகோதக்ரஸ்தநபாராவநாமிதாம்
அவள், வெண்மை கலந்த தாமரை முகமுள்ள, சிறிது சோர்வாகவும், முகத்தால் முன்னே வந்த மார்பகங்களால் வளைந்திருந்த மேனாவை பார்த்தாள்.
மஹௌஷதிகணாபத்த மம்த்ரராஜநிஷேவிதாம்। உதூடகநகோந்நத்த ஜீவரக்ஷா மநோரமாம்
பெரிய மூலிகைகள் சூழ, மந்திர அரசனால் பாதுகாக்கப்பட்டு, தங்கக் கவசம் அணிந்து, உயிரைக் காக்கும் அழகுடன் இருந்தாள்.
மணிதீபகணஜ்யோதிர்மஹாலோகப்ரகாஶிதே। ப்ரகீர்ணபஹுஸித்தார்தமநோஜ்ஞபரிசாரகே
பல மணிப்பொம்மை விளக்குகளின் ஒளியில் பிரகாசமாக, பெரும் ஒளியுடன், பல கலைகளில் தேர்ந்த அழகான ஊழியர்களால் சேவிக்கப்படுகிறாள்.
ஶுத்தசீநாம்ஶுகச்சத்ர பூஶய்யாஸ்தரணோஜ்ஜ்வலே। தூபாமோதமநோரம்யே ஸஜ்ஜ ஸர்வோபயோகிகே
தூய சீன பட்டு குடைகள், பிரகாசமான படுக்கை மற்றும் மெத்தைகள், இனிய தூப வாசனை, எல்லா தேவைக்கும் தயார் நிலையில் இருந்தது.
ததஃ க்ரமேண திவஸே கதே தூரம் விபாவரீ। விஜ்ரு'ம்பிதஸுகோதர்கே ததோ மேநா மஹாக்ரு'ஹே
அதன்பின், பகல் மெதுவாக கடந்ததும், இரவு தூரம் சென்றதும், மேனா தனது பெரிய இல்லத்தில் புத்துயிர் உற்சாகத்துடன் விழித்தாள்.
ப்ரஸுப்தப்ராயபுருஷே நித்ராபூதோபசாரகே। ஸ்புடாலோகே ஶஶப்ரு'தி ப்ராந்தராத்ரிவிஹம்கமே
பெரும்பாலானோர் தூங்கிக் கொண்டிருந்தனர்; தூக்கமே சேவை செய்தது போல, நிலவின் தெளிவான ஒளியில், இரவில் பறக்கும் பறவைகள் அலைந்தன.
ரஜநீசர ஸம்சாரபூதைராவ்ரு'த சத்வரே। காடகம்டக்ரஹாலக்நே ஶுபகோஷ்டஜநே ததஃ
இரவில் நடமாடும் உயிர்கள் சூழ்ந்த முற்றத்தில், நல்லவர்கள் ஒருவரை ஒருவர் இறுக்கமாகக் கழுத்தைப் பற்றிக் கொண்டிருந்தனர்.
கிம்சிதாகுலதாம் ப்ராப்தே மேநா நேத்ராம்புஜத்வயே। ஆவிவேஶ முகே ராத்ரிஃ ஸுகமத்புதஸம்கமா
சிறிது கலக்கம் வந்தபோது, மேனாவின் இரு தாமரை போன்ற கண்களில் இரவு நுழைந்து, அதிசயமான ஆனந்தமான சங்கமத்தைத் தந்தது.
உந்மாதாய ஜகந்மாதுஃ க்ரமேண ஜடராம்தரே। ஆவிவேஶாதுலம் ஜந்ம மந்யமாநா கதா து வை
உலகத்தாயின் மனதை மயக்கச் செய்ய, மெதுவாக இரவு அவளது கருப்பையில் நுழைந்தது; அந்த ஒப்பற்ற பிறப்பு எப்போது நிகழும் என்று எண்ணிக்கொண்டது.
அரம்ஜயத்க்ரு'ஹம் தேவ்யா குஹாரண்யே விபாவரீ। ததோ ஜகத்யா நிர்வாணஹேதுர்ஹிமகிரிப்ரியா
தேவியின் இல்லமான குகை வனத்தை இரவு அலங்கரித்தது; பின்னர், பனிமலையின் பிரியமானவள் உலகிற்கு விடுதலையின் காரணமாக ஆனாள்.
ப்ராஹ்மே முஹூர்தே ஸுபகே ப்ராஸூயத குஹாரணிம்। தஸ்யாம் து ஜாயமாநாயாம் ஜம்தவஃ ஸ்தாணுஜம்கமாஃ
பிரம்ம முகூர்த்த நேரத்தில், அதிர்ஷ்டசாலியானவள் குகை வாழ்வாளை பெற்றாள்; அவள் பிறந்தபோது, நிலைபெற்றவை மற்றும் அசைவுள்ள உயிர்கள் எல்லாம்,
அபவந்ஸுகிநஃ ஸர்வே ஸர்வலோகநிவாஸிநஃ। நாரகாணாமபி ததா ஸுகம் ஸ்வர்கஸமம் மஹத்
உலகங்களிலுள்ள எல்லா உயிர்களும் மகிழ்ச்சியடைந்தார்கள்; நரகத்தில் இருப்போரும் அப்போது பரமமான சொர்க்க சுகத்தை அனுபவித்தார்கள்.
அபவத்க்ரூரஸத்வாநாம் சேதஃ ஶாம்தம் ச தேஹிநாம்। ஜ்யோதிஷாமபி தேஜஸ்து ஸுதராம் சாபவத்ததா
கடுமையானவர்களின் மனமும் அமைதியடைந்தது, உடலுடன் உள்ள அனைவரின் உள்ளமும் சாந்தமடைந்தது; அந்த நேரத்தில் நட்சத்திரங்களின் ஒளியும் மிக அதிகமானது.
வநாஶ்ரிதாஶ்சோஷதயஃ ஸ்வாதவம்தி பலாநி ச। கம்தவம்தி ச மால்யாநி விமலம் ச நபோऽபவத்
காடுகளில் வளர்ந்த மூலிகைகள் இனிப்பான பழங்களைத் தந்தன; மாலைகள் மணமோடு மலர்ந்தன; ஆகாயம் தூய்மையாகவும் மாசற்றதாகவும் ஆனது.
மாருதஶ்ச ஸுகஸ்பர்ஶோ திஶஶ்ச ஸுமநோஹராஃ। ரூ'தூத்பூதபலாயோக பரிபாககுணோஜ்ஜ்வலா
காற்று மென்மையான தொடுதலோடு வீசியது; எல்லா திசைகளும் மிகவும் கவர்ச்சிகரமாக இருந்தன; பருவங்கள் முழுமையாக பழுத்த பழங்களால் ஒளிர்ந்தன.
அபவத்ப்ரு'திவீ தேவீ ஶாலிமாலாகுலாபி ச। தபாம்ஸி தீர்கசீர்ணாநி முநீநாம் பாவிதாத்மநாம்
பூமி தேவி அரிசி மாலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டாள்; மனம் தூய்மையான முனிவர்கள் நீண்ட நாட்கள் செய்த தவங்கள்
தஸ்மிந்கதாநி ஸாபல்யம் காலே நிர்மலசேதஸாம்। விஸ்ம்ரு'தாநி ச ஶாஸ்த்ராணி ப்ராதுர்பாவம் ப்ரபேதிரே
அந்த நேரத்தில் தூய்மையான மனமுடையவர்களுக்கு பலனடைந்தன; மறக்கப்பட்ட வேதங்களும் மறுபடியும் வெளிப்பட்டன.
ப்ரபாவஸ்தீர்தமுக்யாநாம் ததா புண்யதமஸ்த்வபூத்। அம்தரிக்ஷேऽமராஶ்சாஸந்விமாநேஷு ஸஹஸ்ரஶஃ
அந்த நேரத்தில் முக்கியமான தீர்த்தங்களின் பிரகாசம் மிகப் புண்ணியமானதாக ஆனது; ஆகாயத்தில் தேவர்கள் ஆயிரக்கணக்கில் தங்கள் வானரதங்களில் வந்திருந்தார்கள்.
ஸமஹேம்த்ரஜலாதீஶ வாயு வஹ்நி புரோகமாஃ। புஷ்பவ்ரு'ஷ்டிம் ப்ரமுமுசுஸ்தஸ்மிம்ஸ்துஹிந பூதரே1.43.
இந்திரனும், நீர், காற்று, நெருப்பு முதலிய தலைவர்களும் சேர்ந்து பனிமலையில் மலர் மழையை பொழிந்தார்கள்.
ஜகுர்கம்தர்வமுக்யாஶ்ச நந்ரு'துஶ்சாப்ஸரோகணாஃ। மேருப்ரப்ரு'தயஶ்சாபி மூர்திமம்தோ மஹாசலாஃ
முக்கிய கந்தர்வர்கள் பாடினர், அப்சரஸ்கள் நடனமாடினர்; மேரு போன்ற பெரிய மலைகளும் உருவுடன் மகிழ்ந்தன.
தஸ்மிந்மஹோத்ஸவே ப்ராப்தே திவ்யாஃ ப்ரஸ்ரு'தபாணயஃ। ஸாகராஸ்ஸரிதஶ்சைவ ஸமாஜக்முஶ்ச ஸர்வஶஃ
அந்த பெரிய திருவிழா வந்தபோது, தெய்வீகர்கள் விரிந்த கரங்களுடன், கடல்களும் நதிகளும் எல்லோரும் ஒன்றாக சேர்ந்தனர்.
ஹிமஶைலோऽபவல்லோகே ததா ஸர்வைஶ்சராசரைஃ। ஸம்ஸேவ்யஶ்சாதிகம்யஶ்ச ஸாஶ்ரயஶ்சாசலோத்தமஃ
அந்த நேரத்தில் பனிமலை உலகில் அசைவுள்ளவர்களும் அசையாதவர்களும் அனைவராலும் சேவிக்கப்படும், அடையப்படும், புகலிடம் ஆகும் உயர்ந்த மலை ஆனது.
அநுபூயோத்ஸவம் தேவா ஜக்முஃ ஸ்வாந்நிலயாஸ்ததா। தேவநாகேம்த்ரகம்தர்வஶைலலீலாவதீ கணைஃ
அந்த விழாவை அனுபவித்த பிறகு, தேவர்கள் தங்கள் இருப்பிடங்களுக்கு திரும்பினர்; தேவநாகர்கள், கந்தர்வர்கள், மலையிலாடும் குழுக்களும் அவர்களுடன் சென்றனர்.
ஹிமஶைலஸுதா தேவீ த்வஹம்பூர்விகயா ததஃ। க்ரமேண புத்திமாநீதா வித்யாஞ்சாநலஸைர்புதைஃ
பின்பு பனிமலையின் மகளான தேவி, முன்பே செய்த நற்காரியங்களால், மெதுவாக நெருப்பு அறிவில் நிபுணரான ஞானிகளிடமிருந்து அறிவும் கல்வியும் பெற்றாள்.
க்ரமேண ரூபஸௌபாக்யப்ரபோதைர்புவநத்ரயே। ஸம்பூர்ணலக்ஷணா ஜாதா ஹிமாலயஸுதா ததா
மெதுவாக, அழகு, அதிர்ஷ்டம், விழிப்புணர்வு ஆகியவற்றால் மூன்று உலகிலும், ஹிமாலய மகளாக எல்லா நல்ல குறிகளும் உடையவளாக பிறந்தாள்.
ஏதஸ்மிந்நம்தரே ஶக்ரோ நாரதம் தேவஸம்மதம்। தேவர்ஷிமத ஸஸ்மார கார்யஸாதநதத்பரஃ
அந்த நேரத்தில், தன் காரியத்தை நிறைவேற்ற ஆவலுடன் இருந்த இந்திரன், தேவர்களால் மதிக்கப்படும் நாரதரை மனதில் நினைத்தான்.
ஸ து ஶக்ரஸ்ய விஜ்ஞாய காம்க்ஷிதம் பகவாம்ஸ்ததா। ஆஜகாம முதா யுக்தோ மஹேம்த்ரஸ்ய நிவேஶநம்
அப்போது, இந்திரனின் ஆசையை உணர்ந்த அந்த புண்ணியவான், மகிழ்ச்சியுடன் மகேந்திரனின் இல்லத்திற்கு வந்தான்.