லோகபாலாம்ஸ்ததோ தைத்யோ பத்த்வா சேம்த்ரமுகாந்ரணே। ஸருத்ராந்ஸுத்ரு'டைஃ பாஶைஃ பஶுபாலஃ பஶூநிவ
அப்போது அந்த அசுரன், இந்திரன் முதலான உலகத்தை காக்கும் தேவர்களை, போரில் வலுவான கட்டுகளால் கட்டி, ஒரு மாடு மேய்ப்பவன் மாடுகளை கட்டும் போல் கட்டினான்.
ஸ பூயோ ரதமாஸ்தாய ஜகாம ஸ்வகமாலயம்। ஸித்தகம்தர்வஸம்குஷ்டம் விபுலாசலமஸ்தகம்
பின்னர் அவன் மீண்டும் தனது ரதத்தில் ஏறி, சித்தர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் கூட்டமாக ஒலிக்கும், உயர்ந்த மலைச் சிகரத்தில் உள்ள தன் இல்லத்திற்குச் சென்றான்.
புலஸ்த்ய உவாச-। ப்ராதுராஸீத்ப்ரதீஹாரஃ ஶுப்ரசீநாம்ஶுகாம்பரஃ। ஸ ஜாநுப்யாம் மஹீம் கத்வா பிஹிதாஸ்யஶ்ச பாணிநா
புலஸ்தியர் கூறினார்: வெள்ளை நிறமான ஆடைகள் அணிந்த ஒரு வாசல்காப்பாளர் அங்கு தோன்றினான்; அவன் முழங்காலால் தரையைத் தொட்ந்து, கையால் வாயை மூடியான்.
உவாசாநாவிலம் வாக்யமல்பாக்ஷரபரிஷ்க்ரு'தம்। தைத்யேம்த்ரமர்கவ்ரு'ம்தாபம் பிப்ரதம் பாஸ்வரம் வபுஃ
அவன் தெளிவாகவும், குறைந்த சொற்களில் அழகாகவும் பேசினான்; சூரியக் கூட்டம் போல் பிரகாசமாக ஒளிரும் அசுரராஜாவிடம் அவன் சொன்னான்.
காலநேமிஃ ஸுராந்பத்த்வா ப்ராதாய த்வாரி திஷ்டதி। ஸ விஜ்ஞாபயதி ஸ்தேயம் க்வ வம்திநி ச யைஃ ப்ரபோ
காலநேமி தேவர்களை கட்டி, அவர்களை இங்கு கொண்டு வந்து வாசலில் நிற்கிறான்; 'இந்த கைதிகள் எங்கே நிற்க வேண்டும், யாரால் பாதுகாக்கப்பட வேண்டும்?' என்று அறிவிக்கிறான்.
தந்நிஶம்யாப்ரவீத்தைத்யஃ ப்ரதீஹாரஸ்ய பாஷிதம்। யதேஷ்டம் ஸ்தீயதாமேபிர்க்ரு'ஹம் மே புவநத்ரயம்
வாசல்காப்பாளன் சொன்னதை கேட்ட அசுரன், 'இவர்கள் விரும்பும் இடத்தில் இருக்கலாம்; என் வீடு மூன்று உலகங்களும் ஆகும்,' என்று பதிலளித்தான்.
கேவலம் வாஸவம் த்வேகம் மும்டயித்வா விமுச்யதாம்। ஸிதவஸ்த்ரபரிச்சந்நம் ஶுநஃபாதேந சிஹ்நிதம்
ஆனால், வாசவனை மட்டும் தலையை முற்றிலும் முளைத்து, வெள்ளை ஆடைகள் அணியச் செய்து, நாயின் பாதம் போன்ற குறியிட்டு விட்டுப் விடுங்கள்.
ஏவம் க்ரு'தே ததோ தேவா தூயமாநேந சேதஸா। ஜக்முர்ஜகத்குரும் த்ரஷ்டும் ஶரணம் கமலோத்பவம்
இப்படி நடந்த பிறகு, மனதில் மிகுந்த துயரத்துடன் அந்த தேவர்கள், உலகுக்குத் தலைவரான, தாமரையிலிருந்து தோன்றியவரை அடைக்கலம் நாடி சென்றார்கள்.
விநிர்விண்ணாஸ்தமாஸாத்ய ஶிரோபிர்த்தரணீம் கதாஃ। துஷ்டுவுஃ ஸுஷ்டு வர்ணாட்யைர்வசோபிஃ கமலாஸநம்
மிகுந்த கவலையுடன், அவர்கள் அவரை அணுகி, தங்கள் தலைகளை தரையில் வணங்கி, சிறந்த பண்புகள் நிறைந்த சொற்களால் தாமரையிலிருக்கும் அவரை போற்றி பாடினர்.
தேவா ஊசுஃ-। நமஸ்த்வோம்காராம்குராதிப்ரஸூத்யை விஶ்வஸ்தாநாநம்தபேதஸ்ய பூர்வம்। ஸம்பூதஸ்யாநம்தரம் ஸத்வமூலே ஸம்ஹாரேச்சோஸ்தே நமஃ ஸத்வமூர்த்தே
தேவர்கள் கூறினர்: ஓம் என்ற ஒலி முதல் தோற்றமாக, எல்லா பிரபஞ்ச வகைகளுக்கும் ஆதியாக, உயிரின் ஆதியில் தோன்றியவராக, அழிவை விரும்பும் உன்னத உள்ளத்துடன், உயிரின் உருவமேயாகிய உமக்கு வணக்கம்.
வ்யக்தீநாம் த்வாமாதிபூதம் மஹிம்நா சாஸ்மாதஸ்மாநபிதாநாத்விசிம்த்ய। த்யாவாப்ரு'த்வ்யோரூர்த்த்வலோகாம்ஸ்ததாதஶ்சாம்டாதஸ்மாத்த்வம் விபாகம் சகர்த
உயிர்கள் அனைத்திற்கும் முதன்மை ஆனவரும், எல்லா பெயர்களுக்கும், எண்ணங்களுக்கும் அப்பாற்பட்ட பெருமையுடையவரும் நீர்; விண்ணும் மண்ணும் மேலுள்ள உலகங்களையும், கீழுள்ள பகுதிகளையும், இந்த பிரபஞ்ச முட்டையிலிருந்து பிரித்தவர் நீரே.
வ்யக்தம் மேருர்யஜ்ஜராயுஸ்தவாபூதேவம் வித்மஸ்த்வத்ப்ரணீதோவகாஶஃ। வ்யக்தம் தேவா ஜஜ்ஞிரே யஸ்ய தேஹாத்தேஹஸ்யாம்தஶ்சாரிணோ தேஹபாஜஃ
மேரு என்ற பழமையான மலை உன்னிடமிருந்து வெளிப்பட்டது; ஆகவே, இடம் உன்னால் உருவானது என்று அறிகிறோம். தேவர்கள் உன் உடலில் பிறந்தவர்கள்; உயிருள்ள எல்லோரும் உன் உடலுக்குள் தங்கி இருக்கின்றனர்.
த்யௌஸ்தே மூர்த்தா லோசநே சம்த்ரஸூர்யௌ வ்யாலாஃ கேஶாஃ ஶ்ரோத்ரரம்த்ரே திஶஸ்தே। காத்ரம் யஜ்ஞஃ ஸிம்தவஃ ஸம்தயோ வை பாதௌ பூமிஸ்தூதரம் தே ஸமுத்ராஃ
விண்ணகம் உன் தலை, சந்திரன் மற்றும் சூரியன் உன் கண்கள், பாம்புகள் உன் முடிகள், திசைகள் உன் செவிக்குழிகள்; யாகம் உன் உடல், நதிகள் உன் மூட்டுகள், பூமி உன் பாதங்கள், கடல்கள் உன் வயிறு.
மாயாகாரஃ காரணம் த்வம் ப்ரஸித்தோ வேதைஃ ஶாம்தோ ஜ்யோதிரர்கஸ்த்வமுக்தஃ। வேதார்தேந த்வாம் விவ்ரு'ண்வம்தி புத்த்யா ஹ்ரு'த்பத்மாம்தஃ ஸம்நிவிஷ்டம் புராணம்
மாயை படைக்கும் காரணமாக வேதங்களில் புகழப்படுபவரும், அமைதியான ஒளியாகவும், சூரியனாகவும், அழிவில்லாதவராகவும் நீர்; வேதத்தின் பொருளால், உன்னை அறிவாளிகள் இதயத்திலுள்ள தாமரையில் உறையும் பழமையானவராக விவரிக்கின்றனர்.
த்வாம் சாத்மாநம் லப்தயோகா க்ரு'ணம்தி ஸாம்க்யைர்யாஃ ஸ்தாஃ ஸப்தஸூக்ஷ்மாஃ ப்ரணீதாஃ। தாஸாம் ஹேதுர்யாஷ்டமீ சாபி கீதா தாஸ்வம்தஸ்தோ ஜீவபூதஸ்த்வமேவ
யோகத்தை அடைந்தவர்கள் உன்னை ஆத்மாவாக போற்றுகின்றனர்; சாங்க்யர்கள் போற்றும் அந்த ஏழு நுட்பத் தத்துவங்களிலும், எட்டாவது காரணமாகவும், உள்ளுக்குள் உயிராக இருப்பவரும் நீயே.
த்ரு'ஷ்ட்வா மூர்த்திம் ஸ்தூலஸூக்ஷ்மாம்சகார யே வை பாவாஃ காரணே கேசிதுக்தாஃ। ஸம்பூதாஸ்தே த்வத்த ஏவாதிஸர்கே பூயஸ்தாஸ்த்வாம் வாஸநாம் தேப்யுபேயாஃ
உன் நிலை பெரிதும் நுட்பமானதும், வெளிப்படையானதும் என்று கண்டவர்கள், காரணங்களாக கூறப்படும் அவை அனைத்தும் படைப்பின் தொடக்கத்தில் உன்னிடமிருந்து தோன்றின என்பதை அறிவார்கள்; அவற்றை விட உம்மீது எங்கள் பக்தி அதிகமாக இருக்கட்டும்.
த்வத்ஸம்கேதஸ்த்வம்தராயோ நிகூடஃ காலோऽமேயோ த்வஸ்தஸம்க்யாவிகல்பஃ। பாவாபாவாவ்யக்திஸம்ஹாரஹேதுஃ ஸோऽநம்தஸ்த்வம் தஸ்ய கர்தா நிதாநம்
உன் அடையாளம் மறைந்த இடைவேளையாகவும், அளவிட முடியாத காலமாகவும், எல்லா வேறுபாடுகளையும் அழிப்பவராகவும் உள்ளது; இருப்பும் இல்லாமையும், வெளிப்பாடும் அழிவும் உன்னால் உண்டாகின்றன; முடிவில்லாதவரும், அவற்றின் காரணமும், தங்கும் இடமும் நீயே.
ஸ்தூலஸ்ஸர்வோऽநர்தபூதஸ்ததோந்யஸ்ஸோऽர்தஸ்ஸூக்ஷ்மோ யோ ஹி தேப்யோபிகீதஃ। ஸ்தூலா பாவாஶ்சாவ்ரு'தா யைஶ்ச தேஷாம் தேப்யஃ ஸ்தூலஸ்த்வம் புராணே ப்ரணீதஃ
பெரிதும் வெளிப்படையானவை எல்லாம் பொருளில்லாதவை; நுட்பமானவை மட்டுமே உண்மையான பொருளாகும்; அவை வெளிப்படையானவற்றை மூடுகின்றன; அவற்றில், பழமையான நூல்களில் நீயே அந்த உயர்ந்த வெளிப்படையான காரணமாக கூறப்பட்டுள்ளாய்.
பூதம்பூதம் பூதிமத்பூதபாவம் பாவேபாவே பாவிதம் த்வம் யுநக்ஷி। யுக்தம்யுக்தம் வ்யக்திபாவாந்நிரஸ்ய ஸ்தாநேஸ்தாநே வ்யக்திவ்ரு'த்திம் கரோஷி
ஒவ்வொரு உயிரிலும், ஒவ்வொரு நிலையிலும், நீ உயிர்களை ஒன்றோடு ஒன்று சேர்க்கிறாய்; சேர்க்க வேண்டியதைச் சேர்க்கிறாய். வெளிப்பட்ட உருவங்களை நீ எடுத்து விடுகிறாய்; ஒவ்வொரு இடத்திலும் உயிரின் செயல்பாட்டை நிலைநிறுத்துகிறாய்.
இத்தம் தேவோ வ்யக்திபாஜாம் ஶரண்யஸ்த்ராதா கோப்தா பாவிதோऽநம்தமூர்திஃ। விரேமுரமராஸ்து த்வா ப்ரஹ்மாணமிதி காரணம்
இவ்வாறு, உருவமுள்ளவர்களுக்கு அடைக்கலம், காப்பாளர், பாதுகாப்பாளர், எண்ணற்ற உருவங்களில் தோன்றும் தேவன், அமரர்களால் 'நீயே காரணம், பரபிரம்மம்' என்று போற்றப்பட்டான்.
தஸ்துர்மநோபிரிஷ்டார்தஸம்ப்ராப்தி ப்ரார்தநாஸ்ததஃ। ஏவம் ஸ்துதோ விரிம்சிஸ்து ப்ரஸாதம் பரமம் கதஃ
தாங்கள் விரும்பிய பொருட்களைப் பெற மனதை ஒருமைப்படுத்தி, அவர்கள் அங்கே நின்று வேண்டினார்கள்; இவ்வாறு புகழப்பட்ட பிரமா மிகுந்த மகிழ்ச்சியடைந்தார்.
அமராந்வரதோப்யாஹ வாமஹஸ்தேந நிர்திஶந்। ப்ரஹ்மோவாச-। நாரீ வா பர்த்ரு'கா கஸ்மாத்தஸ்தஸம்த்யக்தபூஷணா
பிரமா, வரங்களை வழங்குபவர், இடது கையால் சுட்டிக்காட்டி அமரர்களிடம் பேசினார்: 'ஒரு பெண், தன் ஆபரணங்களை விட்டு, கணவரை விட்டு ஏன் தனியாக இருக்கிறாள்?'
ந ராஜஸே குதஶ்ஶக்ரா ம்லாநவக்த்ரஸரோருஹஃ। ஹுதாஶநவியுக்தோபி தூமேந ந விராஜஸே
இந்திரா, உன் முகம் மலர்ந்த தாமரையாக இல்லாமல், நீ ஒளிவிடவில்லை; எரியும் தீயும், எரிபொருள் இல்லாமல் புகையால் மூடப்பட்டால், அது ஒளிவிடாது.
த்ரு'ணௌகேந ப்ரதிச்சந்நோ தக்ததாவஶ்சிரோஷிதஃ। யமாமயஶரீரேண க்லிஷ்டோ நாத்ய விராஜஸே
புல்லின் குவியால் மூடப்பட்டு, நீண்ட நாட்கள் காட்டுத்தீயால் சுடப்பட்டு, மரணம் மற்றும் நோயால் பாதிக்கப்பட்ட உடலுடன், இன்று நீ ஒளிவிடவில்லை.
தம்டேநாலம்பநேநேவ க்ரு'ஷ்டோ யேந பதேபதே। ரஜநீசரநாத த்வம் கிம் பீத இவ பாஷஸே
ஒவ்வொரு அடியிலும் ஊன்றிக் கொண்டு, ஊன்றுகோல் பிடித்தவனைப் போல் இழுத்துச் செல்லப்படுகிறாய்; இரவு சுற்றும் தலைவனே, ஏன் பயந்தவனைப் போல் பேசுகிறாய்?
ராக்ஷஸேம்ந்த்ரக்ரு'தாதாநே த்வமராதிக்ஷதோ யதா। தநுஸ்தே வருணோச்சுஷ்காபரீதஸ்யேவ வஹ்நிநா
ராட்சஸர்களின் அரசனால் ஏற்படுத்தப்பட்ட போரில், எதிரியால் காயமடைந்த உன் உடல், வறண்டுவிட்டது; அது, தீயால் வறண்ட வருணனுடைய உடலைப் போல உள்ளது.
விமுக்தருதிரம் சாத பதம் த்வம் ப்ரவிலோகய। வாயோ பவாந்விசேதஸ்கஃ கட்காக்ரைரிவ நிஷ்க்ரு'தஃ
இப்போது, உன் உடலைப் பார், இரத்தம் இல்லாமல் கீழே விழுந்திருக்கிறது; வாயுவே, நீ குழப்பமடைந்திருக்கிறாய், வாளின் கூர்முனையால் காயமடைந்தவனைப் போல்.
கிம் த்வம் நதோஸி தநத ஸம்த்யஜ்யேவ குபேரதாம்। ருத்ராஸ்த்ரிஶூலிநஃ ஸம்தோऽவிதத்வம் பஹுஶூரதாம்
செல்வம் வழங்கும் ஒருவனே, குபேரனின் பதவியை விட்டு விலகும் போல் ஏன் வணங்குகிறாய்? மூன்று கூரையுடைய ருத்ரர்களும் தங்கள் வீரத்தை இழந்துவிட்டார்கள்.
பவதாம் கேந சாக்ஷிப்தா தீவ்ரதா நஸ்ததுச்யதாம்। ஏவமுக்தாஃ ஸுராஸ்தேந ப்ரஹ்மணா ப்ரஹ்மவர்திநா
உங்களுள் யாரால் எங்கள் வலிமை குறைக்கப்பட்டது என்பதைச் சொல்லுங்கள். இவ்வாறு பிரமா கேட்டபோது, பிரம்மத்தைப் பின்பற்றும் தேவர்கள் பதிலளித்தார்கள்.
வாசாம் ப்ரதாநபூதத்வாத்தே மாருதமசோதயந்। அத ஶக்ரமுகைர்தேவைஃ பவநஃ ப்ரதிசோதிதஃ
பேச்சு எல்லா அறிவுகளிலும் முதன்மை என்பதால், அவர் வாயுவைத் தூண்டினார்; பின்னர் இந்திரன் மற்றும் மற்ற தேவர்கள் வாயுவை நோக்கி கேட்டார்கள்.